ಮೂಗೂರು ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್

ಅವಿಭಜಿತ ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ‍ಚಾಮರಾಜನಗರದ ಬಳಿಯ ಮೂಗೂರು ಗ್ರಾಮದ ತರುಣ, ಸಿನಿಮಾದ ಹುಚ್ಚಿನಿಂದ ದೂರದ ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಹೋಗಿ,  ಎಂಜಿಆರ್, ಎಂಟಿಆರ್, ಜಯಲಲಿತ ಅಂತಹ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ರಾಜಕುಮಾರ್, ಶಿವಾಜಿ ಗಣೇಶನ್, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್, ರಜನೀಕಾಂತ್, ಚಿರಂಜೀವಿ, ಅಕ್ಕಿನೇನಿ ನಾಗೇಶ್ವರ್ ರಾವ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಇತ್ತೀಚಿನ ನಟರ ವರೆಗೂ ಕುಣಿಸಿ ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಹುತೇಕ ನಟ ನಟಿಯರಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿಸಿ, 1200ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿರುವ ಮೂಗೂರು ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಕಥಾನಾಯಕರು

ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮೂಗೂರು ಸುಂದರಂ ಎಂದರೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಥಟ್ಟನೇ ಹೊಳೆಯದೇ ಯಾರಪ್ಪಾ ಇವರು? ಎನಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಮೈಕಲ್ ಜಾಕ್ಸನ್ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಲಿವುಡ್ಡಿನ  ಖ್ಯಾತ ನೃತ್ಯಪಟು,  ಚಿತ್ರನಟ, ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ತಂದೆ ಎಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿದರೆ ನೆನಪಾಗ ಬಹುದು.  ಸುಂದರ್ ಅವರು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31,  1938ರಲ್ಲಿ ಮೂಗೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧಾರಣ ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ  ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರಂತೆ ಬಾಲಕ ಸುಂದರ್ ಅವರನ್ನು  ಓದಲು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದಾಗ ವಿದ್ಯೆ ತಲೆಗೆ ಹತ್ತದೆ,  ಎರಡನೇ ತರಗತಿಗೇ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಕುಲ ವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೂಗೂರಿನ ತ್ರಿಪುರ ಸಂದರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಶಂಖ ಊದುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾಡು ಅಥವಾ ತಾಳ ವಾದ್ಯದ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿದೊಡನೆಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಇದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ವಯೋಸಹಜವಾಗಿ ಊರಿನ ಟೆಂಟ್ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಖಯಾಲಿ. ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲೆಂದೇ, ಅವರ ತಂದೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಣ್ಣದಾದ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನ ಗಲ್ಲ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ದುಡ್ಡನ್ನು ಕದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಇದೆ.  ಪಾತಾಳ ಭೈರವಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಸಲಾ ನೋಡಿದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಿನಿಮಾ ಹುಚ್ಚನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಮದ್ರಾಸ್ಸಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗೆ  ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಾಡಿ  ವಾಹಿನಿ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ  ಚಂದಮಾಮಾ ಪುಸ್ತಕ ಮುದ್ರಣಾಲಯದ ಬಳಿ  ತಿಂಗಳಿಗೆ 40ರೂ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.  ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಸಿನಿಮಾ ಸೇರಲು ನೃತ್ಯವೂ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯವೂ ಇದ್ದ ಕಾರಣ,  ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದ ನೃತ್ಯ ಶಾಲೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ 10 ರೂಪಾಯಿ ಫೀ ಕೊಟ್ಟು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾದರೂ ಆ ನೃತ್ಯಶಾಲೆಯ ತರಭೇತುದಾರರಿಗಿಂತಲೂ ಸುಂದರ್ ಅವರೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ  ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ 1962 ರಲ್ಲಿ ಕೊಂಜುಮ್ ಸಲಂಗೈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಹ ನರ್ತಕರಾಗಿ ನಟಿಸಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ  ಚಂದಮಾಮಾ ಮುದ್ರಣಾಲಯದ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಣ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಾಲದೇ, 1962ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಸೈನಿಕರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೆಳೆಯನಿಂದ ತಿಳಿದು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕಾರಣ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರದೇ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂದುವರೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಖ್ಯಾತ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ತಂಗಪ್ಪನ್ ಮಾಸ್ಟರ್  ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಸಿನಿಮಾರಂಗದ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಒಳಹೊರಗುಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಖ್ಯಾತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಬಾಲಚಂದರ್ ಅವರ ಪ್ರಥಮ ನಿರ್ದೇಶನ ಚಿತ್ರವಾದ  ನೀರ್ಕುಮಿಳಿ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರ್ ಅವರು ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿ, ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಿಂದಲೂ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ನಟನಟಿಯರಿಗೂ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿನ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಇತರೇ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಂತೆ ಅರಚುತ್ತಾ, ಕಿರಿಚಾಡದೇ, ಮಾತು ಕಡಿಮೆ, ಕೆಲಸ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡುವ ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಸ್ವತಃ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಕಲಿಯದಿರುವ ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರ ನೃತ್ಯ ಶೈಲಿ ಇತರೇ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗಿಂತಲೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದು ಸರಳ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು ಹಾಡಿನ ಭಾವರ್ಥಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಟ ನಟಿಯರ ಇತಿ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ನೃತ್ಯ ಚಿತ್ರರಸಿಕರ ಹೃನ್ಮನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿವೆ.

ಸಿನಿಮಾರಂಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ತುಂಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ತವರೂರಿಗೆ ಬಂದು ಮಹದೇವಮ್ಮ ಅವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ, ಅವರ ಸುಖಃ ದಾಂಪತ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ರಾಜು ಸುಂದರಂ,  ಪ್ರಭುದೇವ, ಮತ್ತು ನಾಗೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಎಂಬ ಮೂವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ನೃತ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ರಂಗಪ್ರವೇಶವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಆ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಂತ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.  ಭಾರತದ ಮೈಕಲ್ ಜಾಕ್ಸನ್ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ  ಪ್ರಭುದೇವ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶನವಲ್ಲದೇ, ನಾಯಕ ನಟನಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶನನಾಗಿಯೂ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳು ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಇಂದಿಗೂ ಅವರ ಮನೆ ಮಾತು ಕನ್ನಡವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ತಮ್ಮ ಕಿರಿಯ ಮಗ ನಾಗೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ನಾಯಕ ನಟನಾಗಿ ಚೊಚ್ಚಲ ಚಿತ್ರ  ಮತ್ತು ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರ ಚೊಚ್ಚಲ ನಿರ್ದೇಶನ  ಮನಸೆಲ್ಲಾ ನೀನೇ  (ತೆಲುಗು ಚಿತ್ರ ಮನಸಂತ ನುವ್ವೇ ಚಿತ್ರದ ರೀಮೇಕ್)  ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಾ ಚನ್ನೈನಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿರುವಾಗ ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಮೈಸೂರಿನ ಜೆ.ಪಿ.ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಮಾಲಿಕತ್ವದ ತ್ರಿಪುರ ಸುಂದರಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ,  ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರಾದ ಮೂಗೂರಿನ ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಆಪ್ಪಟ ರೈತನಂತೆ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಗಾಗ ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು  ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು ತೆಲುಗು ಟಿವಿ ಛಾನೆಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನೃತ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿಯೂ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತಮಿಳು ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ  ಜನಪ್ರಿಯ ನೃತ್ಯ ಸಂಯೋಜಕರಾಗಿ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿದ್ದರೂ ಅವರಲ್ಲರೂ  ಮೂಗುರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ಮುಂಬೈ ಶೋ ಒಂದನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಸುಂದರಂ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿರೂಪಕ ಆ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕರೆದು ತಮ್ಮ ಮಗನ ಕುರಿತಂತೆ ಎರಡು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಅ‍‍ಚ್ಚಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಅ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ವೀಡೀಯೋ ವೈರಲ್ ಆಗಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವ ಸುಂದರಂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ,

  • 1993 ರಲ್ಲಿ ತಿರುಡಾ ತಿರುಡಾ ಚಿತ್ರದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನೃತ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 1999 ರಲ್ಲಿ ಜೀವಮಾನ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಫಿಲ್ಮ್‌ಫೇರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2010 ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ವಿಜಯ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2018 ರಲ್ಲಿ ಝೀ ತೆಲುಗು ಕಡೆಯಿಂದ ತೆಲುಗು ಚಿತ್ರರಂದಲ್ಲಿನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಜೀವಮಾನ ಸಾಧನೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ಅದೊಮ್ಮೆ ವರನಟ ರಾಜ್ ಕುಮಾರರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇಕೆ ನೃತ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಇಲ್ಲಾ?  ನೀವೇಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೀ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಷ್ತೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರಾಜಕುಮಾರರು, ನಮ್ಮಲ್ಲೇಕೆ ಇಲ್ಲ? ಖ್ಯಾತ ನೃತ್ಯನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ನಮ್ಮ ಮೂಗೂರು ಸುಂದರಂ ಮತ್ತವರ ಮಕ್ಕಳು ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನೇ ಧೂಳಿಪಟ ಮಾಡಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ? ಎಂದು ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಿದ್ದರಂತೆ.

ಹೀಗೆ ಐದು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿಯೇ, ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮೆರೆಸಿದ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಮೆರೆಸುತ್ತಿರುವ, ತಮ್ಮ ಇಳೀ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿದೇ ನಮ್ಮನೇ ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮತ್ತೇ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಮರಳಿ ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗನಾಗಿರುವ ಮೂಗೂರು ಸುಂದರಂ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ

ಏನಂತೀರೀ?

ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಹರಿಕಾರ ಅಬ್ದುಲ್ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಪಂಚಾಯತಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೇ ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇಕೇ, ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ ಹಿಂದಿರುವ ಕಥೆ ಬಲು ರೋಚಕವಾಗಿದೆ. ಅದು 1983, ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರ್ವ. ಸುಮಾರು 35-37 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಜನತಾ ಪಕ್ಷ + ಕ್ರಾಂತಿರಂಗ= ಜನತಾರಂಗವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಥಮ ಬಾರಿಗೆ , ಬಿಜೆಪಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ, ರಾಜ್ಯ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೇತರ ಸರ್ಕಾರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಂದ್ದಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗಾದಿಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ರಾಂತಿರಂಗದ ಬಂಗಾರಪ್ಪ ನಿರಾಶರಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದಾಗ ಕ್ರಾಂತಿರಂಗದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಕೇಳಿದ ಖಾತೆಯ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ, ಅವರು ಬಯಸೀ ಬಯಸೀ, ಯಾರೂ ಇಚ್ಛೆ ಪಡದ ಖಾತೆಯಾದ ಪಂಚಾಯತ್‌ರಾಜ್ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಖಾತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಡೆದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆ ಖಾತೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅದ್ಭುತ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರೆಳಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಇಂದಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇವೆಯಿಂದಾಗಿ ನೀರ್ ಸಾಬ್ ಎಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಅಬ್ದುಲ್ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಕಥಾನಾಯಕರು.

ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗುಂಡ್ಲುಪೇಟೆಯವರಾದ ಅಬ್ದುಲ್ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್, 25 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1932, ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಬಯನಾಪುರಂ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೂ ಬೆಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಗುಂಡ್ಲುಪೇಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ದುಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ವರೆಗೂ ಓದಿದ್ದ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್, ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೀನ ದಲಿತರ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಗುಂಡ್ಲು ಪೇಟೆಯ ಅಂದಿನ ಶಾಸಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಕೆ.ಎಸ್ ನಾಗತ್ನಮ್ಮ ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪಳಗಿ ,ಗುಂಡ್ಲು ಪೇಟೆ ಪಟ್ಟಣದ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲರ್ ಆಗಿ ನಂತರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಆಗಿ, ಕ್ರಾಂಗ್ರೇಸ್ ಪಕ್ಷದ ಕಟ್ಟಾಳುವಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಲಾರದ ಶ್ರೀನಿವಾಸಪುರದ ರಮೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಶಾಸಕರಾಗಿದ್ದ ರಘುಪತಿ ಮತ್ತು ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅಮರ್ ಅಕ್ವರ್ ಆಂಥೋಣಿಯವರಂತೆ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳೆಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರು.. ಇನ್ನೂ ಬಿಸಿರಕ್ತದ ಚುರುಕಾದ ಆ ಯುವಕರ ಬಗ್ಗೆ, ಅದೇಕೋ ಏನೋ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರದೇ, ಮೂಲೆ ಗುಂಪು ಮಾಡಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಗಳದ ಲಂಕೇಶ್ ರವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಾಸ್ತವಿಕ ಚಿತ್ರಣದ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ಬರೆದು ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕಾಂಗೈ ಕೊಚ್ಚೆಯಲ್ಲೊಂದು ಕಮಲ – ನಜೀರ್ ಸಾಬ್‌ ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿತ್ತು ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದೆ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯವರೊಂದಿಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯದಿಂದ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ರವರು ಕ್ರಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಶ್ರೀ ಬಂಗಾರಪ್ಪನವರ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಾಂತಿರಂಗ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದಾಗ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಆರಸು ಅವರನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ, ಅರಸು ಅವರ ನಿಧನರಾದ ನಂತರ ಕ್ರಾಂತ್ರಿರಂಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆಗಿದ್ದರು. 1983ರಲ್ಲಿ ಜನತಾ-ರಂಗದ ಭಾಗವಾಗಿ ಹೆಗಡೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ ‍ಸಚಿವರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮೈಮರೆಯದೇ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸುಮಾರು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆಯೂ ಬಾರದೇ ಬರಗಾಲದಿಂದ ಕೆರೆ ಕಟ್ಟೆ, ಭಾವಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬರಿದಾಗಿ ಕುಡಿಯಲೂ ನೀರಿಲ್ಲದಿದ್ದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೂಡಲೇ ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ಅಂತಹ ಪ್ರತೀ ಬರದ ಪೀಡಿತ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಳವೇ ಭಾವಿಗಳನ್ನು ಕೊರೆಸಿ, ಕೈ ಪಂಪ್ ಹಾಕಿಸಿ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಜನರಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ಆಧುನಿಕ ಭಗೀರಥ ಎಂದೆನಿಸಿದ ಕಾರಣ ಜನರು ಅವರನ್ನು ನೀರ್ ಸಾಬ್ ಎಂದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯತೊಡಗಿದರು.

ಹೇಳೀ ಕೇಳೀ ಭಾರತ ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ಬಹುತೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಆಡಳಿತ ಆಯಾಯಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೇ ಬದಲಾದ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಬಂದರೂ ಆಡಳಿತವೆಲ್ಲವೂ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕೈ ಜಾರಿ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಬಡತನ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ಸಮಾಜವಾದಿ ಹಿನ್ನಲೆಯುಳ್ಳ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ತಾವು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಕನಸಿನ ಕೂಸಾಗಿದ್ದ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಮತ್ತು ಮಂಡಲ ಪಂಚಾಯಿತಿಯನ್ನು ಭಾರೀ ವಿರೋಧಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿಯೂ ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪುನಃ ಹಳ್ಳಿಗಳತ್ತ ತರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು.

ಜನ್ಮತಃ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೂಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಸ್ನೇಹ ಸೌಹಾರ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಾದರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪದ ಜಾತ್ಯತೀತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ರಾಜ್ಯದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ತೀವ್ರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಕೊಳವೇ ಭಾವಿ‌ಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿದ್ದನ್ನೇ ಮುಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಕೊಳವೇ ಭಾವಿ‌ಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿ ಅಂತರ್ಜಲ ಬರಿದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್, ಎರಡು ಬೋರ್‌ವೆಲ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ 500 ಮೀಟರ್ ಗಳ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಅಂತರ್ಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು.

ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳು ಬಹಳ ಯಾತನಾಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಪುಪ್ಪುಸ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಿಂದ ಉಲ್ಬಣಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದ್ದ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಕಿಡ್ವಾಯಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯರು ಸಹಾ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರ ಬಹುತೇಕ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿತೈಷಿಗಳು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜಾರಿ ತಂದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಅವರ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ ಸ್ಯಾಮ್ ಪಿತ್ರೋಡ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಪ್ರಗತಿ ಪರರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಅವರು ಏನು ಸಾಹೇಬ್ರೇ ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಹೇಗಿದೆ? ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ, ನನ್ನ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರ ಬಿಡಿ. ಈ ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಮಳೆ ಸುರಿದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಹುತೇಕ ಕೆರೆಗಳು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ, ಚೀನಾದಿಂದ ಒಳನಾಡು ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದು ಬ್ಲೂಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಅದು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಜಾರಿಗೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ರೈತರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ತರಲಿ ಅನ್ನೋದೆ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಎಂದಿದ್ದರಂತೆ.

ಸಾವಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಮುಂಚೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಎಸ್. ಆರ್. ಬೊಮ್ಮಾಯಿಯವರು ಕೆಲ ಸಚಿವರೊಂದಿಗೆ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಆವರ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಲು ಬಂದು, ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿ‍ಚಾರಿಸಿದ ನಂತರ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರ ಹೆಗಲು ಮೇಲೆ ಕೈಇರಿಸಿ, ಸಾಹೇಬ್ರೇ ನೀವೇನೂ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಒಳ್ಳೆಯ ಔಷಧೋಪಚಾರದಿಂದ ಅತೀ ಶೀಘ್ರವಾಗಿಯೇ ಗುಣಮುಖರಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತರದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಹೇಬ್ರೇ, ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ಯೇ? ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ,

ತಮಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಮಾಸ್ಕ್ ಸರಿಸಿ, ಸರ್, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇಲ್ಲ. ನಿರ್ವಸತಿಕರಿಗೆಂದು ಸಾವಿರ ಮನೆಗಳ ಹೊಸಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅದರಂತೆ ಪ್ರತೀ ತಾಲೂಕಿನ ಬಡವರಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿತ್ತಾ ಹೋದ್ರೇ, ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ವಸತಿರಹಿತರ ಸಮಸ್ಯೆಯೆ ಬಗೆಹರಿದು, ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ನಿಮಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆಂದೇ ಐರ್‌ಡಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಮಿಕ್ಕಿರುವ 13 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೇ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡಿಸಿ ಬಿಡಿ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದ್ದಿದ್ದರಂತೆ.

ಇಂದೋ ನಾಳೆಯೋ ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಕದ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವಂತಕ್ಕೇನೂ ಕೇಳದೇ, ನಾಡಿನ ವಸತಿ ರಹಿತರಿಗೋಸ್ಕರ ಮನೆಕಟ್ಟಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಕೋರಿಕೆ ಕೇಳಿದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಜೀರ್ ಸಾಹೇಬರ ರಾಜಕೀಯ ಒಡನಾಡಿಗಳಾದ ರಮೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಎಂ.ರಘುಪತಿ, ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಿತ್ರರಾದ ಇಮ್ರಾನ್ ಖುರೇಶಿ,ಇ.ರಾಘವನ್ ಮತ್ತು ರವೀಂದ್ರ ರೇಷ್ಮೆಯವರು ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗಿದ್ದರೆ, ರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಸಂವೇದನೆಯುಳ್ಳ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ರಾಜಕಾರಣಿ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಮತ್ತೆ ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ನಜೀರ ಸಾಬ್ ಅವರ ನಿಧನರಾದ ನಂತರ 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಪಕ್ಷಭೇದವೆಣಿಸದೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಂಜಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ 64ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ, ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನತಾದಳ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಮಾದರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಆಗ ಆ ಮಸೂದೆ ಅಂಗಿತವಾಗದಿದ್ದರೂ, ನಂತರ ಪಿ.ವಿ. ನರಸಿಂಹರಾವ್ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ 73ನೇ ಹಾಗೂ 74ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಕಾಯ್ದೆಗಳು ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಅಂದು ಇಡೀ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಜಾರಿಗೆಯಾಗಿ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರ ಕನಸು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನನಸಾಯಿತು.

ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಅವರ ನಿಧನರಾದ ನಂತರ ಅವರ ಹೆಸರು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಆಡಳಿತ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ, ಅಂದಿನ ಮಹಾ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಆವರ ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ದುಲ್ ನಜೀರ್‌ಸಾಬ್ ‌ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಮರಾಜ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ನಜೀರ ಸಾಬ್ ಅವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನಾಗಿಸಿದರು.

ಸರಿ ಸುಮಾರು ಐದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜ್ಯದ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದ್ದೇ, ಬರ‌ ಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳವೇ ಭಾವಿಗಳನ್ನು ಕೊರೆಸಿ, ಜನರ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದ ಆಧುನಿಕ ಭಗೀರಥ ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಕೇವಲ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿಯೇ, ರಾಜ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇಂದಿಗೂ ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವೆಡೆ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಯ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಪಂಪಿನ ಮೇಲೆ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಕೃಪೆ ಎಂಬ ಕೆತ್ತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜನರ ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಇಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ, ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗಿಯೂ, ಅಪರೂಪದ ಜನಸೇವಕ ಮತ್ತು ಜನನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ನೀರ್ ಸಾಬ್ ಅರ್ಥಾತ್ ಅಬ್ದುಲ್ ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ ಆವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್

ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಂದರೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಈ ಧರೆಗೆ ಇಳಿದವರು ಎಂಬ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮಿನಿಂದಲೇ ಸೂಟು ಬೂಟು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಅವರ ಕಾಲು ಸವೆದು ಹೋಗುತ್ತದೋ ಎಂದು ಸದಾಕಾಲವೂ ಐಶಾರಾಮಿ ಏಸಿ ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಏಸಿ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಆದಷ್ಟೂ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯದೇ, ದೂರವೇ ಇದ್ದು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವರು ಎಂದೇ ಎಲ್ಲರ ಭಾವನೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲವೂ ತದ್ವಿರುದ್ಧಂತೆ ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಓರ್ವ ಸಂತ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಧರಿಸುವ ವೇಷ ಭೂಷಣ, ನಡೆ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ನೋಡಲಿಕ್ಕೂ ಸಂತನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನೀಳವಾದ ಗಡ್ಡ, ಸದಾ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವದನ ಹಾಗೂ ಜೇನಿನಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಸವಿಯಾದ ಮಾತುಗಳ ಅಧಿಕಾರಿ. ದೂರದ ಪಂಜಾಬಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ನಾಚಿಕೆ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು, ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನೂ, ಕನ್ನಡವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನೂ ಕನ್ನಡಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡುವ, ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ನಿಸ್ಪೃಹಿ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಈ ದಿನದ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಕಥಾನಾಯಕರು.

1945ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಶ್ರಿ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿಸಿ, ಜನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಐ.ಎ.ಸ್ ಪದವಿ ಪಡೆದು 1971 ಕರ್ನಾಟಕ ಕ್ಯಾಡೇರ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಡು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಸೇವೆ ಮಾಡದ ಇಲಾಖೆಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ 2005 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಯುಕ್ತರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗುವವರೆಗೂ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬರುವ ಬಹುತೇಕ ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದೇ ನಮ್ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೂ ಇಲ್ಲಿಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕಲಿತರೂ ಕೇವಲ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ ಎನ್ನುವಂತೆ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿ ಅಪ್ಪಿ ಕೊಂಡರಲ್ಲದೇ, ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಪೆಡುವಂತೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದಲ್ಲದೇ, ಅಚ್ಚು ಕಟ್ಟಾಗಿ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ರೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಗಾಧವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು. ಕನ್ನಡದ ಶರಣರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಪಂಜಾಬಿ ಭಾಷೆಗೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ, ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಕರಾದ ಡಾ. ಸುಮತೀಂದ್ರ ನಾಡಿಗರು, ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಕಿಟ್ಟಲ್‌ ಎಂದು ಕರೆದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ತವರು ರಾಜ್ಯವಾದ ಪಂಜಾಬಿನಿಂದ ಬಂದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರಿ ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆಯುವಾಗ, ಹೇಗೂ ಈ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮವರೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದೆಣಿಸಿ, ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಪಂಜಾಬಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅವರು ಆ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳುಹಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮೌನವಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಕನ್ನಡತನ ಮತ್ತು‌ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಮೆರೆದಿದ್ದರು.

ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಕಲಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕಲಿಯುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪವಿಲ್ಲದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಲಿಯುವುದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವರು ಒಂದು ಊರಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಲು ಬಯಸದೇ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಹಗಲಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿವಾಗ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಸಹಾಯವಾಗುವುದಲ್ಲದೇ ಅವರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಇದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸೂಚನೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಆಗ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮೋಕಾ ಗ್ರಾಮದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಹಗರಿ ಹಳ್ಳದ ಒರತೆ ನೀರಷ್ಟೇ ಇತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಥವಾ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ಬರುವುದು ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳೇ. ತಮ್ಮ ಜನಪರ ಗುಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಕುರಿತಂತೆ, ಅವರಿಂದ ಕೇಳಿಬರುವ ಮಾತುಗಳೆಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಂಡ ಅನೇಕ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರು. ಕೊಂಚವೂ ಭ್ರಷ್ಟರಲ್ಲದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾದ, ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೇ, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಬರುವ ಜನರನ್ನು ಕಂಡರೆ ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗಲೀ ಉಡಾಫೆತನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೇ, ಅವರ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ವ್ಯವಧಾನದಿಂದ ಕೇಳುವ ಸಂವೇದನಾ ಶೀಲ ಅಧಿಕಾರಿ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವರ ನೇರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಟುರವಾದವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಈ ಪ್ರಸಂವೊಂದೇ ಸಾಕು. ಕೆಲ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು, ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಖರ ಹೋರಾಟಗಾರರೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಕೇಂದ್ರ ಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬರ ಕುರಿತಂತೆ ನೀಡಿದ್ದ ವಿವಾದಾಸ್ಪದ ಹೇಳಿಕೆಯೊಂದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ದೆಹಲಿಯ ನಾಯಕರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪಾ ಸುರಿದಂತೆ, ದೆಹಲಿ ನಾಯಕರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಕಾವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಬಯಸದೇ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ನೀಡಲು ಆ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತ ಸಿಂಗ್ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಮೆಲುಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಾನು ಆ ರೀತಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವಂತೆಯೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಆ ರೀತಿಯ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದಾಗ ನಾನು ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಪಸ್ಥಿತನಿದ್ದೆ ಎಂದು ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸತ್ಯಸಂಧತೆ, ನಿಷ್ಠುರತೆ ನೆರೆದಿದ್ದ ಪ್ರಕರ್ತರನ್ನು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿಸಿತ್ತು.

1984ರಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂ ಸ್ಟಾರ್ ಮೂಲಕ ಸಿಖ್ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸಿಖ್ ಜನಾಂಗದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಆದ ತೀವ್ರವಾದ ಆಘಾತವನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ ನಡೆದ ಮೌನ ಮೆರವಣೆಗೆಯಲ್ಲಿ ಮನನೊಂದ ಒಬ್ಬ ಸಿಖ್ಖರಾಗಿ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಅಂದಿನ ದೆಹಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ದೊರೆಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯವರು ಈ ದಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಪರವಹಿಸಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದರು.

ಅವರ ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ತೀರಿಕೊಂಡ ರಾಜು ಎಂಬ ಚಾಲಕರ ಪಾರ್ಥಿವ ಶರೀರವನ್ನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಾಗ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗೌರವ ತೋರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಅಥವಾ ಅವರ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಸಾಧ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವರ ಮಾನವೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆವರು ನಿವೃತ್ತರಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಲೇಖನ, ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬೇಡ. ಏನೋ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ದೊರಕಿತು ಐಎಎಸ್ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನನಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಕೋರಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವರು ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ 35-40 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ ಅನೇಕರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡಗುಣ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರದ್ದಾಗಿದೆ.

ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಪಂಜಾಬಿಗೆ ಮರಳದೇ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಕೊಂಡ ಶ್ರೀಯುತರು, ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಂದೆಯವರು ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಜರುಗಿಸಿ ಆ ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನೂ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಪಶ್ಚಿಮವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಪವಿತ್ರ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಗೌರವವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದರು ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅವರು.

  • ತಮ್ಮ ಸೇವಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನ ಯುನೆಸ್ಕೋದ ಭಾರತದ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು.
  • 2005ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಲಭಿಸಿದೆ.

ಈ ಹಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಯಾವುದೇ ಅಸೌಖ್ಯವಿದ್ದರೂ ಸದಾ ಕಾಲವೂ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಸಮಾಜಮುಖೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರ್ಜಾಲಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿರುವಾಗ ಇಂದಿಗೂ ಮೊಬೈಲ್ ಉಪಯೋಗಿಸದೇ, ಓಡಾಟಕ್ಕೆ ಸ್ವಂತ ಕಾರು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅನುರೂಪ ಮತ್ತು ಅನುಕರಣಿಯ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾಡಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತರುವ, ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ, ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಅವರ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳು ತನ್ನ ಸುಖ ಎಂದೆಣಿಸಿ ಸದಾ ತನ್ನಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸಿ ಅದರಂತೆಯೇ ನಡೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಕನ್ನಡದ ಚಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿತು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಆಗಿರುವ ಶ್ರೀ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಕಲ್ಲಡ್ಕ

ಅವರು ಓದಿದ್ದು ಎಂ.ಬಿ.ಬಿ.ಎಸ್. ಅವರು ಮದುವೆಯಾದದ್ಫೂ ವೈದ್ಯರನ್ನೇ. ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವುದೋ ಸರ್ಕಾರೀ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿಂಗಳಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈತುಂಬಾ ಸಂಬಳ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲವೇ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿ ಇರಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಹೂತ್ತಿಗೆ ಶಾಸಕ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಸದರಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವೋ ಇಲ್ಲವೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗ ಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ಬಯಸಿದ್ದರೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಆಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆವರೆಂದೂ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸದಾಕಾಲವೂ ಅವರದ್ದೇನಿದ್ದರೂ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತೆ. ಅವರು King ಆಗಲು ಇಷ್ಟಪಡದೇ King Maker ಆಗಲು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟರು. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಂಡ ಪ್ರಖರವಾಗ್ಮಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸಮಾಜ ಸೇವಕರಾದ ಕಲ್ಲಡ್ಕದ ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮತ್ತು ಕೇರಳ ಗಡಿಯಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮವಾದ ಕಲ್ಲಡ್ಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 80 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನವೆಂಬರ್ 15 ರಂದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಡತನದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ಟರು, ಓದಿನಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಉನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ MBBS ಪದವಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ದೇಶ ಮತ್ತು ಹಿಂದುತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಮತ್ತು ಅಧಮ್ಯವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರಣ ಯಾವುದೇ ನೌಕರಿಯನ್ನೂ ಸೇರದೇ. ಸಂಘದ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕಾದ್ಯಂತ ವಿಸ್ತರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು.

60ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ MBBS ಮುಗಿಸಿದ್ದ ಡಾ.ಕಮಲಾ ಭಟ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟು ಗುಣ ಬಿಡದೇ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡೇ ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ದೇಶ ಸೇವೆಗೆ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇಂದು ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸವೆಸಿದರು. 1975ರ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಧಮನಕಾರೀ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳುಕಾಲ ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸ ಅನುಭವಿಸಿದ ಹೊರ ಬಂದ ನಂತರ ಕಂಡವರ ಉಸಾಬರೀ ನಮಗೇಕೆ? ಎಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯರಿಬ್ಬರೂ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ ಆರಂಭಿಸಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ಟರು ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದರು.

ಹೇಳೀ ಕೇಳೀ ಕಲ್ಲಡ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು ಅವರ ಹಾವಳಿಯೇ ಅತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಹವರ ಮಧ್ಯೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾದರೂ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ಪ್ರಭು ಶ್ರೀರಾಮ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಶ್ರೀರಾಮ ವಿದ್ಯಾ ಕೇಂದ್ರ ಆರಂಭಿಸಿ, ಶಾಲಾ ಉಧ್ಘಾಟನಾ ದಿನದಂದು ಪೋಲಿಸರು 4 ಜನರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನ ಸೇರಬಾರದು ಎಂದು ಸೆಕ್ಷನ್ 144 ಹೇರಿದ್ದರೂ, ಪೋಲೀಸರು ಚಾಪೇ ಕೆಳಗೆ ತೂರಿದರೆ, ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರು ರಂಗೋಲಿ ಕೆಳಗೆ ತೂರಿ ಪೋಲೀಸರಿಗೇ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನೇ ಸೇರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಶಂಖು ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಉಡುಪಿಯ ಪೇಜಾವರ ಶ್ರೀಗಳನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದ ಸಾಹಸಿಗಳು. ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆಯುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಇದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹನುಮಾನ್ ನಗರ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದರು.

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯಂತೆ ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳ ಜೊತೆ, ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಂತೆ ಸರಸ್ವತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ಆರಂಭ, ಓದಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ನಾಮ ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲದೇ ಭಗವದ್ಗೀತೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಿದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ತತ್ವದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ/ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಗೆ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಮವಸ್ತ್ರದ ಜೊತೆಗೆ, ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಿಸಿಯೂಟವನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಇವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅನೇಕ ಹಿಂದೂಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿರಿವಂತರು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಧನ-ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಉಚಿತ ಕನ್ನಡ ಮಧ್ಯಮ ಶಾಲೆ ಎಂಬ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಪಡಿಸುವವರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಸಮಾಜದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಾಡ್ಯ! ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ಟರೂ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಶಾಲೆಯ ಊಟೋಪಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಲ್ಲೂರಿನ ದೇವಾಲಯ ಧನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಭಲ ಸಚಿವರೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲೂರು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಈ ಧನ ಸಹಾಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ವಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಮೆರೆದರು. ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅನುದಾನ ಮುಂದುವರೆಸಲು ಪತ್ರ ಬರೆದ್ದಲ್ಲದೇ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದರೂ ಜಗ್ಗದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿದ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ಟರು, ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಊಟವನ್ನು ತಾವೇ ಬೆಳೆಯುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಶಾಲೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಸುದೇಕಾರು ಎಂಬಲ್ಲಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳೇ ಶುದ್ಧ ಸಾವಯುವ ಆಧಾರಿತ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಕ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಬೇಳೆ ಮತ್ತು ಕಾಯಿಪಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆದು ಮಾದರಿಯಾದರು. ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದ ಭತ್ತ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಊಟಕ್ಕಾದರೆ, ಭತ್ತ ಬಡಿದ ನಂತರದ ಹುಲ್ಲು ತಮ್ಮದೇ ಶ್ರೀರಾಮ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವಸುಧಾರ ಗೋಶಾಲೆಯ ಗೋವುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಕಸದಲ್ಲೂ ರಸವನ್ನು ತೆಗೆದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಧೃತಿಗೆಡದೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ, ಸ್ವಾವಲಂಭಿಗಳಾಗಿ ಹೇಗೆ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

ಇನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತು ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರ ಶಾಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೀಡೋತ್ಸವವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಶಾಲಾಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತುಂಬಿದ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ಅವರ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಲವಾರು ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ನಾನಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಶಾಲೆಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಇನ್ನು ವಯಕ್ತಿವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಂಟ್ವಾಳದ ಬಳಿ ಇರುವ ನರಿಕೊಂಬು ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸೋಮಯಾಜಿಯವರು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ವೇದ ಶಿಭಿರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ತಪ್ಪದೇ ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಶಿಭಿರಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಅವರ ಅದ್ಭುತ ವಾಗ್ಜರಿ ಮತ್ತು ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೇಳುಗರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಾಟುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ದೇಶಭಕ್ತರ ಕಥೆಗಳು ಮೈಮನಗಳನ್ನು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ನನಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದೆ. ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಎರಡೂ OTCಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ದೊರೆತದ್ದು ನನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯ. ಈಗಂತೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಹುತೇಕ ಭಾಷಣಗಳು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ತೇನ ವಿನಾ ತೃಣಮಪಿ ನ ಚಲತಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಗಳು ನಡೆಯ ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ಟರ ನಿರ್ಧಾರಗಳೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯವಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದರೇ ಸಾಕು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಯೇ ತೋರಿಸುವ ಛಲದಂಕಮಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಉದಾರಣೆ 2009ರಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ. ಆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿರಿಯ ರಾಜಕಾರಣಿ ಜನಾರ್ಧನ ಪೂಜಾರಿಯವರು ನಿಂತಿದ್ದರೇ, ಪಕ್ಷೇತರಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮಾಜೀ ಶಾಸಕ ಮತ್ತು ಅವರ ಭಾವಮೈದುನ (ಹೆಂಡತಿಯ ಸ್ವಂತ ಅಣ್ಣ) ಉರಿಮಜಲು ರಾಮ್ ಭಟ್ ಕಣಕ್ಕಿಳಿದು ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರನ್ನು ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮುಂದೆ ವಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ನಗಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಸಂಘದ ಕೇವಲ ಸಂಘದ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನಾದ ನಳಿನ್ ಕುಮಾರ್ ಕಟೀಲನ್ನು ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ತಾವೇ ಮಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ತಾವೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬೈಠಕ್ ಮೇಲೆ ಬೈಠಕ್ ನಡೆಸಿ, ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ ಜನರನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ನಳೀನ್ ಕುಮಾರರನ್ನು ಜಯಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದರು.

ಇನ್ನು 1992ರ ಅಯೋಧ್ಯಾ ರಾಮಜನ್ಮ ಭೂಮಿಯ ಹೋರಾಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇತ್ತೀಚಿನ NRC & CAA ಹೋರಾಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕವಲ್ಲದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕನಕಪುರದ ಬಳಿ ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಏಸು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರ ವಿರುದ್ದವೂ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಹೋರಾಟ ಫಲ ನೀಡಿ ಏಸು ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ತಡೆಯಾಜ್ಞೆ ಪಡೆಯುವುದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರ ಶ್ರಮವೂ ಇದೆ.

80ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ 20ರ ತರುಣರ ಹಾಗೆ ರಾಜ್ಯಾದಂತ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೂರಾರು ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದಿನೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಕಟಿ ಬದ್ಧರಾಗುವಂತೆ ತರುಣರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಅಧ್ಭುತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲೆಮರೆಯ ‌ಕಾಯಿಯಂತೆ ತೊಡಗಿರುವ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮೂಲಕ ದೇಶಭಕ್ತ ಭಾವೀ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕರ್ಮಯೋಗಿ ಕಲ್ಲಡ್ಕದ ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಭಟ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರು

ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದವರೆಗೂ, ಪರಭಾಷಾ ನಾಯಕ ನಟಿಯರು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯರು ಕನ್ನಡ ‍ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಬರುವವರೆಗೂ, ಕನ್ನಡದ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಮುಖದ ಪ್ರಬುದ್ಧ ನವರರಸವನ್ನೂ ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲಂತಹ ನಟಿಯರು, ಸಹ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯರು ಬೇಕೆಂದಲ್ಲಿ, ಇಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ರಂಗ ಸಜ್ಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಉಡುಪುಗಳು ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಧುನಿಕ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಪರಿಕರಗಳು ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿ.ವಿ.ಪುರಂನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ತಂಡವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ತಂಡವನ್ನು ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿ ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಂಪು ಮತ್ತು ಜನಪದ ಸೊಗಡನ್ನು ಮೆರೆಸಿದ ಶ್ರೀ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರೇ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆ ಕಥಾ ನಾಯಕರು.

1914,ಜೂನ್ 20ರಂದು ಹರಿಕಥಾ ದಾಸರ ವಂಶವೆಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಣ್ಣದಾಸರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮತಿ ಭಾಗೀರಥಿ ದೇವಿ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳ ಎರಡನೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಗೋಪೀನಾಥರಾಸರು ಬಹಳ ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೋಪಣ್ಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಮೀನಿಗೆ ಈಜು ಕಲಿಸಬೇಕೆ? ಎನ್ನುವಂತೆ ಹರಿಕಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತಮಯ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಪೀನಾಥರಿಗೆ ಸಂಗೀತದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ರಕ್ತಗತವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವರ ತಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈಣಿಕ ಎಲ್‌. ರಾಜಾರಾಯರಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರ ಬದ್ಧವಾಗಿ ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಗಾಯನದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ, ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಪಿನಾಥ ದಾಸರು ಶಾಸ್ತ್ರಬದ್ದ ಸುಶ್ರಾವ್ಯ ಗಾಯಕರಲ್ಲದೇ ವೈಣಿಕರಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾದರು. ಇದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ವೇಣುಗೋಪಾಲದಾಸರಿಂದ ಹರಿಕಥೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನೋಡಲು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದ ಗೋಪಣ್ಣನವರು ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಖ್ಯಾತ ರಂಗಕರ್ಮಿ ಶ್ರೀ ವರದಾಚಾರ್ಯರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಪಳಗಿ ಬಾಲ ನಟರಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದರು.

ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಜನರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದರೆನೇ, ವಿದ್ಯೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸುಲ್ತಾನ್ ‌ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆರ್ಯಬಾಲಿಕಾ ಪಾಠ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೇ, ಸಂಗೀತ ಶಿಕ್ಷಕಾರಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಖ್ಯಾತ ಗಮಕ ವಿದುಷಿ ಶಕುಂತಲಾಬಾಯಿ ಪಾಂಡುರಂಗರಾವ್ ಮತ್ತು ಚಲನಚಿತ್ರ ರಂಗದ ಖ್ಯಾತ ಅಭಿನೇತ್ರಿ ಎಂ.ವಿ.ರಾಜಮ್ಮ ಇವರ ಶಿಷ್ಯೆಯರು ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೂ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರದ್ದು.

ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ತಂದೆಯವರ ಅಕಾಲಿಕ ಅವಸಾನರಾದಾಗ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಹರಿಕಥೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತೆರೆದ ರಂಗಮಂಟಪಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಹರಿಕಥೆ ಮಾಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೆನಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆಗಷ್ಟೇ ಚಾಲ್ತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ದ್ವನಿ ವರ್ಧಕಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರಭಾತ್ ಸೌಂಡ್ ಸಿಸ್ಟಂಸ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲದೇ ಇತರರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೂ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪ್ರಭಾತ್ ಸೌಂಡ್ ಸಿಸ್ಟಂಸ್ ಇಂದಿಗೂ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಖಾಸಗೀ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರೀ ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರ ಅಣ್ಣ ಕರಿರಿಗಿಯವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಟಕದ ಖಯಾಲಿ. ಇನ್ನೂ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರೋ ಬಾಲ್ಯ ಕಲಾವಿದರಾಗಿಯೇ ಅದಾಗಲೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಆಗಾಗ ತಾವು ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಕಲ್ಚರ್ಡ್ ಕಮೆಡಿಯನ್‌ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ (ಮಾ. ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ತಂದೆ) ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಆಭಿನಯಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅವರು ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪರದೆಗಳು, ಸೈಡ್‌ವಿಂಗ್ಸ್‌, ಸೀನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೋಷಾಕುಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಮತ್ತದೇ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡುವ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು ಗೋಪಣ್ಣನವರು.

ಅದಾಗಲೇ ಹರಿಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ್ದ ಗೋಪೀನಾಥದಾಸರ ಭಾಷಾ ಸಂಪತ್ತು ಅಗಾಧವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇ ನಾಟಕರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅನೇಕ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮದೇ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಾವೇ ರಚಿಸಿದ, ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ಯಶಸ್ವೀ ಕಿರಿಯರ ನಾಟಕ ತಂಡವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು ಗೋಪಣ್ಣನವರು.

ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರ ಈ ಬಾಲ ಕಲಾವಿದರ ತಂಡ ಜನಪದ ಗೀತೆ ಪುಣ್ಯಕೋಟಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ವೈಭವ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ ಸಿಂಡ್ರೆಲಾ ಮುಂತಾದ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಾದಂತ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿ, ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ದೆಹಲಿಗೂ ಕಾಲಿಟ್ಟು ನಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿವಿಧಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಪ್ರದರ್ಶಿತಗೊಂಡು ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿತು. ಅವರ ಸಿಂಡ್ರೆಲಾ ನೃತ್ಯರೂಪಕ, ಜನವರಿ 26, 2007 ರಂದು 1001ನೇ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡು ದಾಖಲೆಯನ್ನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಹರಿಕಥೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಕುಟುಂಬ, ಪ್ರಭಾತ್‌ ಸೌಂಡ್‌ ಸಿಸ್ಟಂಸ್ ಮೂಲಕ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕ ಮತ್ತು ರಂಗಸಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಲ್ದೇ, ಮಕ್ಕಳ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರಭಾತ್‌ ಕಲಾವಿದರು ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದರ ಪ್ರಮುಖ ರೂವಾಗಿಗಳೇ ನಮ್ಮ ಗೋಪಣ್ಣನವರು.

ಈ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ಟೋಳಿಯಿಂದಿಗೆ ಜನಪದ ಗೀತೆಗಳಾದ ಗೋವಿನ ಕಥೆ, ಕಿಂದರ ಜೋಗಿಗಳಲ್ಲದೇ, ಧರ್ಮಭೂಮಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ವೈಭವ ಮುಂತಾದ ಇತಿಹಾಸ ಹಿನ್ನಲೆಯ ನೃತ್ಯರೂಪಗಳಲ್ಲದೇ, ಮೋಹಿನಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಮುಂತಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ನೃತ್ಯರೂಪಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಇದೇ ತಂಡವನ್ನು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರು ರಷ್ಯಾ ದೇಶದ ಕಲೆಯಾದ ಬ್ಯಾಲೆಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯ ನೃತ್ಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ಈ ನವ-ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಪಸರಿಸುವುದರ ಹಿಂದಿನ ಪರಿಶ್ರಮ ಗೋಪಣ್ಣನವರದ್ದಾಗಿತ್ತು.

  • ಕನ್ನಡದ ಕಂಪನ್ನು ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿದ ಗೋಪೀನಾಥರಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ಸಂದಿವೆಯಲ್ಲದೇ, ಗೌರವ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಹರಿಕಥಾ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ ಎಂಬ ಎಂಬ ಹಿರಿಮೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
  • ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದು ಮರೆಯಾದ ಮಂಜುಳಾ ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ತಂಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕೊಡುಗೆ
  • ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಿ‍ಂ‍ಚಿದ ಅಮೇರಿಕಾ ಅಮೇರಿಕಾ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ ಹೇಮಾ ಪಂಚಮುಖಿ ಇದೇ ಪ್ರಭಾತ್ ಕುಟುಂಬದ ಕುಡಿ ಎನ್ನುವುದೂ ಗಮನಾರ್ಹ.
  • ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರುಪಮಾ ರಾಜೇಂದ್ರ ಅವರು ಸಹಾ ಇದೇ ಕುಟುಂಬದವರು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಸವೆಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ತಮ್ಮ 68ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 1982ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರೂ ಅತ್ಯಂತ ಜತನದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಅವರ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲಿನ ರೂಪಕಗಳ ಜೊತೆ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲ್ಯಾಣ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ವೈಜಯಂತಿ, ಶ್ರೀ ರಾಮ ಪ್ರತಿಕ್ಷಾ, ಮಹಿಷಾಸುರ ಮರ್ಧಿನಿ ಮುಂತಾದ ನೃತ್ಯ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ರಂಗದ ಮೇಲೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ಈ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿ ಇವರ ಬಹುತೇಕ ರೂಪಕಗಳು, ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಭಾಷಾಂತರಗೊಂಡು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಿ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.

ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿ ಮತ್ತು ಸಹನಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಕಷ್ಟವೋ ನಷ್ಟವೋ, ದೇಹಿ ಎಂದು ಬಂದವರಿಗೆ ನಾಸ್ತಿ ಎನ್ನದೆ, ಮುಖಸಿಂಡರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೇ, ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಾನಶೂರ ಕರ್ಣ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾತ್ ತಂಡದ ಸಹಾಯಾರ್ಥ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆರ್ಥಿಕ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅಶಕ್ತ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಊಟ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನೂ ನೀಡಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ಆಶ್ರಯ ದಾತರಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಕಲಾತಪಸ್ವಿ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರು ತಮ್ಮ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಹರಿಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಸಿ, ಬಾಲ ನಟ, ಸಂಗೀತ ಶಿಕ್ಷಕ, ಪ್ರಭಾತ್ ಸೌಂಡ್ಸ್, ಪ್ರಭಾತ್ ರಂಗ ಸಜ್ಜಿಕೆ, ಪ್ರಭಾತ್ ಕಲಾವಿದರು ಹೀಗೆ ಲಲಿತಕಲೆಗಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪಸರಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಅದರ ಸೊಗಡನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಗೋಪೀನಾಥ ದಾಸರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಈ ಲೇಖನ ವಿಕಿಪೀಡಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ

ಹರಿಕಥಾ ಸಾಮ್ರಾಟ ಗಮಕಿ ಬಾಳಗಂಚಿ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರು

ಅದೊಂದು ಕುಗ್ರಾಮ. ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಅಗ್ರಹಾರ ಎಂದಿದ್ದರೂ, ಇದ್ದದ್ದು ಎಂಕ, ನಾಣಿ, ಸೀನ ಅಂತಾ ಹತ್ತಾರು ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥರ ಮನೆ. ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೇನು ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಊರಿನಲ್ಲೊಂದು ಅನರ್ಘ್ಯ ರತ್ನದಂತೆ, ತಾಯಿಯ ಕಡೆಯ ದೂರ ಸಂಬಧಿಯೊಬ್ಬರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಮಕ ವಾಚನದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಮಹಾಭಾರತದ ಏಕಲವ್ಯನಂತೆ, ದೈವದತ್ತವಾದ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಶಾರೀರದಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ, ಹರಿಕಥೆ, ಗಮಕ ವಾಚನ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಲ್ಲದೇ, ನಾಟಕದ ಮಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೇವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಸರಸ್ವತೀ ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದ ಹರಿಕಥಾ ಸಾಮ್ರಾಟ, ಗಮಕ ವಿದ್ವಾನ್ ಬಾಳಗಂಚಿ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರೇ ನಮ್ಮ ಈ ದಿನದ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಗಳು.

ಅದು 1900ನೇ ಇಸವಿ, ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ, ಚೆನ್ನರಾಯಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ, ಹಿರೀಸಾವೆ ಹೋಬಳಿಯ ಬಳಿಯ ಪುಟ್ಟದಾದ ಗ್ರಾಮವಾದ ಬಾಳಗಂಚಿಯಲ್ಲಿ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗಲೇ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಶ್ರೀಯುತರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಿನ್ನೂ ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಂದೆಯ ವೈದೀಕದಂದೇ, ಮರಣ ಹೊಂದಿ ನಂತರ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಯೊಳಗೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು. (ಇದರ ಸವಿರವಾದ ಕಥೆಗೆ ಈ ಲೇಖನ ಓದಿ.) ಹೇಳೀ ಕೇಳಿ ಅವರದ್ದು ಶಾನುಭೋಗರ ಕುಟುಂಬ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆಯೇ ಇದ್ದ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯ ಅರ್ಚಕರ ವೃತ್ತಿ. ಆದಾಗಲೇ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ಇದ್ದ ಅವರ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಪೂರ್ವಜರು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರಗಿಸಿ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಕಾರಣ, ಅರ್ಚಕವೃತ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಶ್ಯಾನುಭೋಗತನದ ಜೊತೆ ಇಡೀ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರ ಹೆಗಲಿಗೇರುತ್ತದೆ.

ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಾವಿರದಿಂದ ಎರಡು ಸಾವಿರದೈನೂರು ಜನರು ಇದ್ದಿರಬಹುದಾದಂತಹ ಕೃಷಿಕ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿ. ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಇತಿಹಾಸ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಗುರು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರ ತವರೂರು ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಗುರು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರು ವಾಸಿಸಿದ ಸ್ಥಳವೆಂದು ಇಲ್ಲವೇ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರದೇಶವೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿದ್ದು ಸ್ವರ್ಣಾಂಬ ಅಥವಾ ಹೊನ್ನಾದೇವಿ ಎಂಬ ದೇವಿ ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಚೈತ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಊರ ಹಬ್ಬ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಪದ್ದತಿ ಇದೆ. ಇದರ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಬಾಲಕಂಚಿ ಎಂದಿದ್ದು ಜನರ ಆಡು ಬಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಳಗಂಚಿ ಎಂದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಪುರಾಣ ಪ್ರಸಿದ್ಡ ಊರಲ್ಲದೇ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹತ್ತಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಶಾನುಭೋಗರಾಗಿದ್ದ ನಂಜುಡಯ್ಯನವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಶ್ಯಾನುಭೋಗತನ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಒಂದು ಕಳ್ಳ ಲೆಕ್ಕವಾಗಲೀ ಸುಳ್ಳು ಲೆಕ್ಕವನ್ನಾಗಲೀ ಬರೆಯದೇ, ಒಂದು ಚೂರು ದರ್ಕಾಸ್ತು ಜಮೀನನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅರ್ಚಕ ವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ಅವರ ಪ್ರಮಾಣಿಕತೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಅದಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಅವರ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಗೆ ಯಾವುದೋ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಗಮಕವಾಚನದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ತಾವೇ, ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಗಮಕ ವಾಚನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗಾಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಕಥೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಅದನ್ನೂ ಆಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಶರೀರದ ಜೊತೆಗೆ ದೈವ ದತ್ತವಾದ ಶಾರಿರದ ಅವರ ಗಾಯನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಹರಿಕಥೆಗೆ ಮರುಳಾಗದವರೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಆಗಲಾರದೇನೋ? ಹಾಸನ, ಮಂಡ್ಯ, ಮೈಸೂರು, ತುಮಕೂರು, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ನಂತಹ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಹಳ್ಳಿ, ಪಟ್ಟಣಗಳ ರಾಮೋತ್ಸವ, ಗಣೇಶೋತ್ಸವ, ಊರ ಜಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರ ಹರಿಕಥೆ ಇಲ್ಲವೇ ಗಮನ ವಾಚನ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿದು, ಮಳೆ ಬಾರದಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯ ಫಲವಾಗಿ ಧಾರಾಕಾರವಾದ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಕಥೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಲವಾರು ನಿದರ್ಶನಗಳಿಂದಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಜನರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಳೇ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರೆಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಹರಿಕಥೆಗೆ ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಐದರಿಂದ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಹಣವನ್ನು ಪಕ್ಕವಾದ್ಯದವರಿಗೇ ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾನ್ ಜನಾನುರಾಗಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಓದದಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಕಲಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಸಂಗೀತ ಕಲಿತುಕೊಂಡರೇ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಅವರಿಗೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಒಲಿಯಿತು ಎಂದು ಆವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಪದ್ಯದ ಜೊತೆ ಗದ್ಯದಲ್ಲೂ ಅಪಾರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದಿದ್ದ ಶ್ರೀಯುತರು ಗರಳಪುರಿ ನಂಜುಂಡ ಎಂಬ ಅಂಕಿತ ನಾಮದೊಂದಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅನೇಕ ಊರುಗಳ ದೇವರುಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಂಗೀತವನ್ನೂ ಅವರೇ ನೀಡಿರುವುದು ಅವರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಇಂದಿಗೂ ಅವರ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಅನೇಕ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿನ ನಾದಸ್ವರ ವಾದಕರು ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸ್ಜೃತದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಅತೀ ಸರಳವಾದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ದೇವರ ಕೃತಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಗೀತೇ ಶ್ರೀಹರಿ ಮುಖ ಜಾತೇ.. ಎಂದೂ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಬರೆದ ಅವರ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವವಾಗಿ ಕುಮಾರ ವ್ಯಾಸರ ಕುರಿತಂತೆ ಕರ್ನಾಟ ವರಚೂತ ವನಚೈತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶಾ.. ಎಂಬ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ಸಮಯೋಚಿತ ಕಂದ ಪದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಆ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದು ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆಯಾಗಿದೆ.

ಗಮಕ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗೀತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸದೆ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರಾಗ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಪ್ರತೀ ಪದಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಧನಿಯಲ್ಲಿ ಏರಿಳಿತಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಇನ್ನೂ ಹಲವರ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಯ್ ಗುಟ್ಟುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅರಸುಗಳಿಗಿದು ವೀ..ರಾ… ಭೂ.. ವ್ಯೋ..ಮ ಪಾತಾ..ಳ.. ಹಾಡಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಉಳಿದವರ ಹಾಡುವುದನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಕೇವಲ ತಾವೊಬ್ಬರೇ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾಗದೇ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಜನರಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಅವರಿಂದ ಸಂಗೀತ, ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಗಮಕ ಕಲಿತ ಅನೇಕ ಶಿಷ್ಯವೃಂದ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.

ಕನ್ನಡ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕವಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಗೊರೂರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಐಯ್ಯಂಗಾರರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಹಿರೇಮಗಳೂರಿನ ಕೋಡಂಡರಾಮ ಸ್ವಾಮೀ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅರ್ಚಕರು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಸವ್ಯಸಾಚಿಗಳಲ್ಲದೇ (ಕನ್ನಡದ ಪೂಜಾರಿ ಕಣ್ಣನ್ ಅವರ ತಂದೆ), ಹಿರಿಯ ಗಮಕಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಬಿ. ಎಸ್. ಎಸ್.ಕೌಶಿಕ್ (ನಟ ನಿರ್ದೇಶಕ ಎಂ.ಡಿ. ಕೌಶಿಕ್ ಅವರ ತಂದೆ) ಮತ್ತು ಬಿಂದೂರಾಯರ ಜೊತೆ ಗಳಸ್ಯ ಗಂಟಸ್ಯ ಗೆಳೆತನ ನಂಜುಂಡ್ಯಯ್ಯನವರಿಗಿತ್ತು.

  • ಗಮಕ, ಹರಿಕಥೆ ಮತ್ತಿತರೇ ಲಲಿತಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೂ ಭಾಜರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
  • ಕರ್ನಾಟಕ ಗಮಕಕಲಾ ಪರಿಷತ್ತು ಹೊರತಂದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಗಮಕಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬಾಳಗಂಚಿ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರ ಕುರಿತಾದ ಲೇಖನವಿದೆ
  • ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಗಾಂಧೀ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತಮ್ಮ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಪರಿಣಾಮ ಹಾಡುವುದಕ್ಕೂ, ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಆಗದೇ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಲೇ, ತಮ್ಮ ಎಂಬತ್ಮೂರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗಂಧ ಗಾಳಿ‌ ಇಲ್ಲದ ಕುಗ್ರಾಮದ, ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಬಡತನದ ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದ ನಡುವೆಯೂ, ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಸಂಗೀತ, ಗಮಕ, ಹರಿಕಥೆಗಳಲ್ಲದೇ ವಾಗ್ಗೇಯಕಾರರಾಗಿ, ಕನ್ನಡದ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಲೆಮರೆಕಾಯಿಯಂತೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ, ನಾಲ್ಕಾರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅರ್ಚಕರಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ, ಶ್ಯಾನುಭೋಗತನ ನಡೆಸಿಯೂ ಕೈಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ, ಸರಳ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಜನಾನುರಾಗಿ, ‌ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಬಾಳಗಂಚಿ ಶ್ರೀ ಗಮಕಿ ನಂಜುಂಡಯ್ಯನವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಕನ್ಯಾನ ಭಾರತ ಸೇವಾಶ್ರಮದ ಪರಶುರಾಮ

ಪಾಂಡವರ ತಾಯಿ ಕುಂತೀ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ, ಅವರ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದೂರ್ವಾಸಮುನಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಆರೈಕೆಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ ದೂರಲೋಚನೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳಾಗುವ ಐದು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಬಾಲಕಿ ಕುಂತೀದೇವಿ ಆ ವರಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಸೂರ್ಯದೇವನ ವರದಿಂದ ಕರ್ಣನ ಜನವಾದಾಗ, ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಮಗುವೇ ಎಂದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅಂಜಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ನದಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಂತರ ಆ ಮಗು ಅಗಸರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದ ಕಥೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ಅದಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಗುವನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳಾದರೂ ಆ ತಾಯಿಯ ಪತ್ತೆಯಾಗದೇ, ತಾಯಿಯಿದ್ದರೂ ಅನಾಥವಾದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ, ತಾನು ಬೆಳೆದ ಆನಾಥಾಶ್ರಮದ ನೂರಾರು ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಊರುಗೋಲಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳೇ ಇಲ್ಲದ ಅದೆಷ್ಟೋ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಮಗುವಾಗಿ, ಅನಾಥ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ, ಎಲೆಮರೆಕಾಯಿಯಾಗಿ ಈ ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಡುಪಾಗಿಟ್ಟಿರುವ, ಮಹಾಭಾರತದ ಕರ್ಣನ ಗುರುಗಳ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವ ಪರುಶುರಾಮರೇ ನಮ್ಮ ಈ ದಿನದ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯ ಕಥಾನಾಯಕರು.

ಯಾರದ್ದೋ ತಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಿಯೋ ಯಾರದ್ದೋ ಕೆಲಕ್ಷಣದ ತೆವಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅನಾಥವಾದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪೋಷಣೆ ದೊರಕದೇ, ಮುಂದೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕಂಟಕಪ್ರಾಯವಾದ ಅನೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಇರುವಾಗ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನ ಅದೃಷ್ಟವೋ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆಡಳಿತವರ್ಗ ಆ ಗಂಡು ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮತ್ತರೆಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಟ್ಲ ಸಮೀಪದ ಕನ್ಯಾನ ಭಾರತ ಸೇವಾಶ್ರಮದ ಮಡಿಲಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಖಂಡ ಭಾರತದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಈಗಿನ ಬಾಂಗ್ಲಾ ದೇಶದ ಢಾಕಾದ ನಾರಾಯಣಗಂಜ್ ಮೂಲದವರಾದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರೂ ಆಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಧೀರೇಂದ್ರನಾಥ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರು ಭಾರತ- ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದು ಸುತ್ತಾಡಿ, ಅಶಿಸ್ತು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಸಹಿಸದೇ ಅನೇಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಕನ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅದು ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಔರಂಗಾಬಾದ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಶಿರಡಿ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸಾಧುವೊಬ್ಬರು ದೀನರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರಂತೆ. ಅವರ ಆಸೆಯೂ ಅದೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ದುರ್ಬಲರಿಗೆ, ಅಸಹಾಯಕರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಉನ್ನತ ಧ್ಯೇಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೇವೆಗೈಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ನಿರಾಶ್ರಿತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ 1964 ರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಭಾರತ ಸೇವಾಶ್ರಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು ಶ್ರೀ ಧೀರೇಂದ್ರನಾಥ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರು.

ಅಂತಹ ಧೀಮಂತ ಧೀರೇಂದ್ರನಾಧರ ಆಶ್ರಮದ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತು ಖುಷಿ ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನ್ನ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೇನಂತೇ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ಹತ್ತಾರು ತಾಯಿಯರು ಆ ಮುದ್ದಿನ ಕಂದನಿಗೆ ಪರಶುರಾಮ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಪರಶುರಾಮ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಕನ್ಯಾನದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಓದಿನಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಪರುಶುರಾಮ, ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಂದೊಡನೇ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಮಾರು 150 ಗೋವುಗಳ ಗೋಶಾಲೆಯ ಸ್ವಚ್ಚೀಕರಣವಲ್ಲದೇ, ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸುವುದು, ಅಡುಗೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಅಶಕ್ತ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಅವರ ಬಟ್ಟೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲದೇ,ಆಶ್ರಮದ ಹೂ ತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೀಗೆ ಆಶ್ರಮದ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಧೀರೇಂದ್ರ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ತಾನೊಬ್ಬ ಅನಾಥ ಮಗು ಎಂಬ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ, ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಾರು ತಾಯಿಗಳು, ನೂರಾರು ಪಾಲಕರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಸ್ಕಾರವಂತನಾಗಿ ಆಶ್ರಮದ ಮಗನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಜಾತಸ್ಯ ಮರಣಂ ಧೃವಂ, ಅಂದರೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಸಾಯಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಜಗದ ನಿಯಮದಂತೆ ಆಶ್ರಮದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರೂ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿದ್ದ, ಶ್ರೀ ಧೀರೇಂದ್ರನಾಥ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರು, ವಯೋಸಹಜ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ದೈವಾದೀನರಾಗಿ, ಇಡೀ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಮವೇ ಶೋಕಾಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ, ಧೀರೆಂದ್ರರ ಅಳಿಯ ಶ್ರೀ ಈಶ್ವರ ಭಟ್ ಅವರು ಆಶ್ರಮದ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದ ಪರಶುರಾಮ, ನಂತರ, ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ PUC ಯನ್ನೂ ಮುಗಿಸಿ, ಆಶ್ರಮದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದೊಂದಿಗೆ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎರಡು ದಿನದ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನಾಗಿ ಆಶ್ರಮದ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಈಗ ಸಕಲ ವಿದ್ಯಾಪಾರಂಗತನಾಗಿ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆಯ ಯುವನಾಗಿದ್ದ ಪರುಶುರಾಮನಿಗೆ ಆಶ್ರಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಈಶ್ವರ ಭಟ್ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯಸ್ಥರ ಬಳಿ ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡಿಸಲು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಅನಾಥನಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿ ತನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿಯ ಸಂಭಾವಿತನಾಗಿ ಬೆಳಸಿದ ಈ ಆಶ್ರಮದ ಸೇವೆಗೇ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ, ತಾನು ಹೊರಗೆಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಧೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದು ಆಶ್ರಮದ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅರಿವಿದ್ದ ಪರುಶುರಾಮ, ಆಶ್ರಮ ನಡೆಸಲು ಮೂಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮಹರ್ಷಿ ಪರುಶುರಾಮರಂತೆಯೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ವಾರದಲ್ಲಿ 4 ದಿನ, ಕಾಸರಗೋಡು, ವಿಟ್ಲ, ಪುತ್ತೂರು, ಕುಂಬ್ಳೆ, ಬಿಸಿರೋಡ್, ಮಂಗಳೂರು ಮುಂತಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವಿರುವ ಅಂಗಡಿ ಮುಗ್ಗಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಶ್ರಮಕೋಸ್ಕರ ಹಣ ಮತ್ತು ದವಸ ದಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸುಗಮವಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಸುಮಾರು 3.50ಲಕ್ಷ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದು ಅದರಲ್ಲಿ 70 ಸಾವಿರ ಹಣ ಸರ್ಕಾರದ ಅನುದಾದದಿಂದ ಬಂದ್ರೆ, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಕೆಲ ತರಕಾರಿಗಳು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆಯುವ ಕಾರಣ, ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಪರಶುರಾಮ ಹರಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧರ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಪರುಶುರಾಮರೇ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು ಎನ್ನುವ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವರ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತು ಹೋದರೇ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾರೂ ಅವರ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ, ಆ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು, ಅವರ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಲ್ಲದೇ, ದಕ್ಷಿಣ ಕಾಶಿ ಎಂದೂ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಉಪ್ಪಿನಂಗಡಿಯ ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಪರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಪರಶುರಾಮರೇ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಈಗಾಗಲೇ ಹತ್ತಾರು ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಸದ್ಗತಿ ದೊರೆಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ತಂದೆಗೇ ಬೇಡವಾಗಿ ಅನಾಥವಾಗಿದ್ದ ಈ ಪರಶುರಾಮ, ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಡವಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹಿರಿಯರ ಅಂತ್ಯವಾದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಅನಾಥ ಶವವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೇ ಆವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅಪರೂಪದ, ಅನನ್ಯವಾದ ಅನುಕರಣೀಯವಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ಸದಿ.

ಕೆಲ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ, ಗಂಡನ ಮನೆಯವರ ಕಿರುಕುಳ ತಾಳದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬರು, ತನ್ನ 5 ವರ್ಷ ಪ್ರಾಯದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಶೈಲಾಳೊಂದಿಗೆ ಸೇವಾಶ್ರಮದ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ತಾಯಿ ಆಶ್ರಮದ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೇ, ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಶೈಲಾ, ಪರಶುರಾಮನಂತೆಯೇ, ಅಶ್ರಮದ ಮನೆ ಮಗಳಂತೆ ಬೆಳೆದು, ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಓದಿ, ವಿಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಆಕೆಯ ಮದುವೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂದಾಗ, ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಹುಡುಕುವುದು? ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ, ಆಶ್ರಮದ ಹಿರಿಯರಾದ ಈಶ್ವರ ಭಟ್ಟರು ಆಶ್ರಮಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿರುವ ಆಶ್ರಮದ ಮನೆ ಮಗನಾದ ಪರಶುರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮದ ಮನೆ ಮಗಳು ಶೈಲರನ್ನು ಕಲ್ಯಾಣ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಹಿರಿಯರ ಮಾತಿಗೆ ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಪರಿಣಾಮ. ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಮ ನಿವಾಸಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪರಶುರಾಮ ಹಾಗೂ ಶೈಲಾರ ಮದುವೆ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ನಡೆದು, ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 152 ಜನ ವೃದ್ಧರ ಜೊತೆಗೆ, 24 ಶಾಲಾ ಹುಡುಗರು, 22 ಜನ ಶಾಲಾ ಹುಡುಗಿಯರು, 40 ಮಂದಿ ಅಬಲೆಯರು, 4 ಮಂದಿ ಅಂಗವಿಕರು ಮತ್ತು 4 ಮಂದಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೇ ಸುಮಾರು 160 ಹಸುಕರುಗಳಿರುವ ಗೋಶಾಲೆಯೂ ಇದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ 28 ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಹಾಲನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ಮತ್ತು ಕಟುಕರ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ತಂದ ಗೋವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸುಮಾರು 24 ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಶ್ರಮದವತಿಯಿಂದಲೇ ಸೂಕ್ತವಾದ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಅವರುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತವರು ಮನೆಯವರಂತೆಯೇ, ಹೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಂತನವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿರುವ ಅನುಭವಿ ವೃದ್ದೆಯರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಸದಸ್ಯರುಗಳು ಬಿಡುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಊದುಕಡ್ಡಿ, ದೇವರ ದೀಪದ ಬತ್ತಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇತರೇ ಕರಕುಶಲ ವಸ್ತುಗಳು ತಯಾರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಆಶ್ರಮದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ತಮ್ಮ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿದ ಮೇಲೆ ಏಣಿಯ ಹಂಗೇಕೆ? ಎನ್ನುವಂತೆ, ಊರವರ ಉಸಾಬರಿ ನಮಗೇಕೆ? ನಾವೇಕೆ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಂದು WhtsApp, FaceBook, Instagram ಎಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡುವವರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಾಗ. ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಅನಾಥ ಮಗುವಾಗಿ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿ, ಬೆಳೆದು, ಓದಿ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ಕೆರೆಯ ನೀರನು ಕೆರೆಗೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ತನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೇ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಡುಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನ್ನಂತೆಯೇ, ಅದೇ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹುಡುಗಿಗೊಂದು ಚೆಂದ ಜೀವನ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಮದ ಸುಮಾರು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ಹತ್ತಾರು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಗಳಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇವೆಗೇ ಕಟಿ ಬದ್ಧರಾಗಿರುವ ಪರುಶುರಾಮರೇ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಎಂದರೆ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕನ್ಯಾನ ಭಾರತ ಸೇವಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಹಸ್ತವನ್ನು ಚಾಚಲು ಬಯಸುವವರು, 9901867611 ನಂಬರ್ ಮುಖಾಂತರ ಪರಶುರಾಮರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಯಾವುದಾರರೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಸುಖ ಬೇರಾವುದರಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಸಚಿನ್ ಜೈನ್ ಹಳೆಯೂರರು ಅವರ ಮುಖಪುಟದ ಲೇಖನವೇ ಈ ನನ್ನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಕಾರಣ, ಸಚಿನ್ ಜೈನ್ ಆವರಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಕ್ಷರಗಳ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ

ಅದು ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕ. ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಮನೆತನದ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆಯ ಚುರುಕು ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಸಹವಾಸ ದೋಷದಿಂದ ಹಳಿಬಿಟ್ಟು ಶಾಲೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಗದೇ ಪೋಲಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮೇರೆಗೆ ಅಮ್ಮಾ ಮಗ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಅಮ್ಮಾ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದರೆ, ಮಗ ನಪಾಸ್. ಮತ್ತೆ ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ, ಪುನಃ ಪರೀಕ್ಷೇ ಬರೆದು ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ತನ್ನೂರಿನಲ್ಲೇ ಪದವಿ ಪಡೆದು ನಂತರ ದೂರದ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆಯುವವರೆಗೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಶಿಕ್ಷಕ, ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಣಿ, ರೂಂ ಬಾಯ್, ರಿಸೆಪ್ಷನಿಸ್ಟ್, ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಹಾಕಿದ್ದು, ಕೆಲ ಕಾಲ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ, ಲಾಲ್ ಝಂಡ ಹಿಡಿದು ಎಡಪಂಥೀಯರ ಜೊತೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ಸಾರಥ್ಯ,

ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್ ಪ್ರೆಸ್ ಆರಂಭಿಸಿ ಕೈ ಸುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಉಪನ್ಯಾಸದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ವರದಿಗಾರ ಹೀಗೆ ಆಡು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಗಳು ಕಥಾ ನಾಯಕ ಮಾಡದ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಬಹುಶಃ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಉಹೆ ಸರಿ. ನಾವಿಂದು ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ನೆನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ನಿಧನರಾದ ಅಕ್ಷರಗಳ ಬ್ರಹ್ಮ ರಾಕ್ಷಸ ರವೀ ಬೆಳಗರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಈ ವರ್ಷದ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ರವಿಯವರ ಹೆಸರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುರಿತಾದ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ರೂಪದ ಇಂತಹ ಲೇಖನ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಕುರಿತಂತೆ ಅವರೇ ತಮ್ಮ ಖಾಸ್ ಬಾತ್ ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಬರೆದಿರುವಾಗ ಇನ್ನೇನು ಬರೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಡುವುದು ಸಹಜ. ನಾನಿಂದು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ನಾ ಕಂಡಂತೆ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಂತಹ ಯುವಕರ ಮೇಲೆ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಪ್ರಭಾವದ ಕುರಿತಾಗಿದೆ.

ರವೀ ಬೆಳಗರೆಯವರ ಜೀವನವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು.

ಹುಟ್ಟಿದಾರಿಂದಲೂ ಬಳ್ಳಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳುರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಮೊದಲನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳು ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ‌ಕಾಲ ಅವರ ಜೀವನದ ಎರಡನೇ ಭಾಗ. ರವೀ ಅವರ ಎರಡನೇ ಭಾಗ ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಬಹಳ ಆದರ್ಶಮಯ ಮತ್ತು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಸಾವೇ ನನ್ನ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನ ಎನ್ನುವವರು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪಡಬಾರದ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಗಡಿಪಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಮುನ್ನೂರು ಚಿಲ್ಲರೇ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ತಂಗುದಾಣದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ, ಸುಲಭ್ ಶೌಚಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ನಾನಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ನಂತರ ತನ್ನ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಭೂತ ಪೂರ್ವ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂಬ ವಿಚಿತ್ರ ಕಪ್ಪು ಸುಂದರಿಯ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜನರ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಬಂಗಲೆಗಳು, ತಮ್ಮ ಭಾವನಾ ಪ್ರಕಾಶನದ ಮೂಲಕ ನೂರಾರು ಸ್ವರಚಿತ ಮತ್ತು ಅನುವಾದಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಪರಿ ಎಂತಹವರಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದ್ಭುತ ವಾಗ್ಝರಿ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಗಳ ಏರಿಳಿತದಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿಡುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಧ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾದಾನ ಮಹಾದಾನ ಎಂದೆಣೆಸಿ, ಡೊನೇಷನ್ ಇಲ್ಲದೇ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಅಜರಾಮರವಾಗಿಸಿದ್ದು ಸುಲಭದ ಮಾತೇನಲ್ಲ.

ಇನ್ನು 2005ನೇ ಇಸವಿಯ ನಂತರ ಅದರಲ್ಲೂ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಈ-ಟಿವಿ ಛಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕ್ರೈಮ್ ಡೈರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಯಸ್ಸಸ್ಸಿನ ನಂತರದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅವರ ನಿಧನರಾಗುವವರೆಗೂ ನಡೆಸಿದ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಮೂರನೇ ಕಾಲ ಘಟ್ಟವನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸ ಬಹುದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗತ್ತು ಗೈರತ್ತುಗಳು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದಾದಾಗ ಅವನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರುಗಳೇ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಾಡುವ ಮೂಲಕ ಆತನ ಬದುಕನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಮೂರನೇ ಹಂತದ ಅವರ ಜೀವನವೇ ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರೈಂ ನಡೆದರೂ ಅದರ ಸೂಕ್ತವಾದ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂತ್ರಸ್ಥರಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಪೋಲೀಸರದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮದ ವರದಿಗಾರರು ಈ ಕುರಿತಂತೆ ತನಿಖಾ ವರದಿ ತಯಾರಿಸಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮೂಡಿಸ ಬಹುದೇ ಹೊರತು ತಾವೇ ಪೋಲೀಸರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಆ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂತ್ರಸ್ಥರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿಯೋ ಬೆದರಿಸಿಯೋ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಿಹರಿಸುವ ಇಲ್ಲವೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಬಣಿಸುವ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಬಾರದು. ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಕ್ರೈಂ ಡೈರಿ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಆದ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರತೀ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನಾ ಒಂದು ಕ್ರೈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದು ನೋಡದೇ ನಿದ್ದೆಯೇ ಬಾರದೇನೋ ಎನ್ನುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು ಎಂದರೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೇ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ತುತ್ತ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಆಣತಿಯ ಮೇರೆಗೋ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರದ್ದೇ ತಂಡದವರ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಜನರನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವಂದಂತಿಗಳು ಜನರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪತೊಡಗಿದಾಗ ವಾಹಿನಿಯವರೇ ಕ್ರೈಂ ಡೈರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಂತೆ ತಡೆದರೂ ಅಡಿಕೆ ಹೋದ ಮಾನ ಆನೇ ಕೊಟ್ಟರೂ ಬದುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಜನರಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದ್ದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಜಟ್ಟಿ ಬಿದ್ದರೂ ಮಣ್ಣಾಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕ್ರೈಂ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅದೇ ವಾಹಿನಿಗೆ ಅವರು ನಡೆಸಿ ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿದ ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಹಾಡುಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಘಲಾರದು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಾಡಿನ ಹಿಂದಿರಬಹುದಾದ ರೋಚಕವಾದ ಸಂಗತಿಗಳು, ಆ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಲಾವಿದರುಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪರಿಚಯಗಳು, ಅವರ ಕುರಿತಾದ ಅದ್ಭುತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಹಾವ ಭಾವ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ದಿರಿಸುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ರೀತಿ ಜನರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೂರಾರು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಸಂಗೀತ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ವೇದಿಕೆ ಒದಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರನ್ನು ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಜಗತ್ರಸಿದ್ಧರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿತು.

ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಕೆಲ ಕಾಲ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿಯಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೇಳುಗರ ಹೃನ್ಮನಗಳನ್ನು ತಣಿಸಿದ್ದ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ಬೆಳ್ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕಾಫೀ ವಿತ್ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆ ತಮ್ಮದೇ YouTube Chnnel ಮುಖಾಂತರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲದೇ, ಜನಪ್ರಿಯ Big Boss ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡೇ ವಾರ ಭಾಗವಹಿಸಿದರೂ, ಆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಇಮೇಜ್ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ನಾವೆಲ್ಲ ಕಾಲೇಜ್ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗಮಂಗಳವಾರ ಸಂಜೆ ಆಯಿತೆಂತರೆ, ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಪೇಪರ್ ಮಾರುವ ಅಂಗಡಿ ಇಲ್ಲವೇ ಟೀ ಶಾಪ್ ಅಥವಾ ಪಾನ್ ಬೀಡಾ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನೇತು ಹಾಕಿರುವ ಆವರ ಕಪ್ಪು ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಆ ವಾರದ ಪ್ರಸ್ತಕ ವಿಷಯದ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ನಿರ್ಭಿಡೆಯ ಚುಟುಕು ಹೆಡ್ ಲೈನ್ಸ್ ಏನಿರಬಹುದು? ಎಂಬ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಜವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದವರಿಗೇ ಗೊತ್ತು ಅದರ ಪರಿ.

ವಾಜಪೇಯಿಯವರು ಒಂದು ಓಟಿನಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪುತ್ರ ದೇವೇಗೌಡರು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದಾಗ, ಅವರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ತಲೆ ಬರಹ, ಸಂಸಾರವೇ ಇಲ್ಲದ ವಾಜಪೇಯಿ ಅವರ ಜಾಗವನ್ನು , ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ಇಲ್ಲದ ದೇವೆಗೌಡ ತುಂಬಬಲ್ಲರೇ? ಎಂಬುದು ಬಹಳ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದ್ದು ಇಂದಿಗೂ ಬಹುತೇಕರ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಹಸಿರಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಅವರ ಖಾಸ್ ಬಾತ್ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಆವರ ಜೀವನದ ಕುರಿತಂತೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಓದುಗರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಓದುಗನಿಗೂ ಅದೂ ತನ್ನದೇ ಅನುಭವವೇನೋ ಎನ್ನಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಬರೆಯುವ ಕಲೆ ಅವರಿಗೆ ದೈವದತ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮೋಟು ಬೀಡಿ ಸೇದಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು, ಹುಡುಗಾಟಿಕೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ದಾವಣಿ ಹುಡುಗಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದು, ದೇವರನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಕೆಲ ಕಾಲ ಹೋಗಿದ್ದು, ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನಾ ವಿಧದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದು, ತಮಗಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯರಾದ ಲಲಿತಾರನ್ನು ಮದುವೆಯಾದದ್ದು ಹೀಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆನುಭವಗಳನ್ನೂ ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ರಸವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಜನ ಆನಂದದಿಂದ ಆಹ್ಲಾದಿಸತೊಡಗಿದರು

ತಮ್ಮ ಜನಪ್ರಿಯ ಲೇಖನದ ಸರಣಿಯಾದ ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಟೋರಿಯಸ್ ರೌಡಿಗಳಾದ, ಜಯರಾಜ್ ಶ್ರೀರಾಂ ಪುರ ಕಿಟ್ಟಿ, ಜೇಡರಳ್ಳಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಕಣ್ಣು ರಾಜೇಂದ್ರ, ಬಚ್ಚನ್, ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್, ಆಯಿಲ್ ಕುಮಾರ್, ಕೋಳೀ ಫಯಾಜ್ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಅವರ ಕುರಿತಂತೆ ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಾತಾನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನು ಅವರ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಸರಣಿ ಹಂತಕ ರವೀಂದ್ರ ನಾಥ್ ಕುರಿತಾದ ಲೇಖನ ಇಂದಿಗೂ ಮೈಸೂರು, ಮಡಕೇರಿ ಮತ್ತು ಚಾರ್ಮುಡಿ ಘಾಟ್ ದಾಟುವಾಗ ನೆನೆಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.

ತಮ್ಮ ಅನುವಾದ ಲೇಖನಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಉರ್ದು ಕವಿ ಮೀರ್ಜಾ ಘಾಲೀಬ್, ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಸರ್ದಾರ್ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್, ತೆಲುಗು ಕವಿ ಚಲಂ, ಕನ್ನಡಿಗರಾದ ಸತ್ಯಕಾಮ, ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಜಾನ್ ಪಿ ದಲವಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಲೇಖಕರನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರ ಇತರೇ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೂ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ಜನ ಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಿರ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಈಗಿನಂತೆ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ರಿಟರ್ನ್ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡುವ ಸೌಲಭ್ಯವಿರದೇ, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಹೋಗಿ ಬುಕ್ ಮಾಡ ಬೇಕಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸಿರ್ಸಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಿರ್ಸಿ ತಲುಪಿ ಅದೇ ರಾತ್ರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಲು ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ, ಬಸ್ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಟಿಕೆಟ್ ಇಲ್ಲಾ. ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಾಗಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಮದುವೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಜೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲೆಂದು ಅಲ್ಲೇ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆ ಕೊಂಡು ಕೊಂಡು ಬಸ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ, ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡುವವ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದಂತೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಎದುರಿಗೇ ಇದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಆತ, ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆ ಈ ವಾರ ಏನ್ ಬರ್ದಿದ್ದಾರೆ ಸಾರ್ ಎಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ರೊಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯನ್ನು ವಾಚಾಮಗೋಚರವಾಗಿ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇ ತಡ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಇಲ್ಲಾ ಎಂದಿದ್ದ ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದರವಿಲ್ಲದೇ, ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನ ಸೀಟ್ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವನ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯ ಅಭಿಮಾನವೇ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಮತ್ತು ಓ ಮನಸೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲದೇ, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಅವರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾವನ ಪ್ರಕಾಶನದ ಮುಖಾಂತರ ಹೊರಬಂದ ಸುಮಾರು 70ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂಗ್ರಹ ಯೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಇವೇ ಎಂದು ಹೇಳುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕೃತಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ರವೀ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಮನೆಯ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ಖಾಸ್ ಬಾತ್, ಬಾಟಮ್ ಐಟಂ, ಹಿಮಾಗ್ನಿ, ಉಡುಗೊರೆ, ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಲವ್ ಲವಿಕೆ, ಮೇಜರ್ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್, ಹೇಳಿ ಹೋಗು ಕಾರಣ, ಚಲಂ, ನೀ ಹಿಂಗ ನೋಡಬ್ಯಾಡ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನೆಮಾತಾಗಿದ್ದ ರವೀ, ಹಿಮಾಲಯನ್ ಬ್ಲಂಡರ್ ಮುಖಾಂತರ ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಗಡಿಕಾಯುವ ಸೈನಿಕರ ಮೇಲಿನ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಹುಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸಿತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರೊತಿಮಾ ಬೇಡಿ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಪ್ರೈಡೇ, ಇಂದಿರೆಯ ಮಗ ಸಂಜಯ,, ಕಾಮರಾಜ ಮಾರ್ಗ, ಭೀಮ‌ ತೀರದ ಹಂತಕರು, ರಾಜ್ ಲೀಲಾ ವಿನೋದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಅನಗತ್ಯ ವಿವಾದಗಳನ್ನೂ ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಹುಂಬ ತನದಿಂದ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಎದುರಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ. ತಾವು ಓದಿದ್ದ ಅದ್ಬುತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿವರವಾಗಿ ಓದುಗನಿಗಾಗಿಯೇ ಚೆಂದದ ಚಿತ್ತಿಲ್ಲದ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರವೀ, ಅಶ್ಲೀಲದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದರೂ ಅದರ ಸೋಂಕು ತಾಗದಂತೆ ಬರೆವ ಕಲೆಯನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದು ನಿರ್ವಿವಾದ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆಯವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ಸಂದಿದ್ದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು

  • 1984 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 1990 ರಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ತಿ ಕಥಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ
  • 1997 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2004 ರಲ್ಲಿ ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ ಪುರಸ್ಕಾರ
  • 2005 ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಶಾಲೆಗಾಗಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎಕ್ಸಲೆನ್ಸಿ ಅವಾರ್ಡ್
  • 2008 ರಲ್ಲಿ ಜೀವಮಾನದ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2011 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ಕುಂಬಾರನಿಗೆ ವರುಷ, ದೊಣ್ಣೆಗೊಂದು ನಿಮಿಷ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅಪಾರವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರ ಕಡೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಲುಗೆಯಿಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವರೇ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಸುನೀಲ್ ಹೆಗ್ಗರವಳ್ಳಿಯ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸುಪಾರಿ ಕೊಟ್ಟ ಆಪಾದನೆ ಮೇಲೆ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಸಣ್ಣಗಾಗಲು ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ತಿಂಗಳಾನು ಗಟ್ಟಲೇ ಕೋಮಾ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುವ ಮೂಲಕ, ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಯಾರದ್ದೋ ಮೇಲೆ ಹೇರಿ ಹೋಗಿ ವೈಷಮ್ಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ತಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆಯ ತಳಪಾಯದ ಒಂದೊಂದೇ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಬಂಗಲೆ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿ ಹೋಗುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಕೈಯ್ಯಾರೆ ತಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಹಿತೈಷಿಗಳೊಬ್ಬರೂ ರವೀ ಕಡಿಮೆ ಕುಡೀರಿ. ಆಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕುಡಿಯಬಹುದಲ್ವೇ ? ಎಂದ್ದಿದ್ದಾಗ, ಹುಂಬ ರವೀ, ಕುಡ್ದು ಕುಡ್ದು ಸತ್ತ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಿಕ್ಕಿಂತ ಬರೆದೂ ಬರೆದೂ ಸತ್ತ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತಾ ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಸಾಯುವ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯವರೆಗೂ ಅದನ್ನೇ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ ನಿಸ್ಸೀಮ.

ವಯಕ್ತಿಕ ವಿವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಇಳೀ ಕಾಲದ ತೆವಲುಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ, ಕರ್ಮವೀರ. ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಓ ಮನಸೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸಂಪಾದಕರಾಗಿ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಕನಡಿಗರಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕೊಡನೆ ಒಂದೇ ಗುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಪುಟದಿಂದ ಕೊನೆಯ ಪುಟದವರೆಗೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅದ್ಭುತ ಬರಹಗಾರ. ತನ್ನ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಬರವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪುಟವಾದ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಬರಿಗೈಲಿ 60 ಪೈಸೆ ಪೆನ್ ರೀಫಿಲ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಬದುಕು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣ ಮತ್ತು ಹೃದಯಗಳ ಒಡೆಯರಾಗಿ ಮೆರೆದ ಮತ್ತು ಆಚಂದ್ರಾರ್ಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧೃವತಾರೆಯಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುವ ರವೀ ಬೆಳಗೆರೆ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗದು ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್

ಬಿಹಾರದ ಗಯಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗೆಹ್ಲಾರ್‌ ಎಂಬ ಕುಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬಾಕೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಗುಡ್ಡ ಹಿಂದಿರುವ ಊರಿಗೆ ತಲುಪಲು ಸುಮಾರು 40 ಕಿಮೀ ಹೋಗಲಾರದೇ, ಸಕಾಲಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗದೇ ಮೃತಪಟ್ಟಾಗ ಆಕೆಯ ಪತಿ ದಶರಥ್‌ ಮಾಂಝಿ ಸುತ್ತಿಗೆ, ಹಾರೆಗಳಿಂದ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸುಮಾರು 22 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಡಿದು ಆ ಎರಡೂ ಊರುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಸೊರಬ ತಾಲೂಕಿನ ಆನವಟ್ಟಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡಿಸಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಶಾಲೆಯು ಇರದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದ ಕಷ್ಟ ಊರಿನ ಇತರೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಗಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅನವಟ್ಟಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಕೋಟಿಪುರ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಆದರ್ಶಮಯ ಸಮಾಜ ಸೇವಕರಾದ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನ್ವರ್ಥದಂತೆ ಅರ್ಥಿಕವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಹುಕಾರರೇ ಆಗಿರುವ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್ ನಮ್ಮ ಈ ದಿನದ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯ ಕಥಾ ನಾಯಕರು.

ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸೊರಬಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಿರ್ಸಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಇನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಿಗೆ ಹಾವೇರಿಯ ಜಿಲ್ಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಆನವಟ್ಟಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಕೀಲೀ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರ ಸಹಪಾಠಿಗಳಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಆಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ನಮ್ಮೂರು, ನಮ್ಮ ಮನೆ ಎಂದೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ತಮ್ಮ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಡೆಸಿ ಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ಸಗಟು ಮತ್ತು ಚಿಲ್ಲರೇ ದಿನಸೀ ವ್ಯಾಪರವನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಜನರಿಗೆ ದವಸ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪಶುಗಳಿಗೆ ಬೂಸ, ಹಿಂಡಿ, ಸೂಜಿ ಬಲ್ಬ್ ಹೀಗೇ ಏನೇ ಬೇಕಾದರೂ ಜನಾ, ಅವರ ಅಂಗಡಿಗೇ ಬಂದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜನಾನುರಾಗಿಯಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸದಾಕಾಲವೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಆರ್ಯವೈಶ್ಯ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಮಾಜಮುಖೀ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಸೊರಬ ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 800 ಸದಸ್ಯರ ಸೊರಬ ತಾಲೂಕು ಯುವಜನ ಸಂಘ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ಅದರ ಮುಂದಾಳತ್ವವನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತು ಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಆ ಸಂಘದ ಮೂಲಕ ತಾಲೂಕಿನ ನೂರಾರು ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಗಳ ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ನೋಟ್ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ವಿತರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಸಂಗೀತೋತ್ಸವ, ರಸಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ ಮಕ್ಕಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕಲಿಯಲಿ ಎಂಬ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೂಡಾ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಚರಿತ ಎಂಬಾಕಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಮುದ್ದಾದ ಅವಳೀ ಜವಳೀ ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಿರ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ಮದುವೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ನಮ್ಮಾಕಿಯ ಸಹಪಾಠಿ, ಶ್ರೀಮತಿ ‍ಕಾರ್ತೀಕ್, ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಆನವಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಎಂದ ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಿದಾಗ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೋ ಏನೋ ಎಂಬ ಅಳುಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು ಕೆಳಗೆ ಅಂಗಡಿ ಮೇಲೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೆ. ಹತ್ತಾರು ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಲುವಷ್ಟು ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ನಗರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಸರಿ ಸುಮಾರು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ವಯಸ್ಸಿನವರೇ ಅದ ಅವರ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಬೆರೆಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಕರವಾದ ಭೋಜನವನ್ನು ಮಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಭುಕ್ತಾಯಾಸ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಜೆ ಅವರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಎಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಮನೆಯ ಹೊರೆಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಕಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹೋಗೋಣ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ, ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಟಾಟಾ ಕಾರನ್ನು ತಂದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ನೋಡಿ ನಾನು ತುಸು ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಕೋಟಿ ಪುರದ ವರದಾ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಅವರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೇ ಅವರ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಒಂದೊಂದೇ ಮುಖ ಅನಾವರಣ ಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು.

ಉತ್ತಮ ನೀರಾವರಿ ಇರುವ ತೋಟದ ಸುತ್ತಲೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತೇಗದ ಮರಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಬೆಳೆಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೇ ಕೃಷಿ ತಜ್ಞ ಪಾಲೇಕರ್ ಅವರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಬಹು ಬೆಳೆಯ ತೋಟ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಾವದಿಯ ಬೆಳೆಯಾದರೂ ದಿಢೀರ್ ಎಂದು ಹಣ ಗಳಿಸಬಹುದಾದ ಪಪ್ಪಾಯ ಮತ್ತು ಬಾಳೆ ಇದ್ದರೇ. ವರ್ಷದ ಬೆಳೆಯಾಗಿ ಮಾವು ಮತ್ತು ಅಡಿಕೆಗಳಿದ್ದವು. ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ವಿಳ್ಳೇದಲೆ, ಮೆಣಸು ಮತ್ತು ಏಲಕ್ಕಿಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಸಸಿಗಳ ನರ್ಸರಿಯಿಂದಲೇ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಸಾವಿರಾರು ಸಸಿಗಳನ್ನು ಮಾರುವ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವೀ ಕೃಷಿಕರಾಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್.

ಆಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ದೂರದಲ್ಲೇ ಕೋಟೀಪುರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರು ಮಾಡಿದ್ದ ಮಾವಿನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಾಗ ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಶ್ವರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಅವರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಜಗಿ ಜಗಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಾವಿನಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅನುಭವಿಸಿದರೇ ಚೆಂದ. ನೆಲಕ್ಕೇ ತಾಗುವಷ್ಟು ಜೋತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸಡಗರ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಮಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಅದೇ ತೋಟದ ಅವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ Everon ಶಾಲೆಯನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರು. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 60×40 ಇಲ್ಲವೇ, 50×80 ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ International Public School ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಅದರೆ ಕೋಟೀ ಪುರದಂತಹ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವೇ ಸರಿ. ಅವರು ಈ ಶಾಲೆಯ ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾರಣವೂ ರೋಚಕವಾದದ್ದೇ. ಅವರ ಅವಳೀ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡಿಸಲು ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಾಲೆಯು ಅವರ ಊರಿನ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಇರದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ತಮ್ಮೂರಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಲಭಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಧೃಢ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲೇ ವಿಶಾಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕುಗಳಿರುವ ಕೊಠಡಿಗಳ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಪಠ್ಯವಲ್ಲದೇ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ, ತಬಲ, ಕರಾಟೆಗಳಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಈಜುಕೊಳದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈಜುವುದನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಈ ಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಸ್ಪರ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಕೊಠಡಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಅವರ ಶಾಲೆ, ವರ್ಷಾನು ವರ್ಷ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ಕೊಠಡಿಗಳು, Science Labs, Computer Labs & Conference room ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ 9ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಇದ್ದು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಿಂದ 10ನೇ ತರಗತಿಯ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಿನ ತಂಡ ಅವರ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬೀಳಲಿದೆ. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವರ ಶಾಲೆ ವರ್ಷಾನು ವರ್ಷ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವೇಗವನ್ನು ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜು ಗಳಲ್ಲದೇ ವಿವಿಧ ಪದವಿಗಳ ಕಾಲೇಜು ಸಹಾ ಆರಂಭವಾಗಿ ಆನವಟ್ಟಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪಡೆದು ನಾಡಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ವಂಶ ಪಾರಂಪರ್ಯ ದಿನಸೀ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ, ಆಧುನಿಕ ಕೃಷಿಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಸ್ಥಾಪಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿರುವುದಕ್ಕೇ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತ ಗೊಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ತಮ್ಮ ಸಂಘಟನಾ ಚತುರತೆಯ ಮೂಲಕ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಅನೇಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹತ್ತಾರು ಜವಾಬ್ಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಾವಿರಾರು ಯುವಕರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಾಗಿ, ಉದ್ಯೋಗದಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಶುದ್ಧವಾದ ನೀರಿನ ಸೇವನೆಯಿಂದ ತಮ್ಮೂರಿನ ಜನರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಖಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನಗೊಂಡು ತಮ್ಮೂರಿನ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅಕ್ವಾ ಪ್ಯೂರಿಫೈಯರ್ ಅಳವಡಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮೂರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಕ್ತದಾನ ಶಿಬಿರ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಸ್ವತಃ 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾರಿ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕ್ಕಿನ ಜನರಿಗೆ ತ್ವರಿತ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯದ ಸೇವೆ ದೊರಕಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಉಚಿತ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಸೇವೆಗೆ ನೆರವನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೇ ಆಗ್ಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೇ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣಾ ಶಿಬಿರಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಡಜನರ ಕಣ್ಣಿನ ಪೊರೆಯ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರುಗಳ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ.

ತಮ್ಮದೇ ಶಾಲೆ ಇದ್ದರೂ, ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯಾನಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಆವರ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ಪ್ರತಿಭಾ ಪುರಸ್ಕಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುವ ಕಾಯ೯ವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾತೃ ಭಾಷೆ ತೆಲುಗು ಆದರೂ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ನೆಲ, ಜಲ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲವೂ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ತೀಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್ ಅವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಹಾಲಿ ಗೌರವಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ತಾಲ್ಲೂಕ್ಕಿನ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಉತ್ತಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಿದ್ದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವರು, ತಮ್ಮೂರಿನ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ವಾಲಿಬಾಲ್, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಗಳಲ್ಲದೇ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟ,ಮತ್ತು ದಸರಾ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವನ್ನೂ ಆಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಮತ್ತು ಉಜ್ವಲ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಆ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಸಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಅನುಭವ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಂತಹ ಉತ್ತಮ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಭಿ (ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ್) ಕರೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಭಾಗವಾಗಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಟೈಲರಿಂಗ್ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನಡೆಸಿ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರದ ನೊಗವನ್ನು ಹೊರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೈತರಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಆಧುನಿಕ ಕೃಷಿ ಪದ್ದತಿಯ ತರಭೇತಿ ಮತ್ತು ಉಚಿತವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಸಸಿಗಳ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ರೈತರ ಬಾಳನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ, ಆನವಟ್ಟಿ ತಾಲ್ಲೂಕು ಹೋರಾಟ ಸಮಿತಿಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಬಳಿ ಕೇಂದ್ರವಾದ ಆನವಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಾಲೂಕು ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಮಾಜಮುಖೀ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡಿರುವ, ಒಮ್ಮೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿಯೇ ತೀರುವ ಛಲದಂಕಮಲ್ಲರಾಗಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸಾಹುಕಾರ್ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?