ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಿರಿಯರು

ajji6ಅದೊಂದು ಗಂಡ, ಹೆಂಡತಿ, ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಗಳು ಇದ್ದ ಸುಂದರವಾದ ಸಂಸಾರ. ಅದೊಮ್ಮೆ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ವಾರಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅಮ್ಮಾ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಾಗ, ಆ ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿ. ಸರಿ ಮಗನೇ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ. ನನಗೆ ಕಾಲು ನೋವು ಇರುವ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಲೆದಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನೊಂದು ಕೊಂಡ ಮೊಮ್ಮಗಳು, ಇಲ್ಲಾ ಅಜ್ಜೀ ನೀವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರಲೇ ಬೇಕು. ನೀವು ಬಾರದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹಾ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ!  ಎಂದು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯ ಪಡಿಸಿದಳು.

ನೋಡು ಪಾಪು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ
ಎಸ್ಕಲೇಟರ್ ಬಳಸಿದ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಳು ಎಂದಳು ಸೊಸೆ.

ajj5ಹೌದು ಪುಟ್ಟಾ, ಅಮ್ಮಾ ಹೇಳ್ತಿರೋದು ಸರಿ ಎಂದು ಅಜ್ಜಿಯೂ ಸಹಾ ಧನಿಗೂಡಿಸಿದರೂ, ಮೊಮ್ಮಗಳು ಮಾತ್ರಾ ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಅಚಲವಾಗಿದ್ದಳು.ಅಜ್ಜಿ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾಲ್‌ಗೆ ನಾನೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಅಜ್ಜಿ.

Vector girl helping old woman

ಅಜ್ಜಿ ಮಾಲ್ ಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಅಜ್ಜಿ ಮಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಿದೆ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣದಾದ ಆಟವನ್ನು ಆಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆಜ್ಜಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆದಳು. ಅಜ್ಜಿ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಅಜ್ಜೀ ನಾವೀಗ ಹಕ್ಕಿಯ ಆಟವನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನೋಡಿ ಈಗ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಈ ಗೆರೆಯೊಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮೂರು ಇಂಚುಗಳಷ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಇಡಿ ನಂತರ ಹೀಗೇ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತುಸು ತ್ರಾಸದಾಯಕವೆನಿಸಿದರೂ, ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಸರಿ ಸಮನಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಪುಟ್ಟಾ ಹೋರಡೋಣವೇ? ಎಂದಾಗಲೇ ಅಜ್ಜಿ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಆಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು.

ಹಾಂ ಅಪ್ಪಾ! ಒಂದೇ ನಿಮಿಷ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ ! ಎಂದು ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಬ್ಯಾಗಿನೊಳಗೆ ಅದೇನೋ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಡೀರೀ ಅಜ್ಜೀ ಎಂದು ಅಜ್ಜಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕಾರ್ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತರು.

ಮನೆಯಿಂದ ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾಲ್ ತಲುಪಿದಾಗ ಈ ಅಜ್ಜಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಎಸ್ಕಲೇಟರ್ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ? ಎಂದು ಮಗ ಸೊಸೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಮೂಮ್ಮಗಳು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಅಜ್ಜೀ ಪಕ್ಷಿಯ ಆಟವನ್ನು ಇದರ ಮೇಲೆ ಆಡೋಣ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಅಜ್ಜಿ ತನ್ನ ಬಲಗಾಲನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಅದನ್ನು ಚಲಿಸುವ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಎಡಗಾಲನ್ನು ಮೂರು ಇಂಚುಗಳಷ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಮುಂದೆ ಚಲಿಸುವ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆಯರನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸಿತು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಗಳು ಎಸ್ಕಲೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಅದಾವುದೋ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕಾಗ, ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಎಸ್ಕಲೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೋಜು ಮಾಡಿದರು.

ajji3ಆದಾದ ನಂತರ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಥಿಯೇಟರ್‌ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಏಸಿ ಯಿಂದಾಗಿ ಅಜ್ಜಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಶಾಲನ್ನು ತೆಗೆದು ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹೊದಿಸಿ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರಿದಳು. ಮೊಮ್ಮಗಳು ಇಂತಹದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಬಂದ್ದಿದ್ದಳು!

ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಮ್ಮಾ ನಿಮಗೇನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಲಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಅಜ್ಜಿಯ ಕೈಗೆ ಮೆನು ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಟ್ಟು ಅಜ್ಜಿ ನಿಮಗೂ ಓದಲು ಬರುತ್ತದೆ. ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ನೋಡಿ ಹೇಳಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಜ್ಜೀ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಕೆಲ ಕಾಲ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆವರಿಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ ತಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸವಿದರು.

ಊಟದ ನಂತರ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ವೀಡಿಯೋ ಪಾರ್ಲರ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್‌ಗಳನ್ನು ಆಡಿ ಸುಸ್ತಾದ ನಂತರ ಅಜ್ಜಿ ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಮಗ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಗನಾಗಿ ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದದ್ದು ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿಯಾದ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ

ajji2ಅಪ್ಪಾ…., ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಾಗ ಹಾಲಿನ ಬಾಟಲ್, ಡೈಪರ್ಗಳು, ಒಂದೆರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೆಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅದನ್ನೇ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆದ್ಯೊಯ್ಯುವಾಗ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೇಕೇ? ಹಿರಿಯರು ಎಂದ ಕೂಡಲೇ, ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ದೇವಸ್ಥಾನ ಮದುವೆ ಮುಂಜಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು? ಅವರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಸುತ್ತಾಡಬೇಕು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಮೋಜು ಮಾಡ ಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯಾದರು ಅವರು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಾವು ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ, ಅವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ನಾವಿಂದು ಅಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆವು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.

ಹತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗದು ಆಕೆಯಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವಳು ಆಕೆ ಮುಗ್ಧೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿದ್ದ ತಂದೆಯು ಮಗಳ ಮಾತಿನಿಂದ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನ್ನ ಮಗಳಿಂದ ತಾನು ಪಾಠ ಕಲಿತೆನೆಂಬ ಖುಷಿಯಿಂದ ಮಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಾಡಿದನು.

ಬಹುತೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ದುಡಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ತಮಗೇ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು. ಎಂಬ ಅಹಂ ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಯಸ್ಸಾದ ಪೋಷಕರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಇಚ್ಚೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ತಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರಾದರು ಅದು ನಿಜವಾಗಿರದೇ, ಭ್ರಮಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ajji4ಇದನ್ನೇ Generation Gap ಅಥವಾ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅಂತರ ಎನ್ನಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರೂ, ದಯವಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಿರಿಯರಿಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೊಡಿ ಅವರ ಇಚ್ಚೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿದಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕರೇನೂ ಇಂದ್ರ ಚಂದ್ರ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ತಂದು ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಚೆಂದವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರೇನೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರೇನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದರೂ ಸಾಕು. ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆತು ಇನ್ನೂ ಕೆಲಕಾಲ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹಿರಿಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದೇ ಒಂದು ಆಸ್ತಿ. ಹಿರಿಯರು ಇರುವಾಗ ಅವರಿಂದ ಆದಷ್ಟು ಸಂಸ್ಕಾರ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದವರು ಕಲಿಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಅವರ ಶ್ರೇಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ತೇಯ್ದವರನ್ನು ಮಕ್ಕಳೇ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಆದೇ ರೀತಿಯ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಭವವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಏಕೆಂದರೆ ಮನೆಯೇ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಶಾಲೆ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೇ ಮೊದಲ ಗುರುಗಳು ಅಲ್ಲವೇ?

ಇದ್ದಾಗ ತಂದೆ  ತಾಯಿಯರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದೇ, ಸತ್ತಾಗ ಅತ್ತು ಕರೆದು, ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಭಕ್ಷ ಭೋಜನವನ್ನು ಹಾಕಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಬರುವವರೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತವರು?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಕಡೇಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಅರೇ ಇದೇನಿದು ಇಂತಹ ವಿಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹೃದಯವಿದ್ರಾವಕ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಅಂದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದು ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿರದೇ ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಕಠು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎರಡು ಕರುಣಾಜನಕ ಕತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಥೆ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ.

ಶ್ರೀಯುತ ಆಚಾರ್ ಮೂಲತಃ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಹೊಸಪೇಟೆಯವರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿದ್ದು ಕಾರು ಬಾರು ನಡೆಸಿದ್ದವರು. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಬದಕನ್ನರಿಸಿ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಪರಿಚಯವಾದವರು. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯ ಮೂಲಕ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರು ಫಾರಿನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂಭ್ರಮ ಪಟ್ಟಿದ್ದವರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ Online ಮುಖಾಂತರ ನೋಡಿ ಸಂಭ್ರಮಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಸಜ್ಜನರಾಗಿದ್ದರು.

ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆ, ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆಯೂ ಅಪಾರವಾದ ಕಾಳಜಿ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಹೂವು ತಪ್ಪಿದರೂ, ಪ್ರತೀ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ವಾಯುವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೃದುಭಾಷಿತನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಭಜನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯಿಂದ ಓದಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕೆಲವು ಲೇಖನಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಹಿತೈಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

hena3

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಭ್ಯಾಸ ಬಲದಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕಡೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ತಡ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದಾಗಿ ಅಚಾರ್ಯರು ನಿಧನರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬೇಸರವಾಗಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಾ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿತ್ತಾದಾರೂ, ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯಾಕಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಯ ಮಾಲಕಿ ಇಬ್ಬರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೇ ಲಗು ಬಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ ಎರಡು ದಿನಗಳಾದರೂ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರ ಪುಣ್ಯ ಅವರ ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕರು ಹೃದಯವಂತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರೇ ಮುಂದಾಳತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಬರುವವರೆಗೂ ಆಚಾರ್ಯರ ಶವವನ್ನು ಶೈತ್ಯಗಾರದಲ್ಲಿ ಇಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಸಹಾ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ.

ಅನಾನುಕೂಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಬರಲು ಸಾದ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಕಿರಿಯ ಮಗ ಕೇವಲ 36 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪುರೋಹಿತರ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹಾ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕೊರೋನಾದಿಂದಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಪುರೋಹಿತರು ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತಾಗಲೂ ಜಾತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ ಕೆಲವು ಪುರೋಹಿತರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯಕರವೆನಿಸಿತ್ತು. ಜಾತಿ ಜಾತಿಗೊಂದು ಮಠ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಠಾಧೀಶರನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೀಸಲಾತಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವರಿಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಿದ್ರ ವಿಛಿದ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಮಠಮಾನ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಬೇಕು.

ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವೇಳೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಏಳು ಮಂದಿ. ಆಚಾರ್ಯರ ಕಿರಿಯ ಮಗ, ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೊರುವವರು (ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕರೇ ಇಬ್ಬರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅವರ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳು) ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹಿರಿಯರು ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹಿರಿಯ ಮಗನಿಗೆ mobile ಮುಖಾಂತರ Live ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತಾಗಿದ್ದರು. ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೇ ನಮ್ಮ ತಂದೇ ತಾಯಿಯರು ಕಲಿಸಿರುವ ಪರಿಣಾಮ, ನಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.

cremation

ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಅದೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಡಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಧುತ್ ಎಂದು ಹೊಗೆ ಬಿಡುವವರು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಎಂಬಂತೆ, ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್, ಶವಾಗಾರ, ಸ್ಮಶಾನದ ಸಿಬ್ಬಂಧಿ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಆಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯವರನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ದೋಚಿದ್ದು ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಸಿಗೆ ತರಿಸಿತು.

ಇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕುಟುಂಬ. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಿ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು. ದೊಡ್ಡ ಮಗ ದೂರದ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಾಗಿವೆ. ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದ ನಂತರ ಸುಮ್ಮನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದೇ ಸಮಾಜಮುಖಿಗಳಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು ಎರಡು ಉತ್ತಮ ಶಾಲೆ, ಬಡವರಿಗೂ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಿಗುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಎರಡು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನನಗೇ ತಿಳಿದ ‌ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ಅವರ ಸಂಬಂಧೀಕರದ್ದೇ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಕುಟುಂಬಗಳಿದ್ದು ಪ್ರತೀ ವಾರವೂ ಭಜನೆ ಸಂಕೀರ್ತನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಜೇನುಗೂಡು ಕುಟುಂಬ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಆವರ ಥರ್ಮಪತ್ನಿಯವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಿರಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಕೊರೋನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ವಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ICUವಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾದಂತಹ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು ಮೃತಪಡುತ್ತಾರೆ.

chite

ಇತರೇ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಾದರೇ ಶ್ರೀಯುತರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ಅವರು ಕೊರೋನಾದಿಂದಾಗಿ ಮೃತಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಕುಟುಂಬವರ್ಗದವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೇ ವಿನಃ ಅಕ್ಷರಶಃ ಚಿತಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಣಕ್ಕೆೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡಲು ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಜನರು ಇದ್ದರು. ಕೊರೋನಾದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಶವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಡದಿ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮಗ ಇನ್ನೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಅವನೂ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ದೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಅವರ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಧಿಯೊಬ್ಬರೇ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದೊದಿಗಿತ್ತು. ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ಮಡದಿಯೂ ಸಹಾ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದು ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಈಗ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶೋಕ ಸಾಗರವಾಗಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು Internet ಮುಖಾಂತರವೇ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ. ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ತಮಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊರತೆಯಾಗಬಾರದೆಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ಯಾವುದೇ ಕುಂದು ಕೊರತೆ ಬಾರದಂತೆ ಗಮನವಹಿಸಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ನಾನಿಂದು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಆದರ ನಾನು ಗಳಿಸಿದ ಅ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹಣ ಈಗ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಸಹಾಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅಷ್ಟು ದುಡಿತದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾದರು ಏನು?

ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಆಹಾ! ವಂಶೋದ್ಧಾರಕ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಂದು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯರು ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಚಿತೆಗೆ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಲು ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಜನಿಸಿದನೆಲ್ಲಾ ಎಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೊಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದರೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಹೆತ್ತವರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಕಡೆಗೆ ನಾನಾ ನೆಪಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತರ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಬಾರದಿರುವಾಗ, ಹಾವಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದಂತೆ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗಾ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಅವರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಣ, ಆಸ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ಅದು ನಾಯಿ ಮೊಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿದ್ದಂತೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗದೇ ಹೆತ್ತಕರುಳಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಯರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ.

ತಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರನ್ನು ಸುಖಃವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ದುಡಿದು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಹಣದಿಂದಲೇ ಆಸ್ತಿ ಪಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸುಖಃ ಸಂತೋಷವಾಗಿಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ವಿತಂಡ ವಾದ ಮಂಡಿಸುವವರಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ.

ನಿಜ ಹೇಳ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಬಹುತೇಕ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬಹಸುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಹೊರತು ಹಣ, ಆಸ್ತಿ ಆಂತಸ್ತನ್ನಲ್ಲ. ಅವರ ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದು ನಾವು ತಿನ್ನುವುದನ್ನೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೇ ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ. ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ತೊಂದರೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳಿದರೂ ಸಾಕು ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಣವನ್ನು ಹೊರುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಸಾಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡುವ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಒಬ್ಬರಾಗೋಣ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅವರ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸೋಣ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ

ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣವೇ, ಅರೇ ಇದೇನಿದು ಅಶ್ಲೀಲ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಇಲ್ವೇ, ಇದೇನಿದು? ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಇಳೀ ವಯಸ್ಸಿನವ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಮಕೇಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ? ಎಂಬ ಅನುಮಾನವೂ ಮೂಡಿ ಬರಬಹುದು ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಸಂಗದ ಹಿಂದಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕರಾಳ ಕಥನವನ್ನು ತಿಳಿದರೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗುವುದಲ್ಲದೇ ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಸ್‌ XIV ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರು ಹಸಿವಿನಿಂದಾಗಿ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳಲೂ ಹಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರೊಟ್ಟಿಯೊಂದನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಬಡ ವೃದ್ಧರನ್ನು ಸರೆಮನೆಗೆ ತಳ್ಳಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮರಣದಂಡನೆಯಾದ ಹಸಿವಿನಿಂದಲೇ ಮರಣ ಎಂಬ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಆ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡದೇ ಸಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆತನ ಆಸರೆಯಾಗಿ ಅವರ ಮಗಳಿಗೆ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಪ್ಪ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕೆಂದೆಂದು ಆ ವೃದ್ಧರ ಏಕೈಕ ಮಗಳು ಸೆರೆಮನೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡಳು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದೆಣಿಸಿದ ಆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವಳ ತಂದೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಷರತ್ತು ಬದ್ಧ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಷರತ್ತಿನ ಪ್ರಕಾರ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುವಾಗ ಆಕೆ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವವೂ ಆಕೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬರುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ಒಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಕೆಯ ತಂದೆ 4 ತಿಂಗಳ ನಂತರವೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸೆರೆಮನೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ರಹಸ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ ನಂತರ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ನಂತರ ಅವರು ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಆಕೆ ಆಗಷ್ಟೇ ಬಾಣಂತಿಯಾಗಿದ್ದು ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸುವ ತಾಯಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅಂತಹ ಬಾಣಂತೀ ಮಗಳು ಮೊದಲ ದಿನ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಸೊರಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆಕೆಯ ಕರುಳು ಚುರುಕ್ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಯ್ಯೋ ಮಗಳಾಗಿ ತಾನು ತಂದೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಕೆಗೆ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಯೇ ಬಾರದೇ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಅಲೋಚನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದಾದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರ ಬಹುದು? ತನ್ನ ಅಲೋಚನೆಗೆ ತಂದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾ? ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಲಗು ಬಗನೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಒಂದು ಚೂರೂ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೇ ನಿತ್ರಾಣರಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆಯವರನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಅವರ ತಲೆಯನ್ನು ನೀವಳಿಸಿ, ನೀವು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ ಹಾಗಾಗಿ ದಯವಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಸ್ತನಪಾನ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಂತಹ ನಿತ್ರಾಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೌರಾರುತ್ತಾರೆ. ಮಗಳ ಪರಿ ಪರಿಯಾದ ಬೇಡಿಕೆಯ ನಂತರ ಉದರ ನಿಮಿತ್ತಂ ಬಹುಕೃತವೇಶಂ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬಹಳ ನೋವಿನಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಆಕೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಮಗಳ ಸ್ತನಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಗಳ ಕಾಲ, ಕಾಲ ತಳ್ಳಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಸೆರೆಮನೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಹಾಲನ್ನು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಆಶ್ವರ್ಯ ಚಕಿತರಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಹಿಳೆಯ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಮತ್ತೆ ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ರೀತಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯು ಅನೇಕರಿಗೆ ಕೋಪ ತರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅನೇಕರು ಇದೊಂದು ಅನೈತಿಕ ಸಂಬಂಧದ ರೀತಿ ಇದೆ ಎಂದೇ ವಿರೋಧಿಸುವವರೂ ಇದ್ದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಿರೋದಾಭಾಸಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಅನೇಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಚಿತ್ರಕಾರರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ 17 ಮತ್ತು 18 ನೇ ಶತಮಾನಗಳ ಇತರ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಲಾವಿದರು ಸೇರಿದಂತೆ ಪೀಟರ್ ಪಾಲ್ ರುಬೆನ್ಸ್, ಹ್ಯಾನ್ಸ್ ಸೆಬಾಲ್ಡ್ ಬೆಹಮ್, ರೆಂಬ್ರಾಂಡ್ ಪೀಲೆ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾರಾವಾಜಿಯೊ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಾಲುಣಿಸುವ ಈ ವರ್ಣಚಿತ್ರವು 30 ದಶಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಮಾರಾಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ನೋಡಲು ಈ ಚಿತ್ರಕಲೆ ವಿಕೃತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ಲೀಲವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಆದರ ಹಿಂದಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮರುಗಿ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆಕೆ ಕ್ಷಮಯಾಧರೀತ್ರೀ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ ಈ ಪ್ರಸಂಗ. ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳೋದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲು ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಈ ಚಿತ್ರ ಅಶ್ಲೀಲವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಕರ್ಮ

ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲ ಫಲವನ್ನು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಲಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಇಂದೇ ಡ್ರಾ, ಇಂದೇ ಬಹುಮಾನ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸುವ ಹೃದಯವಿದ್ರಾವಕ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ.

ಧಾರವಾಡದ ಪ್ರಾಣೇಶ್ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತ ಗುರುರಾಜ ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರಿಗೆ ಕರೆಮಾಡಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದು ನಿವೃತ್ತರಾದವರೇ, ಹಾಗಾಗಿ ಗಾಡ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರು ಕರೆ ಬಂದ ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರವೇ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಆದರೆ ಅತ್ತ ಕಡೆ ಬಹಳ ಆತಂಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು, ಛೇ!! ಇದೇನಿದು ಗೆಳೆಯ, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕರೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ? ಆವನು ಆರಾಮಾಗಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲೊ? ಅಥವಾ.. ಎಂದು ನೂರಾರು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ದೋಸ್ತಾ, ಏನ್ ಪಾ!! ಸಮಾಚಾರ? ಇಷ್ಟೊಂದು ರಾತ್ರಿಯಾಗ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದೀ? ಎಲ್ಲಾ ಆರಾಮ್ ಇದ್ದೀರಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅದುವರೆಗೂ ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ, ಜೋರಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು. ಏ… ಏ.. ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೋ.. ನೀ ಹೀಗ್ ಅಳ್ತಾ ಕುಂದ್ರೆ ಏನಾತ್ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿವಲ್ದು? ಸ್ವಲ್ಪ ಅಳು ನಿಂದ್ರಿಸಿ ಏನಾತು ವದರು ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಗದುರಿಸಿದರು. ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರ ಜೋರು ಧನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗಾದ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು, ನನ್ನಾಕಿ ಲಕ್ಶ್ಮೀಗೆ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಆರಾಮಿಲ್ಲ. ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಎದೆ ನೋವು ಅಂತಿದ್ದಾಳೆ ಏನು ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೂ ತಿಳಿವಲ್ದು ಅದಕ್ಕೇ ನಿನಗೆ ಕರಿ ಮಾಡ್ದೇ ಅಂದ್ರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರು, ಸರಿ ಸರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಸಿ ನೀರು ಕುಡಿಸ್ತಾ ಇರು. ನಾನು ನನ್ನ ಮಗನ್ ಜೋಡಿ ಕಾರ್ ತಗೊಂಡ್ ಬರ್ತೀನಿ. ದವಾಖಾನೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಫೋನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಆತುರಾತುರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಗ ಹರಿಯ ಜೊತೆ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಮನೆಯವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯ ವೈದ್ಯರು ಆ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ECG ಮಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧದ ತೊಂದರೆಯಿದೆ. ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆವರು ಬಂದು ಮುಂದಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಆವರಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ನಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ತೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಮಾರನೇಯ ದಿನ ಬಂದ ಸರ್ಜನ್ ಅವರನ್ನು ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕರೆದು ತಂದಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳೊಳಗೇ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ, ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸರಿ ಸುಮಾರು 8-10 ಲಕ್ಷಗಳು ಆಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೊಂದಿಸುತ್ತೀರೋ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ನಾವು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದರು. ನೀವು ದುಡ್ಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡದಿರಿ. ನಾವಿಗಲೇ ವಿಮೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖರ್ಚಾದಲ್ಲಿ ಭರಿಸಲು ಸಿದ್ದವಿದ್ದೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ತಡಮಾಡದೇ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮಡದಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು.

ದೇವರ ದಯೆ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರ ಕೈಗುಣದಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರ ಪತ್ನಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹುಶಾರಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ತಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅವರ ತಾಯಿಯವರು ಗಂಭೀರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಯಾದರೂ ಅವರ ಮಡದಿ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇನೋ ಎಂದೆಣಿಸಿ, ಆದಷ್ಘು ಬೇಗನೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು. ಮೊದ ಮೊದಲು ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ಇದೆ. ಈಗ ಬರಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟೇ ಖರ್ಚಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲಾ. ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲವೂ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ದಾದಿಯರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡೋಣ. ಆಡಿಗೆಯವರನ್ನು ನೇಮಿಸೋಣ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ಮಕ್ಕಳು, ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಬಾರಿ, ಬಾರಿ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಸಕುಂಟ ಸಮೇತರಾಗಿ ಬಂದರು.

ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತುಕತೆಯ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರ ಮಡದಿ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳು, ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ಅವರ ಆಗಮನದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೋ ಏನೋ? ವೈದ್ಯರು ಹೇಳಿದ್ದಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಮುಖರಾಗಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿ ಅವರ ಮನೆದೇವರು ಮತ್ತು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ಬಂದರು. ಅತ್ಯಂತ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಕೇವಲ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ತಾತಂದಿರೇ ಇದ್ದದ್ದು ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದ ಪರಿಣಾಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಕಲರವ ಹೇಳ ತೀರದು. ಇನ್ನೇನು ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಡಲು ಎರಡು ದಿನಗಳು ಇವೇ ಎಂದಾಗ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ತಮ್ಮ ಆಪ್ತಮಿತ್ರ ದೇಶಪಾಂಡೆಯವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಜಾರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಗಳಗಳನೆ ಅಳ ತೊಡಗಿದರು. ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಂದು ಅಳದ ತಂದೆಯವರ ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ತರಿಸಿತಾದರೂ ಅದನ್ನು ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ತಂದೆಯನ್ನು ಸಂತೈಯಿಸಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಅಳಬೇಡಿ. ಏನೋ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ. ಏನು ಸಮಾಚಾರ? ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೇ? ನಮ್ಮಿಂದೇನಾದರೂ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದಾರೂ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಬೇಕೇ? ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಛಗ್ಗನೆ, ತಮ್ಮ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುರು ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದರು. ಅಪ್ಪನನ್ನು ಹಾಗೆಂದೂ ನೋಡಿರದ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರು.

ನಮಗೆ ಯಾರೂ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಇನ್ನಾವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೂ ಬೇಡ. ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯವಂತೂ ಮೊದಲೇ ಬೇಡ. ದಯವಿಟ್ಟು ನೀವು ಹೋಗೋ ಮುಂದೆ ಎರಡು ತೊಟ್ಟು ವಿಷವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡಿ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಸಾಯುತ್ತೇವೆ. ಸರಿ ಸುಮಾರು 50 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮ , ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು. ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರೊನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಗಲಿ ಇರಲಾವು. ನಮ್ಮ ಕಾಲಾನಂತರ ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು. ಬೇರಾವ ವಿಧಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಪ್ಪಾ! ಇದೇನಿದು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಪಶಕುನದ ಮಾತಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತೀರಿ? ನಾವೇನು ನಿಮಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ? ಇಲ್ಲಿ ಸಕಲ ರೀತಿಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿವೆ ಮತ್ತೇಕೆ ಚಿಂತೆ ಎಂದ ದೊಡ್ಡ ಮಗ. ಅದಕ್ಕೆ ಹೂಂ ಎಂದು ಹೂಂಗುಟ್ಟಿದ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ. ಹೌದಪ್ಪಾ. ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಆದಿನ ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿದಾಗ, ಇದೇ ದೇಶಪಾಂಡೆ ಮತ್ತವನ ಮಗ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನೀವಿಂದು ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಮುಖ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಂಶೋದ್ದಾರಕರು ಎಂದು ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಆತನ ಮಗನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಸುಖಃಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳೇಕೆ ಬೇಕು? ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತು ಹೊತ್ತು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ, ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡಿಸಿ ನಿಮಗ ವಿದ್ಯೆಕಲಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು ವಿದೇಶಕ್ಕೂ ಕಳುಹಿಸಿ, ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಿಮಗೊಪ್ಪುಂತಹಾ ಹುಡುಗಿಯ ಜೊತೆಗೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಸುಖಃವೇ ನಮ್ಮ ಸುಖಃ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ನಮಗೆ ಸಾಯುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ? ಎಂದು ತಮ್ಮ ಅಳಲನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡರು.

ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಣ್ಣನ ಮಾತಿಗೆ ಹೂಂ ಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ವ್ಯಗ್ರನಾಗಿ ಹೋದ. ಅಪ್ಪಾ, ಸಾಕು ಮಾಡಿ ಈ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಲಾಪ. ಅವಾಗಲಿನಿಂದಲೂ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ ನಿಮ್ಮ ಆಲಾಪ. ಸುಮ್ಮನೆ ನಮ್ಮನ್ನೇಕೆ ಅಪರಾಧಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಒಬ್ಬ ಪೋಷಕರಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದಂತಹ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೇ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದೇನು ನೀವು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಆಣತಿಯಂತೆಯೇ ಓದಿ, ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವರು, ಈಗ ಕಷ್ಟ ಬಂದಿತೆಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ತೆಗಳುವುದು ಸರಿಯೇ? ಭಗವಧ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಪ್ರತಿಪಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಕೂಡದು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೇ, ಸದ್ಯದ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಲು ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಕಾರಣ. ನೀವು ಅಂದು ಒಬ್ಬ ಮಗನಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೀರೋ ಅದನ್ನೇ ನೀವು ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಿದ. ಕಿರಿಯ ಮಗನ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೌನವಾದರು. ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯಾರಿಗೂ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು. ಹೌದು. ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ ತಪ್ಪು. ಅಂದು ನನ್ನ ಹೆತ್ತ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು, ಅಂತಹ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಓದಿಸಿದರು. ಹಾಗೆ ಓದಿದ ನಂತರ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕೆಲಸ ಸಿಗದ ಕಾರಣ, ದೂರದ ಪೂನಾಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ. ಅಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಾದರು. ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಣವೂ ಕೈ ಸೇರ ತೊಡಗಿತು. ಮೊದಮೊದಲು ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವನು, ಕ್ರಮೇಣ ಮೂರು, ಇಲ್ಲವೇ ಆರು ತಿಂಗಳು ಇಲ್ಲವೇ, ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಾಗರಪಂಚಮಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಯಿತು. ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನಾದ್ದರಿಂದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರ ಬಹುದೆಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಬಾರದೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇರುವಂತೆ ನಟಿಸಿ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದರು. ಅವರು ಕಾಲವಾದ ನಂತರ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಂಗಲೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಕೆಲಸದಿಂದ ನಿವೃತ್ತನಾದ ನಂತರ ಕಡೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ತವರಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದೆ. ನಾವು ವಯಸ್ಸಾದಾಗ, ನಮಗೀಗ ಮಕ್ಕಳ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದಾಗಿರ ಬಹುದಾದ ಕಷ್ಟಗಳು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ. ಇಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ , ನಮಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕವರಾದರೂ ನೀವು ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದ್ದೀರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಶೋತ್ತಮನಾದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯನಾದ, ಶ್ರೀರಾಮ ಚಂದ್ರನ ತಂದೆ ದಶರಥ ಮಹಾರಾಜನಿಗೇ ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ನಾಲ್ಕೂ ಮಕ್ಕಳು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಾ, ಇನ್ನು ಹುಲು ಮಾನವನಾದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸಲಿ? ನನ್ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ವಿಧಿಯಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ವಿಧಿ ಬದಲಿಸಲು ನಾನ್ಯಾರು? ನೀವ್ಯಾರು? ನಾವು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾವೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೇಶಪಾಂಡೇ, ನಡೀರೀ, ಆಕೀಗೆ ದವಾ ಕೊಡ ಹೊತ್ತಾತು. ಹಂಗೇ ಇಬ್ರೂ ಕೂಡೀ ಊಟ ಮಾಡೋಣು ಎನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮಹಡಿ ಇಳಿಯತೊಡಗಿದರು.

ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೆಳಗಿ ಇಳಿದು ಹೋದಂತೆಯೇ, ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ತಾವು ಆಡಿದ ಮಾತಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರಿಗಾದ ನೋವು ಅರಿವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆಡಿ ತೋರಿಸಿದರೆ ಅದು ದ್ವೇಷವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಅಂದು ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಇಂದು ತಾವುಗಳು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಮಾಡಿದರೇ, ಮುಂದೇ ಅದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಾವುಗಳು ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲೇ ಸ್ವರ್ಗ. ಇಲ್ಲೇ ನರಕ. ಮೇಲೇನಿಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು ಹುಟ್ಟು ಸಾವು ಎರಡರ ಮಧ್ಯೇ ಮೂರು ದಿನದಾ ಬಾಳು ಎಂಬ ನಾಗರಹೊಳೆ ಚಿತ್ರದ ಅಂಬರೀಷ್ ಅಭಿನಯದ ಹಾಡು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು ಮಾತನಾಡಿ, ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಡದಿಯರೊಡನೇ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪಾ, ಅಮ್ಮಾ ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡಿ. ಗೊತ್ತಿದ್ದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆಯೋ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀವಿ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಈ ವರ್ಷದ ಪರೀಕ್ಷೇ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹೊಸಾ ಕಂಪನಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀವಿ. ಆಗ ಕೇವಲ ನಮಗಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮಂತಹ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಇಲ್ಲೇ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಶ ಕಾರ್ಯ ಈಶ ಕಾರ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಕಂಪನಿ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಇಷ್ಟು ಶ್ರೀಘ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ಅವರ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ ಹರಿಸಿದರು. ಕಾಲ ಉರುಳಿ ಹೋಗಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ನುಡಿದಂತೆ ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಸಕುಟುಂಬ ಸಮೇತರಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ, ತಾತ, ಮಕ್ಕಳು, ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮೊಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸೊಸೆಯರಲ್ಲದೇ, ಅವರ ಜೊತೆ ನೂರಾರು ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆತು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಆಶ್ರಯತಾಣವಾಗಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ , ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಈ ದೇಶಕ್ಕೇ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತರುತ್ತಿದೆ.

ನಿಜ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತಹ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾಗಿಯೂ ಇದೆಯಾದರೂ, ಸಾಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯೇನೂ ಅಲ್ಲದ್ದಾಗಿದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಪ್ರಾಣ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರಲಾರದು, ಅದೇ ರೀತಿ
ರೋಗ, ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುವಂತಹದ್ದು. ಆದರೇ,
ವಿದ್ಯೆ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳು ಜೀವಿತಾವಧಿಯವರೆಗೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇರುವಂತಹವು. ಹಾಗಾಗಿ ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೊಡನೇ ಸ್ನೇಹ ವೃದ್ಧಿಸಿ ಕೊಂಡು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋಣ ಮತ್ತು ಉಳಿಸೋಣ. ಏಕೆಂದೆರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಛಲವಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಛಲ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ತೀವೀ.. ನಾವು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ತೀವೀ, ಒಂದು ದಿನಾ.. ನಮ್ಮಲೀ ಛಲವಿದೇ.. ನಮ್ಮಲೀ ಬಲವಿದೇ.. ನಾವು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ತೀವೀ..ಒಂದು ದಿನಾ.. ನಾವು ಗೆಲ್ಲಲೇ ಬೇಕು ಒಂದು ದಿನಾ..

ಏನಂತೀರೀ?