ಸುಧೀರ್

ಅದು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಕೋದಂಡರಾಮಪುರದ ರಾಮಮಂದಿರದ ಎರುರಿಗಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಟರೊಬ್ಬರು ಇದ್ದರು. ವರನಟ ರಾಜಕುಮಾರರ ತಮ್ಮ ವರದಪ್ಪನವರ ಮನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೂಗಳತೆಯ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ನಾಟಕ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ನೀಟಾಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೈ ಬೆರಳಲ್ಲೊಂದು ಕೀ ಚೈನ್ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿಳ್ಳೇ ಹಾಕುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈಯ್ಯಾಳಿಕಾವಲ್ ರಾಜೇಶ್ ಹೋಟೆಲ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಜಾನುಬಾಹು ನಟನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಂತಹ ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತರಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಾ ಹಾಯ್ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದರಂತೂ ಆ ಮಗು ರಾತ್ರಿ ಹಾಸಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒದ್ದೇ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನಬಹುದು. ಹೀಗೆ ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದ ಅಜಾನುಬಾಹು ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಆವರೇ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಕಥಾನಾಯಕ.

ವಯ್ಯಾಳಿಕಾವಲ್ಲಿನ ಆ ಸಣ್ಣ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಎಂಬ ಸಣ್ಣದಾದ ನಾಮಫಲಕವಿದ್ದರೆ, ಆದರೊಳಗೆ ಸಾಗರದ ಮೂಲದ ಅಜಾನುಬಾಹು ಮೇರು ನಟ ಸುಧೀರ್ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ನಂಬಲೂ ಆಶ್ವರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರು ಸಾಗರದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ನಾಟಕಗಳ ಖಯಾಲಿಯಿಂದಾಗಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಟಕಗಳ ಕಾಶೀ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಡೆಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ರಂಗಭೂಮಿ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಭಿನಯಿಸುತ್ತಾ, ಇತರೇ ಸಹನಟರುಗಳ ಆಭಿನಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದ ಸುಧೀರ್ ಅದೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ನಾಟಕದ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಿಂದೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ನಾಟಕದ ನಾಯಕ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು? ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಂಪನಿಯ ಮಾಲಿಕರ ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟು ಮಸ್ತಾಗಿದ್ದ, ಶರೀರ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಗಳೆರಡೂ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಪಾತ್ರಕ್ಕೇ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಂತಹ ಸುಧೀರ್ ಕಡೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಸುಧೀರ್ ಅವರನ್ನೇ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಸುಧೀರ್ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಧೀರ್ ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಟನನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಆಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೇವಲ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರವಲ್ಲದೇ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೂ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಧೀರ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಖ್ಯಾತ ನಟಿ ಮಿನುಗುತಾರೆ ಕಲ್ಪನ ಅವರ ನಾಟಕ ತಂಡಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ನಾಟ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಲತಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗುರುಹಿರಿಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಚರ್ತುಭುಜರಾಗಿ ಅವರ ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ನಂದ ಕಿಶೋರ್ ಮತ್ತು ತರುಣ್ ಕಿಶೋರ್ ಎಂಬ ಮುದ್ದಾದ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಆಭಿನಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವೂ ಅವರ ಶರೀರವನ್ನು ನೋಡಿ 1973ರಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ ಬಲೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕನ ಸಹಾಯಕನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನತ್ತ ಬಲೆ ಬೀಸಿ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಹಿಟ್ ಆದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ನಾಯಕರಿಗೇ ಕೊಡುವುದು ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಯಕ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಖಳನಾಯಕರೂ ವಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸೆದೆ ಬಡಿದೇ ನಾಯಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ ದುಷ್ಟ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುವವರೂ ಇರಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಸುಧೀರ್ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿ ಬರುವ ಮೊದಲೇ, ದಿನೇಶ್ ವಜ್ರಮುನಿ, ತೂಗದೀಪ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ , ಶಕ್ತಿಪ್ರಸಾದ್, ಅಂಬರೀಶ್, ಟೈಗರ್‌ ಪ್ರಭಾಕರ್, ಧೀರೇಂದ್ರ ಗೋಪಾಲ್ ಅಲ್ಲದೇ ಹಾಸ್ಯ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿ ಬಾಲಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮುಸುರೀ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ದಿಗ್ಗಜರು ತರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಅಟ್ಟ ಹಾಸದಿಂದ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರೇ, ನಾಯಕಿ ಅಥವಾ ನಾಯಕನಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ಖಳನಾಯಕರು ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಈ ಖಳನಾಯಕರನ್ನು ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಯಾವುದೋ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರ ದುಷ್ಟ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಹಿಡಿ ಶಾಪ ಹಾಕಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಷ್ಟೋ? ಇಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರ ನಡುವೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹರಸಾಹ ಸಾಹಸ ನಡೆಸಿ, ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಆಭಿನಯದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಖಳನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆನಿಸಿದರು ಸುಧೀರ್.

ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ನಾಯಕತ್ವದ ನ್ಯಾಯಾ ಎಲ್ಲಿದೇ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಸುಧೀರ್ ಮಧ್ಯದ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಬೂದಿಯನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತಾ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಬೆರೆದದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಖಳನಾಯಕರುಗಳು ಎಂದರೆ, ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟವಾಡುವವರು, ಜೂಜು ಕೋರರು, ಹೆಣ್ಣು ಬಾಕರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಕೆಂಪಗಿರುವ ಕಾರಣ ಹುಟ್ಟಾ ಕುಡುಕರು, ಲಂಪಟರು, ಹೆಣ್ಣುಬಾಕರು ಎಂದೇ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿರಿಸಿರುವ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲರೂ ಖಳನಾಯಕರು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ ಎಂಬಂತೇ, ಸುಧೀರ್ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಒಂದೇ ಒಂದು ತೊಟ್ಟು ಮಧ್ಯ ಸೇವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿದದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೇ, ಅವರಿಗೆಂದೂ ಸಿಗರೇಟ್, ಗುಟ್ಕಾ, ಜರ್ದಾ ದಾಸರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟವಾಗಲೀ, ಕುದುರೆ ರೇಸ್ ಆಟದ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಎಂದೂ ಕಣ್ಣು ಹಾಕದೇ ಅವರೊಬ್ಬ ಸಕಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಖಳನಾಯಕ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಮುಜುಗರ ಪಡುವಂತಹ ಜನರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಗ, ತಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸುಧೀರ್ ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಸದಾಕಾಲವೂ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಚಿರ ಋಣಿಗಳಾಗಿದ್ದಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ವಯ್ಯಾಳೀಕಾವಲ್ ಸಣ್ಣ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಬಸವೇಶ್ವರ ನಗರದ ಆವನೀ ಶಂಕರ ಮಠದ ಬಳಿ ತಮ್ಮ ಉಳಿತಾಯದಿಂದ ಒಂದು ನಿವೇಶನ ಖರೀದಿಸಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಕಟ್ಟಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕರ್ಣ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಅಂಬರೀಷ್, ಸುಧೀರ್ ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ನಾನಂತೂ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದೇ ಗುಂಡರಗೋವಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸೂರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಜೊತೆ ಆನಂದವಾಗಿರು ಎಂದು ಹಾರೈಸಿ ಉತ್ತಮ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂಬರೀಷ್ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧೀರ್ ಆ ಮನೆಗೆ ಅಂಬರೀಷ್ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಡುವ ಮೂಲಕ ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನೆನೆಯುವಂತಹ ಸಹೃದಯಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಅದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿಷಯ.

ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಉತ್ತುಂಗದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರೆಂದೂ ತಮಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಮರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇತರೇ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮದೇ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕ ಕಲಾವಿದರುಗಳ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮ ಕಲಾ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕಂಠೀರವ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನಾಯಕನ ಜೊತೆ ಸಾಹಸಮಯ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಪರೀತವಾದ ಧೂಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಹೈರಾಣುಮಾಡಿದೆ. ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಡಸ್ಟ್ ಅಲರ್ಜಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಸಾಮಾನ್ಯ ರಸ್ತೆಯ ಧೂಳಿಗೆ ನೆಗಡಿಯಾಗಿ ವಾರಗಟ್ಟಲೇ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ, ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯ ವರೆಗೆ ಆ ಭಯಂಕರ ಧೂಳಿನಲ್ಲೇ ನಡೆದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ತುಂಬಾ ಧೂಳು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಹೋದ ಸುಧೀರ್ ಮತ್ತೆಂದೂ ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾಯಬಾರದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿರಕಾಲ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮತ್ತು ಕಲಾ ಪ್ರಿಯರಾದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸಜ್ಜನ ನಟನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದುಃಖ ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.


ಒಂದು ಕಡೆ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಯಜಮಾನರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತರಾದ ಮಾಲತಿ ಸುಧೀರ್ ಕೆಲಕಾಲ ಅಧೀರರಾದರೂ ನಂತರ ಧೃತಿಗೆಡದೇ ಯಜಮಾನರು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ನಾಟಕದ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನರಂತೆಯೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾರಣ, ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹೆಸರಾಂತ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಖ್ಯಾತ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಧೀರ್ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೈಹಿಡಿದ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಡದೇ, ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಶೇಷಾದ್ರೀಪುರದ ನಟರಾಜ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಹಿಂದಿರುವ ವರದಾಚಾರ್ ರಂಗಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಖಳನಾಯಕನಾಗಿದ್ದೂ, ಯಾವುದೇ ದುಶ್ವಟಗಳಿಲ್ಲದೇ, ಸದ್ಗುಣ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿ, ಸದಭಿರುಚಿಯ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ನಟನೆ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತರಾಗಿ ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಕಲಾವಿದರುಗಳು ಸುಧೀರ್ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮೆರುಗೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃನ್ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮನಮಾಡಿರುವ ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಲೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ವಜ್ರಮುನಿ

ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಂಡ ಅಪ್ರತಿಮ, ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ನಟ. ತನ್ನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಗಳಿಂದಲೇ ಎದುರಿಗಿರುವವರ ಎದೆಯನ್ನು ಝಲ್ ಎಂದು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿವರು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ವಜ್ರವಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರಾ ವಜ್ರದಂತೆ ಎಂದೂ ಕಠಿಣವಾಗಿರದೇ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತಹ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವರು. ತೆರೆಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕಠಿಣ ಹೃದಯ ಉಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಜ್ರಮುನಿಯವರು, ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾವು ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪರರ ಕಷ್ಟವನ್ನಾಲಿಸಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಸಹೃದಯಿ ನಟ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಮತ್ತು ಮಾವಳ್ಳಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಸಿರಿವಂತ ರಾಜಕೀಯ ಹಿನ್ನಲೆಯುಳ್ಳ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದವರು. ತಂದೆ ಆಗಬಯಸಿದ್ದು ಇಂಜೀನಿಯರ್ ಆದರೆ ಮಗನಿಗೆ ಅದೇಕೋ ವಿದ್ಯೆಯ ಕಡೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಒಲವು ಮೂಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೇ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರ, ಸಂಸ ರಂಗಮಂದಿರ, ಪುರಭವನದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ವಜ್ರಮುನಿಯವರಿಗೆ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜಿಗಿಂತ ರಂಗಭೂಮಿಯತ್ತಲೇ ತಮ್ಮ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು. ನೋಡಲು ಸುರದ್ರೂಪಿ, ಅಜಾನುಬಾಹು, ಕಂಚಿನ ಕಂಠ, ಕೆಂಪಗೆ ರಕ್ತ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳು. ನಟನಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದಮೇಲೆ ತಡಮಾಡದೇ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹತ್ತಾರು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಕಣಗಾಲ ಪ್ರಭಾಕರ ಶಾಸ್ತ್ರೀಗಳ ಪ್ರಚಂಡ ರಾವಣದ ದಶಕಂಠ ರಾವಣನ ಪಾತ್ರ ಅವರನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅವರು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಕ್ಷಣವೇ ಜನ ಅವರ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳ ಸುರಿ ಮಳೆ. ಒನ್ಸ್ ಮೋರ್ ಒನ್ಸ್ ಮೋರ್ ಎನ್ನುವ ಕೂಗಾಟ.

ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡೇ ಬಿಡೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ನಟನಾಗಿ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಸಿನಿಮಾಟೋಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಪ್ಲೊಮಾ ಪಡೆದು ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. 1967ರಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್ ಅವರ ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ನಟರಾದರೂ ಆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದ ಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಪವಾಡ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ ಛಾಪನ್ನು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಸಿದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ನಟರಾಗಲು ಬಯಸಿದರಾದರೂ ಜನ ಅವರನ್ನು ಖಳನಾಯಕನ್ನನ್ನಾಗಿಯೇ ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೇ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಖಳನಾಯಕನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರಾದರೂ, ಮುಂದೆ ಸಾಲುಸಾಲಾಗಿ ಬಂದ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಸವಾಲ್ ಗೆಜ್ಜೆಪೂಜೆ , ನಾಗರಹಾವು , ಉಪಾಸನೆ, ಮಯೂರ , ಬಹದ್ದೂರ್ ಗಂಡು , ಭರ್ಜರಿ ಭೇಟೆ, ಪ್ರೇಮದ ಕಾಣಿಕೆ , ಬಂಗಾರದ ಮನುಷ್ಯ , ಗಿರಿಕನ್ಯೆ , ಶಂಕರ್ ಗುರು ಚಿತ್ರಗಳ್ಳಲ್ಲಿನ ಅವರ ಖಳನಟನೆಗೆ ಜನಾ ಯಾವಾಗ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಖಳನಾಯಕನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ. ನಾಯಕ ನಟರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ನಟಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಭಕ್ತ ಕುಂಬಾರ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಅವರನ್ನು ಸೌಮ್ಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ನೆನಪು.

ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ನಟನೆಯನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವರನಟ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಅವರ ಬಹುತೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರಮುನಿಯವರನ್ನೇ ಖಾಯಂ ಖಳನಾಯಕರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ಒಂದು ರೀತಿ ವಜ್ರೇಶ್ವರೀ ಕಂಬೈನ್ಸ್ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲಯದ ಕಲಾವಿದರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿರದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ಡಾ.ರಾಜ್ ಅವರ ಅಪ್ಪಟ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅದ ಕಾರಣವೇ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಟಿಸಿದ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳು ಪ್ಫೇಕ್ಷಕರ ಮನಸೂರೆ ಗೊಂಡಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ ಮತ್ತು ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ಸಾಹಸ ದೃಶ್ಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಟಿಸುವಾಗ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಹೊಡೆತ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ ವರಿಗೆ ತಗಲಿ ರಾಜ್ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪೆಟ್ಟಾದಾಗ ರಾಜ್ ಅವರಿಗಿಂತ ವಜ್ರಮುನಿಯವರೇ ಬಹಳವಾಗಿ ನೊಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದರಂತೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜ್ ಅವರು ಅಯ್ಯೋ ಗೌಡ್ರೇ.. ಇದೆಲ್ಲಾ ನಟಿಸುವಾಗ ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು. ನೀವೇನು ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದ್ದರಂತೆ.

ತಮ್ಮ ರೋಷಾವೇಶ, ಗಹಗಹಿಸಿ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ನಗು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ನೋಟ, ಕಂಚಿನ ಕಂಠ ಸಹಜವಾದ ನಟನೆ, ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಷಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತ್ತಿದ್ದ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಏರಿಳಿತ, ಆಂಗಿಕ ಅಭಿನಯದ ಮೂಲಕ ನಟ ಭೈರವ, ನಟ ಭಯಂಕರ ಎಂಬ ಬಿರುದುಗಳನ್ನು ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆತ್ತಲೆ ಸೇವೆ ಚಿತ್ರದ ತಮ್ಮ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಅಭಿನಯಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ಅವರಿಗೆ ಲಭಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾಧನೀಯ ಸಂಗತಿ.

ಸುಮಾರು 300ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಯೂ ಇದ್ದಾರೆ. ತಾಯಿಗಿಂತ ದೇವರಿಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ, ರಣಭೇರಿ ಹಾಗೂ ಗಂಡಭೇರುಂಡ ಮುಂತಾದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಳೆದು ಕೊಂಡದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಚಿತ್ರರಂಗದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೂ ಅನೇಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಕೋ-ಆಪರೇಟೇವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಡೈರಕ್ಟರ್ ಕೂಡಾ ಆಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಹೋಗಿ ಬಸವನಗುಡಿ ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಆಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಜನ ಅವರನ್ನು ಖಳನಾಯಕನ ಪಾತ್ರಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಸಿ, ಜನ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನೋಡದೇ ಹೋದದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿತ್ತು.

ವಯಸ್ಸು ಅರವತ್ತರ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ದುಡಿತ ಜೊತೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ಕುಡಿತದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮಧುಮೇಹದ ಖಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ನಂತರ ಅದು ಕಿಡ್ನಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿತ್ತು. ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ಮೂರು ಸಲಾ ಡಯಲಿಸಿಸ್ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ದೇಹ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಹೋದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾದರೂ, ಯಾರ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೂ ಎಡತಾಕಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೇ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಪರ್ಕಗಳಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರೀ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನಾಗಲೀ, ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನಾಗಲೀ ಪಡೆಯಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅಂಶ. ಬಹು ದಿನಗಳ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 2006ರ ಜನವರಿ 5 ರಂದು ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದರು. ಅನೇಕ ನಟರುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ತಮ್ಶ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನೋ ಇಲ್ಲವೇ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೋ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ತಂದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ತುರುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ವಜ್ರಮುನಿಯವರಾಗಲೀ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಾಗಲೀ ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ವಜ್ರಮುನಿಯವರು ಇದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಅವರು ಕಾಲವಾದ ನಂತರವೂ ಗಾಂಧೀನಗರದ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಆವರ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆತ್ಯಂತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದದ್ದಾರೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರೇ ಆಗಲೀ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಜನ ವಜ್ರಮುನಿಯವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಮುನಿರತ್ನಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಚಿತ್ರ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಕಾರ ಮತ್ತು ಹಕಾರದ ನಡುವಿನ ವೆತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಿರದ, ಸಂಭಾಷಣೆಗೂ ಅವರ ಆಂಗೀಕ ಅಭಿನಯಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಿಡಿತವಿರದ ಅಪಾತ್ರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ನೆನಪು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿತು. ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದ ವಜ್ರಮುನಿಯವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬ ಬಲ್ಲ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದ ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಸಿಗದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ. ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನೇ ಸಾಟಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಖಳನಾಯಕರ ನಟನೆಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರಮುನಿಯವರಿಗೆ ವಜ್ರಮುನಿಯವರೇ ಸಾಟಿ. ಅದಕ್ಕೇ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಈ ಪಾಟಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ