ಗೀತಾ ಜಯಂತಿ

pagadeಅದು ದ್ವಾಪರಯುಗ. ದುಷ್ಟರ ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಬಂಧುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಅವರ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗನೇ ಆಗಿದ್ದ ಧುರ್ಯೋಧನ ತನ್ನ ಮಾವ ಶಕುನಿಯ ಕುತ್ರಂತ್ರದಿಂದ ಪಗಡೆಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ ಅವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು  12 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವನವಾಸ ಮತ್ತು 1 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಜ್ಞಾನವಾಸವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಿದ ನಂತರವೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ಧಾನ ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಒಪ್ಪಂದಂತೆ ವನವಾಸ ಮತ್ತು  ಅಜ್ಞಾತವಾಸವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಿದ ಪಾಂಡವರು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಕೌರವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

kur3ಅಧಿಕಾರದದ ಮಧದಿಂದ  ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕಡೆಗೆ ಐದು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೇ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಮೇಲೆ   ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ತಮ್ಮ ಬಳಿ ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ, ಭೀಷ್ಮರಂತಹ ಘಟಾನುಘಟಿಯರಲ್ಲದೇ, ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ  ಅಕ್ಷೋಹಿಣಿ ಸೈನ್ಯವಿರುವಾಗ  ಪಾಂಡವರು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ ಎಂಬ ಹುಂಬತನ ಕೌರವರಿಗಿದ್ದರೆ,  ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ತಾನು ಈ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಇರುವನೇ ಹೊರತು ಎಂದಿಗೂ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾಗ್ಧಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನೇ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ  ಉಳಿದವರ ಸಹಾಯ ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪಾಂಡವರು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಕಿ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

kur1ಯುದ್ದ ಘೋಷಣೆಯಾದ ನಂತರವೂ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ನಡುವೆ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಅವೆಲ್ಲವೂ ವಿಫಲವಾದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಯುದ್ಧವೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತನಾದ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ರಥವನ್ನು ಯುದ್ಧದ ದಿನ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿರುತ್ತಾನೆ.  ಎರಡೂ ತಂಡಗಳ ಸೈನ್ಯಗಳು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ  ನೂರಾರು ಮೈಲಿಗಳಷ್ಟು ದೂರದ ವರೆಗೂ ನಿಂತು ಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

kur2ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವ ಮುನ್ನಾ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿ ನಂತರ  ಉತ್ತರ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಉತ್ತಮ ಪದ್ದತಿಯಂತೆ  ಯುದ್ದವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮುನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ಯಾರ್ಯಾರು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಸಾಗರೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೌರವರ ಸೇನೆಯತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸತೊಡಗಿದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಅಜ್ಜ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ತಾನು ಮಹಾನ್ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಾಗಲು ಕಾರಣಭೂತರಾದ ತನ್ನ ಗುರುಗಳಾದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ,  ಹೃದಯ ಕರಗಲು ಆರಂಭಿಸ ತೊಡಗುವುದಲ್ಲದೇ, ಆತನ ದೇಹವು ನಡುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು  ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿ  ಚಂಚಲತೆ  ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜದ ಕ್ಷತ್ರೀಯನಾಗಿ ತಾನು ಯುದ್ದ ಮಾಡಲು ಬಂದಿರುವುದನ್ನೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮರೆತು  ಅವನಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ  ಕಣ್ಣಿರು ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

viatಛೇ! ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯದ ಆಸೆಗಾಗಿ, ತನ್ನ ಪೂಜ್ಯ ಬಂಧುಗಳು,  ಸಹೋದರರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು   ಸ್ನೇಹಿತರ ವಿರುದ್ಧವೇ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಎತ್ತುವುದೇ? ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮೂಡತೊಡಗಿ, ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಸರ್ವವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನಾದ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.  ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಿಧಿ ಲಿಖಿತವಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಫಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕು.   ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಬಂಧು ಬಾಂಧವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಂಬುದನ್ನು ಲೆಕ್ಖಿಸದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಬಿಡಬೇಕು  ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ವಿರಾಟ್ ದರ್ಶನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಲಹೆ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗಳು, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಧುತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಯುದ್ದದ ವೀಕ್ಷಕವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜಯನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದನ್ನೇ  ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದ ಗೀತಾ ಸಾರ ಕೇವಲ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಮನುಕುಲದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಜನರು ಮೋಕ್ಷ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.  ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಜುನನ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ  ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನವಾದ ಈ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಸನಾತನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ  ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದ ಶುದ್ಧ ಏಕದಶಿಯಯ ದಿನದಂದು ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಗೀತೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ದಿನವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಈ ದಿನವನ್ನು ಗೀತಾ ಜಯಂತಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಗೀತಾ ಜಯಂತಿಯಂದು ಬಹುತೇಕರು  ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಎದ್ದು ತಮ್ಮ ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯಾವಂಧನೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಪೂರೈಸಿ, ಅಂದು ಏಕದಶಿಯಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ನಿರಾಹಾರಿಗಳಾಗಿ ಗೀತೆಯ ಎಲ್ಲಾ 700 ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಜಪಿಸುವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಗೀತಾ ಪಠಣದಿಂದ  ದೇಹ ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಡೆ ಗೀತಾ ಜಯಂತಿಯ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಭವ್ಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದಲ್ಲದೇ,  ಗೀತೆಯನ್ನು ಓದುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗೀತಾ ಪಠಣ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು, ಗೀತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ನಾಟಕಗಳು, ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ  ಕೃಷ್ಣರ್ಜುನರ ರೀತಿಯ ವೇಷ ಭೂಷಣ ಸ್ಪರ್ಥೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ  ಸಂಜೆ ಭಜನೆ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಗಳ ಜೊತೆ ಸಾಧು ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರುಗಳು ಗೀತೆಯ ಸಾರದ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಗೀತೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ  ಈ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಗೀತೆಯ ಉಚಿತ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು  ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ವಿತರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜನರಲ್ಲಿ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಓದುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಹಲವೆಡೆ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಈ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಲ್ಲಿ,  ಅವರು  ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಂಕಲ್ಪವು ಈಡೇರುತ್ತದೆ  ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.  ಈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ  ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು  ಪಠಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಹಲವು ಕಡೆಯಲ್ಲಿದೆ.

gj ಗೀತಾ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗೀತಾ ಬೋಧನೆ ನಡೆದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಇಂದಿನ ಹರ್ಯಾಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ  ಇರುವ ಕಾರಣ, ಹರಿಯಾಣ ಸರ್ಕಾರ  2016 ರಿಂದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತಾ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು  ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸ (ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ)  ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರತೀವರ್ಷವೂ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನೇ ಉಪದೇಶಿಸಿರುವಂತೆ,

ಕರ್ಮಣ್ಯೇವಾಧಿಕಾರಸ್ತೇ ಮಾ ಫಲೇಷು ಕದಾಚನ್ ।

ಮಾ ಕರ್ಮಫಲಹೇತುರ್ಭೂರ್ಮಾ ತೇ ಸಂಘೋ  ಯಸ್ತ್ವಕರ್ಮಣಿ॥

ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಾಗಲೇ, ಯಾವುದೇ ವಿಛಿದ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗದೆ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರೂಢೀಕರಿಸಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ  ಫಲದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು  ಅರಂಭಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಆಗ ಗಮನವೆಲ್ಲವೂ ಫಲದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿ ಲಭಿಸಬೇಕಾದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಫಲ ಸಿಗದೇ ಹೋಗುವ ಸಂಭವವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಫಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ಭಗವಂನ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಆತ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಇನ್ನು ಗೀತೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ  ಆದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧ್ಯೇಯೋದ್ಧೇಶಗಳನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ  ಆಗುವ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಗೀತೆಯ ಧ್ಯಾನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೂಕಂ ಕರೋತಿ ವಾಚಾಲಂ ಪಂಗುಂ ಲಂಘಯತೇ ಗಿರಿಮ್ |

ಯತ್ಕೃಪಾ ತಮಹಂ ವಂದೇ ಪರಮಾಂದಂ ಮಾಧವಂ ||

ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹವಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಮೂಗನೂ ಮಾತಾಳಿಯಾದರೂ ಹೆಳವ (ಕುಂಟ)ನೂ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ದಾಟುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ  ಎನ್ನುವುದು ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥ. ಹಾಗಾಗಿ  ಹಿಂದೂಗಳ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕೇವಲ ಗೀತಾ ಜಯಂತಿಗಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಾಗಿಡದೇ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯವೂ ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುಖಃ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಏನಂತೀರಿ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ನಿರೀಕ್ಷೆ

krishna1ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಗುರು ಶಿಷ್ಯರು ಅಥವಾ ಪರಮಾಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾರು? ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಥಟ್ ಅಂತಾ ಹೇಳುವುದು ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಜೋಡಿಯನ್ನೇ. ಅದೇ ರೀತಿ ದಾನ ಶೂರ ಯಾರು? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕರ್ಣನ ಹೆಸರೇ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದೊಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಅರ್ಜುನರಿಬ್ಬರು  ಹೀಗೇ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ,ಕರ್ಣನನ್ನೇಕೆ ಅಪ್ರತಿಮ ದಾನಿಯೆಂದು ಏಕೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು?  ನಮ್ಮ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಅಂತಹವರಿಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇಕೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಜುನ ಪದೇ ಪದೇ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಹೋದ ಕೃಷ್ಣ ಕಡೆಗೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕವಾಗಿಯೇ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರ್ಣನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ.

ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕರ್ಣನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಚಿನ್ನಮಯವನ್ನಾಗಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ, ಮೊದಲು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರೆದು, ಈ ಎರಡೂ ಚಿನ್ನದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ವಿತರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚೂರೂ ಉಳಿಸಬಾರದು ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರ ತರಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ.

ಇಷ್ಟೇ ತಾನೇ, ಎಂದು ಹುಂಬತನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಮೀಪದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಎಲ್ಲರು ವಂದಿಸಿದರು. ಕೂಡಲೇ ಆತ ಅಲ್ಲಿಯ ಡಂಗರ ಹೊಡೆಯುವವರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅರ್ಜುನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಗುಡ್ಡದ ಬಳಿ ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸಿದ. ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆ ಕೂಡಲೇ ಆ ಗುಡ್ಡದ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅರ್ಜುನನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅರ್ಜುನ ಹಿರಿ ಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗಿದ.

arjunaಗ್ರಾಮಸ್ಥರೆಲ್ಲರೂ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಅರ್ಜುನನು ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೇ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಬಗೆದೂ ಬಗೆದೂ ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಹೋದ. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೊದರು ಬೆಟ್ಟ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅರ್ಜುನ ಬಂಗಾರವನ್ನು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ ಒಬ್ಬರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬಾಯಿಗೆ ಹರಡುತ್ತಲೇ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆಲ್ಲಾ ತಲುಪಿ ಅವರುಗಳು ಸಹಾ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸರದಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲುತ್ತಲೇ ಹೋದರು. ಅದಾಗಲೇ ದಣಿದಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅವರುಗಳ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜನ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ತನ್ನ ಆಯಾಸವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಕೃಷ್ಣ ಮುಂದೆ ಸೋಲಬಾರದು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದಾನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದ.

ತದ ನಂತರ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕರೆದ ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತೆರಡು ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮತ್ತದೇ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಈ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚೂರೂ ಉಳಿಸದೇ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರ ತರಿಸದೇ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲು ತಿಳಿಸಿದ.

karnaಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಕರ್ಣ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರತಿವಂದಿಸಿ ಕೂಡಲೇ ಬೆಟ್ಟದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರನ್ನು ಕರೆದು, ನೋಡೀ, ಆ ಎರಡು ಚಿನ್ನದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ನಿಮ್ಮದು, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ ಬಂದು ನೀವು ಹೇಳಿದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತು ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಂದಿಸಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟ.

ಕರ್ಣನ ಈ ಅಲೋಚನೆ ತನಗೇಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ? ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಗರಬಡಿದವನಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ನೋಡಿದೆಯಾ ಅರ್ಜುನ ಕರ್ಣನನ್ನು ಜನರು ದಾನ ಶೂರನೆಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ಆದರೆ ಕರ್ಣನ ಮುಂದೆ ತನಗಾದ ಸೋಲನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಬುಸು ಬುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣಾ, ನೋಡು ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ದಾನ ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಹುಂಬತನದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಡಂಗೂರ ಹೊಡಿಸಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆ ಚಿನ್ನದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು, ದಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ದಾನ ಶೂರ ಎಂದು ಹೊಗಳಲಿ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀನು ಎಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ನಿನಗೆ ದಕ್ಕದೇ ಹೋಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಬೆಟ್ಟ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ವಿನಾಕಾರಣ ಆಯಾಸ ಪಟ್ಟೆ.

ಆದರೆ ಅದೇ ಕರ್ಣನಿಗೆ ದಾನದಿಂದ ಯಾವುದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ತನಗೆ ವಹಿಸಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಆತನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಯಾವುದೇ ಹಾರಾಟ ಚೀರಾಟವಿಲ್ಲದೇ, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರನ್ನು ಕರೆದು ತಾನು ಯಾರೆಂದೂ ತಿಳಿಸದೇ ಆ ಚಿನ್ನದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಸರಿ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ತಿಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ತನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಲಿ ಎಂಬ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೇ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ವಹಿಸಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದೆ ಎಂದು ವಂದಿಸಿ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟ.

ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶಂಸೆ ಅಥವಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವ ಉಪಕಾರ ಅಥವಾ ನೀಡುವ ಉಡುಗೊರೆ ಅದು ಉಪಕಾರ ಅಥವಾ ಉಡುಗೊರೆ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಶುದ್ಧ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ.

ಭಗವಂತನೇ ನಮಗೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆವು ಸುಮ್ಮನೆ ಎಂಬ ಮಾತು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಇಂದಿನವರು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ತಾವು ಇಷ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ದಾನಿಗಳು ಎಂದು ಬರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ, ನಾಮಕರಣ, ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಹೊಗಿ ಸಣ್ಣ ಉಡುಗೊರೆಯೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯುವಷ್ಟು ತಿಂದುಂಡು ಅವರು ಪ್ರತಿ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನಾಗಿ (ರಿಟನ್ ಗಿಫ್ಟ್) ಏನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಶುಭಾಷಿತ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರೋಪಕಾರಾಯ ಫಲಂತಿ ವೃಕ್ಷಾ:, ಪರೋಪಕಾರಾಯ ವಹಂತಿ ನದ್ಯಃ |
ಪರೋಪಕಾರಾಯ ದುಹಂತಿ ಗಾವ:, ಪರೋಪಕಾರಾರ್ಥಮಿದಂ ಶರೀರಂ ||

ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವೃಕ್ಷಗಳು ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಹಸುವು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದರಂತೆ ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮೀ ಶರೀರವಿರುವುದು ಎನ್ನುವುದು ಈ ಶುಭಾಷಿತದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಬಲಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಎಡಗೈಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದು ಎಂಬ ಮಾತು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸ-ಕಾರ್ಯ, ದಾನ-ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಪ್ಪರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಪಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಅಂದು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ  ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

expectationಆಸೆಯೇ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಮೂಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೇ ಇರುವುದೇ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ರಹದಾರಿ. 

ಏನಂತೀರಿ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಆಂಗ್ಲ ಸಂದೇಶವೊಂದರ ಭಾವಾನುವಾದ

ಹಿತಚಿಂತಕರು ಮತ್ತು ಹಿತಶತ್ರುಗಳು

ಮನುಷ್ಯ ಸಂಘ ಜೀವಿ ಮತ್ತು ಭಾವುಕ ಜೀವಿಯೂ ಹೌದು. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗುವ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನಿರಾಳನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಮನುಷ್ಯರು ಸದಾಕಾಲವೂ ಉತ್ತಮ ಗುರುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿಯ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಂತಹವರು ಸಿಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುಟ್ಟು ರಟ್ಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೇ ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯಿಲ್ಲದೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ತಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಜೀವನವೆಂಬ ಸುದೀರ್ಘಪಯಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಎಡವಿ ಬೀಳದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಆತನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು ನಮ್ಮ ಹಿತಚಿಂತಕರೆಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಕಡೆಗೆ ಹಿತಶತ್ರುಳಾದ ಅದೇ ರೀತಿ ಇವರು ಹಿತಶತ್ರುಗಳು ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದ್ದವರೇ ನಮಗೆ ಹಿತಚಿಂತಕರಾದ ಅನುಭವ ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಹಿತಚಿಂತಕರು ಮತ್ತು ಹಿತಶತ್ರುಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇಂದು, ನೆನ್ನೆಯ ಮೊನ್ನೆಯ ಕಥೆಯಾಗಿರದೇ ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ನಡೆದು ಬಂದಿರುವ ಸಂಗತಿ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕೋಣ.

ಪ್ರಸಂಗ – 1

ಇಂದ್ರಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಗುರು ಹಿರಿಯರ ಆಣತಿಯ ಮೇರೆಗೆ ರಾಜಸುಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ನಕುಲನನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಹಿರಿಯರಾದ ಭೀಷ್ಮ, ಗುರುಗಳಾದ ದ್ರೋಣ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪನಾದ ಧುತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಾದ ವಿದುರ ಆದಿಯಾಗಿ ಸಕಲ ಕೌರವರರನ್ನೂ, ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಣನನ್ನೂ ಸಹಾ ಈ ಮಹಾಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.

raj2

ಧರ್ಮರಾಯನ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ ಸಕಲ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೂ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿ ಯಾಗ ಮಂಟಪ ಮತ್ತು ಮಾಯಾನಗರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧುರ್ಯೋಧನನಂತೂ ಕೊಳ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕನ್ನಡಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ನಂತರ ಕನ್ನಡಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೊಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಕೇವಲ ಪಾಂಡವರೇ ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಾರಣ ಬಂದಿದ್ದ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಯುಧಿಷ್ಟಿರನು ಬಂದು ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಅಣ್ಣಾ, ಈ ಮಹಾನ್ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಒಂದು ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಕೊಡು ಎಂದದ್ದನು ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾ ಧುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಯಾಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾನ ಧರ್ಮದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಲಹೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಗೆ ಆಚ್ಚರಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ ಅರೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೀಗೇಕೆ ಹಿತಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಧುರ್ಯೋದನ ದಾನ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಡೀ ಯಾಗ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ನೋಡಿದರೂ ನೋಡದಂತೆ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಲಹೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗದ ಧರ್ಮರಾಯನೂ, ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

shakuni

ಅರೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಾಯಿ ಮಾತಿಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಜವಾಬ್ಘಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ದಾನ ಮಾಡುವ ತುಚ್ಚ ಕೆಲಸವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ ಎಂದು ಧುರ್ಯೋಧನ ಕೋಪಗೊಂಡದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವನ ಮಾವ ಶಕುನಿ, ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವನ್ನು ಬಿಡದೇ ಈ ಕೂಡಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೋ. ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳನ್ನು ಆನಂತರ ಸವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹಿತಚಿಂತಕ ಮಾವ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಬಲವಂತದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ರಾಜಸುಯ ಯಾಗದ ಅಷ್ಟೂ ದಿನಗಳೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನದಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ದಾನ ಮಾಡಲು ತಪ್ಪಿದಲ್ಲಿ ಆ ಯಾಗದ ಫಲ ಲಭಿಸದು ಹಾಗಾಗಿ ಪಾಂಡವರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿರುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಂದೆರದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಶಕುನಿ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹಿರಿಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗಿದ ದುರ್ಯೋಧನ ಯಾಗ ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲನೆ ದಿನವೇ ಪಾಂಡವರು ದಾನ ಮಾಡಲು ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಂಡಿಗೆ ತಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ದೂರದಿಂದಲೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಗೆ ಇಂದೇ ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಹೋದಲ್ಲಿ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ದಾನ ಹೇಗೆ ಮಾಡುವುದೆಂಬ ಆತಂಕದಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ದೇಯೇ ಬಾರದೆ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.

ದುರ್ಯೋಧನನು ಯಾಗದ ಎರಡನೆಯ ದಿನ ಬಂದು ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಇದ್ದ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತನಾದರೂ, ಮತ್ತೆ ಇಡೀ ದಿನ ಉಗ್ರಾಣವನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಹಿಂದಿನ ದಿನಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹವಿರುತ್ತಿದ್ದದ್ದರ ಹಿನ್ನಲೆ ತಿಳಿಯದೇ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಭೀಮಾರ್ಜುನರೂ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆ ಎಂದೇ ನೆನೆದು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾಗದ ಅಷ್ಟೂ ದಿನವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರೆದು, ಯಾಗವು ಸುಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ನಡೆದು ಎಲ್ಲರೂ ಇಂತಹ ಯಾಗ ನಭೂತೋ ನಭವಿಷ್ಯತಿ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಧರ್ಮರಾಯನ ದಾನಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಮನಃಪೂರ್ವಕ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಸಂಗ -2

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧವು ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣ ಪರಸ್ಪರ ಘನಘೋರ ಯುದ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಬಹಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲದೇ, ದೇವಾನು ದೇವತೆಗಳು ಸಹಾ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕುತೂಹಲಭರಿತರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅರ್ಜುನನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಕರ್ಣನ ರಥವು ಸುಮಾರು 25-30 ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಜುನನ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿಲ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನಿಗಿಂತ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಇರದ ಕರ್ಣನೂ ಸಹಾ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ, ಅರ್ಜುನನ ರಥವೂ ಜಗ್ಗಿ ಸುಮಾರು 3-4 ಅಡಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಕರ್ಣನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣ, ಭಲೇ ಕರ್ಣ ಭಲೇ ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನಾದರೂ, ಕರ್ಣನ ರಥವನ್ನು ನುಚ್ಚು ನೂರು ಮಾಡಿದರು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಸಹಾ ಆತ ಅರ್ಜುನನ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸದೇ ಹೋದದ್ದು ಅರ್ಜುನಿಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸಿ, ಅರೇ ಇದೇನಿದು, ನನ್ನ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ನನಗೆ ಹಿತಶತ್ರುವಿನಂತಾಗಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಂಗ ಒಂದು ಮತ್ತು ಎರಡನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಹಿತಶತ್ರುವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ, ಕೌರವರಿಗೆ ಶಕುನಿ ಹಿತಚಿಂತಕನಾಗಿ ಕಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡು ಎಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪಾತ್ರ ಅದಲು ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ದುರ್ಯೋಧನ ತಾಯಿ ಗಾಂಧಾರಿ ತನ್ನ ಪೂಜಾ ಫಲದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗ ಎಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅದರ ದುಪ್ಪಟ್ಟಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು ಅವನ ಖಖಾನೆ ತುಂಬುವಂತಹ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾಳಾದರೂ ಅದನ್ನು ಮಗನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರೆ ಆ ಫಲ ನಿಷ್ಪಲವಾಗುವುದೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಗುಟ್ಟು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶಕುನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರಸಂಗ -1 ರಲ್ಲಿ ಧುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹಿತಚಿಂತಕನಾಗಿ ಕಂಡರು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹಿತಶತ್ರುಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇನ್ನು ಎರಡನೇ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಅಸಮಧಾನಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನ ಯುದ್ದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಾನು ಕರ್ಣನ ರಥವನ್ನು ಧೂಳಿ ಪಟ ಮಾಡಿದರೂ ನೀನು ಒಮ್ಮೆಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳು ನಮ್ಮ ರಥವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದರೂ ಕರ್ಣನ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿದ್ದು ನನಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

char1

ಅರ್ಜುನನ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ. ಹೇ ಅರ್ಜುನ, ನಮ್ಮ ರಥದ ಧ್ವಜದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನಿದ್ದ, ರಥದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ನಾನಿದ್ದರೆ, ರಥದ ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶೇಷನಾಗರಿದ್ದರೂ, ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳು ನಮ್ಮ ರಥವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ಕರ್ಣನ ರಥವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅತ ಅಧೀರನಾಗದೇ, ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ನಾನು ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ, ಹೊಗಳಿ ಹೊನ್ನ ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅತನ ಏಕಾಗ್ರತೆಗೆ ಭಂಗವನ್ನು ತರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ನಿನ್ನ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಸದೇ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡುವಂತೆ ಪರೋಕ್ಶವಾಗಿ ಪ್ರೇರಿಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಅರ್ಜುನನ್ನು ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ಆತ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋದ ನಂತರ ತಾನೂ ರಥವನ್ನು ಇಳಿದು ಬಂದನು.

burn

ಕೃಷ್ಣ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ರಥಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿಯಾವರಿಸಿ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಸುಟ್ಟು ಕರಿಕಲಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಸುಟ್ಟ ರಥದ ಬೂದಿ ಸಂಜೆಯ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ನತಮಸ್ಥಕನಾದನು. ಆಗ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ನೋಡು ಅರ್ಜುನ, ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಿನ್ನ ರಥವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದರೂ, ನೀನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಕುಗ್ಗಬಾರದೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೇೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದರೂ, ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಿದರೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೇಯ ಕೇವಲ ನಮ್ಮದೇ ಎಂಬ ದುರಹಂಕಾರ ನಮ್ಮದಾಗದಿರಲಿ. ಇಂತಹ ಸಾಧನೆ ಗೈಯಲ್ಲಿ ಪತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಸಹಕಾರ ಇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾರಿಯೂ ದೇವರೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂಭಾಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದಗದ ಕಾರಣ ತಂದೆ ತಾಯಿ, ಗುರು ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹವರ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪತ್ಯಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡು ಎನ್ನುವಂತೆ ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಅವರು ಹಿತಚಿಂತಕರೋ ಇಲ್ಲವೇ ಹಿತಶತ್ರುಗಳೋ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸದುದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದು ಸದಾಕಾಲವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ