ಲಂಚದಲ್ಲೂ ಡಿಜಟಲೀಕರಣ

ಮೊನ್ನೆ ಇನ್ನೂ, ಮಂಗಳೂರು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸರ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಲಹಂಕದ ಬಳಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ನೆನ್ನೆ ನಾನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯಕರ ಎನಿಸಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನಂತರ ನನಗಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕರಣ

police2

ಇಂದು ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಲ್ಲಿ ನಾವು ರಾಂಗ್ ಸೈಡಲ್ಲಿ (one way) ಕಾರು ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪೋಲಿಸ್ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಫೈನ್ ಕಟ್ಟಲು ಹೇಳಿದ್ರು, ರಶೀದಿ ಬೇಕಾ? ಬೆಡ್ವಾ? ಅಂತ ಪೋಲಿಸ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ಅವರಲ್ಲಿ ರಶೀದಿ ಕೊಟ್ರೆ ಎಷ್ಟು? ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ಅಂತ ಕೇಳಿದೆವು, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಪೋಲಿಸನ ಉತ್ತರ, ರಶೀದಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ 200, ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ 100 ರೂಪಾಯಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕೇಳಿದೆ, ಹಾಗಾದ್ರೆ 100 ರೂಪಾಯಿ ನಿಮ್ಮ ಜೇಬಿಗಾ? ಅದಕ್ಕೆ ಪೊಲಿಸನ ಉತ್ತರ, ಎರಡರಲ್ಲೂ ಹಣ ನನಗೆನೇ ಅಂತ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟ…..

ಹಾಗಾದ್ರೆ ಪೋಲಿಸರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ರಶೀದಿ ಪುಸ್ತಕ ಸರಕಾರದ್ದೋ ಅಥವಾ ಇವರು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೋ? ಅದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸೀಲ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಫೈನ್ ಹಾಕುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಅದರ ಹಣವನ್ನು ನೀಡದೆ ಸ್ವಂತ ಜೇಬಿಗೆ ಹಾಕುವ ಪೋಲಿಸರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು….

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಲಹಂಕ ಪ್ರಕರಣ

police

ನೆನ್ನೆೆ ಸುಮಾರು 11:30ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಯಲಹಂಕದ ಕೋಗಿಲ್ ಕ್ರಾಸ್ ನಿಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಕಡೆ ದ್ವಿಚಕ್ರವಾಹನದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಸಂತೆ ಸರ್ಕಲ್ಲಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸ್ ನನ್ನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದರು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸರು ಇದೇ ರೀತಿಯ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡುವ ಕಾರಣ ಅದು ಅಚ್ಚರಿ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಂತರ ನಡೆದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಂಗು ಬಡಿಸಿತು.

ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ನನ್ನನ್ನು ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಇದೆಯೇ, ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಪೋಲೀಸರೊಬ್ಬರು, ನನ್ನ ಗಾಡಿಯ ನಂಬರ್ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಿ, ಮೊದಲೇ ಯಾವುದಾದರೂ ದಂಡ ಬಾಕಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಇದೆ ಎನಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಪರ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದೂ ಕೂಡಾ ಸರಿ ಇದೆೆ ಎನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಪೋನ್ ಪೇ ಇಲ್ಲಾ ಗೂಗಲ್ ಪೇ ಇದೆಯೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೌದು ಇದೆ ಎಂದೆ. ಹಾಗೆಂದ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಇವರು ನಿಮಗೆ 200 ರೂ online Transfer ಮಾಡ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಮಗೆ Cash ಕೊಡಿ ಎಂದಾಗ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವರ್ಯಾರೋ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತಿದ್ದು ನೋಡಲು ಅಮಾಯಕ ಎಂದೆನಿಸುತು.

ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಮ್ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಸತ್ಯಮಪ್ರಿಯಮ್ |
ಪ್ರಿಯಂ ನಾನೃತಂ ಬ್ರೂಯಾದೇಷ ಧರ್ಮ: ಸನಾತನ: ||

ಸತ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಕಹಿಯಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಿಯವಾದ ಅಸತ್ಯವನ್ನೂ ನುಡಿಯಬಾರದು. ಇದುವೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಎನ್ನುವ ಸುಭಾಷಿತ ನೆನಪಾಗಿ ಕೂಡಲೇ ಇಲ್ಲಾ ಸರ್ ನನ್ನ ಬಳಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅರೇ ಅಲ್ಲೇ ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ಯಾಲ್ಲಾ ಅಂತ ಪೋಲೀಸರೇ ನೆನಪಿಸಿದರು.

ಇವರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಲಂಚಕ್ಕೆ ನಾನೇಕೇ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾರಣೀಭೂತನಾಗ ಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಾ ಸರ್ ಬರೀ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಐದು ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಇದೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಭರ್ ಎಂದು ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುವಾಗ ನಾನು ಕೊಡದೇ ಹೋದರೆ ಏನಂತೆ ನನ್ನಂತಹ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಬಳಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆನಿಸಿತು.

ಈ.ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರು ದಂಡ ವಿಧಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಧಿಸಿದ ದಂಡ ಸರ್ಕಾರದ ಖಜಾನೆಗೆ ತಲುಪದೆ ಪೋಲೀಸರ ಜೇಬು ತಲುಪುತ್ತಿರುವುದು ಕಳವಳಕಾರಿಯಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದರೆ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿದಾಗ, ಕೈಯಿಂದ ಹಣ ಖರ್ಚಾದಾಗಲಾದರೂ ಬುದ್ಧಿ ಬರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ದಂಡದ ಮೊತ್ತವನ್ನು ನಿಗಧಿತ ಪಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಹಣದ ಲೆಖ್ಖ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗಲಿ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೂಲಕ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಆದರೆ ಬೇಲಿಯೇ ಎದ್ದು ಹೊಲ ಮೇಯ್ದಂತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಎರಡೂ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕರೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲೇ ನಟ್ಟ ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಈ ಪರಿಯಾಗಿ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂತಹವರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರಿಗೆ ದಂಡ ಹಾಕಿ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸುವವರು ಯಾರು? ಸರ್ಕಾರ ಯಾವುದೇ ಬಂದು ಎಷ್ಟೇ ಜನೋಪಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರೂ, ಅದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಾದವರೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾದಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಗಂಟೆ ಕಟ್ಟುವವರು ಯಾರು?

ಆದಷ್ಟು ಶೇರ್ ಮಾಡಿ, ಪೋಲಿಸ್ ಕಮೀಷನರ್ ರವರಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಸೋಣ…..

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ದಂಡವೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವೇ?

ಈ ವರ್ಷದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಧುತ್ತೆಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಕರೋನ ಮಹಾಮಾರಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಮೊದಲ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಹಬಂದಿಗೆ ಬಾರದ್ದದರೂ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೈರಾಣು ಮಾಡಿದ ಫಲವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವೂ ಕೆಲವೊಂದು ಕಠಿಣ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಹಾಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವುದು,‌ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಸ್ವಚ್ಚತೆ ಕಾಪಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಒಬ್ಬರು ಗೊಬ್ಬರು ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದಿತ್ತು. ಸರ್ಕಾರ ಏನೇ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಂದರೂ ಅದನ್ನು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಪಾಲಿಸುವವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದರೇ, ಗಟ್ಟಿ ಕಾಳುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಕಲೀ ಟೊಳ್ಳು ಕಾಳುಗಳು ಇದ್ದಂತೆ ಕೆಲವು ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಅದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಓಡಾಡುವ ಮಂದಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸದೇ ಓಡಾಡುವುದು, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಉಗಿಯುವುದು, ಒಂದು ಚೂರೂ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಪಾಡದೇ, ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಬಿದ್ದು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಓಡಾಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಅಂತಹವರಿಗೆ ದಂಡಂ ದಶಗುಣಂ ಭವೇತ್ ಎನ್ನುವಂತೆ ದಂಡ ಹಾಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು.

ಹೇಗೂ ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಹಣವಿಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಬೊಕ್ಕಸ ತುಂಬಿಸಿದರಾಯಿತು ಎಂದೆಣಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ 1000/- ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ದಂಡವನ್ನು ಹಾಕುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಜನರಿಂದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೋಸ್ಕರವೇ ಸರ್ಕಾರ ಇರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಇರುವುದಲ್ಲಾ ಎಂದು ಜನಾಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಾಪರ ಯೋಚಿಸದೇ, ಸಾದ್ಯತೇ ಭಾಧ್ಯತೇ ಯೋಚಿಸದೇ, ಅದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿ ನಂತರ ಯಾರದ್ದೋ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಿಸುವ ಚಾಳಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲೂ ಮುಂದುವರೆಸಿದ ಘನ ಸರ್ಕಾರ ದಂಡದ ಮಿತಿಯನ್ನು 250 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಇಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಜನಪರ ಮತ್ತು ಜನಸ್ನೇಹೀ ಸರ್ಕಾರ ಎಂದು ತನ್ನ ಬೆನ್ನು ತಾನೇ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ಗೊಳಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿ ಮಾರ್ಷಲ್ ಗಳೆಂಬ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಸಮಾನಂತರ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಂತಹ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವರಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಲಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡಲು ಮಾತ್ರಾ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಹಾರುವ ಓತೀಕ್ಯಾತನಿಗೆ ಬೇಲಿ ಕಾಯುವ ಉಸಾಬರೀ ನೀಡಿದ ಹಾಗೆ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ಕರೋನ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಂಡ ಆ ಮಾರ್ಷಲ್ಗಳು ಜನರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದರ ಕುರಿತು ತಿಳುವಳಿಕೆ ನೀಡುವ ಬದಲು ಹಣ ಮಾಡುವ ದಂದೆಗೆ ಇಳಿದು ಬಿಟ್ಟರು. ದಿನಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲೇ ಬೇಕು ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಿಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ದಂಡದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೀಕಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮದಂತೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸರ್ಕಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಗಲು ದರೋಡೆಗೆ ಇಳೆದೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಹಾಗಾಗಿ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ, ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬರೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ದಂಡ ವಸೂಲು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಒಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಕೈ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ, ಬೆಂಕಿಯ ಬಿಸಿಯ ಅನುಭವ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮುರಿದ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನೀಡಿ ಒಂದು ಮಾಸ್ಕ್ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಭಿಯಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬೆಲೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಎನ್ನುವಂತೆ, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಊಟಕ್ಕೇ ಪರದಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ, ಮೂಗು, ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮೂಗಿಗೇ ಹತ್ತಿ ಎಂದು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ದಂಡವನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಜಡಿಯುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ ತಾಕೀತು ಬೇರೆ.

ಬಡವನ ಕೋಪ ದವಡೆಗೆ ಮೂಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುವುದು ಕೇವಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಷ್ಟೇ. ಇದೇ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ, ಇದೇ ನಾಯಕರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ, ಮುಂಜಿ, ನಾಮಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಇವರ ಉಪಚುನಾವಣೆ, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮಸ್ಕ್ ಇಲ್ಲದೇ ಸೇರಿಸಿದಾಗ ಈ ಯಾವುದೇ ನಿಯಮಗಳು ಪಾಲನೆಯಾಗದೇ ಹೋದ್ದದ್ದನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ. ದಂಡ ಹಾಕಲು ಧೈರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಾರ್ಷಲ್ಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಕೇವಲ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ಮತ್ರವಲ್ಲದೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಸ ಎಸೆಯುವರ ಮೇಲೆಯೂ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಾರ್ಷಲ್ಗ ಪಡೆ ನಗರದ ಬಹುತೇಕ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಠಳಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಸ ಎಸೆಯುವರಿಂದಲೂ ದಂಡ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೇ ಖಾಸಗೀ‌ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ‌ ಕಸವನ್ನು ಎಸೆಯುವವರನ್ನು ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಅಂತಹ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ ಖಂಡನಾರ್ಹವೇ ಸರಿ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಸ ಎಸೆದರೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಮಾರ್ಷಲ್ಗಳು ಏಕಾಏಕಿ ಒಬ್ಬ ವಯೋವೃದ್ಧರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದ‌‌ ಕೀಲಿ ಕದಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ‌1000‌ರೂಗಳ‌ ದಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟ ಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು‌ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದುಂಡಾವರ್ತನೆಯನ್ನು ದಾರಿ ಹೋಕನಾಗಿ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು, ಈ ಮಾರ್ಷಲ್ಲುಗಳ ಬಳಿ ಈ ‌ರೀತಿಯಾಗಿ ದಂಡ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು‌ ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ದಂಡ ವಿಧಿಸ ಬಹುದು ಎಂಬ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಧಿಕೃತ ಸರ್ಕಾರೀ ದಾಖಲೆಗಳ ಇದೆಯೇ? ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದವರಿಗೇ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ‌ ಮೇಲೆಯೇ ಮಾರ್ಷಲ್ ಗಳು ಮುಗಿಬಿದ್ದದ್ದು‌ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವೇ ಸರಿ.

ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಓಡಾಡುವವರ‌ ಅಷ್ಟೋಂದು ದಂಡವನ್ನು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟಲು ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು?‌ ಒಮ್ಮೆ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದೋ ಅಥವಾ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನೋಟೀಸ್ ನೀಡಿ ನಂತರ ದಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ‌ಮಾಡ ಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಂಪರಾಮಾಯಣ ನಡೆದ ನಂತರ ಇಲ್ಲೇಕೆ ಕಸ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಕಸ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರ ಬಳಿ ಕೊಡಬಾರದೇ ಎಂದು ಅ ವಯೋವೃದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಕಸದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳೂ ಪ್ರತೀ ಮನೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ರಸೀದಿ ಇಲ್ಲದೇ 30-50 ಪಡೆದು ಕೊಂಡರೂ ಪ್ರತೀ ದಿನ ಕಸ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಹಸೀ ಕಸ ಮತ್ತು ಒಣ ಕಸ ಎಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ನೂರಾರು ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಣಗಳು, ದೇವರಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಊಟದ ಎಂಜಿಲು ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಆರಂಭಾದಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲದೇ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಸುಲಿಗೆಯ ನಂತರವೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಸುಲಿದ ಸಿಪ್ಪೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದೇ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡುವುದು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು.

ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಜನಾ ಎಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು.? ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೇ, ವಿಂಗಡಿಸಿದ ಪ್ರತೀ ಕಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆದೇಶ ನೀಡಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ, ಪ್ರತೀ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರೀತಿಯ ಕಸವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಒಂದು ನಿಗಧಿತ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದಲ್ಲಿ ಜನರು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡದೇ ತ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಗಧಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ಕಾರ ಜನರ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಉತ್ತಮವಾದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ. ಅದನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡುವವರು. ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಮರೆತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ದಬ್ಬಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ದಂಡ ಹೇರುವ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗದು ಅಲ್ಲವೇ? ಸರ್ಕಾರೀ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನು ಮೀರಿದರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಕ್ರಮ ಜಾರಿಗೆ ಯಾಗಬೇಕು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ಥಿತಿವಂತರಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸುಣ್ಣ ಎಂತಾಗಬಾರದು.

ಇನ್ನು ದಂಡ ಎನ್ನುವುದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕಡೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗ ಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಇಂತಿಷ್ಟು ದಂಡವನ್ನು ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ನಿಗಧಿ ಮಾಡಿ, ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮುಂದಾದಲ್ಲಿ, ಅದು ಸರ್ಕಾರೀ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಹಗಲು ದರೋಡೆಯಂತಾಗಿ, ಜನಾಕೋಶ್ರಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರತಿರೋಧ ತರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಜನರ ಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರೇ ಬೆಂಬಲಿಸಿ, ಮತ ಹಾಕಿ, ಆರಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರದ, ನಿಯಮಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹುಚ್ಚುತನದ ಪರಮಾಧಿಯಾಗಿ ಹೇಸಿಗೆ ತರುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ದಂಡ ಹಾಕುವುದೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿ, ನೆಪಮಾತ್ರದ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿ, ಮಾಸ್ಕ್ ಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ, ಕಸವನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಬಲವಂತದ ಯಾವುದೇ ಆದೇಶವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಹೋದರೆ, ಅದು ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಈಡು‌ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗದು. ಅಹಿಂಸಾ ಪರಮೋ ಧರ್ಮ‌ ಎನ್ನುವುದೇ ನಮ್ಮ‌ ದೇಶದ ಧ್ಯೇಯವಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ಇಂತೀ ನಿಮ್ಮ ಉಮಾಸುತ

ದಿನಾ ಸಾಯುವವರಿಗೆ ಅಳುವವರು ಯಾರು?

ಬೆಂಗಳೂರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ನಗರ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುವ ಮತ್ತು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಛೇರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ಇಚ್ಚೆಪಡುವ ನಗರ. ಭಾರತದ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿ. ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಅಪ್ ಹಬ್. ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದ್ವಿಚಕ್ರವಾಹನಗಳು ಇರುವ ಊರು. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಹೊರಟರೇ ಪದಗಳೇ ಸಾಲದು.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆರೆ ಕಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಹಸಿರುಮಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ರೋಗಿಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೆಂದರೆ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಖಾಯಿಲೆಗಳೂ ಇಲ್ಲಿಯ ಹವಾಮಾನದ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾರದೇ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕ್ ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲದೇ ಪ್ರತೀ ಬಡವಾಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಉದ್ಯಾನಗಳು ಇದ್ದು ಬೆಂಗಳೂರು ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು. ಬಹುತೇಕ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯಗಳು, ಗಲ್ಲಿಗೊಂದಂತೆ ಇರುವ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು ಎಲ್ಲರ ನಾಲಿಗೆಯ ಬರವನ್ನು ತಣಿಸುತಿದ್ದವು. ಐ.ಟಿ.ಐ. ಹೆಚ್.ಎಂ.ಟಿ, ಹೆಚ್.ಎ.ಎಲ್, ಬಿಇಎಲ್, ಮುಂತಾದ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಾಮ್ಯದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ಟಾಟಾ ಇನಿಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್, ರಾಮನ್ ಇನಿಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್, CPRI, ADA, DRDO, GTRE, ಮುಂತಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಘನತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಕಿರೀಟವಿಟ್ಟಂತೆ ಇಡೀ ರಾಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧಾನ ಸೌಧ, ರೈಲ್ವೇನಿಲ್ದಾಣ, ಅಂತರಾಜ್ಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ನಗರಕ್ಕೆ ಕಳಶ ಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ನಗರದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗ ಬಹುದಾಗಿತ್ತು

ಬರ್ತಾ ಬರ್ತಾ ರಾಯರ ಕುದುರೆ ಕತ್ತೆ ಆಯ್ತು ಎನ್ನುವಂತೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಿರ್ಮಾತ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಕೆಂಪೇಗೌಡರು ನಗರದ ಹೊರವಲಯಗಳ ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಪುರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಈ ಗೋಪುರಗಳ ಸಹರದ್ದು ಮೀರಿ ಬೆಳೆದರೆ ಕೇಡುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಅಂದು ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಪುರಗಳು ಇಂದು ನಗರದ ಹೃದಯದ ಭಾಗವಾಗಿ,. ನಗರ ಅಡ್ಡಡ್ಡ ಉದ್ದುದ್ದವಾಗಿ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಮೊವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರಾಭಿವೃಧ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೊರವಲಯದ ವರ್ತುಲ ರಸ್ತೆಗಳೇ ಇಂದು ಒಳವಲಯದ ರಸ್ತೆಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾಹನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ವಾಹನಗಳನ್ನೇ ಅವಲಂಭಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಇಡೀ ಎಷ್ಯಾ ಖಂಡದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನ ಹೊಂದಿರುವ ನಗರವೂ ನಮ್ಮದೇ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಾಹನಗಳು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಗಿಳಿಯುವ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲೂ ವಾಹನದ ದಟ್ಟಣೆಯಾಗಿ, ಅವುಗಳು ಉಗುಳುವ ಹೊಗೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ರಸ್ತೆಗಳೋ,ಆದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡದಿರುವುದೇ ಒಳಿತು. ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರ ಬರಲಿ, ಆ ತೆರಿಗೆ, ಈ ತೆರಿಗೆ, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಎಂದು ಪ್ರತೀ ವಾಹನ ಕೊಂಡಾಗಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಏನು? ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ರಸ್ತೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಗಮನ ಹರಿಸದಿರುವುದು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೇನೋ ವೈಟ್ ಟಾಪಿಂಗ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರಾಗಿಯೇ ಇದ್ದ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಜನರು ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಣದಿಂದ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ರಸ್ತೆಗಳ ಅಭಿವೃಧ್ಧಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಯ ಕಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್ಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಉದ್ದಾರವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಈ ರೀತಿಯ ಹದಗೆಟ್ಟ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಪಾಡನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಳ ತೀರದಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಿಮೀ ದೂರವನ್ನು ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಲು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹೆಚ್ಚೆ ನಮಸ್ಕಾರದಂತೆ ಆಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕಾದಂತಹ ದುಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೆಬ್ಬಾಳ, ಮೇಖ್ರೀಸರ್ಕಲ್, ಕೆ.ಆರ್. ಪುರಂ, ಮಾರತ್ ಹಳ್ಳಿ ಬ್ರಿಡ್ಜ್, ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಸರ್ಕಲ್ ಗಳನ್ನು ದಾಟುವುದು ದಿನದ ಇಪ್ಪನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳೂ ಸಹಾ ನರಕ ಸದೃಶವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಳೆಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾರ್ಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಹನ ಏನದರೂ ಕೆಟ್ಟು ನಿಂತಿತೆಂದರೆ ಮೈಲು ಗಟ್ಟಲೆಯ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯಾಗುವುದು ದಿನ ನಿತ್ಯವೂ ಖಾಯಂ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ. ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆ ಮೆಟ್ಟ್ರೋ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೋ ಇಲ್ಲವೆ ಮೆಲ್ಸೇತುವೆ/ಕೆಳ ಸೇತುವೆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆಸುವ ಕಾಮಗಾರಿಗಳೂ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಗೆ ಉರಿಯೋ ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪಾ ಸೇರಿಸುವಂತಿದೆ. . ಹೀಗೆ ವಾಹನ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಗಟ್ತಲೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಕರ್ಮವಿರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ಬಹುತೇಕ ಜನರು, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಮತ್ತು ಮಧುಮೇಹಿಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಯೋಚಿಸ ಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕಳೆಯುಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ, ಅಪ್ಪೀ ತಪ್ಪೀ ಮಾರ್ಗದ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂದ್ರೆ, ಕರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ್ವೀ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಚಾರ ಕೆಟ್ಟಿತೂ ಅಂತಾನೇ. ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ದಂಡ ತೆರಲೇ ಬೇಕು ಅದಲ್ಲದೇ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ವಾಹನಗಳು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಹೋದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಕಳ್ಳಕಾಕರಿಗೆ ಈ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ರೊಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತಾಗಿ, ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲೇ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ವಾಹನ ಸವಾರರನ್ನು ದೋಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮೈಲೇಜ್ ಕೊಡುತ್ತದೆ.? ನಿಮ್ಮ ಗಾಡಿ ಎಂದು ಕೇಳುವುದು ಸಹಜವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವ ಬದಲು ಒಂದು ಮೈಲಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಲೀಟರ್ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಕಿಸ ಬೇಕು ? ಎಂದು ಕೇಳುವ ದುರ್ಗತಿ ಬಂದೊದಗಿದೆ.

WhatsApp Image 2019-10-24 at 11.53.28 PM
ಸಮಯ ಮತ್ತು ರಸ್ತೆ ಎರಡೂ ಎಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತಾದರೂ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅವ್ಯಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ವಾಹನ ದಟ್ತಣೆಗೆ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲೀ ಪೋಲೀಸರಾಗಲೀ ಮುಂದಾಗದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖಂಡನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಹೆಲ್ಮೇಟ್ ಹಾಕಿಲ್ಲಾ , ಹೆಡ್ ಲೈಟ್ ಸರಿಯಿಲ್ಲಾ, ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲಾ ಇನ್ಷೂರೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲಾ ಎಂದೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಆಮೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ವಾಹನ ಚೆಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರೀ ಎಂದು ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಪೋಲಿಸರು ನಿಂತು ಜನರಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು, ರಸ್ತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತು ವಾಹನಗಳ ಸುಗಮ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾದಿಕೊಡದಿರುವುದು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.

WhatsApp Image 2019-10-19 at 3.52.39 PM
ವಾಹನದಟ್ಟಣೆಯಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೇಟರ್ ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತಣ್ಣೀರಿನ ಹಳ್ಳಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿಯ ಕೆನ್ನೆಯಷ್ಟು ನುಣುಪಾಗಿದ್ದ ರಸ್ತೆಗಳು ಇಂದು ಗುಂಡಿಗಳ ಗೂಡಾಗಿದೆ. ಮುಂಚೆಲ್ಲಾ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ನೋದಿಕೊಂಡು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದರ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಗುಂಡಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ವಾಹನ ಚೆಲಾಯಿಸವೇಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ . ಅರೇ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಹೇಗಾಯಿತೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಹೊರಟರೆ ಸಿಕ್ಕ ಕಾರಣ ಅತ್ಯಂತ ಘನ ಫೋರಕರವಾದದ್ದು. ದನದಾಹಿ ಜನರುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದದ್ದು ಇಂದು ಅದ್ವಾನ ನಗರಿ ಎಂದೇ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ. ಜನರೂ ಸಹಾ ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತೀ ದಿನ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು‌ ಕಡೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದರೂ ಗೋರ್ಕಲ್ಲ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿದಂತೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಖಃದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ದಮ್ನಯ್ಯಾ, ಗುಡ್ಡಯ್ಯಾ, ಎನ್ನುತ್ತಾ ಜನರಿಗೆ ಕಣ್ಣೊರೆಸುವಂತೆ, ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದಂತೆ ಡಾಂಬರ್ ಬಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿದು ಮೂರೇ ಮೂರು ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಹಾಕಿದ ಡಾಂಬರ್ ಕಿತ್ತುಹೋಗಿ ಗುಂಡಿಗಳ ಆಗರ ಆಗಿ ಹೋದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ತೇಪೆ ಹಾಕಲು ಮತ್ತೊಂದು ಚುನಾವಣಗೇ ಕಾಯ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾ ಸಾಯುವವರಿಗೆ ಅಳುವವರು ಯಾರು ? ಎನ್ನುವಂತೆ ನಮ್ಮಂತಹವರ ಈ ಅಳಲನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಅದ್ಯಾಕೋ ಏನೋ, ಬಿಬಿಎಂಪಿ, ಜಲ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು ಕೆಇಬಿಯವರ ನಡುವೆ ಎಣ್ಣೆ ಸೀಗೇಕಾಯಿ ಸಂಬಂಧ. ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಅವರು ಅತ್ತೂ ಕರೆದು ಅತ್ತೇ ಮನೆಯವರು ಔತಣ ಮಾಡಿದರೂ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಡಾಂಬರ್ ಹಾಕಿದ ಮೂರೇ ದಿನಗಳೊಳಗೆ ಜಲ ಮಂಡಳಿ ಇಲ್ವೇ ಕೆಇಬಿಯವರು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಅಗದು ಹಾಕಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ಈ ನಡುವೆ OFC & GAIL ಅವರೂ ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಇರೋ ಬರೋ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಲು ತಮ್ಮ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯ. ನಾವುಗಳು ನೀರು, ಒಳಚರಂಡಿ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯುತ್ ಪಡೆಯಲು ರಸ್ತೆ ಅಗೆಯಬೇಕಾದರೆ ನೂರೆಂಟು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುವೆ ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಣ ಕುರುಡು ಏಕೆ ಎಂಬುದು ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಓಳ್ಳೆಯ ರಸ್ತೆಗಳು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಥಗಳು ಎಂದು ಮನಗಂಡ ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪ್ರಧಾನಿಳಾಗಿದ್ದ      ದಿ. ಆಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರು ಗ್ರಾಮ ಸಡಕ್ ಯೋಜನೆ, ಸುವರ್ಣ ಚತುರ್ಭುಜ ರಸ್ತೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಿ.ಮೀ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಾತಸ್ಮರಣೀಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಶದ ಹಿನ್ನಡೆಯೇ ಸರಿ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸರ್ಕಾರ ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತರವಾದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳವಿದೆ

WhatsApp Image 2019-10-24 at 11.56.51 PM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ರ್ಕಾರ ಸುಗಮ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅಪಘಾತ ತಡೆಯಲು ನೂರಾರು ರಸ್ತೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ, ರಸ್ತೆಗಳ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನೂ ತಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಸಂಚಾರವೂ ಸುಗಮವಾಗಿರುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ? ಜನರು ಸಂಚಾರಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿದರೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಸರ್ಕಾರ. ಅದರೆ ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆಂದೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ವಾಹನ ಖರೀದಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮಿಂದ ಹಣ ಪೀಕುವ ಮತ್ತು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ತೆರಿಗೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಅದೇ ಸರ್ಕಾರ, ರಸ್ತೆಗಳ ಅಭಿವೃಧ್ದಿಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಬೇಕು? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಗಂಟೆ ಕಟ್ಟುವವರಾರು? ಎಂದು ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?