ಉಮಾ

ಆಗಷ್ಟೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗಿತ್ತು. ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ  ಅಂದಿನ ಹಿರಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿದ್ದ ರಾಜಾರಾವ್ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮವೋ ಸಂಭ್ರಮ. ಸತವಾಗಿ ಏಳು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ (ಅರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿದು ಹೋಗಿದ್ದವು) ನಂತರ ಅವರ  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ  ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಜನನವಾಗಿತ್ತು.  ರಾಯರ ಮನೆ ದೇವರು ಮೇಲುಕೋಟೆ ಯೋಗಾನರಸಿಂಹನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ,  ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಹೆಸರು  ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಹೆಸರಿಡಬೇಕು ಎಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರ ಮಡದಿ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಅವರ ತಾಯಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮನೆ ದೇವರು  ವೀರಭದ್ರಸ್ವಾಮಿಗೆ  ಹೊತ್ತ ಹರಕೆಯನ್ನು ತೀರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಉಮಾ (ಮುಂದೆ ದೈವೇಚ್ಚೆಯೇ ಬೇರೆಯಾಗಿತ್ತು) ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದರು.  ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಸಿವಿಸಿಯಾದರೂ ನಂತರ ಆ ಮಗುವಿನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಆಟ ಪಾಟಗಳಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಮಾಮಣಿ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಣಿ ಆದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಆಸೆಯಂತೆ ಉಮಾವತಿ  ಎಂದಾಗಿತ್ತು.

ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ರಾಜಕುಮಾರಿ ನಡೆದರೆ ಕಾಲು ನೋಯುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಕೈ ಗೊಂದು ಆಳು ಕಾಲಿಕೊಂದು ಆಳು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಸಾಕಿದ್ದರು.  ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಜಿಎಫ್ ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳು  ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ತಮಿಳು  ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ  ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತಮಿಳು, ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಇನ್ನು ಮನೆಯ ಕೆಲಸದವರೊಂದಿಗೆ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಿರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ,  ಉಮಾಳಿಗೆ  ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳೂ  ಸರಾಗ ಮತ್ತು ಸುಲಲಿತವಾಗಿಹೋಯಿತು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿ ಮದುವೆಯ ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಬಹುಶಃ ಉಮಾ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಆಕೆ ಶಿವ ಎಂಬುವನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕನಸು  ಕಂಡಿದ್ದರೋ ಏನೋ? ಹಾಗೆಯೇ ತಮ್ಮ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಬಿಇಎಲ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ  ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಎಂಬವರೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಅರೇ ಇದೇನು  ಉಮಾ, ಶಿವಮೂರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರೇ ನಮಗೇನು ಅಂತೀರಾ ?ಅಲ್ಲೇ ಇರೋದು ನೋಡಿ ಗಮ್ಮತ್ತು. ಅದೇ ಉಮಾ ಶಿವಮೂರ್ತಿಗಳ ಸುಮಧುರ ದಾಂಪತ್ಯದ ಫಲವಾಗಿಯೇ ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತದೇ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆ ದೇವರ ಹೆಸರಾಗಿ ಶ್ರೀಕಂಠ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರೂ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಉಮಾ ಆವರ ಮಗನಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ನಾನು ಉಮಾಸುತನಾಗಿರುವೆ.

ನಾನು ಶಿಶುವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಾಗ ನನಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ನಡ ಓದು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದಲ್ಲದೇ ನನಗೆ   ಅಕ್ಷರಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಿಚಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಕೋಡು ಬಳೆಯಲ್ಲಿ ಅ, ಆ, ಇ, ಈ….  ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು. ಐದನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ  ದಪ್ಪದಪ್ಪ ಅಕ್ಷರಗಳ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತಾಹಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಒಂದನೇ  ತರಗತಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಕೈಗೆ ವೃತ್ತ ಪತ್ರಿಕೆ, ಸುಧಾ, ಪ್ರಜಾಮತ, ಮಯೂರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಓದುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಕೈಗೆ ಏನೇ ಸಿಕ್ಕರು ಅದನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ ಗೀಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿಸಿದ್ದವರು ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ಅದೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಅಯ್ಯೋ ನೀವು ಬರೀ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಅಷ್ಟೇನಾ ಓದಿರೋದು? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಛಲವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನೆಲಮಂಗಲದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಮೈ ಇನಿಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟಿನಲ್ಲಿ ಟಿಸಿಹೆಚ್ ಮಾಡಿದ್ದಂತಹ ಛಲಗಾರ್ತಿ ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ಇನ್ನು ಆಕೆಯ ಭಾಷಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿ ಸಾಟಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೇನೋ? ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂಬೇಹಣ್ಣು ಮಾರಿಕೊಂಡು ಬರುವ ತಮಿಳಿಗನೊಂದಿಗೆ ಎಂದ ಊರುಪಾ? ಎಂದು ಮಾತಿಗಾರಂಭಿಸಿ, ಓ ಅದಾ ಪಾತ್ತೇ  ನಂಬ ಆಳಾಚ್ಚೇ ಎಂದು  ಅವನ ಊರಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ತನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಣದಲ್ಲಿ ನಿಂಬೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಚಾಲಾಕಿ ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ಇನ್ನು ತರಕಾರಿ ಮಾರಿಕೊಂಡು ತೆಲುಗರವರು ಬಂದರೆ,  ಎಂಪಾ, ಏ ಊರು ಮೀದೀ? ಓ ಮನವಾಡಾ.. ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದರೆ ಇನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಯಾವುದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾನಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೇ ನೀರು ಕುಡಿಸುವಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಮೋಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ನಮ್ಮಮ್ಮ. ಹೀಗೆ ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಕರಗಿಸುವುದನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವರು ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ಶಿಸ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರೇ ಉಮಾ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಮೋಸ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮಮ್ಮನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಲೇ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು.  ನಮ್ಮ ಇಡೀ ವಂಶವೇ ಕಾಫೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ನಮಗಾರಿಗೂ ಕಾಫೀ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಪ್ರತೀ ದಿನ ನಾವು  ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ  ಲಕ್ಷ್ಮೀ… ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಸೀದಾ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಗಂಗೇಚ ಯಮುನೇ ಚೈವ… ಹೇಳಿಕೊಂಡು  ಸ್ನಾನ ಮುಸಿಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಣೆಗೆ ವಿಭೂತಿ/ಕುಂಕುಮ  ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇವರಿಗೆ ಬೆನಕ ಬೆನಕ ಏಕದಂತ… ಹೇಳಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತಿಂಡಿ. ಇನ್ನು ಪ್ರತೀ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನಾ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡೊಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ರೂಢಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದರು ನಮ್ಮಮ್ಮ.   ಊಟ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಾ  ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇ, ಸದಾಪೂರ್ಣೇ… ಸಹನಾವವರು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ರಾಮಸ್ಕಂದ ಹನೂಮಂತಂ.. ಹೇಳಿಯೇ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ರೂಢಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದರು.

ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ  ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಹೋದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಸಿನಿಮಾದಿಂದ ಬಂದ ನಂತರ ಸಿನಿಮಾ ಟಿಕೇಟ್ ಹಣವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟು  ಅದನ್ನು ಡಬ್ಬಿ ಗಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಸಿ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಕೆನರಾ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿಸುವುದನ್ನು ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಕಲೆ ಹಾಕಿದ್ದ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಶೀಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ೩೦೦ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ  ಬನಾರಸ್ ಸಿಲ್ಕ್ ಸೀರೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೆ.

ನಾನು ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಪ್ರತೀ ದಿನ ಸಂಜೆ RSS ಶಾಖೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಕೈ ಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ವೀಭೂತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಬಾಯಿಪಾಠ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಬಾಯಿ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ವಾರಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ರಾಶಿ, 1-20 ರ ವರೆಗಿನ ಮಗ್ಗಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿಸಿ ನಂತರ ಆ ದಿನದ ಮನೆಪಾಠವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹೇಗೆ ಸರಾಗವಾಗಿ  ಈಜುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಡುವುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು..  ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿದ್ದೇ ನಮ್ಮಮ್ಮ. ನಮಗಾರಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ  ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟ ಆಡುವುದು ಇರಲಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಉಮಾ ನಮಗೆ ಮೂರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿರುವುದೂ ಒಂದೇ ನಿನಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿರುವುದು ಒಂದೇ ಎಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇನ್ನು ನೀವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ enantheeri.com ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ  ನಳಪಾಕ ಮತ್ತು Enantheeri YouTube ಛಾನೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ಹಾರೈಸಿದ್ದೀರಿ.  ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ  ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೇಯ ನಮ್ಮಮ್ಮನಿಗೇ ಸೇರಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಅಮ್ಮಾ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತೇ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನಾ, ಸಾರು, ಹುಳಿ ಮಾಡಿಸಿ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗಿನ  ಅಡುಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಈಗ ಏನೋ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೇ ಹತ್ತಾರು ಜನರಿಗೆ  ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವಷ್ಟು ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ.

ಚುರುಕು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಅನ್ವರ್ಥವೆಂದರೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿರಲಿ ಥಟ್ ಅಂತಾ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಹೂವು ಕಟ್ಟುವುದೇ ಇರಲೀ, ದೇವರ ಪೂಜೆಯೇ ಇರಲಿ, ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರವೇ ಇರಲಿ, ಅಡುಗೆಯೇ ಇರಲಿ  ಎಲ್ಲದ್ದರಲ್ಲಿಯೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು. ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಹೂಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ ಚಕ ಚಕಾ  ಅಂತಾ ಚೆಂದನೆಯ  ಹೂವಿನ ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನಿಗೆ ನಮ್ಮನೇ ಸೈ. ಇನ್ನು ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ಕುಳಿತರೆಂದರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಅದರ ಪರಿವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಲೇ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆಯೇ ಇರುವ ಪರಿಕರಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಯಾದ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ದೇಶ ಸುತ್ತಿ ನೋಡು, ಕೋಶ ಓದಿ ನೋಡಿದರೆ ಜ್ಞಾನ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ  ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರತೀ ಬೇಸಿಗೆಯಲೂ ಹುಡುಕೀ ಹುಡುಕೀ ಒಂದಾಲ್ಲಾ ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ವೇದ ಶಿಬಿರಕ್ಕೋ, ಸಂಘದ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೋ ಇಲ್ಲವೇ ಮತ್ತಾವುದೋ  ಕೆಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ದಾಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಕೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ.

ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮಮ್ಮ ತುಂಬಾ ಸಾಧು ಅಂತೇನೂ ಇಲ್ಲಾ. ಕೋಪ ಬಂದರೆ ರಣಚಂಡಿಯೇ. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕದ್ದರಲ್ಲಿಯೇ ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಕೆ. ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಮೊಗಚೇ ಕೈನಿಂದ ತಂಗಿಯ ತಲೆಗೆ ಮೊಟಕಿ ಮೂರು ಹೊಲಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಆ ಕೋಪತಾಪವೆಲ್ಲಾ ಬೆಣ್ಣೆ ಕರಗುವ ಮುನ್ನವೇ ನೆರೆ ಬಂತು ಪೆನ್ನಾರಿಗೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೇ  ಇವರೇ ಏನು ರೌದ್ರಾವತಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಚ್ಚರಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಮ್ಮಂದಿರಂತೆ,  ಮಗ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೇನೋ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿ ಆಗಾಗಾ.. ಹೋಗೋ ಹೋಗೋ ಹೆಂಡ್ತೀ ಗುಲಾಮಾ.. ಹೆಂಡ್ತೀ ಸೆರಗು ಹಿಡ್ದುಕೊಂಡು ಓಲಾಡು ಎಂದು ಮೂದಲಿಸಿದರೆ, ಇತ್ತ ಹೆಂಡ್ತಿ.. ನಿಮ್ಮಂತಹವರಿಗೇಕೆ ಮದುವೆ ಮಕ್ಕಳು? ಸುಮ್ಮನೇ ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಓಡಾಡಿ ಎಂದು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾದ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳದ್ದು ಎರಡು ಅಲುಗಿನ ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯ ಬೇಕಾದ  ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.  ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಶರಂಪರ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಏನೂ ಆಗದಂತೆ ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಮ್ಮಾಕಿಗೆ ಬಹಳ  ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ, ಈ ಅಮ್ಮಾ ಮಗನ ಜಗಳದ ಮಧ್ಯೆ ಮೂಗು ಏಕೆ ತೂರಿಸುವುದು ಎಂದು ತಟಸ್ಥವಾಗಿ ಅಲಿಪ್ತನೀತಿ ತಳೆದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಗಣಿ ಬ್ರದರ್ಸ್ ಗಳದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಮ್ಮನ ತವರು ಕೆಜಿಎಫ್ ಆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ತಮಾಷೆಗೆಂದು ಭಯಾನಕ ಗಣಿ ಸಿಸ್ಟರ್ಸ್ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

maniಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಂದ್ರೇ, ಇವತ್ತು ವೈಶಾಖ ಬಹುಳ ತೃತಿಯಾ. 11 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ  ಅಮ್ಮಾ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಗಲಿದ ದಿನವಿದು. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸ ಬೇಕೆನಿಸಿತು.

ಈ ಮಾಹಾಮಾರಿಯಿಂದಾಗಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಈ ವರ್ಷ ಅಕೆಯ ಶ್ರಾಧ್ದವನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋಗಿದ್ದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯುಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುವುದೇ ಶ್ರಾಧ್ಧ  ಎನ್ನುವಂತೆ, ಇಂದು ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಶ್ರದ್ಧಾ ಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ  ಅಮ್ಮಾ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯರಿಗೆ ತಿಲತರ್ಪಣವನ್ನು ನೀಡಿ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿ ಸ್ವಯಂಪಾಕವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮಗಳಿಗಿಂತ ಮುತ್ತೈದೆ ಇಲ್ಲಾ. ಅಳಿಯನಿಗಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕರೆಸಿ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ ಅವರಿಗೇ ಮುತ್ತೈದೆ ಬಾಗಿನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.  ಯಾವುದೇ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆದು ಸತ್ಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ  ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ.

ಇಂದಿಗೂ ನಾನು ಯಶವಂತಪುರ ಸರ್ಕಲ್ ಕಡೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಶವಂತಪುರ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಕಡೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಓಡೋಡಿ ಹೋಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗಾಗಿ ಚಿಗುರು ವಿಳ್ಳೇದೆಲೆ ತರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಹೂ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರೂರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಸುಭ್ರಹ್ಮಣ್ಯನ ಕಾವಡಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಕಾಣಿಕೆ ಹಾಕುವಾಗ ಅಮ್ಮನೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹಾಕಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡೆ ನುಡಿ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಸದಾಕಾಲವೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅಮ್ಮಾ ಹೇಳಿಕ್ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಇಂದಿಗೂ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಅಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮುಖಾಂತರ ಅಮ್ಮನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಮತಾಂತರ

ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಮೂಲತಃ ಬೆಳ್ಳೂರಿನವರಾದರೂ ಕೋಲಾರದ ಜಿನ್ನದ ಗಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ನಲ್ಲಿಯೇ ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಚಿನ್ನದ ಹುಡುಗ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ. ಕೋಲಾರ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಭಾಗವಾದರೂ ತೆಲುಗಿನವರದ್ದೇ ಪ್ರಾಭಲ್ಯವಾದರೆ, ಕೋಲಾರದಿಂದ ಕೇವಲ 31 ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕೋಲಾರದ ಚಿನ್ನದ ಗಣಿ‌ ಪ್ರದೇಶ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ತಮಿಳು ಮಯ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರು ಆಳದ ಚಿನ್ನದ ಗಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು‌ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡದ ಕಾರಣ ಪಕ್ಕದ ಕೃಷ್ಣಗಿರಿಯಿಂದ ತಮಿಳು ಭಾಷಿಗರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಇಡೀ‌ ಊರನ್ನೇ ತಮಿಳುಮಯವನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ಬಹುತೇಕರು ಮೂಲತಃ ದಲಿತರೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ತಮಿಳರು‌ ದಲಿತರಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾವೊಬ್ಬರೇ ಕನ್ನಡಿಗರು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ತಮಿಳರೇ ಆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ನಾನು ಅವರುಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾಯಶಃ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸರ್ಕಾರೀ ದಾಖಾಲಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದಲಿತರೆಂದು ದಾಖಲಿಸಿ ಸಕಲ ಸರ್ಕಾರೀ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬ್ರಿಟೀಶರು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿನ್ನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಡಿದು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯಷ್ಟನ್ನೇ ಉಳಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಗಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ‌ಅದಿರಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಸಂಪಾದನೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗ ತೊಡಗಿತು. ಕುಡಿತದ ಚಟಗಾರರು ಕಳ್ಳತನದ ಅಡ್ಡ ದಾರಿ ಹಿಡಿದರೆ, ಇಂತಹ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಶನರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸರುಗಳಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಪುಡಿ‌, ಅಲ್ಪ‌ ಸ್ವಲ್ಪ ರೇಷನ್ ಮತ್ತು ಪುಡಿಗಾಸಿನ ಆಸೆ ತೋರಿಸಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರುಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಾಂತಿ, ಪದ್ಮ, ರವೀ, ವಿನೋದ್ ಮುಂತಾದ ಹಳೆಯ ಹೆಸರುಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದರೂ ನವಜಾತ ಶಿಶುಗಳಿಗೆ ಮೇರಿ, ಜಾನ್‌, ಕೆನಡಿ, ಜಾರ್ಜ್ ಹೆಸರುಗಳನ್ನಿಟ್ಟಾಗಲೇ ಅವರು ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾದದ್ದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ನೀವೇಕೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾದಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಹಿಂದೂಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದಲಿತರೆಂಬ ಕೀಳಿರಿಮೆಯಿಂದಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಆಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸಬೂಬು. ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೀಸಲಾತಿ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂದು ಸರ್ಕಾರೀ ನೌಕರಿಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ನೋಡ ನೋಡತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಭಡ್ತಿ ಪಡೆದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಮೆರೆಯ ತೊಡಗಿದಾಗ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಅನ್ಯ ಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ಕೂಡಲೇ ಹಣೆಗೆ ಕುಂಕುಮ ಇಡುವುದು, ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದವರು, ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡವರು ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ಎಕೆ ಧಿಕ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರ ಮಂಡಿಸಿದ್ದೆನಾದರೂ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಗಂಟೆ ಕಟ್ಟುವವರು ಯಾರು? ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಕೇಂದ್ರದ ಕಾನೂನು ಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ರವಿಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ದಲಿತರು ಕ್ರೈಸ್ತ ಅಥವಾ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದಲ್ಲಿ ಅಂತವರಿಗೆ ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮೀಸಲಾತಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿದಾಗ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ದಲಿತರು, ಮೀಸಲು ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಲೋಕಸಭೆ ಅಥವಾ ವಿಧಾನ ಸಭೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ಮೀಸಲಾತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ, ಸಂವಿಧಾನದ ಆದೇಶದ ಪ್ಯಾರಾ 3ರ ಪ್ರಕಾರ ಹಿಂದೂ, ಸಿಖ್, ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಸದಸ್ಯ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸರಾಗವಾಗಿ ಪಾಯಸ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗಂಟಲು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಅನುಭವದ ಹಾಗಾಯ್ತು.

ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದುವ ದಲಿತರು ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂ, ಸಿಖ್ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದುವ ದಲಿತರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಎಂದು ಯಾವ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಸಿಖ್ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ಭಾರತವೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಾಮ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು.

ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಅವಮಾನ ಎಂದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬೌದ್ಧ ಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾದರೂ ಮೂಲ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ‌ ದಲಿತ‌ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು ಧರ್ಮದ್ರೋಹಿಗಳಲ್ಲವೇ?

ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದುಗಳು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ದರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾಗಿಯೂ, ಹಿಂದೂ ದಲಿತ ಮೀಸಲಾತಿಯಂತೆ ಸಕಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವುದರ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಗೊಂದಲ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.

ಮೂಲತಃ ಕೊಡವ ಜನಾಂಗದ ಶ್ರೀಮತಿ ಪ್ರೇಮ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸಿನ ಮಹಾನಗರ ಸಭಾ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರು ಮೇಯರ್ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯೆಯೂ ಆಗಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಕೋಟಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾಗುವ ಮೂಲಕ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾತ ಬೌದ್ಧರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮೀಸಲಾತಿ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಬಿಜೆಪಿಯಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಮತಿ ವೈದೇಹಿಯವರ ಸ್ವಕ್ಷೇತ್ರ ಮೀಸಲು ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದರ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರೇಮ ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾಗಿದ್ದರೂ ವಿವಿಧ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಚುನಾವಣೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು 9 ಬಾರಿ ದಲಿತರ ಗುರುಮಿಟ್ಕಲ್ ಮೀಸಲು ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಮೀಸಲು ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಾಂಸದರಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಸಭೆಯ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ನಾಯಕರಾಗಿರುವ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ್ ಖರ್ಗೆ ಮತ್ತು ಗುರುಮಿಟ್ಕಲ್ ಎರಡು ಬಾರಿ ಶಾಸಕರಾಗಿರುವ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ಸಹಾ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ದಲಿತರಾದರೂ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರವಾದವರೇ ಆಗಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ.

ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಹಪಾಠಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಸಹಾ ದಲಿತ ಮೀಸಲಾತಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹಾ ಆಗಿ ಉನ್ನತ ಪದವಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕಟ್ಟಲು ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಕೂಲಿ ಆಳುಗಳು ದಲಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿ ಮತಾಂತರವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆಯುಧ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದೇ ದೂರ ಉಳಿದಿರುವಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸೀಮಿತ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯಗಳಷ್ಟೇ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮೀಸಲಾತಿಯ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ, ಈ ಕಾಯ್ದೆ, ಕೇವಲ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತ್ತು ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಾಗಿಡದೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ದಲಿತರು ಯಾವುದೇ ಹಿಂದೂಯೇತರ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹವರಿಗೆ ದಲಿತ ಮೀಸಲಾತಿ ದೊರೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಆಗಿದೆ.

ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕರೀಬೇಡಿ‌ ಊಟಕ್ಕೆ ಮರೀಬೇಡಿ ಅನ್ನುವ ಇಂತಹವರಿಂದಾಗಿಯೇ ನಿಜವಾದ ದಲಿತರು ಇಂದಿಗೂ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಈ ಖೂಳರು ಮಾತ್ರಾ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹತ್ತಾರು‌ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ‌ ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯವೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ನಾನೊಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಮಾನ ಎಂದು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ತೆವಲಿಗೆ ಅನ್ಯ ಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡವರಿಗೇಕೆ ಹಿಂದೂ ದಲಿತರ ಮೀಸಲಾಗಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಕೊಡಬೇಕು?ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ. ಅದರಂತೆ ಈ‌ ಕಾನೂನು ದುರುಪಯೋಗ ಆಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಈಗಲೂ ತಡೆದು, ನಿಜವಾದ ಹಿಂದೂ ದಲಿತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಆಗುವಂತಾಗಲಿ ಎನ್ನುವದಷ್ಟೇ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ನನಗೆ ಹಿಂದೀ ಬರೋದಿಲ್ಲ, ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು

ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂರೋನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ವಕ್ಕರಿಸಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ರೀತಿ ಸ್ಥಬ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದು ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ, ನಾವೇ ಅದರೊಂದಿಗೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೂರೋನಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಟಿ.ಆರ್.ಪಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರ ಕೂರೋನಾ ಕುರಿತಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಭಯಭೀತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡುತ್ತಾ,, ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ , ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮೋಹಕ ನಟ-ನಟಿಯರು ನಿರೂಪಕಿಯರು ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯಸನಿಗಳಗಿದ್ದು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಜನರನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿವೆ.

ನಟ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅಷ್ಟೂ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗವಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದವರೇ. ಜನರು ಗೌರವ ಕೊಡುವುದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇ ಎನ್ನುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಆತ, ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಖಳನಾಯಕತನವನ್ನೇ ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಈಗಾಗಲೇ, ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೀ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭಹಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗಿಂತ ಕುಖ್ಯಾತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಊಸರವಳ್ಳಿ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರರಂಗದವರೂ ಆತನನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕಿದ್ದಾಗ ತಾನೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ ಎಂಬುದು ಥಟ್ ಅಂತ ನೆನಪಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದರ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದು ಕನ್ನಡದ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಯ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಕಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರೀ ನದಿ ನೀರಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜ್ಯದ ನಡುವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಿಗುವಾಗಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ, ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆವಿಗೂ ಶಾಂತ ಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪದಂತಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ನಿರೂಪಕಿಯ ಮೇಲೆ ಹೌಹಾಹಾರೀ, ಉರ್ಕೊಂಡು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದು ಒಬ್ಬ ಚಲನಚಿತ್ರ ನಟ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಪಕನಾಗಿ ನನ್ನ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಚಲಚಿತ್ರ ರಂಗದವರನ್ನು ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಡೆಯದಿರಿ. ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೇನು ಒಂದೇ. ಅವರಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

ಇನ್ನು ತನ್ನ ವಯಕ್ತಿಕ ತೆವಲುಗಳಿಗಾಗಿ ಚೆಂದದ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮುದ್ದಾದ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ ಆಕೆಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನ ನೀಡಿ ಹಿಂದೀ ಭಾಷೀಯ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆಕೆಗೂ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿರುವ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ಅವರ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ತುಕ್ಡೇ ತುಕ್ಡೇ ಗ್ಯಾಂಗ್ ನವರಿಗೆ ಅಮ್ಮನಂತಿದ್ದ ಗೌರಿ ಹತ್ಯೆಯಾದದ್ದೇ ತಡಾ, ಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ಆತನೊಳಗಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣೀ ಜಾಗೃತವಾಗಿ, ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಾನು ಗೌರಿ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಡುತ್ತಾ, ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ಮುಂದೆ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ Just Ass-King ಎನ್ನುವ ಬಿರುದಾಂಕಿತನಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೇ ಠೇವಣಿಯೂ ಗಿಟ್ಟದಂತೆ ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಅದಾದ ನಂತರ ರಾವಣಾಸುರವಧೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ನೀಲಿ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುವ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ, ನಂತರ ಈ ಕೋವಿಡ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಇಲಿ ಹೋದದ್ದನ್ನೇ ಹುಲಿ ಹೋಯಿತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟಿ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆದದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವಲ್ಲದೇ, ಭಾರತೀಯ ಚಲನ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚದ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಇತಿಹಾಸವಾದ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಚಿತ್ರದ ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೋ, ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸ್ವಾಭೀಮಾನಿ ದೇಶಭಕ್ತರು ಅತನ ವಿರುದ್ದ ಭಹಿಷ್ಕಾರದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅತನಿರುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ತೋರಿದದ್ದು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಮತ್ತು ಕೆಜಿಎಫ್ ಚಿತ್ರ ತಂಡಕ್ಕೆ ಮರ್ಮಘಾತವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡಲು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೂ ಅಂತಹ ಗೋಸುಂಬೆಗೆ ಥಟ್ ಅಂತ ನರನಪಾಗಿದ್ದೇ ಹಿಂದೀ ದಿವಸ್. ಕೇವಲ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯ ಈ ಭಾಷೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕದ್ದು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಸಿನಿಮಾ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರರಂಗದವರು, ಬರೀ ಚಿತ್ರವಲ್ಲದೇ ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಹಿಂದಿ ತೆರೆಯಾದು ಪೋಡಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಕಲು ಮಾಡಿ, ನನಗೆ ಹಿಂದೀ ಬರೋದಿಲ್ಲ ಹೋಗೂ, ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು ಎಂಬ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಇದೇ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕ ದೀವಾಳಿತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಇನ್ನು ಈ ಖನ್ನಢ ಉಟ್ಟು ಓರಾ(ಲಾ)ಗಾರರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಕನ್ನಡಿಗರು ಶಾಂತಿ ಪ್ರಿಯರು. ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೇಳಿದರೆ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡುವಂತಹ ಸಹೃದಯಿಗಳು. ಯಾರನ್ನೂ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಅದರೆ ತಮಿಳರ ಹಿಂದಿ ತೆರೆಯಾದು ಪೋಡಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಕಲು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಂದಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹೋಗೂ ಅಂತ ಏಕವಚನ ಬಳಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಎರಡನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂಬ ಆಪಭ್ರಂಷ ಬೇರೆ. ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗ ಎಂದೋ, ಇಲ್ಲವೇ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂದೋ ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲೂ ಬಾರದವರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಉದ್ದಾರ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ? ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ನಾವು ದ್ರಾವಿಡರು ಎಂಬುದು ದೇಶವನ್ನೇ ವಿಭಜನೆ ಮಾಡುವ ಹುನ್ನಾರ.

ಇನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ಹಿಂದಿ ಬಾರದು ಎಂಬ ಅಸಂಬದ್ಧ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಶಾಸಕ ಝಮೀರ್ ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲಂತೂ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ.

ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಒಡೆದು ಆಳು ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆರ್ಯರು ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡರು ಎನ್ನುವಂತೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ದಕ್ಷ್ಣಿಣ ಭಾರತೀಯರ ಮಧ್ಯೆ ಕಂದಕವನ್ನು ತೋಡುವ ಸುಳ್ಳು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬರೆದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಆರ್ಯರು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಹಾಗಾಗಿ ಅವರೂ ಸಹಾ ಪರಕೀಯರೇ ಎಂಬ ವಿಷ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಹೋದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಒಡೆದು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹೋದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಓಟಿಗಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಜಾತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಡೆದು ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರ ಮಾಡಿದರು. ಈಗ ಈ ಚಿತ್ರರಂಗದವರು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಭಾಷೆಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಮೇಲು ನೋಟಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಾ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬರೆದ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಕೆಲ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ನಂತಹವರಿಗೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟವಷ್ಟೇ. ಇಂತಹವರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರು ಉದ್ದಾರವಾಗ್ತಾರಾ?

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ,

20-30 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡ್ತಾರೇ, ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತ, ಕನ್ನಡ, ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಮರೆತು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೃದಯಭಾಗವಾಗಿದ್ದ, ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರೀ ತಾಣವಾಗಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪೇಟೆ, ಬಳೇ ಪೇಟೆ, ತಿಗಳ ಪೇಟೆ, ಅಕ್ಕೀ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಿದ್ರಲ್ಲಾ ಅವಾಗಲೇ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆ ಶುರುವಾಯಿತಲ್ವೇ.

ಈಗಲೂ ಸಹಾ ಕಮೀಶನ್ ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ್ರೇ, ಇದೇ ಖನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಖರೀದಿ,ಅಂಗಡಿ,ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ದಲ್ಲಾಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ಗುಟ್ಟಿನ ವಿಷಯವೇನಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ರೇ ಸನ್ನೀ ಲಿಯೋನ್ ಅರೆ ಬೆತ್ತಲೆ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದವರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಖನ್ನಡ ಓರಾಟಗಾರ ಎನ್ನುವುದು ಸುಳ್ಳೆನಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹಣದ ಆಸೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜುಟ್ಟನ್ನೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಈಗ ಅಯ್ಯೋ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಭಾಷಿಕರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಅಂತಾ ಬಾಯಿ ಬಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಅಲ್ಚೇ?

ಅದೇ ರೀತಿ, ಏ ಬಾಯ್, ಚಾರ್ ಸೌ ಬೀಸ್ ಪಾನ್ ದೇನಾ, ತೋಡಾ ಸುಪಾರೀ ಔರ್ ಚುನ್ನಾ, ದೇಖ್ ಕೇ ಡಾಲ್ನಾ ಎಂದು ಬೀಡಾ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ತಿಂದು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಉಗಿಯುವ ನೂರಾರು ಖನ್ನಢ ಓರಾಟಗಾರರು ಇಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣ್ತಾರೇ ಅಲ್ವೇ?

ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮಕ್ಳು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ್ಯಾ ಪಾನಿ ಪೂರಿ ದೇನಾ, ಭಯ್ಯಾ ತೋಡಾ ಜ್ಯಾದಾ ಮೀಟಾ ಡಾಲ್ನಾ ಅಂತಾನೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಭಯ್ಯಾ ಏ ಬಿಂದಿ ಪ್ಯಾಕೇಟ್ ಕಿತ್ನಾಕಾ ಹೈ? ತೋಡಾ ಕಮ್ ಕರ್ಕೇ ದೇನಾ ಭಯ್ಯಾ, ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬಂದ್ರೂ ನಮ್ಮವರೇ ಅರೆ ಬರೇ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾನಾಡಿಸುವುದು ಸುಳ್ಳೆನಲ್ಲಾ ಅಲ್ವೇ?

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವುದು ಯಾವುದೋ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೆಲ ನಟ ನಟಿಯರಿಂದಾಗಲೀ, ಕೆಲ ಕನ್ನಡ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ.

  • ಹಾಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡೋಣ.
  • ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಸಹಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕನ್ನಡಲ್ಲೇ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಲಿ.
  • ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಗೇ ಸೇರಿಸಿ ಎಂದು ಕೂಗಾಡುವ ಬದಲು, ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸರಿಯಾಗಿ ಓದುವುದು, ಬರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರಾ ಎಂದು ಗಮನಿಸೋಣ.
  • ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿ ಸರ್ಕಾರೀ, ಖಾಸಗೀ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಉಳಿದವರೂ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
  • ಒಂದು ಗೆರೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟದೇ ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಗರೆಯೊಂದನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ, ಇತರೇ ಭಾಷೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಉಳಿದ ಭಾಷಾ ವ್ಯಾಮೋಹ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ.
  • ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅನ್ಯಭಾಷಿಗರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯುವ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಯಾರೂ ಇಳಿಯಬಾರದು.
  • ಕನ್ನಡಿಗರದ್ದು ಕೊಡುವ ಕೈ ಹೊರತು ಬೇಡುವ ಕೈ ಅಲ್ಲಾ. ದೇಹಿ ಎಂದು ಬಂದವರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ತುಂಬಾ ಊಟ ಬಡಿಸುವ ವಿಶಾಲ ಹೃದಯಿಗಳು.

ಯಾವುದೋ ನಟ ಅಥವಾ ಕೆಲ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೈಜ ಕನ್ನಡಿಗರಾದ ನಾವುಗಳು ಬಲಿಯಾಗದೇ. ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಬಾಳೋಣ. ಇತರರನ್ನೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಬಾಳಗೊಡೋಣ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೇ ಪ್ರಾಧ್ಯಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗನೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ.

ಊಟದ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಕೋಸಂಬರಿ, ಪಲ್ಯ, ಗೊಜ್ಜುಗಳು ಇದ್ದರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಸಾರು. ಅಂತೆಯೇ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದೇ ಕಲಿಯೋಣ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಬಳಸೋಣ. ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ