ಶ್ರೀ ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿ

ನವೆಂಬರ್ 1 ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಿನದಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಹುತೇಕರು ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಡಿಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ.. ಹಸಿಗೋಡೆಯ ಹರಳಿನಂತೆ ಹುಸಿಹೋಗದ ಕನ್ನಡ ಎಂದು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಂದು ಬಹುತೇಕ ರೇಡಿಯೋ ಮತ್ತು ಟಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡ ಗೀತೆಯ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ, ವಿಶ್ವ ವಿನೂತನ ವಿದ್ಯಾ ಚೇತನ ಸರ್ವ ಹೃದಯ ಸಂಸ್ಕಾರಿ ಜಯಭಾರತಿ ಕರುನಾಡ ಸರಸ್ವತಿ ಗುಡಿಗೋಪುರ ಸುರಶಿಲ್ಪ ಕಲಾಕೃತಿ ಕೃಷ್ಣೆ ತುಂಗೆ ಕಾವೇರಿ ಪವಿತ್ರಿತ ಕ್ಷೇತ್ರಮನೋಹಾರಿ ಜಯಭಾರತಿ ಜಯಭಾರತಿ ಎಂಬ ಹಾಡನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಜಯ ಘೋಷವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದವರು ಚೆಂಬೆಳಕಿನ ಖ್ಯಾತಿಯ ಹಿರಿಯ ಕವಿ, ನಾಡೋಜ ಪುರಸ್ಕೃತರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರಿ ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿಯವರು ಎಂಬುದು ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲ. 20 ಮತ್ತು 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಬಹುತೇಕ ದಿಗ್ಗಜರ ಒಟನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕಣವಿಯವರು 16.02.22 ಬುಧವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೇ, ತಮ್ಮ 93 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಶರಾಗಿರುವುದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಹಿರಿಯ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಅ ಹಿರಿಯ ಮಹಾ ಚೇತನದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಚಯ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ

WhatsApp Image 2022-02-17 at 5.34.57 AMಅವಿಭಜಿತ ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗದಗ ತಾಲೂಕು ಹೊಂಬಳ ಗ್ರಾಮದ ಶ್ರೀ ಸಕ್ಕರೆಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಪಾರ್ವತೆಮ್ಮ ದಂಪತಿಯ ಕಿರಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ 1928 ಜೂನ್ 28ರಂದು ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿಯವರ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ತಂದೆ ಗದಗ ತಾಲೂಕಿನ ಶಿರುಂದ ಗ್ರಾಮದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕಣವಿ ಅವರು ಬಾಲ್ಯಜೀವನ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆದು ಮನೆಯ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಶಾಲೆ ತಂದೆಯೇ ಅವರ ಮೊದಲ ಗುರುಗಳಾಗಿ ವಿದ್ಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸತ್ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರಿಂದಲೇ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದದ್ದರಿಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡು ಅಲ್ಲಿಯ ಮಳೆ, ಬೆಳೆ, ಅಲ್ಲಿ ಓರಗೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಚೆಂಡು, ಬುಗುರಿ, ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು ಮರಕೋತಿ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯದ ಜತೆಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾನಪದ ಜೀವನ, ಹಬ್ಬ- ಹರಿದಿನ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ, ಜಾತ್ರೆ- ಉತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಬೆಳೆದ ಕಾರಣ ಮುಂದೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚೆಂದವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಹಿರಿಯ ಕವಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ಕಣವಿ ಅವರನ್ನು ಮಳೆಗಾಲದ ಕವಿ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ.

ಕಣವಿಯವರು 5ನೇಯ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವರ ತಂದೆ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದ ಕಾರಣ, ತಾಯಿಯ ತವರುಮನೆ ಹೊಂಬಳಕ್ಕೆ ಇವರ ಕುಟುಂಬ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತಲ್ಲದೇ, ಕಣವಿಯವರು ತಮ್ಮ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯಾದ ಧಾರವಾಡ ತಾಲೂಕಿನ ಗರಗ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಗರಗ ಗ್ರಾಮ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ತವರಾಗಿದ್ದು ಅಂದಿನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ ತಯಾರಿಸುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಊರಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಭಾತ ಫೇರಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶ,ನಾಡಭಕ್ತಿಯ ಗೀತೆಗಳ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಗಳು ಕಣವಿಯವರಲ್ಲಿ ದೇಶಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಪ್ರಭಾತ್ ಫೇರಿಯ ನಂತರ ಪ್ರಭಾವಿಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮೂಡಿಸುವ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದ ಕಣವಿಯವರು ಗರಗ ಶಾಲೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಗಳಗನಾಥರ ಮಾಧವ ಕರುಣಾವಿಲಾಸ ಕಾದಂಬರಿ ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡ ಓದಿನ ರುಚಿ ನಂತರ ಆ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಷ್ಟೂ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಿದ್ದರು. 1940ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮುಲ್ಕಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವಿಭಜಿತ ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆಗೆಯೇ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದ ಕೀರ್ತಿ ಕಣವಿಯವರದ್ದಾಗಿತ್ತು.

kanivi3ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಲ್ಕಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಂದಿನ ಮುಂಬಯಿ ಸರಕಾರದ ಸ್ಕಾಲರಷಿಪ್ ದೊರೆತ ಕಾರಣ, ಧಾರವಾಡದ ಆರ್‌ಎಲ್‌ಎಸ್ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಊಟ ಮತ್ತು ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೀ ಮುರುಘಾಮಠದ ಉಚಿತ ಪ್ರಸಾದನಿಲಯದ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಆರ್‌ಎಲ್‌ಎಸ್ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿದ್ಯಾಂಸರೂ ಅಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ವೀ. ರು. ಕೊಪ್ಪಳ ಅವರೊಂದಿನ ಒಡನಾಟವೂ ಕಣವಿ ಅವರನ್ನು ಭಾವಜೀವಿಯಿಂದ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಯಾಗುವರೆಗೆ ಬೆಳೆಸಿತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಧಾರವಾಡ ಕವಿಗಳ ತವರೂರು ಧಾರವಾಡಲ್ಲಿ ನಿಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಬೀಸಿದರೆ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಸಾಹಿತಿಯ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಕಾಲವದು. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಕಣವಿಯವರಿಗೆ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಗರಿ, ಮಧುರಚೆನ್ನರ ನನ್ನ ನಲ್ಲ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ನವಿಲು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಕವನ ಸಂಕಲಗಳನ್ನು ಓದಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿತ್ವ ಜಾಗೃತಗೊಂಡು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೊಬಗು ಎಂಬ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿದ್ಯಾವರ್ಧಕ ಸಂಘ ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಬಹುಮಾನವನ್ನೂ ಗಳಿಸಿದ್ದರು.

ಆದಾದ ನಂತರ ಪ್ರಥಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿ, 1946ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜು ಸೇರಿದ ಕಣವಿಯವರು ದ್ವಿತೀಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಲಭಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಬಂಧದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ 1948ರಲ್ಲಿ ಬಿಎ (ಆನರ್ಸ್) ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ಐಚ್ಛಿಕ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂ‍ಡು ಪದವಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ತದನಂತರ ಎಂಎ ಸಹಾ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು.

ತಮ್ಮ ಓದಿನ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಕಣವಿಯವರು, ಆಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಅಂದಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ದಿಗ್ಗಜರುಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಬಿಎಂ ಶ್ರೀ, ಮಾಸ್ತಿ, ರಾಜರತ್ನಂ, ಅನಕೃ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವರನ್ನು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತಮ್ಮ ಓರಗೆಯ ಬರಹಗಾರರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾವ್ಯಾನುಭವ ಮಂಟಪ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಒಂದು ಕಡೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಸಾಹಿತ್ಯಾತ್ಮಕ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದುಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ತುಂಬಿದ ಕಾರಣ ಪದವಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರ ಕಾವ್ಯಾಕ್ತಿ ಕವನಸಂಕಲನ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿತು. ಅ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ವರಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಶ್ರೀ ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದರೆ, ಆದಾದ ನಂತರ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಂದ ಭಾವಜೀವಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಶ್ರೀ ವಿ.ಕೃ ಗೋಕಾಕರು ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದರು.

ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಎಂಎ ಪದವಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ಅಧ್ಯಾಪಕ ವೃತ್ತಿಗೆ ಸೇರಲು ಬಯಸಿದರಾದರೂ ದುರಾದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ಅವರ ಆಸೆ ಈಡೇರದೇ, ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರಸಾರಾಂಗದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು 1952ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿ 1983ರವರೆಗೂ ಪ್ರಸಾರಾಂಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರು.

ಕಣವಿಯರಿಗೆ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗುವ ಬಯಕೆ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದ ಕವಿವಿದ ಅಂದಿನ ಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪನವರು ಕಣವಿ ಅವರ ಜೀವಧ್ವನಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಬಹುಮಾನ ಬಂದ ನಂತರ, ಅವರನ್ನು ಕವಿವಿದ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರನ್ನಾಗಿ 2 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೇಮಕ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗುವ ಕಣವಿಯವರ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದ್ದರು.

kanive1ಪದವಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ವಿಜಯಪುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮಲೇದಾರ ಆಗಿದ್ದ ಎಸ್.ವಿ. ಗಿಡ್ನವರ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕನ್ನಡ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಕನ್ನಡದ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಣವಿಯವರು ನಂತರ ಅವರ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಶಾಂತಾದೇವಿಯವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ವಿವಾಹವಾದರು. ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಶಾಂತದೇವಿಯವರು ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಭಾವಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲದೇ ಕಣವಿಯವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿದ್ದದ್ದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು.

ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಕುಟುಂಬದ ಹಿನ್ನಲೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರೂ ಹೊಸ ಪರಂಪರೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕಣವಿಯವರು ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಶಿವಾನಂದ ಅಂತರ್ ಜಾತಿಯ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವರ ಮಗಳ ಮದುವೆಯನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಿತ್ರ ಡಾ. ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರಿಂದ ವಧುವರರಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಬೋಧಿಸುವ ಹೊಸ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಆದಾದ ನಂತರ ಅವರ ಉಳಿದಿಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮಂತ್ರಮಾಂಗಲ್ಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರು. ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಎಂತಹ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕಣವಿಯವರು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮಿತ ಮಾತು, ಪ್ರಚಾರ ಪ್ರಿಯತೆ ಇಲ್ಲದ ಸಮಾಜದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನೋಭಾವದವರಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಥ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತು ಹೊಸಪರಂಪರೆ ಅನುಕರಿಸುವ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಜನರಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ಸಲಹಾ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಬಹುವರ್ಷ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ 2 ಅವಧಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸುಮಾರು ಏಳು ದಶಕಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ  

WhatsApp Image 2022-02-16 at 11.04.42 PMತಮ್ಮ ಇಳೀ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದರೂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಇತರೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವರ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆ. ಖಾಸಗೀ ಛಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಎದೆ ತುಂಬಿ ಹಾಡುವೆನು, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಸಾರಥ್ಯದ ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಹಾಡು, ಕನ್ನಡದ ಪೂಜಾರಿ ಶ್ರೀ ಹಿರೇಮಗಳೂರು ಕಣ್ಣನ್ ಅವರ ಹರಟೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರೀಯವಾಗಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗುವ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಕಲಾವಿದರುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸುಧೀರ್ಘವಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವ ಜೀವಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

WhatsApp Image 2022-02-16 at 3.43.37 PMಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾನವೀಯ ಗುಣ, ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಸಮಕಾಲೀನ ಕವಿಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮತ್ಸರದಿಂದ ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅವರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಂತಹ ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಹರಿಕಾರರಾಗಿದ್ದಂತಹ ಶ್ರೀ ಚೆನ್ನವೀರ ಕಣವಿಯವರ ಅಗಲಿಕೆ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತುಂಬಲಾರದ ನಷ್ಟವೇ ಹೌದಾದರೂ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ ಬತ್ತಲಾರದ ಅಮೃತವಾಹಿನಿಯೇ ಸರಿ. ಅಂತಹ ಸಮನ್ವಯ ಕವಿ ಶ್ರೀ ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿಯವರಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಕನ್ನಡದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇವೆಯೇ?

raj3

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ನಾಡಹಬ್ಬದ ದಸರವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ನಂತರ ಎಲ್ಲರ ಚಿತ್ತ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳ ನವೆಂಬರ್-1 ನೇ ತಾರೀಖಿನತ್ತ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಸ್ವಾತ್ರಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ 1956 ರ ನವೆಂಬರ್-1 ರಂದು, ಮದ್ರಾಸ್, ಮುಂಬಯಿ, ಹೈದರಾಬಾದ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆನಂತರ 1973 ನವೆಂಬರ್-1 ರಂದು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಇರುವ ಕರುನಾಡು ಅರ್ಥಾತ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದ ಸಂಭ್ರಮವೇ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆಚರಿಸುವ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಅಥವಾ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ 6 ಕೋಟಿ ಇರುವ ಕನ್ನಡಿಗರು ಈ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೇ ಖನ್ನಡ ಓರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಧುರೀಣರಿಗಂತೂ ನವೆಂಬರ್ 1 ರಿಂದ 30ನೇ ತಾರೀಖಿನವರೆಗೂ ಪುರುಸೊತ್ತೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟಗಳ ಭರಾಟೆ, ಉತ್ಸವಗಳು, ಮನೋರಂಜನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಹೇಳಲಾಗದು. ಕಲಾವಿದರು, ವಾದ್ಯಗೋಷ್ಟಿ ತಂಡಗಳು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಮಾತ್ರವೇ ಆಡುವುದು ಮತ್ತು ಹಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಆನಂದ. ನವೆಂಬರ್ 1 ರಂದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಲ್ಲೂ (ಉಳಿದ 364 ದಿನ ಪರಭಾಷೆಗಳ ಚಿತ್ರಕ್ಕೇ ಮೀಸಲು) ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು ನೋಡಲು ಮಹದಾನಂದ. ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳು ಮುಗಿದು ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31 ರ ವರೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣ ನಿದ್ದೆಯ ಧೋರಣೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಕಂಗ್ಲೀಷ್, ಇಲ್ಲವೇ ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಗಳದ್ದೇ ಪ್ರಾಭಲ್ಯ.

raj4

ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುರಾದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ, ಅ ಕಾರಕ್ಖೂ ಹಕಾರದ ಉಚ್ಚಾರ ಬಿಡಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಕರಣಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಬಾರದವರೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದವರಂತೆ, ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರು ಇವರಿಂದಲೇ ಉದ್ದಾರವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆಸುವ ಆರ್ಭಟವನ್ನು ನೋಡಲಾಗದು. ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮ ತನು ಮನ ಧನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಪಿಸಿದ, ಕನ್ನಡದ ಕುಲಪುರೋಹಿತರೆಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೇ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಮೀಸಲಾಗಿರಿಸಿದ್ದ ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾಯರು, ಪ್ರಥಮ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಪಂಜೆ ಮಂಗೇಶರಾಯರು, ಕಯ್ಯಾರ ಕೀಯಣ್ಣ ರೈ, ಕೆ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ, ಕುವೆಂಪು, ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್, ಎ.ಎನ್.ಕೃಷ್ಣರಾವ್, ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯ, ಅನಕೃ, ಮ ರಾಮಮೂರ್ತಿಗಳು ಇವೆರಲ್ಲರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಹೋರಾಟ ಬಿಡಿ ಅಂತಹ ಮಹನೀಯರುಗಳು ಯಾರೂ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬಹುತೇಕರು ಕೊರಳಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಚೈನ್ ತರಹ ಚಿನ್ನದ ಸರ, ಕೈಗೆ ಬೇಡಿಯಂತಹ ಬ್ರೇಸ್ ಲೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಶಲ್ಯವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ತಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನೇ ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರೆಂದೇ ನಂಬಬೇಕಾದ ದೈನೇಸಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಲುಪಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ದೈವವೇ ಸರಿ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಬಹುತೇಕ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿಂದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಮೈ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗದೇ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಐಶಾರಾಮ್ಯದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

  • ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ಹೋರಾಟ, ಬಂದ್ ಆ ಲೆಖ್ಖ ಕೊಡಿ ಈ ಲೆಖ್ಖ ಕೊಡಿ ಎಂಬು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುವ ಈ ನಾಯಕರುಗಳು ಎಂದಾದರೂ ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆಯೇ?
  • ಕನ್ನಡ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಘವೊಂದನ್ನು ನೊಂದಾಯಿಸಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಲೆಟರ್ ಹೆಡ್ ಮಾಡಿಸಿ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಹಣವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿಸುವ ಲೆಖ್ಖವನ್ನು ಏನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಾ?
  • ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಕರೆಗೊಡುವ ಬಂದ್ ಎತ್ತಲಿಂದೆತ್ತ ಸಂಬಂಧ? ಯಾರೋ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಎಲ್ಲೋ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕುರಿ, ಕೋಳಿ, ಹಂದಿ, ಎಮ್ಮೆ, ಮೇಕೆಯನ್ನು ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮುಂದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮುಂದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ನಾಲ್ಕೈದು ಬಂದ್ ಮಾಡಿಸುವುದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
  • ಸುಮ್ಮನೆ ನೊಂದಾಯಿತ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಬೇಕಾದರೆ ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾದೀತು. ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಪರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಇದ್ದರೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇ ಕನ್ನಡಿಗರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಈ ಕನ್ನಡ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಿಲುವೇನು?
  • ಕನ್ನಡ ಕನ್ನಡ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನೇಡತರ ಶಾಸಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು ಈ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ?
  • ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿ ಭಾಗಗಳಾದ ಕೋಲಾರ, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಲವಾರು ಕಡೆ, ಬೆಳಗಾಂ, ಬಳ್ಳಾರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಅಷ್ಟೇಕೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳು ಅಲ್ಲೋಂದು ಇಲ್ಲೋಂದು ಆಳಿದುಳಿದ ಪಳುವಳಿಕೆಯಂತೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಎಷ್ಟು ಶಾಲೆಗಳು ಇವೆ? ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಎಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಎಂಬುದರ ಲೆಖ್ಖವೇನಾದರು ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಅರಿವಿದೆಯೇ?
  • ಖನ್ನಡಾ, ಖನ್ನಡಾ ಎಂದು ಬಸ್ಸು, ರೈಲು ಮೆಟ್ರೋಗಳ ನಿಲ್ಡಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ನಡೆಸಿ ಬಲವಂತದ ಮಾಘಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವ ಬದಲು ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸೊಗಡನ್ನು ಕಲಿಸುವಂತಹ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲರೇ?

ಕನ್ನಡ ಪರ ಹೋರಾಟ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದಿನ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾಯರು, ಗಳಗನಾಥರು, ಅನಕೃ, ಮ. ರಾಮಮೂರ್ತಿಗಳಂತಹ ಮಹನೀಯರಿಂದ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.

raj6

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಅಳಿವು ಉಳಿವು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನಾವಯ ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿಲ್ಲ.‌ಅದು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಾದ ನಾವುಗಳು‌ ಮೊದಲು ಅರಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಸ್ಮಿತೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬಹುದೇ?

  • ಮನೆಯೇ ಮೊದಲ ಪಾಠಶಾಲೆ ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ವ್ಯವಹರಿಸ ಬಹುದೇ?
  • ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿಡಬಹುದೇ?
  • ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಮ್ಮಿ ಡ್ಯಾಡಿ, ಆಂಟಿ, ಅಂಕಲ್ ಅಂಥಾ ಹೇಳಿ ಕೊಡುವ ಬದಲು ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಾ, ಅಪ್ಪಾ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಾ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಾ, ಅತ್ತೆ-ಮಾವ, ಅಜ್ಜಿ-ಅಜ್ಜ ತಾತ-ಅಜ್ಜಿ ಎಂಬಂತಹ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯುವ ಪದಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದೇ?
  • ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಸ್ಪುಟವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಬರೆಯಲು ಕಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸ ಬಹುದೇ?
  • ಪ್ರತಿದಿನ ಇತರೇ ವೃತಪತ್ರಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಾರಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಓದಲು ಅನುವು ಮಾಡಿ ಕೊಡಬಹುದೇ?
  • ಕನ್ನಡ ಹಲವಾರು ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೇ ಖರೀದಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಭೇ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಡುವ ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯ ಬೆಳಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ?
  • ಆದಷ್ಟೂ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಛಾನಲ್ಗಳನ್ನೇ ನೋಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ?
  • ಹೋಟೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ರೈಸ್, ಸಾಂಬರ್, ಪಿಕ್ಕಲ್ ಬದಲಾಗಿ ಅನ್ನ, ಹುಳಿ, ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿ, ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ರೈಸ್, ದಾಲ್, ಆಯಿಲ್ ಬದಲಾಗಿ ಅಕ್ಕಿ, ಬೇಳೆ, ಎಣ್ಣೆ, ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀನ್ಸ್, ಕ್ಯಾಪ್ಸಿಕಾಂ, ಚಿಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಿ ಹುರಳಿಕಾಯಿ, ದೊಣ್ಣೆಮೆಣಸಿಕಾಯಿ, ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ ಹಣ್ಣಿನ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಪೆಲ್, ಆರೆಂಜ್, ಬನಾನ ಬದಲಾಗಿ, ಸೇಬು, ಕಿತ್ತಳೆ, ಬಾಳೇಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳ ಬಹುದೇ?
  • ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಜೊತೆ ಮತ್ತು ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಗೊತ್ತಿರುವವರ ಬಳಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡ ಬಹುದೇ?
  • ಗಣೇಶೋತ್ಸವ, ಅಣ್ಣಮ್ಮ, ಊರ ಹಬ್ಬ, ನಾಡ ಹಬ್ಬಗಳ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಾವಿದರಿಗೇ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟು, ನಾಟಕ, ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗೋಷ್ಠಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯದ್ದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ?
  • ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಫಲಕ, ನಮ್ಮ ಅಂಗಡಿ, ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಫಲಕಗಳು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಯ ನಾಮಫಲಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಬರೆಸುವಂತಾಗ ಬಹುದೇ?

raj5

ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಎಂದು ನಾವೇ ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಬೇಕಾದಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೇ ಭಾಷೆಯವರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಾಷಾಭಿಮಾನವೇ ಕಾರಣ ಎಂದರು ತಪ್ಪಾಗದು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಕೇವಲ ಕನ್ನಡರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಧರ್ಭವಾದ ನವೆಂಬರ್ 1-30 ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಾರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತಗೊಂಡು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ದಿನಗಳು ಕುಂಬಕರ್ಣನಂತೆ ನಿದ್ರೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದಲೇ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಹೊರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸುಗ್ರಾಸ ಭೋಜನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದೇವೆ.

raj1

ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರ ತರಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಒಂದೆರಡು ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಗಳ ಹುಟ್ಟು ಆಯಾಯಾ ನಾಯಕರ ಹೊಟ್ಟೇ ಪಾಡಿಗಾಗಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಅಸ್ಥಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ಗದ ದಿಢೀರ್ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಗ್ಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಮುಷ್ಕರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ರೋಲ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಧಾನ (settlement) ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಣ ಮಾಡುವುದಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಇಂತಹ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಯಾಪೈಸೆಯೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾತಾಗಿದೆ.

raj2

ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆಯ ಕಳಕಳಿಯಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ಬಿಚ್ಚುಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಯೇ ಹೊರತು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಸಂಪರ್ಕವೂ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವೂ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸುವಿಕೆಗೆ ನಾವುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ನನಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಗಳ ಅಭಿಲಾಶೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ಥೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸಾಮರ್ಥ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ, ಮನಸ್ಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ನವೆಂಬರ್ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಕನ್ನಡಿರಾಗುವ ಮೂಲಕವೇ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ. ಇಲ್ಲಿ‌ ಕನ್ನಡವೇ ನಿತ್ಯ. ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ.

ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ. ಸವಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಭಾಷಾ ಭೂಷಣ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರವೊಂದು ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡಲು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕೊಂಡ ಅರ್ಧಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗಿ ನೋಡಲು ಅಸಹನೀಯವಾಯಿತು. ಅಕಾರ ಮತ್ತು ಹಕಾರದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯದ, ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಗೂ ಅವರ ಆಂಗಿಕ ಅಭಿನಯಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಿಡಿತವಿರದ ಅಪಾತ್ರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿ ಎನ್ನುವಂತಹ ಸೊಗಡಿರುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ? ಎಂದೆನಿಸಿ ಕೂಡಲೇ ಅಭಿನಯ ಮತ್ತು ಭಾಷ ಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದ ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರಗಲ್ಲಿ ತಮ್ಭ ಹಾವ ಭಾವ ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃನಮನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ದಿ.ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಕುರಿತಾದ ಲೇಖನವೊಂದು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಇಂತಹ ಕಲಾವಿದನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬ ಬಲ್ಲ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದ ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಸಿಗದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ವಿಷಾಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದೆ.

vajra

ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತರಲೆಂದೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ನಮ್ಮದು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಜಾತಿಯೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖಕರವೇ ಸರಿ. ಮಗುವೊಂದು ಹುಟ್ಟಿದಾರಿಂದಲೂ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಜಾತಿಯಿಂದಲೇ ಎನ್ನುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಆಭಿನಯ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಪ್ರೌಢಿಮೆಯ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಆ ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದನೇ ಹೊರತು ಆವರ ಜಾತಿ ಆವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನನಗೆ ಗೌಣವಾಗಿದ್ದವು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕೆಲವು ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಅದರಲ್ಲೂ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜರಿಯತೊಡಗಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರ ತಂದಿತ್ತು.

kn2

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಜಾತಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಅದು ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಖನ್ನಢ ಖನ್ನಢ ಎಂದು ಓರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಒಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಉಟ್ಟು ಓಲಾಟಗಾರರೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಾ ಸರ್, ನೀವು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರರೆನ್ನುತ್ತೀರಿ ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯುವುದು ಇರಲಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಾಕರಣಬದ್ಧವಾಗಿ ಅ-ಕಾರ ಹ-ಕಾರಗಳ ಅಪಭ್ರಂಷವಿಲ್ಲದೇ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ? ನೀವೇ ಹೀಗೆ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ ಯಥಾ ರಾಜಾ ತಥಾ ಪ್ರಜಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಅದನ್ನೇ ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆಯೇ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಹೌದು ರೀ ನಾವು ಶೂದ್ರರು. ಶೂದ್ರರು ಅಂಗೇ ಮಾತನಾಡುವುದು ಎನ್ನಬೇಕೇ? ನೀವು ನಮ್ಮ ತರಹ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಹೋರಾಡಿ ಅಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಕನ್ನಡದ ಹೋರಾಟ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತಾ ಎಂದು ಬುಸು ಬುಸು ಗುಟ್ಟಿದರು.

kn3

ಅರೇ ಸರ್, ಇಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ, ಸವರ್ಣೀಯ ಎಂಬ ಜಾತಿಯ ಮಾತೇಕೆ? ಭಾಷಾ ಶುದ್ಧಿಗೂ ಜಾತಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯ ಸಂಬಂಧ? ಕನ್ನಡದ ರಸಋಷಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಕುವೆಂಪು, ದೇಜಗೌ, ಚಂಪಾ ಪ್ರೊ.ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ, ಇವೆರೆಲ್ಲರು ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲವೇ? ದೊಡ್ಡರಂಗೇ ಗೌಡ, ಪ್ರೋ.ಕೃಷ್ಣೇ ಗೌಡರ ಕನ್ನಡ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇ ಕರ್ಣಾನಂದ. ಎಸ್. ಕೆ ಕರೀಂ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಅವರ ಭಾಷಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ನೋಡಿ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಕನ್ನಡ ಕಲಿತು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನಿಘಂಟನ್ನು ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ ರೆವರೆಂಡ್ ಕಿಟ್ಟಲ್ ಮತ್ತು ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಬಂದ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡಿಗೆ ಸೋತು ಹೋಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿತು ಹಳಗನ್ನಡದ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಗಳಿಸಿಲ್ಲವೇ? ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವರಿಗೇಕೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ಶುದ್ಧ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಜಾತೀಯತೆಯೇ? ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ‌ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಯಾವ ಬಾದರಾಯಣ ಸಂಬಂಧ? ಎಂದದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮಮಾಡುವ ಭಸ್ಮಾಸುರರಂತೆ ದುರು ದುರುಗುಟ್ಟು ನೋಡಿದರು, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಹಿತೈಷಿಗಳು ಅಲ್ಪರ ಸಂಗ ಅಭಿಮಾನ ಭಂಗ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸುಮ್ಮನೇ ನೀನೇಕೆ ಅವರ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೇ? ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಎನಿಸಿತು.

ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರು ಮತ್ತು ನಟ ನಟಿಯರನ್ನು ಬಿಡಿ, ಕನ್ನಡದ ಸಾರಥಿಗಳಾಗಿ ಇರುವ ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೇ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯಲು ಮಾತನಾಡಲು ಬಾರದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ, ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಾಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹೀಗಿತ್ತು

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ತಾಕಿತು .

ತಾಕಿತು ಎಂದರೆ ಮುಟ್ಟಿತು ಇಲ್ಲವೇ ತಗುಲಿತು ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾಕೀತು ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸ ಬೇಕಿತ್ತು, ತಾಕೀತು ಎಂದರೆ, ಆದೇಶ ಅಥವಾ ಆಜ್ಞೆ ಎಂದರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಖಾಸಗೀ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಫ್.ಎಂ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ನಿರೂಪಕರ ಭಾಷೆಯ ಪದ ಪ್ರಯೋಗವೋ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೇ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗಬೇಕು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ವಿಧಾನ ಸೌಧದ ಬ್ಯಾಂಕ್ವೆಟ್ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಭೆಯೊಂದು ಏರ್ಪಾಟಾಗಿ ಅ ಸಭೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಮಂತ್ರಿಗಳಾದಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಗಣ್ಯರು ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿರೂಪಕಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸಿದರು. ಕೂಡಲೇ ವೇದಿಗೆ ಬಂದ ಸರಳಾಯ ಸಹೋದರಿಯರು, ಜನಗಣಮನ ಹಾಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೂ ಮತ್ತು ಸಭಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಕಕ್ಕಾ ಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಕಡೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ದಡಬಡ ಎಂದು ಎದ್ದು ನಿಂತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಾಡಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕಿತ್ತು, ನಾಡಗೀತೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯದಿದ್ದ ನಿರೂಪಕಿ ನಾಡಗೀತೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ನಿರೂಪಕರು ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವವರು, ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಾದರದ ಸುಸ್ವಾಗತ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಆದರನ್ನು ಹಾದರ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಭಾಷಣ ಮಾಡುವವರೋ ಮಾತನಾಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯತ್ತ ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಣೆ ಮಾಡಿ ಏಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಒಟ್ಟೆಗೆ ಹಕ್ಕಿ ಕೊಡಿಸುವವರೆಗೂ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಓತ ಪ್ರೋತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡದೇ ಇರುವುದೇ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಗಿಡವಾಗಿ ಬಗ್ಗದು ಮರವಾಗಿ ಬಗ್ಗೀತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಆಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಮೂಲಕಾರಣವಾದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಇಂಜೀನಿಯರ್ ಗಳಾಗ ಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹಪಾಹಪಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಐಚ್ಚಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅದೂ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಐದನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಓದುವ ಪಠ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟರೆ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೇಗೆ‌ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ?

ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಸಂಜೆಯಾಯಿತೆಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೈ ಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳೆಸಿ ಹಣೆಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನೋ ಕುಂಕುಮವನ್ನೋ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಾಯಿ ಪಾಠ ಎನ್ನುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ತಿಥಿ, ವಾರ, ನಕ್ಢತ್ರ, ರಾಶಿ ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ 1-20ರ ವರೆಗೆ ಮಗ್ಗಿ ಹೇಳಿಸಿ ಕಾಪೀ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶುದ್ಧವಾದ ವ್ಯಾಕರಣವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ದೇವರ ನಾಮ ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಭಾಷೆಯ ಉಚ್ಚಾರ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಓದುವುದು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಓದಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಬೇಕೋ ಬೇಡವೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ರೇಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಧುರವಾದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು ಆ ಮಕ್ಕಳ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ತನ್ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳು, ಕನ್ನಡ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವಾಣೀ ಉದ್ಘೋಷಕರ ಸ್ವಚ್ಚ ಕನ್ನಡ ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು, ಅದನ್ನೇ ಅನುಕರಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಸರಣೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಹಜವಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಚ್ಚೊತ್ತುತ್ತಿತ್ತು.

ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಗಮನರ್ಹವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಟಸ್ ಪುಸ್ ಎಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿಸುವಾಗ ಮುಂದೆ ಅದೇ ಮಗು ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದು ಶುದ್ಧ ಮೂರ್ಖತನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಬಂದ ಮೇಲಂತೂ ಎಲ್ಲರೂ(ವೂ) ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

ನಾನು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಪಕ್ಷಿಕಾಶಿ ಎಂಬ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪಚ್ಚಿಕಾಶಿ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಮುದ್ರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಕೆ ಸರ್, ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಕಾಶಿ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಎಂದು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದರು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅಂತಹ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಇಂದು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇದ್ದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಹೃದಯದ ಮಾತು ಕೇಳೀ… ಎನ್ನುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ರುದಯದ ಮಾತು ಕೇಳೀ.. ಎಂದು ಹಾಡಿರುವುದನ್ನೇ ಮುದ್ರಿಸಿದ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರನ್ನು ನೆನೆದರೆ, ಹೃದಯ ಕಿತ್ತು ಬರುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಬರೆದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಗೀತ ರಚನೆಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರ, ಇನ್ನು ಕನ್ನಡವೇ ಬಾರದ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮೀಡಿಯಂ ನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ನಟ ನಟಿಯರು ಆಡಿದ್ದೇ ಆಡು ಏಳಿದ್ದೇ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಕಗ್ಗೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ.

ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿ ನಂತರ ಡಿಪ್ಲೊಮಾ ಮಾಡಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಷಣೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಲು‌ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಅವರ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀಕಂಠ ಅವನ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನಾ? ಎಂದು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕವನು ಹೌದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ‌ ಮತ್ತು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಭಾಷೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅವನು ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ಯಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ‌ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅವರು ಇತರೇ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ‌ಹಾಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಕಿವಿ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು.‌ ಅದಾದ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಹಳಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕಳೆದ 30 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅನೇಕ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ವಿದೇಶಗಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

kn1

ಕನ್ನಡ ಎನ್ನುವುದು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಾವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಸ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಹೋರಾಟ ಎಂದರೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಕನ್ನಡೇತರರ ವಿರುದ್ದ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆಯೋ ಅಂತಹವರು ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿ ಮೇಕೆ ಆಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಗಂಜಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ತಾ ಇರೋದು ಈ ನಾಡಿನ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರ.

ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಪೋತಪ್ಪ ನಾಯಕರುಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ವ್ಯಾಕರಣ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನೇ ‌ತಮ್ಮಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಕನ್ನಡ ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ. ಕನ್ನಡವೇ ನಿತ್ಯ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು

ಪ್ರತೀದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವರನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಬಲಗಡೆ ತಿರುಗಿ ಎದ್ದು. ದೇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು, ದೇವರೇ ಈ ದಿನ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಲಿ, ಯಾವ ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ಧಿಯೂ ಕೇಳದಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಲೇ ಇಂದೂ ಕೂಡಾ ಎದ್ದು ಪ್ರಾಥರ್ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಇನ್ನೇನು ವ್ಯಾಮಾಮಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿ ಬಿಡೋಣ ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ, ಎದೆ ಧಸಕ್ ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ನೋಡಿ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡು ಎನ್ನುವಂತೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಜಾಲಾಡಿದರೂ ಆ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯದಿದ್ದಾಗ, ಸ್ವಾಮೀ ದಯವಿಟ್ಟು ನೀವು ಹಾಕಿರುವ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿ, ಭಗವಂತ ಈ ಸುದ್ದಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ.

venkat4

ಸಾಮಾಜಿಕಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಬರೀಶ್ ಅವರನ್ನು, ಎಸ್. ಜಾನಕಿಯವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೊ. ವೆಂಕಟ ಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರನ್ನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಿಧನರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ್ದ ನಮಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಂತಹದ್ದೇ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತಾದರೂ, ನಂತರ ಟವಿಯಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು. ಶತಾಯುಷಿಗಳಾಗಿದ್ದ 108ನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಕನ್ನಡದ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದ ಇಗೋ ಕನ್ನಡ ಎನ್ನುವ ಅಂಕಣದ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಎಲ್ಲರ‌ ಮನೆ ಮತ್ತು ಮನಗಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ ಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ನಿಘಂಟು ತಜ್ಞರೆಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಜಿ.ವಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ವಯೋಸಹಜ ಖಾಯಿಲೆಗಳಿಂದಾಗಿ‌ ದಿ, 19.04.2021 ಸೋಮವಾರದ ಮುಂಜಾನೆ ಸುಮಾರು 1.15ಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು..

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಭಾಗವೇ ಆಗಿದ್ದ, ಈಗ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಗಂಜಾಂ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮ ಎರಡು ಅನರ್ಘ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದೆ. ಒಂದು ಗಂಜಾಂ ನಾಗಪ್ಪನವರು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರೊ. ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು. ಶ್ರೀ ನಾಗಪ್ಪನವರು ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಜ್ರದ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾದರೆ, ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ವಜ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದರು ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಗಂಜಾಂ ಗ್ರಾಮದ ಶ್ರೀ ತಿಮ್ಮಣ್ಣಯ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರರಾಗಿ 23.08.1913 ರಂದು ಜನಿಸಿದರು. 1927 ರಿಂದ 1930ರ ವರೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಏಕಶಿಲಾ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಮಧುಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ 1937ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎ. ಪದವಿಯನ್ನೂ 1938 ರಲ್ಲಿ ಬಿ.ಟಿ. ಪದವಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು 1938ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮಂಡ್ಯದ ಪುರಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದರಲ್ಲದೇ, ಆದಾದನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಕಾಲ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಥಿತ ವಿಜಯಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ, ಉಪಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ಕಡೆಗೆ 1972ರಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರಾಗಿ 1973ರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದರು. ಇವಿಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಅವರ ವೃತ್ತಿ ಬದುಕನ್ನು ಮುಗಿಸಲಾಗದು. ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದುಕೊಂಡೇ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನನ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.

venkat5

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಿವಿಯವರ ಪಾತ್ರ ಅಪಾರವಾದದ್ದು. ಮಹಾರಾಜಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಚಾರೋಪನ್ಯಾಸ ಪುಸ್ತಕ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಲವಾರು ಕೃತಿ ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಬಾಲ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬ ಸಂಘ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಎಚ್.ಎಂ. ಶಂಕರ ನಾರಾಯಣರಾಯರು ಹೊರ ತಂದಿದ್ದ ರೋಹಿಣಿ ಎಂಬ ಕೈಬರಹದ ಪತ್ರಿಕೆಗೂ ತಮ್ಮ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. 1954-56ರ ವರೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ, 1965-69ರ ವರೆಗೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. 1943ರ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಡಿ. ಎಲ್. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್ಯರು ನಿಘಂಟಿಗೆ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಆರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವಿ. ಅವರೂ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಆಡು ಭಾಷೆ ಹಳೆಗನ್ನಡದಿಂದ, ಹೊಸಗನ್ನಡದಿಂದ ನಿಘಂಟಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ಜಿ. ವಿ. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆಗಿದ್ದ ಎ. ಆರ್. ಕೃಷ್ಣಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಪರಿಷತ್ತಿನ ನಿಘಂಟಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕರಾದಾಗ, ಕನ್ನಡ ನಿಘಂಟಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ಜಿವಿಯವರ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅವರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ನಿಘಂಟು, ವೈದಿಕ ನಿಘಂಟು ಮತ್ತು ಯಾಸ್ಕನ ನಿರುಕ್ತವನ್ನ ಪಾಠ ಮಾಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಜಿ. ವಿ. ಅವರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಘಂಟಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1973 ರಿಂದ 1989 ವರೆಗೆ ಜಿ.ವಿ. ಅವರೇ ಪರಿಷತ್ತಿನ ನಿಘಂಟಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಂತಾದದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ. ಈ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ಚತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ತನು ಮನ ಧನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಲಾರದು. ಇದಲ್ಲದೇ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ನಿಘಂಟುಕಾರ ಸಂಘದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆ ಶೀಯುತರದ್ದು. ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.

ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರ ತನು ಮನ ಸೇವೆ ಒಪ್ಪಬಹುದು ಅದರೆ ಈ ಜಿ.ವಿಯವರ ಧನ ಸೇವೆ ಹೇಗೆ? ಎಂಬ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದಾಗಲೇ ಜಿ.ವಿ.ಯವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾರ್ಷಿಕ ಅನುದಾನ ಸಾಲದೇ ಹೋದಾಗ, ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಹಲವಾರು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ಆ ಅನುದಾನವನ್ನು ಅಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ 25000 ರೂಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಜಿವಿಯವರ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರ ಕರ್ಣಕರ್ಣಾಮೃತ ಸಂಗ್ರಹ ಪಿಯುಸಿಗೆ ಪಠ್ಯವಾದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದ ಗೌರವ ಧನ ಸಂಪಾದಕರಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೇ ಇಲ್ಲವೇ ಪರಿಷತ್ತಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೇ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮೂಡಿ ಆ ಕುರಿತಂಟೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜಿವಿಯವರು ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಆ ಹಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದತ್ತಿಯಾಗಿಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೇ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವಾದ 8000 ರೂಗಳನ್ನು ಪುದುವಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟಂತಹ ಧೀಮಂತ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಪ್ರೊ. ವೆಂಕಟ ಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು.

ಜಿವಿಯವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಹೋಂ ಅನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದದ್ದು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ ಆಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಎಂ. ಬಿ. ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಈ ಮನೆ ಪಾಠದ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಜೀವಿಯವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡ ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಜಿವಿಯವರು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಇದಕ್ಕೆಂದೇ ಕೆಲ ಸಮಯವನ್ನು ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಹಸ್ರಾರು ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾಠ ಮಾದಿದರು. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಹೋಂನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ ಜಿವಿ ಅವರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಇಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗಣ್ಯರಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ.

venkat3

ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರ ಮಾತು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ನಿಘಂಟಿನ ಸಂಪಾದಕರಾಗಿಯೂ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪದಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಂತೀಯ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದಿಸುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವಾಗ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗ ಮಾಡದೆ, ಅದನ್ನು ಅನುವಾದ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇದ್ದೇ ಮೊದಲ ತಪ್ಪು. ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಬೋಧಿಸಲಾಗದು ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಮೂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮೀಡಿಯಂ ಆರಂಭವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಇಲ್ಲವೇ ಆಯಾಯಾ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಕಲಿಸಿದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸೊಗಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿದು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಮೂಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಜಿವಿಯವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು.

ಅದೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ನಿಮಗೆ ಯಾರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ನೂರನೇ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಸಂದಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸುದೀರ್ಘ ಬದುಕನ್ನು ಕುರಿತು ಜಿ.ವಿ ಅವರೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ. ‘ಜೀವನ್ ಭದ್ರಾಣಿ ಪಶ್ಯತಿ’ ಅಂತ. ಆ ಮಾತು ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ಹೊಸಗನ್ನಡ ಅರುಣೋದಯದ ಕಾಲವನ್ನು ಕಂಡವನು. ಹೊಸಗನ್ನಡ ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಬಿ. ಎಂ. ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯನವರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಂದೋಲನ ಸುಮಾರು 75 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಬಹುಶಃ ಇನ್ಯಾವ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಗದಂತಹ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಯೋಗ, ಪ್ರಯೋಜನ ಆದದ್ದನ್ನು ಬಿ. ಎಂ. ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯನವರ ನೇರ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ 100 ವರ್ಷ ಬದುಕಿರೋದಿದೆಯಲ್ಲ, ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತೆ. ನೂರು ವರ್ಷ ಅನ್ನೋದು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಆಗ್ ಹೋಗತ್ಯೆ? ಇಷ್ಟೇನಾ ನೂರು ವರ್ಷ ಅನ್ನೋದು ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯನೂ ಆಗುತ್ತೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಒಂದ್ಕಡೆ ವ್ಯಸನಾನೂ ಇದೆ. ನನಗೆ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ರೆ, ಬೇಕಾದಂತಹ ಗ್ರಂಥಗಳೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕುವ ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ರೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಇಚ್ಛೆ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ನೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕನ್ನಡ ಎಂ. ಎ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಆಗ ನಾನು ಮತ್ತು ಶಂಕರನಾರಾಯಣರಾವ್ ಇಬ್ಬರೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ ಅವರು ಮೌಖಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಫಲರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಇಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಮುದುಕರಾಗಿಬಿಟ್ವಿ. ಈ ಕನ್ನಡವನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಇಡ್ತಾ ಇದೀವಿ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು. ಅವರು ಅಂದು ಆಡಿದ ಮಾತೇ ನನಗೆ ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ಬಿಚ್ಚು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

venkat2

ಸದಾಕಾಲವೂ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಎಲೆ ಮರೆಕಾಯಿಯಂತೆ ಕನ್ನಡದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಿವಿಯವರು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದು 80-90 ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕ ಪುರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಇಗೋ ಕನ್ನಡ ಎಂಬ ಅಂಕಣದ ಮೂಲಕ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ಈ ಅಂಕಣದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ನೆರವಾಗಿದ್ದರು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆಗೆ ಹಾಗೂ ಭಾಷೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗೊಂದಲಗಳ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇಂದಿಗೂ ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅವರ ಕೃತಿಯ ಖ್ಯಾತಿ ಎಂತಹದ್ದು ಎಂಬುದರ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.

venkat1

ಶ್ರೀಯುತರಿಗೆ
1987ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಗ್ರಂಥ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
1994ರಲ್ಲಿ ಸೇಡಿಯಾಪು ಪ್ರಶಸ್ತಿ
2005ರಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಲ್ಲದೇ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಶಂಬಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸೇಡಿಯಾಪು ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಗೋಕಾಕ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಮುದ್ದಣ ಪುರಸ್ಕಾರ, ರಾಜ್ಯ ಪತ್ರಿಕಾ ಅಕಾಡಮಿ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಅಂಕಣಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ನಾಡೋಜ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಆರ್ಯಭಟ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಗೊರೂರು ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ನಿರ್ಮಾಣ್ ಸ್ವರ್ಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಅ.ನ.ಕೃ. ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ಆಳ್ವಾಸ್ ನುಡಿಸಿರಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಗೌರವ ಮುಂತಾದ ಹಲವಾರು ಗೌರವಗಳು ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವಿ. ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಆಂತಹ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೇ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.

ಪ್ರೊ ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ವಿಮರ್ಶಾ ಕೃತಿಯಾಗಿ ನಯಸೇನ, ಸಂಪಾದಿತ ಕೃತಿಗಳಾಗಿ ವಿಕಾಸ, ಕಾವ್ಯಲಹರಿ, ಕಾವ್ಯಸಂಪುಟ ಅನುವಾದದ ಕೃತಿಗಳಾಗಿ ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯ, ಕಬೀರ, ಲಿಂಡನ್ ಜಾನ್ಸನ್, ಮಕ್ಕಳ ಕೃತಿಗಳಾಗಿ ರಾಬಿನ್‌ಸನ್ ಕ್ರೂಸೋ, ಕವಿಜನ್ನ, ಚಾವುಂಡರಾಯ; ಕಾವ್ಯಕೃತಿಗಳಾಗಿ ನಳಚಂಪು ಸಂಗ್ರಹ, ಅಕ್ರೂರ ಚರಿತ್ರೆ ಸಂಗ್ರಹ, ಕರ್ಣ ಕರ್ಣಾಮೃತ ಮುಂತಾದವು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡ ಶಾಸನ ಪರಿಚಯ, ಭಾಷಾಂತರ ಪಾಠಗಳು, ಕಾಲೇಜು ಭಾಷಾಂತರ, ಇಗೋ ಕನ್ನಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿಘಂಟು, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕದ ಸಾರಸ್ವತರು ಮುಂತಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೃತಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು 60ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿರುವ ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟ ಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರೊ ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೂ, ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅನನ್ಯವಾದ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆಚಂದ್ರಾರ್ಕವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಹಿರಿಯ ಜೀವಿಯ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸದ್ಗತಿ ದೊರೆಯಲಿ. ಆವರ ದಃಖ ತಪ್ತ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೂ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೂ ದುಃಖವನ್ನು ಭರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಭಗವಂತನು ನೀಡಲಿ ಎಂದು ನಾವೂ ನೀವೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ.

ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಕೇರಳದಲ್ಲೂ ಕಮಲದ ಕಲರವ

ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅರಳಿಸುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯಾದರೇ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಭಾಗದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಳದ್ದೇ ಒಂದು ಸಾಹಸ ಗಾಥೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯೂನಿಷ್ಟರ ಕಾಟವಾದರೇ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯೂನಿಷ್ಟರ ತದ್ರೂಪಾಗಿರುವ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿಗರ ಜೊತೆಗಿನ ಹೋರಾಟ. ತಲೆ ತಲಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಘನ ಘೋರ ದುರ್ದೈವವೇ ಸರಿ. ಈ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳು ಪರಮ ದೈವ ಭಕ್ತರಾದರೂ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅದೇಕೋ ಕಮ್ಯೂನಿಷ್ಟರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಸರಿ. ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಇತರ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದ ತರಹ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಳೆದು ಬೇಗನೆ ಫಸಲು ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರುವಂತಹ ಮಣ್ಣು ಈ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳದ್ದು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ನಗರ ಸಭೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಕಲರವವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಯಾಥನಾಮಯವಾದ ಕಥೆ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಸರಗೋಡಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅರಳಿಸಿದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಯಶೋಗಾಥೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ರೋಚಕವಾದ ಸಂಗತಿ.

ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಕೇರಳದ ಹಿಂದೂಗಳ ಪಾಡು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಳ ತೀರದು. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಿಪಿಎಂ ಅಟ್ಟಹಾಸವಾದರೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಜಿಹಾದಿಗಳ ನಿರಂತರ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಿಂದೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಜೀವನ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕ್ರೈಂ ಡೈರಿ ಅಥವಾ ಶಾಂತಂ ಪಾಪಂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಕೊಲೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳಿಗೇ ಚೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ರಾತ್ರಿ ಹಾಸಿಗೆ ಒದ್ದೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಹಿಂದೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ರೀಲ್ ಅಲ್ಲದೇ ರಿಯಲ್ಲಾಗಿ ಹಲ್ಲೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಪ್ರತೀ ದಿನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿ ಹೋಗಿ ಪುನಃ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಂದರೆ ಅದು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದಂತೆಯೇ ಸರಿ. ಇಂತಹ ಸಂಧಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದೂ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರುಗಳು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೆಚ್ಚದೆಯಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅರಳಿಸಿದ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ರೋಚಕವೇ ಸರಿ. ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಶತ್ರುಗಳ ಶತ್ರು ಮಿತ್ರ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕೇರಳದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಲು ಅನೈತಿಕ ಒಂಡಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೂ ಸುರಿಸಿದ ಬೆವರು, ರಕ್ತದ ಫಲ ಮತ್ತು ಅವರು ಪ್ರತೀದಿನವೂ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ನೂರೊಂದು ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಎದೆಗುಂದುವ ಬದಲು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ, ಎದೆಯನ್ನೇ ಗುರಾಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಶತೃಗಳ ಮೇಲೇ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ ಪರಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೂ ಮಾದರಿ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ನಡೆ ಮುಂದೆ, ನಡೆ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿ ನಡೆ ಮುಂದೆ ! ಜಗ್ಗದಯೆ ಕುಗ್ಗದೆಯೆ ಹಿಗ್ಗಿ ನಡೆ ಮುಂದೆ !
ಭಾರತ ಖಂಡದ ಹಿತವೇ ನನ್ನ ಹಿತ ಎಂದು! ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಮತವೇ ನನ್ನ ಮತ ಎಂದು !
ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಸುತರೆ ಸೋದರರು ಎಂದು! ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಮುಕ್ತಿ ಮುಕ್ತಿ ನನಗೆಂದು!

ಎಂಬ ಕುವೆಂಪುರವರ ಕವಿತೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಫಲಿತಾಂಶ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಷ್ಟು ಬರಲೀ, ಬಾರದೇ ಇರಲೀ, ತಮ್ಮ ತನು ಮನ ಧನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ದಣಿವರಿಯದೇ, ಶ್ರಮ ಪಡುವ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ದಂಡನ್ನು ಸಜ್ಜು ಮಾಡಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿದೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಸಿದ್ದವನೇ ಬಾಸು ಎಂದು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟವರಿಗೇ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೇ, ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ, ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಕ್ಷದ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳಸಿದ ನಿಜವಾದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಬೆಳಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಜಾತೀ, ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧೀಕರ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಷ ಕಟ್ಟುತ್ತೆನೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಓಲಾಡುವ ಇತರೇ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಾಯಕರು ಇಲ್ಲಿನ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ದಿಟ್ಟತನವನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ನಾವು ಕಟ್ಟುವುದು ಕೇವಲ ಪಕ್ಷವಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಆಶೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಂಪಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ಅವಿಚ್ಛಿನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ದೇಶಪರ ಸಂಘಟನೆ. ಅದು ರಾಜಕೀಯದ ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು ಮತ್ತು ಮಿಂಚುಗಳಿಗೆ ಕುಗ್ಗದೆ ಅಧಿಕಾರ ಬಂದಾಗ ಹಿಗ್ಗದೇ ನಡೆಯುವ ಸಂಘಟನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ರೂಡಿಯಲ್ಲಿ ತರುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಿಂದೂ‌ಪರ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಒಲವು ತೋರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಆತನ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಏಕಾಏಕಿ ಕಲ್ಲಿನ ಸುರಿಮಳೆಗೈಯ್ಯುವ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರು, ಅದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಹಲ್ಲೆ. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಲು ಹೋಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲೆ ಒಳಗಾದವನ ವಿರುದ್ಧವೇ ದೂರು ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಬಂದೊಡನೆಯೇ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬೆರಗು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸಿ, ಯಾರೋ ತಿರುಬೋಕಿಯ ಭೋಗದ ವಸ್ತುವಂತೆ ಮೂರನೇ ಇಲ್ಲವೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಸುವ ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಕ್ರೌರ್ಯ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕೆ ತಿಳಿಯವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನ ಘರ್ ಕಾ, ನ ಘಾಟ್ ಕಾ ಎನ್ನುವ ಘೋರವಾದ ವಿಷವರ್ತುದ ಸಂಕೋಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗಿಹೋದ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ನಿತ್ಯ ಸಂಕಟ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹನೀಯವಾಗಿದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಹಿಂದೂಗಳ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ‌ ಕೆಚ್ಚದೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಂಘಟಿತ ಹೋರಾಟದ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದು ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಜಪ ಮೂರನೇ ದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಲ್ಲದೇ, 23 ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳು ಮತ್ತು 3 ನಗರ ಸಭೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಜಪದ ಕಮಲವನ್ನು ಅರಳಿಸಿವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುವಂತಿದೆ. ಶಬರಿಮಲೈ ಐಯ್ಯಪ್ಪನ ದಿವ್ಯಸನ್ನಿಧಿ ಇರುವ ಪಂದಳಂ ನಗರ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರಥಮಬಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆದಿ ಗುರು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳದ ಹತ್ತಿರದ ಪಾಲಾಕ್ಕಾಡ್ ನಗರ ಸಭೆಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಗೆದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರದೇಶಗಳ ವಿಂಗಡನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಕೈವಾಡದಿಂದ ಕೇರಳದ ಪರವಾದ ಕಾಸರುಗೋಡಿನಲ್ಲಿ 14 ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಎರಡನೇ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬೇಕಾದಂತಹ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವ 14ಕ್ಕೂ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಆಗಿರುವುದು ವಿಶೇಷ.

ಕೇರಳದ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರುಗಳ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಾಸರುಗೋಡಿನ ವಾರ್ಡ್ ನಂ 10 ವಿದ್ಯಾನಗರದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಅವರ ಉದಾಹರಣೆ ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಶಾಲೆಗಳು ನಶಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಸರುಗೋಡಿನ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಇಡೀ ಕಾಸರುಗೋಡಿನವರಿಗೇ ಚಿರಪರಿಚಿತವಾದ ಹೆಸರು. ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗಂತೂ ಆಕೇ ಮಾತೃ ಸ್ವರೂಪೀ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ನಗರದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಬಿಇಎಂ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಮಮತಾಮಯಿ. ಅವರಿಂದ ಕಲಿತ ನೂರಾರು ಶಿಷ್ಯಂದಿರು ಇಂದು ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆಯೂ ಅನೇಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಯಾವುದೇ ಜಾತೀ, ಭಾಷೇ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಜನಾನುರಾಗಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಒಡನಾಡಿಯಿಗಿದ್ದವರು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ನಂಟಿತ್ತು. ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಇಎಂ ಶಾಲೆಯ ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಮತಿ ಜಲಜಾಕ್ಷಿ ಟೀಚರ್ ಜೊತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಅನೇಕ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಹಿಂದೂ ಮಹಿಳೆಯರ ಜಾಗೃತಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದ ದಿಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಕನ್ನಡದ ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲೂ ಆವರದ್ದೇ ಮುಂದಾಳತ್ವ. ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ ಮೇಲಂತೂ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಬದಕನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಘ ಪರಿವಾರಕ್ಕೇ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ಸೇವಿಕಾ ಸಮಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಾಧ್ವಿ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಗುಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅಲ್ಲಿನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಜಪ ನಾಯಕರು ಅವರನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಧುರೀಣೆಯಾಗಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಜನಪರ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾನಗರ ವಾರ್ಡಿನ ಬಿಜೆಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. ನಗರದ ಕನ್ನಡ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಅಧ್ಯಪಕಿಯಾಗಿ, ಜನಪರ, ಲವ್ ಜಿಹಾದಿ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂದೂಪರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಸತತವಾಗಿ ನಾಲ್ಕುಬಾರಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಆನಾಯಾಸವಾಗಿ ಕಾಸರಗೋಡಿನ ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿಯಿಂದ 14 ಕನ್ನಡಿಗರ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಅವರ ಪಾತ್ರವೂ ಇದೆ. ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವ ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕಾಸರುಗೋಡು ನಗರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಲ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಸವಿತಾ ಟೀಚರ್ ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪಕ್ಷಾತೀತವಾಗಿ ಅವರ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಕೂಡಾ ಗೌರವ ಕೊಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾರಣ ಕಾಸರಗೋಡು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಕಳೆ ಬಂದಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಕಳೆದ ಬಾರೀ ಕೆಲವೇ ಮತಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಕಾಸರುಗೋಡು ವಿಧಾನ ಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಸೋತಿದ್ದನ್ನು ಛಲವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಈ ಬಾರಿ ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸುವ ಫಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಅದೇ ರೀತಿ ತಿರುವಂತಪುರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಜನಪರ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಪರ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗಿರಿಜಾರವರು ನಗರ ಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಸಂತಸದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಹರಿಪ್ಪಾಡಿನ 21ನೇ ವಾರ್ಡ್ ನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದ ಶುಭಾಷಿಣಿಯವರು ಸ್ಥಿತಿವಂತರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಸಮುಸುರೇ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಜನಪರ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಆಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿಸಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಅಲ್ಲಿನ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಉತ್ಸಾಹ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ. ನಗರ ಸಭಾ ಸದಸ್ಯೆಯಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಬೀಗದ ಆಕೆ, ಬಹಳ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ, ನಾನು ಹಿಂದೆಯೂ ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮುಂದೆಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಜನಪರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆಯೇ ಹೊರತು ಎಂದಿಗೂ ವೃತ್ತಿಪರ ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಭಿನಂದನೀಯ ಮತ್ತು ಅನುಕರಣೀಯವೇ ಸರಿ.

ಈ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಬಾಜಪ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಕೇರಳದ ಬಾಜಪ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಆದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂಬರುವ ವಿಧಾನ ಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ಮಾತೆಯ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಮಲದ ಕಲರವವನ್ನು ಪಸರಿಸಲಿ ಎನ್ನುವುದೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಆಶಯವೂ ಆಗಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ಕಾಸರಗೋಡು ಮೂಲದ ಗೆಳೆಯ ಧನಂಜಯ ಅವರಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳು

ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಡಿಸ್ಲೆ ಮರಾಠಿ ಶಿಕ್ಷಕನ ಕನ್ನಡ ಸಾಧನೆ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮರಾಠಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ಬಂದ್ ಆಚರಿಸಿ ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸೊಲ್ಲಾಪುರದ ಮರಾಠಿ ಶಿಕ್ಷಕ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಡಿಸ್ಲೆ ಎಂಬ ಶಿಕ್ಷಕನ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಕಲಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಅಮೇರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ (7ಕೋಟಿ 38 ಲಕ್ಷಗಳು)ಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಮತ್ತು ಆಷ್ಟೇ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕವಾದ ರೋಚಕ ಕಥೆ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ

1947ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಬಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ 500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಒಗೂಡಿಸಿದ ನಂತರ 1950ರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಿದರು. ಇಂದಿನಂತೆಯೇ ಅಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಧುರೀಣರ ನಿರ್ಲಕ್ಷತನದಿಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಬಾಹುಳ್ಯವಿದ್ದ ಸೊಲ್ಲಾಪುರ, ಕೊಲ್ಹಾಪುರ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕರು ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ. ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ವಾಸಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಪರಿಷತ್ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಶಾಲೆಯೆಂದಿದ್ದರು ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಜಾನುವಾರುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಆ ಶಾಲೆಗೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಿದ್ದವರು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದರೂ ಬಹುತೇಕ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದಂತಹ ಶಾಲೆಗೆ 2009 ರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಡಿಸ್ಲೆ ಎಂಬ ಮರಾಠಿ ಯುವಕ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆತ ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರಮವಹಿಸಿದರೂ ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರೂ ಆರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಅವರು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆ ಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇರದೇ ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದರಿಂದ ವರೆಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ಎಂದು ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಸಲುವಾಗಿ ತಾವೇ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು ಬರೆಯಲು ಕಲಿತುಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕಾಸಕ್ತಿ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದನ್ನು ಮನಗೊಂಡು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ 1- 4 ನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಮರು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೇವಲ ಓದುವ ಪುಸ್ತಕವಲ್ಲದೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಆಡೀಯೋ, ವೀಡಿಯೋಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಿಸುವುದನ್ನು ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆವುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಯೂಆರ್ ಕೋಡ್ ಸಂಕೇತಗಳ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮರು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಈ ನವ ನಾವೀನ್ಯತೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕಾ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸಂವಹನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು.

ಅವರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಾಗಿ, ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವರ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಹಾಜರಾತಿ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ 100% ದಾಖಲಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಈ ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ಕಲಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ಹದಿಹರೆಯದ / ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನ ವಿವಾಹಗಳು ನೆಡೆಯುಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಡಿಸ್ಲೆ ಅವರ ಈ ನವ ನವೀನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿ ಕಲಿಕಾ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರ್ಕಾರವೂ ಸಹಾ 2017ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಣಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಯೂಆರ್-ಎಂಬೆಡೆಡ್ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎನ್‌ಸಿಇಆರ್‌ಟಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು ಕ್ಯೂಆರ್ ಕೋಡ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಯೂಆರ್ ಕೋಡ್‌ಗಳನ್ನು ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಆ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು, ಪದ್ಯಗಳು, ಆಡಿಯೋ, ವಿಡಿಯೋಗಳು ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವಂತಂತ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಬೇಕೆಂಬುದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸೋಲಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪರಿತೇವಾಡಿ ಗ್ರಾಮದ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಡಿಸ್ಲೆಯವರ ಆಸೆಯೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಐಟಿ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಸೇರಿಕೊಂಡರೂ ಅದೇಕೋ ಇಂಜೀನಿಯರಿಂಗ್ ಕಲಿಗೆ ಒಗ್ಗದ ಕಾರಣ ಅವರ ತಂದೆಯವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಂತೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ತರಬೇತಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಒಲ್ಲದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಶಿಕ್ಷರಕರ ತರಭೇತಿಗೆ ಸೇರಿದ ರಂಜಿತ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಂತರ ಅವರಿಗೇ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ತರಬೇತಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಬಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ

ರಂಜಿತ್ ಅವರು ಈಗ ಕೇವಲ ಭಾರತವಲ್ಲದೇ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಇಸ್ರೇಲ್, ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್, ಯುಎಸ್, ಉತ್ತರ ಕೊರಿಯಾ, ಇರಾಕ್ ಮತ್ತು ಇರಾನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಂಟು ದೇಶಗಳ 19,000 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿರುವ ‘ಲೆಟ್ಸ್ ಕ್ರಾಸ್ ದಿ ಬಾರ್ಡರ್ಸ್’ ಯೋಜನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಪಂಚಾಧ್ಯಂತ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಬೆಳೆಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹೊಂದಿದೆ. ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ಎಜುಕೇಟರ್ ಸಮುದಾಯ ವೇದಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ರಂಜಿತ್‌ ಸಿಂಹ ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ವರ್ಚುವಲ್ ಟ್ರಿಪ್‌ಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಯಶಸ್ವೀ ಪ್ರಯೋಗ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಸಿಇಒ (ಸತ್ಯ ನಾಡೆಲ್ಲಾ) ಅವರಿಗೂ ತಲುಪಿ ಅವರ ಹಿಟ್ ರಿಫ್ರೆಶ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ನಮೂದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತು ರಂಜಿತ್ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 2016 ರಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಾಲೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ. 2016ರಲ್ಲಿ ನವೀನ ಸಂಶೋಧಕ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಗುರುತಿಸಿದೆ. 2018 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ನೋವೇಶನ್ ಫೌಂಡೇಶನ್‌ನ ವರ್ಷದ ಇನ್ನೋವೇಟರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. 500 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪತ್ರಿಕೆ ಲೇಖನಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಮ್ಮ ನವನವೀನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕಳೆದ ಡಿಸೆಂಬರ್ 3, ಗುರುವಾರದಂದು, ಈ 32 ವರ್ಷದ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಹ ಡಿಸ್ಲೆ ಅವರಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯುಂಟುಮಾಡಿದ ವ್ಯಾಪಕ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಬಹು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಬಹುಮಾನದ ಜೊತೆಗೆ 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಹುಮಾನಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಈ ಮಹಾನ್ ಸಾಧನೆಯು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಧೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರಭಾವ ಹೇಗೆ ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜ್ವಲಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರು ಗಳಿಸಿದ ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಬಹುಮಾನದ ಹಣವನ್ನು ಈ ಜಾಗತಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿಗೆ ಅವರನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ 10 ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲದೇ, ಗಳಿಸಿದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಿಶ್ವದ ಯುದ್ಧ ಪೀಡಿತ ದೇಶಗಳ ಕನಿಷ್ಠ 5000 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೊಸಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾದ ಶಾಂತಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ವಸುದೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಭಾರತವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವಗುರುವಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಓಟ್ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಗಂಜಿ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವರ ಮಧ್ಯೆ ಭಾಷೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆದರೂ, ಭಾವ‌ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ, ನಾವು ಭಾರತೀಯರು ಎಂಬ ತತ್ವದಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಈ ಮರಾಠಿ ಯುವಕನ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ ಅನನ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುಕರಣಿಯವಾಗಿದೆ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯೇ ಮಾಯ

ಅರೇ ಇದೇನಿದು? ಇಂತಹ ತರೆಬರಹ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡೂ.. ಎನ್ನುವಂತೇ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿರುವ ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, ಮೈ ನಖಶಿಖಾಂತ ಉರಿಯದೇ ಹೋದ್ರೇ, ಆತ ನಿಜವಾದ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಅಲ್ಲ.. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗೋದೇ ನಮ್ಮ ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಾವುಟದ ಜೊತೆ ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿ. ಅದರೆ ದುರಾದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಯ ಆ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏಸು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹುವನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಕನ್ನಡಾಂಬೆಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆದಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಹತ್ತಾರು ಕಡೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಕನ್ನಡದ ಕುಲಪುರೋಹಿತ ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾಯರ ಹೋರಾಟದ ಫಲವಾಗಿ 1950ರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಬಹು ಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾಸರಗೋಡು, ಸೊಲ್ಲಾಪುರ, ಕೊಲ್ಹಾಪುರದಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಕೈಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಕನ್ನಡದ ಭೂಭಾಗಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಏಕೀಕರಣಗೊಂಡು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. 1973 ನವೆಂಬರ್ 1 ರಂದು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ಬದಲಾದಾಗ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲರ ಒಕ್ಕೊರಲಿನ ಘೋಘಣೆ ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ, ಉಸಿರಾಗಲೀ ಕನ್ನಡ ಎಂದೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಥವಾ ಜಾತಿಯನ್ನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಏಕೀಕರಣದಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯವಾಗುವವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಜಾತೀ ಮತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೇ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಕನ್ನಡಗರೇ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವವಿಂದ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಹೋರಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ನಾವಿಂದು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಾಡಿ ಲಾಲಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದವರು ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಜನರು. ಕನ್ನಡದ ಆದಿ ಕವಿ ಪಂಪ, ರನ್ನ, ಜನ್ನ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಜೈನರಾಗಿದ್ದವರು, ಮಾಸ್ತಿ, ಕೈಲಾಸಂ, ರಾಜರತ್ನಂ, ಡಿವಿಜಿ, ಗೊರೂರು, ಪುತೀನ ಇವರೆಲ್ಲರ ಮಾತೃಭಾಷೆ ತಮಿಳು. ಜರ್ಮನಿಯಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತಪಾದ್ರಿಯಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತಮತ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್ ಕಿಟ್ಟಲ್ ಕನ್ನಡ ಕಲಿತು ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೇ ನಿಘಂಟು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟರು. ಹೆಸರಾಂತ ಸಾಹಿತಿ ನಾಡಿಸೋಜ ಕ್ರೈಸ್ತರು, ನಟವರ ಗಂಗಾಂಧರ ಎಂಬ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದ ಎಸ್.ಕೆ.ಕರೀಮ್ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದ ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣಾ.. ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯ ನಿಸಾರ್ ಅಹ್ಮದ್ ಅಪ್ಪಟ ಮುಸಲ್ಮಾನರು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆದ ಹಿರಿಯ ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್ ಪಂಜಾಬಿಗಳು. ಹೀಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಕನ್ನಡ ನಾಡು, ನುಡಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಾಡಿ ಕನ್ನಡಿಗರಾದರೇ ಹೊರತೂ ಕನ್ನಡಮ್ಮನನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಹೀನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆಂದೂ ಕೈ ಹಾಕಿರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಖ್ಯಾತ ರಂಗಕರ್ಮಿ, ಹಾಸ್ಯ ನಟ, ಚಲನಚಿತ್ರ ಸಂಭಾಷಣೆಗಾರ ರಿಚರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಜನ್ಮತಃ ಅಪ್ಪಟ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಆದರೂ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ನಾಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯ ರಸಸಂಜೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡಾದ ವಂದಿಪೆ ನಿನಗೆ ಗಣನಾಥ ಎಂದು ವಿಘ್ನವಿನಾಶಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿಯೇ ಹೊರತು, ಏಸುವನ್ನಲ್ಲ.

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರ, ಬಸವನಗುಡಿ, ಚಾಮರಾಜ ಪೇಟೆ, ವಿಜಯನಗರ ರಾಜಾಜಿನಗರ ಮತ್ತು ಜಯನಗರದಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಉಳಿದಿದ್ದು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಕನ್ನಡಾ ಎಂದರೇ ಎನ್ನಡಾ, ಎಕ್ಕಡಾ ಅನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿರುವುದು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಗಂಧಗಾಳಿ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿದಿದೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಜಯನಗರದಲ್ಲಿಯೇ, ನಡೆಯ ಬಾರದಂತಹ ದುರ್ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದು ಹೋಗಿದೆ.

ಜಯನಗರದ ಓಂ ಕನ್ನಡ ಮರಿಯಮ್ಮನ ಕರುನಾಡು ಸಂಘ ಎಂಬ ನೋಂದಾಯಿತ ಸಂಘವೊಂದು, 22.11.2020 ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 10.00 ಘಂಟೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಸಕಿಯಾದ ಸೌಮ್ಯಾ ರೆಡ್ಡಿಯವರು ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜಾರೋಹನ, ಡಿಂದಿಮವ ಮುಂತಾದ ಕಾಗುಣಿತ ತಪ್ಪುಳಲ್ಲದೇ, ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ, ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ ಎನ್ನುವ ಬದಲಾಗಿ ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ |ಜೈ ಏಸು| ಎನ್ನುವ ಉದ್ಧಟತನವಾದರೇ. ಕುವೆಂಪುರವರ ಜನಪ್ರಿಯ ಗೀತೆ ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವಾ, ಓ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೃದಯ ಶಿವಾ ಬದಲು ಏಸು ಎಂದು ಬರೆಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರದ ಬದಲಾಗಿ ಏಸು,ಅಲ್ಲಾಹ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟ ನಡೆಸಿರುವು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ತೋರಿಕೆಯ ಉದ್ಧಟತನದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಆ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಏನನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟಿವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಲ್ಪನೆ ಇದ್ದರೂ, ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಶಾಸಕಿಯೂ ಸಹಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇದುವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಚಕಾರಾ ಎತ್ತದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂತಹ ಮತಾಂಧ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯೂ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿರಬಹುದಾ? ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ಮಿಷನರಿಗಳ ಜೊತೆ ಒಳ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಗೇ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರಾ? ಎಂದು ಸಂದೇಹ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದೆ.

ವರ್ಷ ಪೂರ್ತೀ ಕುಂಬಕರ್ಣನಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದು ನವೆಂಬರ್ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ ಕನ್ನಡ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಖನ್ನಡದ ಉಟ್ಟು ಓ(ಲಾ)ಟಗಾರರು ಎಂದು ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿ, ಕೆಲವು ಚಲನಚಿತ್ರದ ನಟ-ನಟಿಯರನ್ನು ಕರೆಸಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಕಿತ್ತೋದ ಆರ್ಕೇಷ್ಟ್ರಾ ಮಾಡಿಸಿ, ಚೆಂದಾ ಎತ್ತುವವರಾರು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಇದುವರೆವಿಗೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಬಿಡಿ, ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ಬಂದ್ ಎಂದು ಕುರಿ, ಕೋಳಿ ಹಂದಿ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರ ಬಾಯಿ ಬಂದ್ ಆಗಿರುವುದು ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ.

ಇದುವರೆವಿಗೂ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮತಾಂತರ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ದೇವದೂತರೆಂಬ ಬಣ್ಣ ಕಟ್ಟಿ ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಚರ್ಚ್ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಕೊರಳಿನ ತಾಳಿಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ತಗುಲು ಹಾಕಿ ಸಂಜು, ಸಾಂಸ್ಯನ್ ಆಗಿ, ಅರುಣ್, ಆನ್ ಆಗಿ ಜಗ, ಜಾರ್ಜ್ ಆಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸದಾಕಾಲವೂ ಬಿಳೀ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಾದ್ರಿಗಳು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಮರಳು ಮಾಡಲು ಕೇಸರೀ ಬಣ್ಣದ ಪಂಚೆ ಮತ್ತು ನಿಲುವಂಗಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಮುಂದೆ ಇರುವಂತಹ ಎತ್ತರದ ಗರುಡ ಗಂಬಗಳು ಚರ್ಚ್ ಮುಂದೆಯೂ ಝಗಮಗಿಸ ತೊಡಗಿದವು. ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅರ್ಚಕರು ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೀರನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಪಾದ್ರಿಗಳೂ ನೀರನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸತೊಡಗಿದರು. ಮೊನ್ನೆ ಚರ್ಚಿನ ಪಾದ್ರಿಯ ಅರ್ಚಕತ್ಚದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಪೂಜೆ ನಡೆಸಿರುವುದು, ಏಸುವಿನ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ವೀಭೂತಿ ಬಳಿದು ಕುಂಕುಮ ಬಳಿದು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿರುವುದು. ಪಾದ್ರಿಗಳು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಂತೆ ಗುದ್ದಲೀ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಈಗ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಮತಾಂತರ ಹಾಡ ಹಗಲಲ್ಲೇ ಜಯನಗರದ ಶಾಸಕಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿಯೇ, ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಆರಾಧನೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಮ್ಮನನ್ನೇ ಮಾಯವಾಗಿಸಿ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಏಸು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹುವನ್ನು ತಂದು ಕೂರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ಹಿಂದುಗಳ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿರುವವರನ್ನು ಈ ಕೂಡಲೇ ಬಂಧಿಸಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಯಾವುದೋ ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡಗಳಿಗೆ ಮಣಿದು ಅವರನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಈ ಪೋಲೀಸರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಏನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಆಭಿಪ್ರಾಯ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದಿದರೇ, ಇನ್ನು ಇಂತಹ ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವರಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಗದಷ್ಟು ಇಂತಹ ಕುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷಾತ್ರತೇಜದ ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿ ಇದನ್ನು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಐತಿಹ್ಯವಾದ ಪುರಾಣ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳೇ ಮಾಯವಾಗುವ ದುಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೂ ಬರಬಹುದು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಶಾಂತಿ ಪ್ರಿಯರು ಹೌದಾದರೂ, ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನರಸಿಂಹವತಾರವನ್ನೂ ತಾಳಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಇಂತಹ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ಧಾರೀ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಮೇಲಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ. ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನನಗೆ ಹಿಂದೀ ಬರೋದಿಲ್ಲ, ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು

ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂರೋನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ವಕ್ಕರಿಸಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ರೀತಿ ಸ್ಥಬ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದು ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ, ನಾವೇ ಅದರೊಂದಿಗೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೂರೋನಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಟಿ.ಆರ್.ಪಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರ ಕೂರೋನಾ ಕುರಿತಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಭಯಭೀತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡುತ್ತಾ,, ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ , ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮೋಹಕ ನಟ-ನಟಿಯರು ನಿರೂಪಕಿಯರು ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯಸನಿಗಳಗಿದ್ದು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಜನರನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿವೆ.

ನಟ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅಷ್ಟೂ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗವಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದವರೇ. ಜನರು ಗೌರವ ಕೊಡುವುದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇ ಎನ್ನುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಆತ, ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಖಳನಾಯಕತನವನ್ನೇ ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಈಗಾಗಲೇ, ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭಹಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗಿಂತ ಕುಖ್ಯಾತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಊಸರವಳ್ಳಿ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರರಂಗದವರೂ ಆತನನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕಿದ್ದಾಗ ತಾನೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ ಎಂಬುದು ಥಟ್ ಅಂತ ನೆನಪಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದರ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದು ಕನ್ನಡದ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಯ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಕಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರೀ ನದಿ ನೀರಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜ್ಯದ ನಡುವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಿಗುವಾಗಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ, ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆವಿಗೂ ಶಾಂತ ಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪದಂತಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ನಿರೂಪಕಿಯ ಮೇಲೆ ಹೌಹಾಹಾರೀ, ಉರ್ಕೊಂಡು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದು ಒಬ್ಬ ಚಲನಚಿತ್ರ ನಟ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಪಕನಾಗಿ ನನ್ನ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಚಲಚಿತ್ರ ರಂಗದವರನ್ನು ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಡೆಯದಿರಿ. ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೇನು ಒಂದೇ. ಅವರಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

ಇನ್ನು ತನ್ನ ವಯಕ್ತಿಕ ತೆವಲುಗಳಿಗಾಗಿ ಚೆಂದದ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮುದ್ದಾದ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ ಆಕೆಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡಿ ಹಿಂದೀ ಭಾಷೀಯ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆಕೆಗೂ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿರುವ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ಅವರ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ತುಕ್ಡೇ ತುಕ್ಡೇ ಗ್ಯಾಂಗ್ ನವರಿಗೆ ಅಮ್ಮನಂತಿದ್ದ ಗೌರಿ ಹತ್ಯೆಯಾದದ್ದೇ ತಡಾ, ಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ಆತನೊಳಗಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣೀ ಜಾಗೃತವಾಗಿ, ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಾನು ಗೌರಿ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಡುತ್ತಾ, ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ಮುಂದೆ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ Just Ass-King ಎನ್ನುವ ಬಿರುದಾಂಕಿತನಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೇ ಠೇವಣಿಯೂ ಗಿಟ್ಟದಂತೆ ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಅದಾದ ನಂತರ ರಾವಣಾಸುರವಧೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ನೀಲಿ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುವ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ, ನಂತರ ಈ ಕೋವಿಡ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಇಲಿ ಹೋದದ್ದನ್ನೇ ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟಿ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆದದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವಲ್ಲದೇ, ಭಾರತೀಯ ಚಲನ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚದ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಇತಿಹಾಸವಾದ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಚಿತ್ರದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೋ, ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸ್ವಾಭೀಮಾನಿ ದೇಶಭಕ್ತರು ಅತನ ವಿರುದ್ದ ಭಹಿಷ್ಕಾರದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅತನಿರುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ತೋರಿದದ್ದು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಮತ್ತು ಕೆಜಿಎಫ್ ಚಿತ್ರ ತಂಡಕ್ಕೆ ಮರ್ಮಘಾತವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡಲು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೂ ಅಂತಹ ಗೋಸುಂಬೆಗೆ ಥಟ್ ಅಂತ ನರನಪಾಗಿದ್ದೇ ಹಿಂದೀ ದಿವಸ್. ಕೇವಲ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯ ಈ ಭಾಷೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕದ್ದು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಸಿನಿಮಾ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರರಂಗದವರು, ಬರೀ ಚಿತ್ರವಲ್ಲದೇ ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಹಿಂದಿ ತೆರೆಯಾದು ಪೋಡಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಕಲು ಮಾಡಿ, ನನಗೆ ಹಿಂದೀ ಬರೋದಿಲ್ಲ ಹೋಗೂ, ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು ಎಂಬ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಇದೇ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕ ದೀವಾಳಿತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಇನ್ನು ಈ ಖನ್ನಢ ಉಟ್ಟು ಓರಾ(ಲಾ)ಗಾರರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಕನ್ನಡಿಗರು ಶಾಂತಿ ಪ್ರಿಯರು. ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೇಳಿದರೆ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡುವಂತಹ ಸಹೃದಯಿಗಳು. ಯಾರನ್ನೂ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಅದರೆ ತಮಿಳರ ಹಿಂದಿ ತೆರೆಯಾದು ಪೋಡಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಕಲು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಂದಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹೋಗೂ ಅಂತ ಏಕವಚನ ಬಳಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಎರಡನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂಬ ಆಪಭ್ರಂಷ ಬೇರೆ. ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗ ಎಂದೋ, ಇಲ್ಲವೇ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂದೋ ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲೂ ಬಾರದವರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಉದ್ದಾರ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ? ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು ಎಂಬುದು ದೇಶವನ್ನೇ ವಿಭಜನೆ ಮಾಡುವ ಹುನ್ನಾರ.

ಇನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ಹಿಂದಿ ಬಾರದು ಎಂಬ ಅಸಂಬದ್ಧ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಶಾಸಕ ಝಮೀರ್ ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲಂತೂ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ.

ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಒಡೆದು ಆಳು ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆರ್ಯರು ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡರು ಎನ್ನುವಂತೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ದಕ್ಷ್ಣಿಣ ಭಾರತೀಯರ ಮಧ್ಯೆ ಕಂದಕವನ್ನು ತೋಡುವ ಸುಳ್ಳು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬರೆದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆರ್ಯರು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಹಾಗಾಗಿ ಅವರೂ ಸಹಾ ಪರಕೀಯರೇ ಎಂಬ ವಿಷ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಹೋದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಒಡೆದು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹೋದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಓಟಿಗಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಜಾತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಡೆದು ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರ ಮಾಡಿದರು. ಈಗ ಈ ಚಿತ್ರರಂಗದವರು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಭಾಷೆಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಮೇಲು ನೋಟಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಾ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬರೆದ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಕೆಲ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ನಂತಹವರಿಗೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟವಷ್ಟೇ. ಇಂತಹವರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರು ಉದ್ದಾರವಾಗ್ತಾರಾ?

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ,

20-30 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡ್ತಾರೇ, ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತ, ಕನ್ನಡ, ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಮರೆತು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೃದಯಭಾಗವಾಗಿದ್ದ, ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರೀ ತಾಣವಾಗಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪೇಟೆ, ಬಳೇ ಪೇಟೆ, ತಿಗಳ ಪೇಟೆ, ಅಕ್ಕೀ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಿದ್ರಲ್ಲಾ ಅವಾಗಲೇ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಶುರುವಾಯಿತಲ್ವೇ.

ಈಗಲೂ ಸಹಾ ಕಮೀಶನ್ ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ್ರೇ, ಇದೇ ಖನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಖರೀದಿ,ಅಂಗಡಿ,ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ದಲ್ಲಾಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ಗುಟ್ಟಿನ ವಿಷಯವೇನಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ರೇ ಸನ್ನೀ ಲಿಯೋನ್ ಅರೆ ಬೆತ್ತಲೆ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದವರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಖನ್ನಡ ಓರಾಟಗಾರ ಎನ್ನುವುದು ಸುಳ್ಳೆನಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹಣದ ಆಸೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜುಟ್ಟನ್ನೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಈಗ ಅಯ್ಯೋ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಅಂತಾ ಬಾಯಿ ಬಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಅಲ್ಚೇ?

ಅದೇ ರೀತಿ, ಏ ಬಾಯ್, ಚಾರ್ ಸೌ ಬೀಸ್ ಪಾನ್ ದೇನಾ, ತೋಡಾ ಸುಪಾರೀ ಔರ್ ಚುನ್ನಾ, ದೇಖ್ ಕೇ ಡಾಲ್ನಾ ಎಂದು ಬೀಡಾ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ತಿಂದು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಉಗಿಯುವ ನೂರಾರು ಖನ್ನಢ ಓರಾಟಗಾರರು ಇಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣ್ತಾರೇ ಅಲ್ವೇ?

ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮಕ್ಳು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ್ಯಾ ಪಾನಿ ಪೂರಿ ದೇನಾ, ಭಯ್ಯಾ ತೋಡಾ ಜ್ಯಾದಾ ಮೀಟಾ ಡಾಲ್ನಾ ಅಂತಾನೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಭಯ್ಯಾ ಏ ಬಿಂದಿ ಪ್ಯಾಕೇಟ್ ಕಿತ್ನಾಕಾ ಹೈ? ತೋಡಾ ಕಮ್ ಕರ್ಕೇ ದೇನಾ ಭಯ್ಯಾ, ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬಂದ್ರೂ ನಮ್ಮವರೇ ಅರೆ ಬರೇ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾನಾಡಿಸುವುದು ಸುಳ್ಳೆನಲ್ಲಾ ಅಲ್ವೇ?

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವುದು ಯಾವುದೋ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೆಲ ನಟ ನಟಿಯರಿಂದಾಗಲೀ, ಕೆಲ ಕನ್ನಡ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ.

  • ಹಾಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡೋಣ.
  • ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಸಹಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕನ್ನಡಲ್ಲೇ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಲಿ.
  • ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಗೇ ಸೇರಿಸಿ ಎಂದು ಕೂಗಾಡುವ ಬದಲು, ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸರಿಯಾಗಿ ಓದುವುದು, ಬರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರಾ ಎಂದು ಗಮನಿಸೋಣ.
  • ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ಸರ್ಕಾರೀ, ಖಾಸಗೀ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಉಳಿದವರೂ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
  • ಒಂದು ಗೆರೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟದೇ ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಗರೆಯೊಂದನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ, ಇತರೇ ಭಾಷೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಉಳಿದ ಭಾಷಾ ವ್ಯಾಮೋಹ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ.
  • ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅನ್ಯಭಾಷಿಗರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯುವ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಯಾರೂ ಇಳಿಯಬಾರದು.
  • ಕನ್ನಡಿಗರದ್ದು ಕೊಡುವ ಕೈ ಹೊರತು ಬೇಡುವ ಕೈ ಅಲ್ಲಾ. ದೇಹಿ ಎಂದು ಬಂದವರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ತುಂಬಾ ಊಟ ಬಡಿಸುವ ವಿಶಾಲ ಹೃದಯಿಗಳು.

ಯಾವುದೋ ನಟ ಅಥವಾ ಕೆಲ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೈಜ ಕನ್ನಡಿಗರಾದ ನಾವುಗಳು ಬಲಿಯಾಗದೇ. ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಬಾಳೋಣ. ಇತರರನ್ನೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಬಾಳಗೊಡೋಣ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೇ ಪ್ರಾಧ್ಯಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ.

ಊಟದ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಕೋಸಂಬರಿ, ಪಲ್ಯ, ಗೊಜ್ಜುಗಳು ಇದ್ದರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಸಾರು. ಅಂತೆಯೇ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದೇ ಕಲಿಯೋಣ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಬಳಸೋಣ. ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ

ಹೌದು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾವೇ ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಬೇಕಾದಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಲು ಯಾರು ಕಾರಣೀಭೂತರು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಹಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಳವಾದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಾಷಾಭಿಮಾನ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಕೇವಲ ಕನ್ನಡರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಧರ್ಭವಾದ ನವೆಂಬರ್ 1-30 ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಾರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತಗೊಂಡು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ದಿನಗಳು ಕುಂಬಕರ್ಣನಂತೆ ನಿದ್ರೆ ಹೋಗುವುದೇ ಈ ರೀತಿಯ ದುರ್ವಿಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೇ, 1986ರಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಡಾ. ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ಗೊಳಿಸಿ ಎಂದು ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಬಂದ್ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೆಲವೊಂದು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ರಾಜ್ಯಗಳು ವಿಭಜಿತವಾದರೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ದುರ್ವಿಧಿಯೆಂದರೆ ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಇದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಪಾಲಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳು,ತೆಲುಗು ಮರಾಠಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾವು ಈ ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಗರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸದೇ ನಾವೇ ಅವರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತು,ಆವರ ಹಬ್ಬ ಹರಿ ದಿನಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಪರಿಣಾಮವೇ ಇಂದಿನ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿ.

sarojini

ಸಂಸದೆ, ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವೆಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಡಾ. ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿಯವರು ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಎಂಬ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ರೇಲ್ವೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿ ಮತ್ತು ಡಿ ಗುಂಪಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಿತಿಯೊಂದರ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿ 1986ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದ 58 ಶಿಫಾರಸುಗಳ ಪೈಕಿ 45 ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆಯೂ ತಂದಿದೆ. ಉಳಿದ 13 ಪ್ರಮುಖ ಶಿಫಾರಸುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಸರಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯವನ್ನು ಈಗ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಈಗ ಬಂದ್ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಖನ್ನಡ ಓಲಾಟರಾಗರು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ನಿಲುವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲಿ?

  • ಕನ್ನಡ ಮಾತೃಭಾಷೆಯವರು ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡಿಗರೇ?
  • ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲವರೆಲ್ಲರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೇ?
  • ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವರೆಲ್ಲರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೇ?
  • ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೇ?
  • ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿ ಆರು ಕೋಟಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಇದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಏಕೆ ಇಲ್ಲ?
  • ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೇಕೆ ಇನ್ನೂ ತಾರತಮ್ಯ?
  • ರಸ್ತೆ/ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಜಾಡಮಾಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡಲು ಕನ್ನಡಿಗರೇಕೆ ಮುಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ?
  • ಸಿ ಮತ್ತು ಡಿ ದರ್ಜೆಯಂತಹ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ‌ ಮಾತ್ರವೇ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸೀಮಿತವಾಗಬೇಕೇ?
  • ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ನಿಲುವೇನು?
  • ಮರಾಠಿಗರ ಮತ್ತು ಕೊಂಕಣಿಗಳ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಗೋವಾದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಹೇಗೆ ವಿಭಿನ್ನ?
  • ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತೀರೀ?
  • ಅನೇಕ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಬಂದ್ ಕರೆ ನೀಡುವುದು ಒಪ್ಪುವಂತಹದ್ದೇ?

ಬಹಳ ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ ಬಂದ್ ಕರೆ ನೀಡಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಾಯಕರುಗಳ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಕನ್ನಡವೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಿರುವ ಘಟಾನುಘಟಿ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಪೃಟವಾಗಿ, ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅ ಕಾರ ಮತ್ತು ಹ ಕಾರ ಬಳಕೆಯ ವೆತ್ಯಾಸವೇ ಅರಿಯದೇ ಆದರಕ್ಕೆ ಹಾದರ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಹ ನಾಯಕರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇಂದು ಬಹುತೇಕ ಕನ್ನಡ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅವರ ನಾಯಕರುಗಳ ಸ್ವಪ್ರತಿಷ್ಟೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ತಂಡು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಹೋಗಿ ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ. ಈಗ ಕರೆದಿರುವ ಮುಷ್ಕರಕ್ಕೂ ಸಹಾ ಅನೇಕ ಕನ್ನಡ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಲ್ಲದೇ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಗಧಾ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಮೊದಲು ಈ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಅಹಂಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಒಂದಾಗಿ ಸಾಥ್ವಿಕ‌ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನ‌ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು

ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಶೇ 20 ರಷ್ಟು ಆಗಿ ಹೋಗಿ ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಚಿಕ್ಕಪೇಟೆ, ಬಳೇಪೇಟೆ, ಅಕ್ಕಿಪೇಟೆ ಮಾರ್ವಾಡಿಗರ ಪಾಲಾದರೆ, ಹಲಸೂರು, ಬೆಂಗಳೂರು ದಂಡು ತಮಿಳರ ಪಾಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೋರಮಂಗಲ, ಹೊಸೂರು ರಸ್ತೆ , ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೆಲುಗರದ್ದೇ ಪ್ರಾಭಲ್ಯ. ಇನ್ನು ಮಲೆಯಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಉರ್ದು ಭಾಷಿಕರು ನಗರಾದ್ಯಂತ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದು ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕಾಣುವಂತಾಗಿದೆ. 60-70ರ ದಶಕದ ಆನಕೃ ಮತ್ತು ಮ ರಾಮಮೂರ್ತಿಗಳ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಿದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಬಸ್, ಮಾಲ್ ಮತ್ತು ಪಬ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು ಮರೀಚಿಕೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ 26 ವಿಧಾನಸಭಾ ಸದಸ್ಯರುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅನ್ಯಭಾಷಿಗರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸಹಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಈ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟು ಅಯಕಟ್ಟಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡದೇ, ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ದಿನದ ಬಂದ್ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ನಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಜನ ಜೀವನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. 2019ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸುಮಾರು 10-12 ಬಂದ್ ಗಳಿಂದ ಬಂದ್ ಕರೆ ನೀಡಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಉದ್ದಾರವಾದವೇ ಹೊರತು ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆ, ಜಲ ನೆಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ನಷ್ಟವೇ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

b2

ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರ ತರಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಒಂದೆರಡು ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಗಳ ಹುಟ್ಟು ಆಯಾಯಾ ನಾಯಕರ ಹೊಟ್ಟೇ ಪಾಡಿಗಾಗಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಅಸ್ಥಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ಗದ ದಿಢೀರ್ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಈ ರೀತಿಯ ಮುಷ್ಕರಗಳನ್ನು ಆಗ್ಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಡಿ ಮಾಡುವುದು, ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ರೋಲ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡುವುದು ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಧಾನ (settlement) ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಣ ಮಾಡುವುದಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು ಇವರಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಯಾಪೈಸೆಯೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾತಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಪಾಪದ ಕುರಿ, ಕೋಳಿ, ಹಂದಿ, ನಾಯಿ, ಎಮ್ಮೆ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಅಸಹ್ಯಕರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಬಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮುಂದೆ ನಗೆಪಾಟಲಾಗಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಹಾಗಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಡಾ. ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿ‌ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆಯಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ನೆಲದ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಸಿಗಲೇ ಬೇಕು.

  • ಬಂದ್ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ನಷ್ಟ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಸಾಥ್ವಿಕವಾಗಿ ಹೋರಾಡ ಬಹುದಲ್ಲವೇ?
  • ಕನ್ನಡ ಪರ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಕೆಲಸಕೊಡಿಸುವ ಉಮೇದು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆತು ಅರ್ಹತೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ?
  • ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸರ್ಕಾರವೇ ನೌಕರಿ ಕೊಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲೂ ಮೀಸಲಾತಿ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಪರಾವಲಂಭಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಇದೇ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸ್ವ-ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಂತಹ ತರಭೇತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾವಲಂಭಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಸಾರ್ವಭೌಮರು. ಸಾರ್ವಭೌಮರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಡುಗೈ ದಾನಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಎಂದೂ ಯಾರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೈನೇಸಿಯಾಗಿ ಕೈಚಾಚುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಬಂದ್ ಮಾಡುವ/ಮಾಡಿಸುವ ಬದಲು ತಮ್ಮ ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದಲೇ ರಾಜಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸುಕೊಳ್ಳುವಂತಾದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೇ ಹೆಮ್ಮೆಯಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿನ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ