ಭಾಷಾ ಭೂಷಣ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರವೊಂದು ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡಲು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕೊಂಡ ಅರ್ಧಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗಿ ನೋಡಲು ಅಸಹನೀಯವಾಯಿತು. ಅಕಾರ ಮತ್ತು ಹಕಾರದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯದ, ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಗೂ ಅವರ ಆಂಗಿಕ ಅಭಿನಯಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಿಡಿತವಿರದ ಅಪಾತ್ರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿ ಎನ್ನುವಂತಹ ಸೊಗಡಿರುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ? ಎಂದೆನಿಸಿ ಕೂಡಲೇ ಅಭಿನಯ ಮತ್ತು ಭಾಷ ಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದ ಪೌರಾಣಿಕ ಚಿತ್ರಗಲ್ಲಿ ತಮ್ಭ ಹಾವ ಭಾವ ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃನಮನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ದಿ.ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಕುರಿತಾದ ಲೇಖನವೊಂದು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಇಂತಹ ಕಲಾವಿದನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬ ಬಲ್ಲ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದ ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಸಿಗದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ವಿಷಾಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದೆ.

vajra

ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತರಲೆಂದೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ನಮ್ಮದು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಜಾತಿಯೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖಕರವೇ ಸರಿ. ಮಗುವೊಂದು ಹುಟ್ಟಿದಾರಿಂದಲೂ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಜಾತಿಯಿಂದಲೇ ಎನ್ನುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಆಭಿನಯ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಪ್ರೌಢಿಮೆಯ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಆ ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದನೇ ಹೊರತು ಆವರ ಜಾತಿ ಆವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನನಗೆ ಗೌಣವಾಗಿದ್ದವು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕೆಲವು ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಅದರಲ್ಲೂ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜರಿಯತೊಡಗಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರ ತಂದಿತ್ತು.

kn2

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಜಾತಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಅದು ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಖನ್ನಢ ಖನ್ನಢ ಎಂದು ಓರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಒಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಉಟ್ಟು ಓಲಾಟಗಾರರೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಾ ಸರ್, ನೀವು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರರೆನ್ನುತ್ತೀರಿ ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯುವುದು ಇರಲಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಾಕರಣಬದ್ಧವಾಗಿ ಅ-ಕಾರ ಹ-ಕಾರಗಳ ಅಪಭ್ರಂಷವಿಲ್ಲದೇ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ? ನೀವೇ ಹೀಗೆ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ ಯಥಾ ರಾಜಾ ತಥಾ ಪ್ರಜಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಅದನ್ನೇ ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆಯೇ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಹೌದು ರೀ ನಾವು ಶೂದ್ರರು. ಶೂದ್ರರು ಅಂಗೇ ಮಾತನಾಡುವುದು ಎನ್ನಬೇಕೇ? ನೀವು ನಮ್ಮ ತರಹ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಹೋರಾಡಿ ಅಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಕನ್ನಡದ ಹೋರಾಟ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತಾ ಎಂದು ಬುಸು ಬುಸು ಗುಟ್ಟಿದರು.

kn3

ಅರೇ ಸರ್, ಇಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ, ಸವರ್ಣೀಯ ಎಂಬ ಜಾತಿಯ ಮಾತೇಕೆ? ಭಾಷಾ ಶುದ್ಧಿಗೂ ಜಾತಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯ ಸಂಬಂಧ? ಕನ್ನಡದ ರಸಋಷಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಕುವೆಂಪು, ದೇಜಗೌ, ಚಂಪಾ ಪ್ರೊ.ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ, ಇವೆರೆಲ್ಲರು ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲವೇ? ದೊಡ್ಡರಂಗೇ ಗೌಡ, ಪ್ರೋ.ಕೃಷ್ಣೇ ಗೌಡರ ಕನ್ನಡ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇ ಕರ್ಣಾನಂದ. ಎಸ್. ಕೆ ಕರೀಂ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಅವರ ಭಾಷಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ನೋಡಿ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಕನ್ನಡ ಕಲಿತು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನಿಘಂಟನ್ನು ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ ರೆವರೆಂಡ್ ಕಿಟ್ಟಲ್ ಮತ್ತು ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಬಂದ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡಿಗೆ ಸೋತು ಹೋಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿತು ಹಳಗನ್ನಡದ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಗಳಿಸಿಲ್ಲವೇ? ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವರಿಗೇಕೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ಶುದ್ಧ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಜಾತೀಯತೆಯೇ? ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ‌ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಯಾವ ಬಾದರಾಯಣ ಸಂಬಂಧ? ಎಂದದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮಮಾಡುವ ಭಸ್ಮಾಸುರರಂತೆ ದುರು ದುರುಗುಟ್ಟು ನೋಡಿದರು, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಹಿತೈಷಿಗಳು ಅಲ್ಪರ ಸಂಗ ಅಭಿಮಾನ ಭಂಗ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸುಮ್ಮನೇ ನೀನೇಕೆ ಅವರ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೇ? ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಎನಿಸಿತು.

ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರು ಮತ್ತು ನಟ ನಟಿಯರನ್ನು ಬಿಡಿ, ಕನ್ನಡದ ಸಾರಥಿಗಳಾಗಿ ಇರುವ ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೇ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯಲು ಮಾತನಾಡಲು ಬಾರದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ, ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಾಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹೀಗಿತ್ತು

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ತಾಕಿತು .

ತಾಕಿತು ಎಂದರೆ ಮುಟ್ಟಿತು ಇಲ್ಲವೇ ತಗುಲಿತು ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾಕೀತು ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸ ಬೇಕಿತ್ತು, ತಾಕೀತು ಎಂದರೆ, ಆದೇಶ ಅಥವಾ ಆಜ್ಞೆ ಎಂದರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಖಾಸಗೀ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಫ್.ಎಂ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ನಿರೂಪಕರ ಭಾಷೆಯ ಪದ ಪ್ರಯೋಗವೋ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೇ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗಬೇಕು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ವಿಧಾನ ಸೌಧದ ಬ್ಯಾಂಕ್ವೆಟ್ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಭೆಯೊಂದು ಏರ್ಪಾಟಾಗಿ ಅ ಸಭೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಮಂತ್ರಿಗಳಾದಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಗಣ್ಯರು ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿರೂಪಕಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸಿದರು. ಕೂಡಲೇ ವೇದಿಗೆ ಬಂದ ಸರಳಾಯ ಸಹೋದರಿಯರು, ಜನಗಣಮನ ಹಾಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೂ ಮತ್ತು ಸಭಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಕಕ್ಕಾ ಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಕಡೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ದಡಬಡ ಎಂದು ಎದ್ದು ನಿಂತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಾಡಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕಿತ್ತು, ನಾಡಗೀತೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯದಿದ್ದ ನಿರೂಪಕಿ ನಾಡಗೀತೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ನಿರೂಪಕರು ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವವರು, ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಾದರದ ಸುಸ್ವಾಗತ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಆದರನ್ನು ಹಾದರ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಭಾಷಣ ಮಾಡುವವರೋ ಮಾತನಾಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯತ್ತ ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಣೆ ಮಾಡಿ ಏಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಒಟ್ಟೆಗೆ ಹಕ್ಕಿ ಕೊಡಿಸುವವರೆಗೂ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಓತ ಪ್ರೋತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡದೇ ಇರುವುದೇ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಗಿಡವಾಗಿ ಬಗ್ಗದು ಮರವಾಗಿ ಬಗ್ಗೀತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಆಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಮೂಲಕಾರಣವಾದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಇಂಜೀನಿಯರ್ ಗಳಾಗ ಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹಪಾಹಪಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಐಚ್ಚಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅದೂ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಐದನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಓದುವ ಪಠ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟರೆ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೇಗೆ‌ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ?

ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಸಂಜೆಯಾಯಿತೆಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೈ ಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳೆಸಿ ಹಣೆಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನೋ ಕುಂಕುಮವನ್ನೋ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಾಯಿ ಪಾಠ ಎನ್ನುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ತಿಥಿ, ವಾರ, ನಕ್ಢತ್ರ, ರಾಶಿ ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ 1-20ರ ವರೆಗೆ ಮಗ್ಗಿ ಹೇಳಿಸಿ ಕಾಪೀ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶುದ್ಧವಾದ ವ್ಯಾಕರಣವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ದೇವರ ನಾಮ ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಭಾಷೆಯ ಉಚ್ಚಾರ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಓದುವುದು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಓದಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಬೇಕೋ ಬೇಡವೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ರೇಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಧುರವಾದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು ಆ ಮಕ್ಕಳ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ತನ್ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳು, ಕನ್ನಡ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವಾಣೀ ಉದ್ಘೋಷಕರ ಸ್ವಚ್ಚ ಕನ್ನಡ ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು, ಅದನ್ನೇ ಅನುಕರಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಸರಣೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಹಜವಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಚ್ಚೊತ್ತುತ್ತಿತ್ತು.

ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಗಮನರ್ಹವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಟಸ್ ಪುಸ್ ಎಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿಸುವಾಗ ಮುಂದೆ ಅದೇ ಮಗು ಶುದ್ಧವಾದ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವುದು ಶುದ್ಧ ಮೂರ್ಖತನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಬಂದ ಮೇಲಂತೂ ಎಲ್ಲರೂ(ವೂ) ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

ನಾನು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಪಕ್ಷಿಕಾಶಿ ಎಂಬ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪಚ್ಚಿಕಾಶಿ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಮುದ್ರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಕೆ ಸರ್, ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಕಾಶಿ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಎಂದು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದರು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅಂತಹ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಇಂದು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇದ್ದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಹೃದಯದ ಮಾತು ಕೇಳೀ… ಎನ್ನುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ರುದಯದ ಮಾತು ಕೇಳೀ.. ಎಂದು ಹಾಡಿರುವುದನ್ನೇ ಮುದ್ರಿಸಿದ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರನ್ನು ನೆನೆದರೆ, ಹೃದಯ ಕಿತ್ತು ಬರುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಬರೆದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಗೀತ ರಚನೆಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರ, ಇನ್ನು ಕನ್ನಡವೇ ಬಾರದ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮೀಡಿಯಂ ನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ನಟ ನಟಿಯರು ಆಡಿದ್ದೇ ಆಡು ಏಳಿದ್ದೇ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಕಗ್ಗೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ.

ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿ ನಂತರ ಡಿಪ್ಲೊಮಾ ಮಾಡಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಷಣೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಲು‌ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಅವರ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀಕಂಠ ಅವನ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನಾ? ಎಂದು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕವನು ಹೌದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ‌ ಮತ್ತು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಭಾಷೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅವನು ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ಯಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ‌ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅವರು ಇತರೇ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ‌ಹಾಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಕಿವಿ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು.‌ ಅದಾದ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಹಳಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕಳೆದ 30 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅನೇಕ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ವಿದೇಶಗಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

kn1

ಕನ್ನಡ ಎನ್ನುವುದು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಾವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಸ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಹೋರಾಟ ಎಂದರೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಕನ್ನಡೇತರರ ವಿರುದ್ದ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆಯೋ ಅಂತಹವರು ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿ ಮೇಕೆ ಆಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಗಂಜಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ತಾ ಇರೋದು ಈ ನಾಡಿನ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರ.

ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಪೋತಪ್ಪ ನಾಯಕರುಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ವ್ಯಾಕರಣ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನೇ ‌ತಮ್ಮಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಕನ್ನಡ ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ. ಕನ್ನಡವೇ ನಿತ್ಯ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆ, ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ

ಸುಮಾರು 175 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಧನ್ಯಾ ಎಂಬ 50ರ ಪ್ರಾಯದ ಕೆಳಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮಹಿಳೆ ಒಬ್ಬರು ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯ 5 ವರ್ಷದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹುಡುಗನನ್ನು ಬಲು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಕೆಗೆ ಆ ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆ ಬಲು ಪ್ರೀತಿ. ಆತನೀಗೂ ಅಕೆಯೆಂದರೆ ಬಲು ಅಕ್ಕರೆ ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಿಂದ್ದಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಆಕೆ ಆ ಬಾಲಕನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಕೂಡಲೇ ಆ ಬಾಲಕ ಆಕೆಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭಾಷೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಆತ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದು ಕೇಳಿ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವದಿಂದ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಹರಿದಿತ್ತು.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಧನ್ಯಾ ಆ ಊರಿನ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಮಧ್ಯಮನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿದ್ದು ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸೂಲಗಿತ್ತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಆ ಬಾಲಕನ ತಾಯಿಯ ಹೆರಿಗೆಯೂ ಆಕೆಯ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆ ಬಾಲಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಆ ಹುಡುಗನೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆತ ಸದಾಕಾಲವೂ ತನ್ನ ಪರವಾಗಿದ್ದು ತನ್ನ ಕಡೆಯಗಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದಳು.

ಬಾಲಕನಿಗೆ ಹತ್ತರ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರು ಆತನಿಗೆ ಉಪನಯನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆ ಹುಡುಗನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ತನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಉಪನಯನದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪನಯನದ ನಂತರದ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಉಪನಯನದ ವಟು, ಭವತೀ ಭಿಕ್ಷಾಂ ದೇಹಿ ಎಂದು ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆಕೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದನು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಾಯಿಗೂ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಅಣ್ಣ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಣ್ಣನನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡೆದು, ನಾನಂತೂ ಮೊದಲು ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಮ್ಮನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸದೇ ಧನ್ಯಳಿಂದ ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಣ್ಣ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ವಿಚಲಿತನಾಗಿ, ನೋಡು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ನಮ್ಮಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾವು ಬದಲಿಸಲಾಗದು. ಇದರಿಂದ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ.

ನೋಡು ಅಣ್ಣಾ, ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ದಶರಥ ಕೈಕೇಯಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ರಾಮ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವೇ ರಾಮನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ರಾಮ, ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಇಚ್ಚಿಸದೇ, ಕಾಡಿಗೆ ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೂಡಾ ಆಕೆಗೆ ಭಾಷೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಉಪನಯನದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಯಜ್ಞೋಪವಿತಕ್ಕೆ ಪಾವಿತ್ರವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದನು. ಏನೋ ಹುಡುಗು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅಣ್ಣನೂ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಉಪನಯನದ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಳಿರು ತೋರಣ, ಬಂಧು ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಆಗಮನ, ಮಂಗಳವಾದ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಪುರೋಹಿತರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧಾರಣೇ ಮುಗಿದು ತಂದೆಯಿಂದ ಗಾಯತ್ರೀ ಮಂತ್ರದ ಉಪದೇಶವೂ ಮುಗಿಯಿತು. ಪುರೋಹಿತರು ಇನ್ನೇನು ಮಾತೃ ಭಿಕ್ಷೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿದೆ. ಹುಡುಗನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಇತರೇ ಹೆಂಗಸರು ವಟುವಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಧನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು.

ಆ ಹುಡುಗನ ತಾಯಿ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಬಾಲಕ ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸದೇ, ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೇ ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಚೀಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಧನ್ಯಾಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಭವತೀ ಭಿಕ್ಷಾಂ ದೇಹಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಉಪನಯನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಡಿತರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯು ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕೆಳಜಾತಿಯ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರಿಂದ ಮೊದಲ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕ ನಿಂತಿದ್ದ. ಧನ್ಯಳೂ ಕೂಡಾ ಬಹಳ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಾಲಕನ ತಟ್ಟೆಯೊಳಗಿಟ್ಟಳು. ಬಾಲಕ ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆಕೆಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ. ಆಕೆಯೂ ಅವಳ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನ್ವರ್ಥದಂತೆ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವದಿಂದ ಮನಸಾರೆ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಹರಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಮಗು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಏಕೈಕ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಎಂದು ಪ್ರತಿವಂದಿಸಿದಳು. ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲೂ ಧಾರಾಕಾರವಾದ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಹುಡುಗನ ಅಣ್ಣ. ಇನ್ನು ಆಯಿತು. ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಹೌರಾರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿ ಕಂಗಾಲಾದ. ಅಚ್ಚರಿಯಂತೆ ಆದಾವ ಘಟನೆಗಳೂ ಆಗದೇ, ಪೌರೋಹಿತ್ಯವಹಿಸಿದ್ದ ಮುಖ್ಯ ಪಂಡಿತರು ಆ ಹುಡುಗನ ಸತ್ಯ ವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವನಿಗೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. ಈ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಘಟನೆ ಅರ್ಥಾತ್ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮೌನ ಕ್ರಾಂತಿ ನಡೆದದ್ದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಆ ಹುಡುಗನ ಹೆಸರು ಗಧಾಧರ್ ಎಂದಾಗಿದ್ದು ಮುಂದೆ ಆ ಬಾಲಕನೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯರಾದರು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರು, ಜಾತೀ, ಮತ, ಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯವಾದ ಪರಿಸರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನರೇಂದ್ರ ಎಂಬ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯುವಕನಿಗೆ ಸನ್ಯಾಸತ್ವದ ದೀಕ್ಷೇ ನೀಡಿ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಕೊಂಡಾಡುವಂತಹ ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.

ಮೊನ್ನೆಯಿಂದ ಅದಾವುದೋ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭೋಜನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಹುನ್ನಾರ ನಡೆಸಿರುವ ಕೆಲ ಪಟ್ಟ ಭದ್ರಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಜನ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಹರಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಮೇಲಿನ ಘಟನೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ದಲಿತರನ್ನು ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಎನ್ನುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ದಲಿತ ನಾಯಕರೇ ತಮ್ಮ ಪಂಗಡಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಬರಲು ಅಡ್ಡಗಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ಸುಳ್ಳೇನಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವರವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವೈಶ್ಯ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ ಎಂಬ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ರೂಡಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಕ್ರಮೇಣ ಆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವೇ ಜಾತಿಯ ರೂಪತಳೆದು ವೃತ್ತಿಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಜನ್ಮತಃ ಈ ಜಾತಿ ಪದ್ದತಿ ಆಚರಣೆಗೆ ರೂಡಿಗೆ ಬಂದ್ದದ್ದು ದುರಾದೃಷ್ಟಕರವಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಸ್ಕೃತ, ವೇದಾಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯವಂದನೆ, ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ ಜಪ ತಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ದೇವರ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ರಾಜರಾಯಭಾರಿಗಳಾಗಿ ಇಡೀ ಸಮಾಜವೆಲ್ಲಾ ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಪುರೋಹಿತರು (ಪುರದ ಹಿತವನ್ನೇ ಬಯಸುವವರು) ಎಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದರು. ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಾನಿ ಸನ್ಮಂಗಳಾನಿ ಭವಂತು ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲೀ ಎಂದು ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಇತರೇ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದವರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲದೇ, ತಾವು ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಬೆಳೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಲನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಬಹಳ ಸ್ನೇಹ ಸೌಹಾರ್ಧತೆಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೇ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮಯೂರ ಶರ್ಮ ಮತ್ತು ಬಿಹಾರದ ಮಿಥಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ ಕೆಲ ಕಾಲ ರಾಜರಾಗಿದ್ದರೇ ವಿನಃ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿಯೇ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದರು. ಜೈನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಆಕರ್ಷಣೆಗೊಳಗಾಗಿ ಸಮೂಹ ಸನ್ನಿಯಂತೆ ಹಿಂದೂಗಳು ಅನ್ಯ ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಮತಾಂತರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಹಿರಿಮೆ ಗರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದವರು ಆದಿಗುರು ಶಂಕರಾರ್ಯರಾದರೇ, ನಂತರ ಬಂದ ರಾಮಾನಾಜಾಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನೇ ಮುಂದು ವರೆಸಿ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದರು. ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ದಂಗೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ಕ್ಷತ್ರೀಯರ ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜವನ್ನು ಬಡಿದೆಚ್ಚರಿಸಿ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತ ಮೌರ್ಯನಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ಚಾಣಕ್ಯ ಮತ್ತು ಮೊಘಲರ ಧಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಅವಸಾನದ ಅಂಚಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಹಕ್ಕ ಬುಕ್ಕರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ ವಿಜಯನಗರದ ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು ಗುರು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರು. ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು king makerಗಳು ಆದರೇ ಹೊರತುಅವರೆಂದೂ kingಗಳಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ ಗಳಿಸಿದರೇ ಹೊರತು ಯಾರದ್ದೋ ತಲೆ ಹಿಡಿದೋ ಇಲ್ಲವೇ, ಯಾರ ಮೇಲೆ ದಂಡೆದ್ದು ಹೋಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗಳಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಇನ್ನೂರು ಮೂನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರ ಮೇಲೆಯೂ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ಯಾವುದೇ ಉದಾರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲ. ಜನ್ಮತಃ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇಂಗ್ಲೀಷನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಲಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಗಳಿಸಿದರೆ, ಸ್ವಾಭೀಮಾನಿಗಳಾದ ಹಲವರು ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ನಾಯಕರಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರೇ ಹೊರತು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದೇಳಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಇತರೇ ಜನರನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದಲಿತರನ್ನು ಸವರ್ಣೀಯರು (ಸವರ್ಣೀಯರು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲಾ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರೂ ಸೇರುತ್ತಾರೆ)ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಕಾರಣರು ಎಂಬ ಕಾಗಕ್ಕಾ ಗುಬ್ಬಕ್ಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟರು.

ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೂ ಅವರ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ವಕ್ಕರಿಸಿದ ಕಮ್ಯೂನಿಷ್ಟರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿ ಕೆಲವು ಪಟ್ಟ ಭಧ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಹರಿಬಿಟ್ಟ ಅದೇ ಕಾಗಕ್ಕಾ ಗುಬ್ಬಕ್ಕ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ವಿನಾಕಾರಣ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಜಾತಿಯ ವಿಷ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತಾ ದಂಗೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾ ದೇಶ ಮತೊಮ್ಮೆ ವಿಭಜಿಸುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಯಾರು ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೋ ಅವರನ್ನು ದಲಿತರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ದಲಿತರು ಎಂಬ ವಿಶೇಷವಾದ ಪಂಗಡವೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯಲ್ಲೂ ದಲಿತರು ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾ

ತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು ಮತ್ತು ದಲಿತರು ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಂಗಡವನ್ನೇ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಅವರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಸಫಲರಾಗಿರುವುದು ಈ ದೇಶದ ಅವನತಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದುಳಿದರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಮೀಸಲಾತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಸಂವಿಧಾನದ ಕರಡು ಸಮಿತಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಯಸಿದ್ದರು.

ದುರಾದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ಮಾತೆತ್ತಿದರೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೆಸರೆತ್ತುವ ಆದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಿಳಿಯದ ಕೆಲವರು ಈ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಾವು ಉದ್ದಾರವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇದೇ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಜನರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡುವುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ಪದೇ ಪದೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಊಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ತಟ್ಟೆ ಕಾಸಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಒಂದು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಶೇ90ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಶೇ35 ಗಳಿಸಿದರವರ ಜೊತೆ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಭಡ್ತಿ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲೂ ಹೊರಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಅಸಹ್ಯಕರ ಅಸಮಾನತೆ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆಯೇ?

ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೆಸರು ಎತ್ತುವವರು, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮೀಸಲಾತಿ ತೆಗೆಯದೇ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ವಿರುದ್ಧ ಸೊಲ್ಲೇಕೆ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ?

ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಅರ್ಚಕರ ತಟ್ಟೇ ಕಾಸಿನ್ನು ಎಣಿಸಲೋ? ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಿ. ನಿಜವಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ವೇದ ಮತ್ತು ಆಗಮ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಕಲಿತು ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಚಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರನ್ನು ಎಳೆದು ತಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ವಿಶ್ವಮಾನವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತೌಡು ಕುಟ್ಟುತ್ತಾ ವಿತಂಡ ವಾದ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಂತಹವರಿಗೆ ಒಂದು ಪಂಥಾಹ್ವಾನ. ಮನುಜಮತ ವಿಶ್ವಪಥ, ಯಾವುದೇ ಮತದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ನಮಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯ ಮಂತ್ರಗಳು ಬೇಡ, ಒಂದೇ ದೇಶ ಒಂದೇ ಕಾನೂನು. ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮೀಸಲಾತಿ ಬೇಡ. ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದವರು ಅಧಿಕಾರ ಗಳಿಸಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆಯೇ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ.

ಈ ರೀತಿಯ ಸಮಾನತೆಗೆ ಯಾವೊಬ್ಬರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೇ ಒಪ್ಪುವ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೇ ತಿಳಿಸಿರುವಂತೆ ಬಹು ಧರ್ಮಾಧಾರಿತ ಬಹು ಬಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುವಾಗ ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಂದಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದೊಂದು ಷಡ್ಯಂತ್ರವಲ್ಲದೇ ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ.

ಜಾತಿಗೊಂದು ಮಠ. ಮಠಕ್ಕೊಬ್ಬರು ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳು, ಆ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳ ಆಣತಿಯ ಮೇರೆಗೇ ಮೀಸಲಾತಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲೂ ಎಡಗೈ ಮತ್ತು ಬಲಗೈ ಎಂಬ ವಿಂಗಡನೆ. ಅವರ ಜಾತಿಯ ಹತ್ತಾರು ಶಾಸಕರು ಸಾಂದದರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ ಅವರ ಇಚ್ಚೆಯಂತೆಯೇ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದಿಂದ ಬಂಡೇಳುತ್ತೇವೆ. ಅನ್ಯಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಮತಾಂತರ ಆಗುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಈ ರೀತಿಯ ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧಗಳು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಕಂಡೇ ಇಲ್ಲ.

ಇನ್ನೂ ಮುಂದೇ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಜಾತೀಯ ತಾರತಮ್ಯತೆ, ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಅನ್ಯಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಯೂ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವವರ ವಿರುದ್ಧ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡಿದ್ದಾಗಲೀ ಕೇಳಿದ್ದಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದಾದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿಯೇ, ಪೇಜಾವರ ಶ್ರೀಗಳು ದಲಿತ ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ್ದಂತೆ ಇಂದೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ ಏರ್ಪಡಿಸಲು ಸಿದ್ದ. ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಎಡಗೈ ಬಲಗೈ, ಅವರು ಒಳಗೆ, ಇವರು ಹೊರಗೆ ಎಂಬ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ದೇಶ ಒಂದೇ ಕಾನೂನು. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸರಿಸಮಾನರು ಎಂದು ಹೇಳಲು, ಸ್ಚಘೋಷಿತ ದಲಿತ ನಾಯಕರು, ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ತುಕ್ಡೇ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಸಿದ್ದವಿದೆಯೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯ ವಿಶ್ವವಂದಿತ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು

jog

ವಿಶ್ವೇಶ್ವಯರಯ್ಯನವರು ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಲೆನಾಡಿನ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೋರಾದ ಮಳೆಯಾಗಿ ಶರಾವತಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಜೋಗದ ಜಲಪಾತದಲ್ಲಿ ರಾಜಾ ರಾಣಿ, ರೋರರ್ ಮತ್ತು ರಾಕೆಟ್ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತಹ ರಮಣೀಯ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರು ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ತಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಗಣದ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತ ಜೋಗಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಜೋಗದ ರುದ್ರರಮಣೀಯ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಉದ್ಗಾರವಾದ ಮಾತು Oh! What a waste? ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯೋಪಾಸಕರಾಗಿದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಜನಾನುರಾಗಿಯಾಗಿ, ಇಂತಹ ಜಲಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳವೇ ವೃಥಾ ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಲಿಂಗನ ಮಕ್ಕಿಯ ಬಳಿ ಭಾರತದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಶ್ರೀ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದು 120 ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ರಾಜೇಂದ್ರ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ ಎಂದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ನಂತರ ಕೆಲ ರಾಜಾಕೀಯ ಹಿತಸಕ್ತಿಯ ಫಲವಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದ ನಂದೀ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಮುದ್ದೇನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ , ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 15, 1861 ರಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಮೋಕ್ಷಗುಂಡಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಓದಿ, ಬೆಳೆದು ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥರಾದ ಸಿವಿಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್, ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣಕಾರ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು, ರಾಜಕಾರಣಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು 1912 ರಿಂದ 1918 ರವರೆಗೆ ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಾದರಿ ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದು ಕೇವಲ 6 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವಾದರೂ ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಫಲವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಅಸಂಖ್ಯವಾದದ್ದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳೆಂದರೆ,

  • ಕನ್ನಂಬಾಡಿ ಕಟ್ಟೆ
  • ಎಚ್‌ಎಎಲ್‌
  • ಜೋಗದ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ,
  • ಶಿವನಸಮುದ್ರ
  • ಬ್ಲಾಕ್ ಸಿಸ್ಟಮ್(ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆ)
  • ಭಟ್ಕಳ ಬಂದರು
  • ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಕೃಷಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರ
  • ಭದ್ರಾವತಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಉಕ್ಕು ಕಾರ್ಖಾನೆ,
  • ಸರಕಾರಿ ಸಾಬೂನು ಕಾರ್ಖಾನೆ,
  • ಮೈಸೂರು ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆ
  • ಶ್ರೀಗಂಧ ಎಣ್ಣೆ ತಯಾರಿಕೆ
  • ಮೈಸೂರು ಸ್ಯಾಂಡಲ್ ಸೋಪ್
  • ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ವೃತ್ತಿ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆ
  • ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್
  • ಮೈಸೂರು ವಿವಿ
  • ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು
  • ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳು
  • ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಮೈಸೂರು
  • ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನ ಸೆಂಚುರಿ ಕ್ಲಬ್

ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸದ್ಬಳಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿವೆ.

  • ಪ್ಯಾರಾಸಿಟಾಯ್ಡ್ಸ್ ಲ್ಯಾಬೋ ರೇಟರಿ
  • ಹಿಂದೂ ಮಾಡರ್ನ್ ಹೋಟೆಲ್
  • ಪೂನಾ ಡೆಕ್ಕನ್ ಕ್ಲಬ್
  • ಪುಣೆಯ ಖಡಕ್‌ ವಾಸ್ಲಾ ಜಲಾಶಯ
  • ಗ್ವಾಲಿಯರ್‌ನ ಟೈಗರ್ ಡ್ಯಾಂ
  • ಮೂಸಿ ನದಿ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಗರದ ಪ್ರವಾಹ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
  • ಸೂರತ್ ನಲ್ಲಿ ಎಸ್ಎಕ್ಯುಟಿವ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ
  • ಸಿಂಧ್ ಪ್ರಾಂತದ ಸುಕ್ಕೂರ್ ಪುರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಸರಬರಾಜಿಗೆ ಸಂಭಂದಪಟ್ಟ ವಿನ್ಯಾಸ ಹಾಗು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ.
  • ಶಿಮ್ಲಾ ವ್ಯವಸಾಯ ಆಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದು.
  • ಟಾಟಾ ಸ್ಟೀಲ್ ನ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಸೇವೆ .
  • ಚೀನ, ಜಪಾನ್, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಕೆನಡಾ, ಅಮೆರಿಕಾ ಹಾಗು ರಷ್ಯಾ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರ ಎಷ್ಟೋ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

vish2

1903 ರ ಪುಣೆಯ ಖಡಕ್ವಾಸ್ಲಾ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ವೀರ್ ವಾಟರ್ ಫ್ಲಡ್ ಗೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಸಹ ಅವರು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದರ ಪೇಟೆಂಟ್ ಕೂಡಾ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗದೇ, ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದೇ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅಂದಿನ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು 1955 ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರಿಗೆ ಭಾರತ ರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಮಾಡಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವಾದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 15 ರಂದು ಭಾರತದಾದ್ಯಂತದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸಮುದಾಯವು ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ಮುಖಾಂತಾರ ಭಾರತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದ ಮೋಕ್ಷಗುಂಡಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದೆ.

vish2

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಕೆಆರ್‍ಎಸ್ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಎದುರು ನಾಲ್ಮಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಆರ್ಎಸ್ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯ ರೂವಾರಿ ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅಗಿದ್ದ ಸರ್ ಎಂ.ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತ್ತು.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದ ಈ ಮಹತ್ತರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಅರಿಯದ ಕೆಲ ಮೂರ್ಖ, ಗಂಜೀ ಗಿರಾಕಿಗಳು ಸರ್ ಎಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಬಗ್ಗೆ ನಂಜು ಕಾರುತ್ತಾ, ಅವರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಪಾತವಾದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡುವ ಮುಖೇನ ಆ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಃಸ್ಮರಣೀಯರಿಗೆ ಅಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವೇ ಸರಿ.

ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಸಂಭಾವನೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕಾರಣ, ಈ ರೀತಿಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವರು ಅಪಾತ್ರರು ಎನ್ನುವ ಸಣ್ಣತನದ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದವರು, ಸರ್ಕಾರದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ಜನಪರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಮಾಡಿಸಿದೆವೆಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ಮರೆಯುದಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ. ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರೀ ಕೆಲಸದ ನಂತರ ಸರ್ಕಾರದ ಖರ್ಚಿನ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿ‌ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರನ್ನು ಕಮಿಷನ್ನಿಗಾಗಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡುವ, ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಂದಿಗಳು ಅಗೌರವ ತೋರುವುಸು ಉಧ್ಧಟತನ ಪರಮಾವಧಿಯೇ ಸರಿ.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ಸರ್ ಮಿರ್ಜಾ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಅವರು My public life ಎಂಬ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ ಎಂ ವಿ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ ಜಲಾಶಯ, ಭದ್ರಾವತಿಯ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಉಕ್ಕಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸರ್ ಎಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಕಾರಣೀಭೂತರು. ಅದು ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿ

—ಸರ್ ಮಿರ್ಜಾ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್

ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಮಗಾರಿ ಇಲಾಖೆಯ ವಿಶ್ರಾಂತ ಮುಖ್ಯ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದ ಸರ್ ಎಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿ 6 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಸಂಪಾದಿಸಿದವರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಸರ್ವತೋಮುಖ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣರಾದವರು. ಮೈಸೂರು ನಗರದಿಂದ 15KM ದೂರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದಿಂದ 5 ಮೈಲುಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 2 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ ಜಲಾಶಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅವರು ಕಾರಣೀ ಭೂತರು. ಅದು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಜಲಾಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಭದ್ರಾವತಿಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಾರ್ಖಾನೆಯೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿದೆ. ಇವೆರಡೂ ಕೂಡ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾರ ಲಾಭವನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟ ಯಶಸ್ವೀ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು.ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಮೈಸೂರು ಇನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಚಿರ ಋಣಿಯಾಗಿದೆ.

ಕನ್ನಡ ಖ್ಯಾತ ಕವಿಗಳು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತರೂ ಆದ ಕುವೆಂಪುರವರು ಸರ್ ಎಂ ವಿರವರ ಹಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದ ಬರೆದ ಯಂತ್ರರ್ಷಿ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಖನಿಂದೆಯ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ದುಡಿದ ಯಂತ್ರರ್ಷಿ ಸರ್ ಎಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಎಂದೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಬಹುಶಃ ಈ ರೀತಿಯ ಈ ನಂಜು ಕಾರುವವರ ಮೂರ್ಖ ನಿಂದಕರ ಬಗ್ಗೆ ಕುವೆಂಪುರವರಿಗೆ ಅಂದೇ ತಿಳಿದಿತ್ತೇನೋ?

vish3

ಬರಡು ನಾಡಾಗಿದ್ದ ಮಂಡ್ಯ ಮತ್ತು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಗನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಎಕರೆ ಭೂಮಿಗೆ ನೀರನ್ನುಣ್ಣಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೀರಾವರೀ ಕೃಷಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ ನಾಲ್ಮಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯ ಗ್ರಾಮ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತೀ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಲದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಜಾತೀ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ವಾಕರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲ ಪಟ್ಟ ಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆ ಕನ್ನಡ ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ಮತ್ತು ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಿ‌ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ.

vish3

ದಿವಾನರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಲಕೋಟೆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಕೈ ತಲುಪಿದಾಗ ತನ್ನ ಸಂಭಂಧೀಕರು‌ ಮತ್ತು ಕುಲಬಾಂಧವವರುಗಳಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸ‌ ಕೊಡಿಸೂ, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನೂಕೂಲ‌ ಮಾಡಿಕೊಡು ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರ ತಾಯಯ ಬಳಿ ಭಾಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಂತರವೇ ದಿವಾನರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರನ್ನು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರು‌ ಮೃತರಾದಾಗ ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡ ವಿದೇಶಿಯರು ಇರುವಾಗ ಕೆಲವು‌ ಮೂಢರು ಸರ್ ಎಂ.ವಿ. ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಅವರ ಜಾತಿಯನ್ನು ಮುಂದೆ‌ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಈಗ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವುದು ದೇಶಕ್ಕೇ ಅವಮಾನಕರ. ದೇಶ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಜಾತ್ಯಾತೀತ. ಆದರೆ ನಡೆಯುವುದೆಲ್ಲಾ ಅತೀಯಾದ ಜಾತೀಯತೆಯೇ. ಛೇ!

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ