ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿ ಸಪ್ಕಾಲ್, ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳ ಅಕ್ಕರೆಯ ಆಯಿ

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿ ಎಂದರೆ ಅನಾಥರ ಪಾಲಿನ ಆಯಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದವರು. ಸುಮಾರು 50 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ  ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಇಲ್ಲದ ಸಾವಿರಾರು ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನೀಡಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವ ಕಾರಣ ಆಕೆ ತನಗೆ  207 ಅಳಿಯಂದಿರು ಮತ್ತು 36 ಸೊಸೆಯರು ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ನವೆಂಬರ್ 14, 1948 ರಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ವಾರ್ಧಾ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸಿಂಧು ಸಪ್ಕಾಲ್ ಸಿಂಧು ತಾಯಿ ಆಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಒಂದು ರೋಚಕ ಕತೆ. ತನ್ನೂರಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಅಂಗವಾಗಿ ತನ್ನ 4 ನೇ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸಿ ಓದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಅದಾಗಲೇ 32 ವರ್ಷದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ  ಮದುವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು.  ಆಕೆಗೆ ಕೇವಲ 19 ವರ್ಷದಗಳಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮೂರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಳಲ್ಲದೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಗು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿತ್ತು.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಊರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೂರ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದ. ಆತ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ದುದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ದಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ದುಡಿದಕ್ಕೆ  ತಕ್ಕ ಹಣವನ್ನೂ ನೀಡದೇ ಸತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಕ್ರೂರತೆಗೆ ಹೆದರಿ ಯಾರೂ ಸಹಾ ಚಕಾರವನ್ನು ಎತ್ತದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸಿಂಧು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಆತನ ವಿರುದ್ಧ  ಊರಿನ ಕಲೆಕ್ಟರ್ ಬಳಿ ದೂರು ನೀಡಿದಳು. ಆಗ ಪೊಲೀಸರು ಬಂದು ಆ ಕ್ರೂರಿಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುವಿನ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದಾಗಿ,  ಆತ ಸಿಂಧುವಿನ ಪತಿಯ ಬಳಿ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ನಡತೆಗೆಟ್ಟವಳು. ನನಗೂ ಆಕೆಗೂ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ  ಮಗು ನನ್ನದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ನಂಬಿದ ಆಕೆಯ ಪತಿ ತುಂಬಿದ ಗರ್ಭಿಣಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿದೇ, ಕೋಪದಿಂದ  ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಜಾಡಿಸಿ ಒದ್ದ.  ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಪರಿಯ ಏಟಿನಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತರ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾದಳು. ಆಕೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ‍ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಆಕೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ  ಹಸುಗಳ ತುಳಿತದಿಂದ ಅವಳು ಸತ್ತಳು ಎಂದು  ಜನ ಭಾವಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಹಸುಗಳಿದ್ದ ತನ್ನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಸಾಗಿಸಿ ಪರಾರಿಯಾಗಿದ್ದ.

ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ ಗುಣದಲೀ ಮೇಲು ಮಾನವ  ಅದಕಿಂತ ಕೀಳು ಎನ್ನುವ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಆವರ ಹಾಡಿನಂತೆ, ಅವಳು ಸಾಕಿದ ಆ ಹಸುಗಳೇ ಆಕೆಗೆ ನೆರಳಾಗಿ ನಿಂತು ಅವಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುದ್ದಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಳೋ ಇಲ್ಲಾ ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಆಕೆಯ ಮಾವನವರು ಬಂದಾಗ ಆ  ಹಸುಗಳು  ಅವರನ್ನು  ಅಕೆಯ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೂ ಬರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಇಲ್ಲಿದ್ದರೆ ತನಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಹಸುಗೂಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹತ್ತಿರದ ರೈಲ್ವೇ ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ತಾನೂ ಮತ್ತು ಹಸುಗೂಸು ಸಾಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ರೈಲು ಬಂದು ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿದು ಆಕೆಯ ಪ್ರಾಣ ಪಕ್ಷಿ ಹಾರಿ ಹೋಗತ್ತದೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದಾಗ, ತಾನೊಂದು ಬಗೆದರೆ ದೈವವೊಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಆಕೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿಸಿತು.

ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನರಳುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ವಯಸ್ಸಿನ ಮುದುಕರೊಬ್ಬರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು. ಆತನಿಗೆ ತಿನ್ನಲು  ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಡಬಹುದೇ ಎಂದು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದಾಗ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೊಂದು ಸ್ಮಶಾನ ಕಾಣಿಸಿತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ  ಹೆಣದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು  ಗೋಧಿಹಿಟ್ಟನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿ, ಹೆಣವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೌದೆಯನ್ನೇ ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಆ ವೃದ್ಧರ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿದಾಗ ಆತನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಮಂದಹಾಸ ಆಕೆಗೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನಂತೆ. ಆಗ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವಾಯಿತುಸುಮ್ಮನೆ ಸಾಯುವ ಬದಲು ಇಂತಹ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅದೇ ಊರಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇರುವ ನಿರ್ಗತಿಕರು ಮತ್ತು ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳು ಆಕೆಗೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಬೀದಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಭಿಕ್ಷೆ ಎತ್ತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡತೊಡಗಿದಳು. ದಿನೇ ದಿನೇ  ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರತೊಡಗಿತು. ಆಕೆಯ ಈ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಆ ಊರಿನ ಆನೇಕರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಡಪ್ಸಾರ್ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ‘ಸನ್ಮತಿ ಬಾಲನಿಕೇತನ್’ಎಂಬ ಮೊದಲ ಬೀದಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಸುಂದರವಾದ ಅನಾಥಾಶ್ರಮ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದೂವರೆ ಸಾವಿರವನ್ನೂ ಮೀರಿತ್ತು. ಆಶ್ರಮದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತದ ನೆರಳು ಬೀಳಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗಳಾದ ಮಮತಾಳನ್ನು ಬೇರೆಯ ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಯಾವುದೇ ಅನುದಾನಕ್ಕೂ ಕೈ ಚಾಚದೇ, ಕೇವಲ ಸೇವಾಸಕ್ತ ದಾನಿಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಈ ಅನಾಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉತ್ತಮವಾದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಆಕೆಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಪರಿಣಾಮ ಆಕೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಿ ಬೆಳೆದವರು ಹಲವರು ವೈದ್ಯರು, ಕೃಷಿಕರು, ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದೂ ಎಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತಮ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅದೊಮ್ಮೆ ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿ ಆಶ್ರಮದ ಮುಂದೆ  ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಸವಳಿದು ಬಂದು  ನಿಂತು ಅಕೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಕೋರಿದ. ಬಹಳ ನಿತ್ರಾಣರಾಗಿದ್ದ ಆತನನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು ವಿಕಾರವಾಗಿ  ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಗಡ್ಡವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಆತನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಹೊಸದಾದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಡಿಸಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ವೈದ್ಯೆಯ ಬಳಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಿ ಆತನನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೇ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿತು. ಆಕೆಯ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಲು ಬಂದವ ಬೇರಾರೂ ಆಗಿರದೇ ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಪತಿಯಾಗಿದ್ದ.  ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿದ್ದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಆತ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಗುವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಆತ ಈ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಕರಾರು ಒಡ್ದಿ ಆತನಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆತ ಈಗ ಅವಳ ಗಂಡ ಅಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆಕೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಆಕೆ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಆತ ಆಕೆಯ ಮಗ. ಇನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿ ಆತನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುಣಮುಖ ಗೊಳಿಸಿದವಳು ಆತನ ಸ್ವಂತ ಮಗಳಾಗಿದ್ದಳು ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಅಂಶವಾಗಿತ್ತು.

ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿಯರನ್ನು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ ಆ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ಮಂಜಿಲ್ ಬಹುತ್ ದೂರ ಹೈ. ಜಾನಾ ವಹಾನ್ ಜರೂರಿ ಹೈ! ರಾಸ್ತಾ ಮುಷ್ಕಿಲ್ ಹೈ. ಹಮೆ ಮರನಾ ಮಂಜೂರು ಹೈ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಸೆರಗು ಹಿಡಿದು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಮತ್ತು ಆಕೆಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಕೆಯ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಕೇವಲ 4ನೇ ತರಗತಿ ಓದಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಿಂಧುವಾಗಿದ್ದವಳು  ಈಗ ಸಿಂಧೂತಾಯಿ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು  ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ, ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಆಕೆಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳೇ ಈಕೆಯ ಸಾಧನೆಗೆ ಬೆರಗಾಗಿ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದರು.  ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೂ ಆಕೆ ಬಸವಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದರು.  ಸುಮಾರು 750 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ,  ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಾಗ ಹಿಗ್ಗದೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಕುಗ್ಗದೇ ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ ಎಂದು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಿನ ಆಯಿ ಸಿಂಧುತಾಯಿ ಸಪ್ಕಾಲ್ ಆವರಿಗೆ ತಮ್ಮ 73 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಯೋಸಹಜ ಖಾಯಿಲೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಪುಣೆಯ ಖಾಸಗೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಪುಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗ್ಯಾಲಕ್ಸಿ ಕೇರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಹರ್ನಿಯಾ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದು, ಚೇತರಿಕೆ ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು.  ಎಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯರುಗಳ ಹರಸಾಹವೂ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹುಣಸೇ ಹಣ್ಣು ತೊಳೆದಂತಾಗಿ  ಆವರು ನೀಡಿದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸಿಂಧು ತಾಯಿಯ ದೇಹ ಸ್ಪಂದಿಸದೇ ಜನವರಿ 4, 2022ರ ರಾತ್ರಿ 8 ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ಡಾ.ಶೈಲೇಶ್ ಪುಂಟಂಬೆಕರ್ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು  ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನಾಥರಾದರು ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯವೇನಲ್ಲ.

ಕಡು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು  ಅಪಾರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಸಾವಿರಾರು ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಕ್ಕರೆಯ ಅಯಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿ ಸಪ್ಕಾಲ್ ಎಂದೂ ಯಾರನ್ನೂ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದ ಬೇಧ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನೂ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ಆಕೆಯ ಜೀವನ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, 2010 ರಲ್ಲಿ, ಆಕೆಯ ಜೀವನವನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿದ ಮೀ ಸಿಂಧುತೈ ಸಪ್ಕಲ್  ಎಂಬ ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರವು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದು 54 ನೇ ಲಂಡನ್ ಚಲನಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಅಕೆಯ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಸಮಾಜದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ ಸಿಂಧೂ ತಾಯಿಯವರ ಅಗಲಿಕೆಗೆ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶದ ನಾನಾ ಗಣ್ಯರು ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಆಕೆಯ ಆಶ್ರಮದ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಯಿಯ ಅಕಾಲಿಕ ಅಗಲಿಕೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಭರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ ಎಂದು ಕೋರಿದ್ದಾರೆ.

ಹೆತ್ತವರಷ್ಟೇ ಅಮ್ಮಯೇನಲ್ಲ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದವರೂ ಅಮ್ಮನೇ. ದೇವಕಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಜನ್ಮದಾತೆಯಾದರೂ ಆತನನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ಬೆಳದಿದ ಯಶೋಧೆಯೂ ಆತನಿಗೆ ತಾಯಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸರ್ವಸ್ವ ಎಂದು ತನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನೇ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಸಿಂಧು ತಾಯಿಯಯವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಆ ಭಗವಂತನು ನೀಡಲಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಜೀವನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಗಲಿ ಎಂದು ನಾವೂ ನೀವೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಡಾ. ತೋನ್ಸೆ ಮಾಧವ್ ಅನಂತ್ ಪೈ

pai2

ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರಾಗಿದ್ದು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್, ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗ, ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹರಿಕಾರರಾದ ಡಾ. ತೋನ್ಸೆ ಮಾಧವ್ ಅನಂತ್ ಪೈ, ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಟಿಎಂಎ ಪೈ ಅವರ ಯಶೋಗಾಥೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯೋಣ ಬನ್ನಿ.

ಅದು 18ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ, ಗೋವಾದಲ್ಲಿನ ಕ್ರಿಶ್ಛಿಯನ್ನರ ಮತಾಂತದ ಧಾಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಉಡುಪಿಯ ಸಮೀಪದ ಮಣಿಪಾಲದಿಂದ ಸುಮಾರು 4 ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಯಾಣಪುರ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕೊಂಕಣೀ ಭಾಷಿಕರಾದ ಶ್ರೀ ಮಾಧವ ಪೈ ಅವರಿಗೆ ಏಪ್ರಿಲ್ 30, 1898ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಮಗನಿಗೆ ಅನಂತ ಪೈ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಅನಂತ್ ಮದ್ರಾಸ್ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಗಳಿಸಿದ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದಾಗ ಮನೆಯವರು ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ವೈದ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದಾಗ ಪೋಷಕರ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಲಾಗದೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೋಷಕರ ಅಭೀಪ್ಸೆಯಂತೆ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಆರಂಭಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಹೇಳೀ ಕೇಳಿ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಾರರ ಕುಟುಂಬವೇ ಆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಕೇವಲ ನೆಗಡಿ ಶೀತ, ಜ್ವರ, ಅತಿಸಾರ, ಭೇದಿ ಮತ್ತು ಅಜೀರ್ಣದಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರ ಮನವೊಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ವಿಫಲರಾಗಿ ಭಗ್ನ ಹೃದಯಿಯಾದಾಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಈ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅದೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಬಳಿ ಬರುವ ರೋಗಿಗಳು ತಾನು ಕೇಳಿದಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡಲು ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಥಟ್ ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸದೇ ಇರುವ ಕಾರಣವೇ ನನಗೂ ಸಂಪಾದನೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಇದಕ್ಕೇನಾದರೂ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಆದುವರೆವಿಗೂ ಭಾರತ ಕಂಡಿರದ ಅಥವಾ ಊಹಿಸಿರದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ನೀವು ಹೇಗೋ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹಾ ಅದೇ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸದೇ ಓದಿ ಕೈತುಂಬ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕು ಹಸನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ

ವೈದ್ಯರು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಂಬಿದರೂ ಗಂಡ ತಂದ ಮೀನನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ತಂದ ಹಣ ಕೇವಲ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮೀನು ಹಿಡಿದು ತಂದ ಆಯಾಸ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕುಡಿತದಲ್ಲೇ ಖರ್ಚಾಗುವ ಕಾರಣ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಳಲನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಪೈಸೆಗಳು ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಪೈಗಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರ ಕಂಪೌಂಡರ್ ಅವರನ್ನು ಆ ಮೀನುಗಾರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ 25 ಪೈಸೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಣವನ್ನು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮೀನುಗಾರ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪಿಗ್ಮಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನೂರಾರು ಮಹಿಳೆಯರು ಈ ಉಳಿತಾಯ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಹೂಡಿದ ಪರಿಣಾಮ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪೈ ಅವರ ಬಳಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಯೋಜನೆಯ 2 ನೇ ಹಂತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಕೇವಲ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಮೀನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಲೋಟ ಹಾಲು ನೀಡುವಂತೆ ಅವರ ತಾಯಿಯವರಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬರುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನವನ್ನೇ ನಡೆಸಲು ದುಸ್ಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಹಾಲನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದು ಎಂದು ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೇಳಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ನಾವು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹಾಲನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮಿಕ್ಕ ಹಾಲನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಣವನ್ನು ನಾವು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಆ ಹಣದಿಂದ ಹಸು ಕೊಳ್ಳಲು ಪಡೆದ ಸಾಲವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೀರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನವೊಲಿಸಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಿತಾದರೂ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಸುಗಳು ಸಾಕಲಾಗಿ ಅವುಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಲನ್ನು ಡಾ.ಪೈಗಳಿಗೆ ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ಅವರು ಹಾಲು ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿದ ಹಾಲನ್ನು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹತ್ತಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹಣದ ಹರಿವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋದಾಗ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಉಪೇಂದ್ರ ಪೈರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಕೊಂಡು ಕೆನರಾ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಎಂಬ ಖಾಸಗೀ ಬ್ಯಾಂಕೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿ ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿ, ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಶಾಖೆಯನ್ನು 1925 ರಲ್ಲಿ ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. 1937 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಈ ಬ್ಯಾಂಕ್ ದೂರದ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಯರಿಂಗ್ ಹೌಸ್ ಆಗಿ ತನ್ನ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

pai5

ನಂತರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಜನರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಅವರಲ್ಲೇ ನೇಕಾರರ ಸಹಕಾರ ಸಂಘಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ನಿಂದಲೇ ಆವರಿಗೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಭಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮುದಾಯದ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯರ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗಿ ನಂತರ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಆನಂತರ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯವನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಮುಂದೆ ಅದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮಣಿಪಾಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

pai3

ಅಂದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮುಂದೆ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕನ್ನು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಎರವಲು ಪಡೆದ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆ ಇರುವ ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಮುಂಬೈಗೆ ಬಂದು ಅನೇಕ ವ್ಯಾಪರಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವರ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಲು ತಾವು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಯ ದರದಲ್ಲಿ ಧನ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಇವರ ಹಣ ಸಹಾಯದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಮಿಲ್ ಗಳು ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗಳ ಆಶಯದಂತೆ ಖಾಸಗಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳೆಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಿಕೃತ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಾಗಿ ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಛೇರಿಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ambani

ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿನ ಮೂಲದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ ತರುಣ ಧೀರೂಭಾಯ್ ಅಂಬಾನಿ ಎಂಬ ತರುಣ ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ನನಸಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರ ತಲಾಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅನಂತ ಪೈ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಎರಡೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೈಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೂಲು ಪರವಾನಗಿ ಪಡೆದು ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಧೀರೂಭಾಯಿ ಅಂಬಾನಿ ತನ್ನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅನಂತ ಪೈ ಅವರು ಕೇವಲ ಅಂಬಾನಿ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿರದೇ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ಸದಸ್ಯ ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ರಿಲಯನ್ಸ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.

ಅನಂತ್ ಪೈ ಮತ್ತು ಧೀರೂಬಾಯಿಯವರ ಸ್ನೇಹದ ಕುರುಹಾಗಿಯೇ ಅಂಬಾನಿ ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಅನಂತ್ ಅಂಬಾನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಇಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮಿಬ್ಬ್ಬರ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾತು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

pai6

1970ರಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಣಿ ಎಂಬ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪತ್ರಿಕಾರಂಗಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮಣಿಪಾಲ್ ಸಂಸ್ಥೆ ಮುಂದಿನ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ರೂಪತಾರಾ ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ, ತರಂಗ ಎಂಬ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ, ತುಂತುರು ಮತ್ತು ಸಚಿತ್ರ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳ ಪತ್ರಿಕೆ ಯಲ್ಲದೇ ತುಷಾರ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಿ ಇಂದಿಗು ಅತ್ಯಂತ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ.

ಹೀಗೆ ನೋಡನೋಡುತ್ತಲೇ ಅನಂತ ಪೈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮೊದಲುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣೀಭೂತರಾಗುತ್ತಾರೆ

  • ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಭಾರತದ ಏಕೈಕ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಂಕ್
  • ಅಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಖಾತೆ ತೆರೆಯಲು ಕನಿಷ್ಠ ಠೇವಣಿ ಮೊತ್ತ 5 ರೂಗಳು ಇದ್ದಾಗ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 25 ಪೈಸೆಗೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಖಾತೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
  • ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ನೀಡುವ ಖಾಸಗಿ ವಿದ್ಯಾ ಸಂಸ್ಥೆ
  • ಸ್ವ-ಹಣಕಾಸು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ
  • 1953 ರಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರ್ಬಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜು
  • 1957 ರಲ್ಲಿ ಮಣಿಪಾಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು,
  • ಮಣಿಪಾಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಆಫ್ ಡೆಂಟಲ್ ಸೈನ್ಸಸ್,
  • ಮಣಿಪಾಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಆಫ್ ಫಾರ್ಮಾಸ್ಯುಟಿಕಲ್ ಸೈನ್ಸಸ್
  • ಮಣಿಪಾಲ್ ಪ್ರಿ-ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಕಾಲೇಜು ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಡಾ. ಅನಂತ ಪೈ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಅರಸಿ ಬಂದಿವೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವೆಂದರೆ,

  • 1972 ರಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 1973 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಧಾರವಾಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ, 1975 ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರ ‍ಮತ್ತು ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಅವರಿಗೆ ಡಿ.ಲಿಟ್ ಪದವಿ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
  • pai7ಅಕ್ಟೋಬರ್ 9, 1999 ರಂದು ಅನಂತ ಪೈ ಆವರ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಂಚೆಚೀಟಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ
  • ಪೈ ಅವರನ್ನು ರಿಪ್ಲೀಸ್ ಬಿಲೀವ್ ಇಟ್ ಆರ್ ನಾಟ್ ಅವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

pai1

80 ವರ್ಷಗಳ ತುಂಬು ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿ ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಟಿ.ಎಂ.ಎ ಪೈ ಅವರು 1979 ರಲ್ಲಿ ವಯೋಸಹಜವಾಗಿ ನಿಧನ ಹೊಂದಿದ ನಂತರ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಉದ್ಯಮ ಮಗ ರಾಮದಾಸ್ ಪೈ ಮತ್ತು ಅವರ ಸೋದರಳಿಯ ರಮೇಶ್ ಪೈ ಅವರ ನಡುವೆ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿ ಹೋಯಿತಾದರೂ ಕೇವಲ ಪೈ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ವಿವಿಧ ಉದ್ಯಮಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಣಿಪಾಲ್ ಇಂದು ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನಗರವಾಗಿದೆ.

pai4

ಜುಲೈ 19 1969 ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ 51 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮಾರ್ಚ್ 31 , 2020 ರಲ್ಲಿ ಕೆನರಾ ಬ್ಯಾಂಕಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಅನಂತ ಪೈ ಅವರ ಕನಸಿನ ಕೂಸೊಂದು ಬ್ಯಾಂಕಿಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗಿದೆ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಣೆ ತರುವುದಲ್ಲದೇ ದೇಶ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದಲ್ಲದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಭಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಸ್ ಸ್ಟಡಿಯಾಗಿರುವ ಡಾ. ತೋನ್ಸೆ ಮಾಧವ್ ಅನಂತ್ ಪೈ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳ ಬಳಿ , ಬಸ್ ಇಲ್ಲವೇ ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ಡಾಣಗಳ ಬಳಿ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ತಾತ್ಸಾರದ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕಲವರೂ ಅಲ್ನೋಡೋ ಚಕ್ಕಾ ಬಂದ್ರೂ, ಅಲ್ನೋಡೋ ಕೋಜಾ ಬಂದ್ರೂ ಎಂದು ಛೇಡಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರೂ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಅಲ್ನೋಡೋ 9 ಎಂದು ಅಸಹ್ಯ  ಬರುವ  ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ತಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ತಮ್ಮದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ  ಹುಟ್ಟಿದ ಮನೆಯವರಿಂದಲೇ ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡು, ಸಮಾಜದ ದೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಷ್ಯರಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಕಾಡಿ ಬೇಡಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇನ್ನಾವೋದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯಕರ ಜೀವನ  ಸಾಗಿಸುವರ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲೇ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಅರಳುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಜನಪರ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಕಲಾ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಾಗಿ   ಅಂತಹದೇ ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಯಾದ ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿಯವರು ಈ ಬಾರಿ  ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವುದು  ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕಿಯ ಯಶೋಗಾಥೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯೋಣ ಬನ್ನಿ.

man6ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ತಗ್ಗಿನಮಠ ಎಂಬ ಊರಿನ  ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಶೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ  18-04-1964 ರಲ್ಲಿ  ಪುತ್ರನ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಮಂಜುನಾಥನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿಗೆ ಬಿ. ಮಂಜುನಾಥ ಶೆಟ್ಟಿ  ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನಿಡುತ್ತಾರೆ. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರಂತೆ ಆಡು, ಓದು, ಕುಣಿತ ಸಡಗರ  ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದ ಮಂಜುನಾಥನಿಗೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಸೇರುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವನ  ಶರೀರದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಆಗ ತೊಡಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ  ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆರೆಯಲು ಮುಜುಗರವಾಗ ತೊಡಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಇತ್ತ ಹುಡುಗಿಯರೂ  ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಇರಬೇಕು ಆವರ ಹಾಗೆ ಬದುಕ ಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿ, ಶಾಲೆಯ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ಹತ್ತನೆ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮಂಜುನಾಥಶೆಟ್ಟಿಯ ನಡವಳಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ಬದಲಾದಾಗ, ಅವರ  ತಂದೆ ಮನಗನನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಪಿಗ್ಮಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚುವುದಲ್ಲದೇ, ಮಂಜುನಾಥನಿಗೆ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಹಾವ ಭಾವಗಳನ್ನು ತೋರಿದಾಗ ಬಡಿಗೆಯಿಂದ ಬಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಗಾಗಲೇ  ಮಂಜುನಾಥನ ಮಾವನೊಬ್ಬ ಇದೇ ರೀತಿ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ತಮ್ಮ ಮಗನೂ ಆ ರೀತಿಯಾಗಬಾರದೆಂಬ ಕಳವಳ  ಅವರದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

man3ಈ ವಿಷಯ  ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರಿಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಏನೆಂದು ಕೊಂಡಾರು? ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಆತನ  ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೋದರಮವನೂ ಸಹಾ ಅದೇ ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕದ್ದಿರಿಂದಲೇ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಹೊಡೆದು ಬಡಿದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ  ಮಂಜುನಾಥಶೆಟ್ಟಿಯ ಮೈಮೇಲೆ ಹುಲಿಗೆಮ್ಮ ಬರುತ್ತಾಳೆಂಬ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಹುಲಿಗೆಮ್ಮ ದೇವತೆಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ 1985ರಲ್ಲಿ ಹೊಸಪೇಟೆ ತಾಲ್ಲೂಕು ಹುಲಿಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹುಲಿಗೆಮ್ಮ ದೇಗುಲದಲ್ಲಿ ಜೋಗತಿಯಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜೋಗತಿಯಾಗಿ ಮುತ್ತು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರವು  ಮನೆಯವರ ಅನಾದರಣೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ವಿಷ ಕುಡಿದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ  ಮನೆಯವರು ಚಿಗಟೇರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಬದುಕಿದ್ದಾನಾ ಇಲ್ಲವೇ ಸತ್ತು ಹೊಗಿದ್ದಾನಾ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಮನೆಯವರು ಯಾರೂ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ, ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ಲದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಇರುವ ಬದಲು ತಮ್ಮ ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ, ಸಮಾಜಮುಖಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೇವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ  ಅವರಿಗೆ ಗುರುವಾಗಿ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಳಮ್ಮ ಜೋಗತಿ ಸಿಕ್ಕ ನಂತರ ಅವರ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಕೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಕಾಳಮ್ಮನವರು ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆ ಮಗಳಾಗಿ ಸಾಕಿದ್ದಲ್ಲದೇ  ತಾವು ಕಲಿತಿದ್ದ ಸಕಲ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ತರುಣನಾಗ ಬೇಕಿದ್ದ ಮಂಜುನಾಥಶೆಟ್ಟಿ ಮಂಜಮ್ಮಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರ ಕಾಳಮ್ಮನವರ ಬಳಿ ಜಾನಪದ ನೃತ್ಯ, ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತಿತರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕ  ಕಲೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿ ತುಮಕೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಿಲ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಕಲಾಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಕಲಾಯಾನ ಆರಂಭವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಂದೆ ಕಲೆಗಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಡುಪಾಗಿಡುತ್ತಾರೆ.

man4ಕೇವಲ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಕ್ಕೇ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ, ರಂಗಭೂಮಿ ಮೇಲೂ ತಮ್ಮ ನಟನಾ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ರೇಣುಕಾ ಚರಿತ್ರೆ ನಾಟಕದದಲ್ಲಿ  ಮುಖ್ಯ ಹಾಡುಗಾರ್ತಿ, ಗೌಡಶಾನಿ, ಕಾಮಧೇನು, ಪರಶುರಾಮ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟು ಏಳು ಪಾತ್ರಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಪ್ರತಿಭೆ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಂಜಮ್ಮನವರ ಮನೋಜ್ಞ ಅಭಿನಯದಿಂದಾಗಿ ಆ ನಾಟಕ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅವರ ನಟನಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಗುರು ಕಾಳವ್ವ ಜೋಗತಿಯವರ ದೇಹಾಂತ್ಯವಾದಾಗ, ಅಕೆಯೇ ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು  ನೂರಾರು ಕಲಾವಿದರುಗಳಿಗೆ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಿನಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವರದ್ದೇ ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರವಿದ್ದ ಮೋಹಿನಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ, ಹೇಮರೆಡ್ಡಿ ಮಲ್ಲಮ್ಮ, ಮೋಹನ್‌ಲಾಲಾ ಮುಂತಾದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯ ಜನರ ಹೃನ್ಮನಗಳನ್ನು ಸೆಳಯುತ್ತದೆ.

ಹಂಪೆ ಉತ್ಸವ, ಬೀದರ್ ಉತ್ಸವ, ಜಾನಪದ ಲೋಕೋತ್ಸವ, ವಿಶ್ವ ಗೋ ಸಮ್ಮೇಳನ, ಜಾನಪದ ಜಾತ್ರೆ ಹೀಗೆ ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವಲ್ಲದೇ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಲಾಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

man7ಕೇವಲ ಕಲೆಗಷ್ಟೇ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ, ಅಶಕ್ತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ದಿಕ್ಕೇ ಕಾಣದ ತೃತೀಯಲಿಂಗಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರು ಅತಿಶಯವಲ್ಲ.  ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುಹುಕದ ಮಾತುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ  ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆ ಕಂಡುಕೊಂಡು ಅವರಿವರನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಲೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ನಿತ್ಯವೂ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ  ಹೋರಾಟದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮವರೂ ಕೂಡಾ  ಕರ್ನಾಟಕ ಜಾನಪದ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆಯಂತಹ ಪಟ್ಟವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದ  ಮಂಜಮ್ಮನವರ ಬದುಕೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವೇ ಸರಿ.

man5ಸತತ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನಿರಂತರ ಕಲಾ ಸೇವೆಗೈದಿರುವ ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು ಹೀಗಿವೆ.

  • 2006 : ಕರ್ನಾಟಕ ಜಾನಪದ ಯಕ್ಷಗಾನ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2007 : ಜಾನಪದ ಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2008 : ಜಾನಪದ ಲೋಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2010 : ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2012 : ಶ್ರೀ ತಾಯಮ್ಮ ಮಲ್ಲಯ್ಯ ದತ್ತಿನಿಧಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2014 : ಸಮಾಜ ಸಖಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • 2021 : ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

man2ಮಂಗಳಮುಖಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚರಿಪಡುವಂತೆ ಲಲಿತ ಕಲೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ನಾಟಕ, ನಿರ್ದೇಶನ, ಹಾಡು, ಕುಣಿತ ಮುಂತಾದ ಮನೋರಂಜನಾತ್ಮಕ ಕಲೆಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ 2021ರ ಸಾಲಿನ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು  ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ  ಆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ  ಅವರಂತಯೇ  ಇರುವ ನೂರಾರು ಸಾಧಕಿಯರಿಗೆ ಭರವಸೆಯ ಹಾದಿ ತೋರಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.  ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಾದ ರಾಮನಾಥ್ ಕೋವಿಂದ್ ಅವರ ಕೈಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮಂಗಳಮುಖಿಯರ ಸಂಪ್ರಾದಾಯದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿವಾಳಿಸಿ ನೆರೆದಿದ್ದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ  ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ನಂತರ ನಸುನಗುತ್ತಲೇ  ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಸಾವಿರಾರು ಮಂಗಳ ಮುಖಿಯರ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ  ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

man8ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆಯವರಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರಿ, ಹಿಂದೆ ದಿಟ್ಟ ಗುರುವಿನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಕಲೆಯ ಅರಾಧಕರಾಗಿ ಕಲೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ  ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರುಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದು  ಕರ್ನಾಟಕ ಜಾನಪದ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಲಾ ಸಂಘಟನೆಗೇ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿರುವುದ್ದಲ್ಲದೇ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಾನಪದ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಜನಪದ ಕಲೆಯ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಛಲ, ಪರಿಶ್ರಮ, ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿಯವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ವೃಕ್ಷ ದೇವಿ ತುಳಸಿ ಗೌಡ

t3ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಗೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧ. ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತರವಾಗಿ ಕಾಡನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿ ನಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದರೆ ಮತ್ತೊಂಡೆ ಅದೇ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಅದನ್ನೇ ಕಾಡಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಲು ಮರದ ತಿಮ್ಮಕ್ಕನವರು ಉದಾಹರಣೆಯಾದರೆ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರೇ ತುಳಸೀ ಗೌಡ. ಇಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು 2020ರ ಸಾಲಿನ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಮಾದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಭಿನಂದನಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕಿಯಾದ ವೃಕ್ಷಮಾತೆ ಎಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ತುಳಸೀ ಗೌಡ ಅವರ ಯಶೋಗಾಥೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯೋಣ.

t5ಹಾಲಕ್ಕಿ ಸಮುದಾಯದ ಜಾನಪದ ಕಲಾವಿದೆ ಸುಕ್ರಿ ಬೊಮ್ಮು ಗೌಡ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ 2017ರಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಬಳಿಕ ಅದೇ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕೋಲಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನವರೇ ಆದ, ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಇಡೇ ದೇಶದ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತೋರ್ವ ಮಹಿಳಾ ಸಾಧಕಿಯೇ ತುಳಸಿ ಗೌಡ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಬೆಳಸಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತಿಘಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ನರ್ಸರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಗುತ್ತಿಗೆಯಾಧಾರದಲ್ಲಿ ದಿನಗೂಲಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅಲ್ಲೇ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಾಗಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರೂ ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯುವಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕಿಯವರು. ಕಳೆದ ಆರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅವರು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

t4ಉತ್ತರಕನ್ನಡದ ಅಂಕೋಲಾ ತಾಲ್ಲೂಕ್ಕಿನ ಹೊನ್ನಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದ ನಾರಾಯಣ ಹಾಗೂ ನೀಲಿ ಎಂಬ ಲಕ್ಕಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ದಂಪತಿಗೆ 1944 ರಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಅವರ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ತುಳಸಿ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಬಡತನದಿಂದಾಗಿ ಅವರ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅವರಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ದೈನಂದಿನ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗೋವಿಂದ ಗೌಡ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತದಾದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ 17ನೇ ವಯಸ್ಸನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಪತಿಯೂ ಸಹಾ ನಿಧನರಾದಾಗ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದುರ್ಘಟನೆಗಳಿಂದ ಕುಗ್ಗದೇ ಬದುಕನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿ ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುವಂತಹ ಗಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿರುವ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನನ್ಯ, ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಅನುಕಣೀಯವೇ ಸರಿ.

t22ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದೊಂದು ಅವರ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಊರಿನವರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ ತಂದು ಅದನ್ನು ಮಾರಿದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದರಿಂದ ಆರು ರೂಪಾಯಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಹಣ ಸಾಲದೇ ಹೊದಾಗಾ ತುಳಸಿಯವರು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಗೆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಟಿ ಮಾಡಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಸಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರ. ದಿನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 1.25 ಪೈಸೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಬೇಡ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು ಆದರೆ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಅವರೆಂದೂ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹ.

t5ತಮ್ಮೂರಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಕಾಡಿನ ಇಂಚಿಂಚು ಪರಿಚಯವಿರುವ ತುಳಸೀ ಗೌಡರಿಗೆ ಅವರ ಮಗ ಸುಬ್ಬರಾಯ ಗೌಡನ ಜೊತೆ ಸುತ್ತಿ ಅಪರೂಪದ ಬೀಜ, ಗಿಡಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರ ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಮಡಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಯಿಂದ ಸೀದಾ ನೀರು ಹರಿಯುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆದಾಗಲೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಸಸಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆವಿಗೂ ಅವರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು, ನಂದಿ, ಆಲದ ಮರ, ಬಿದಿರು, ನೇರಲೇ, ಗೋಡಂಬಿ, ಜಾಯಿಕಾಯಿ, ಮಾವು, ಹಲಸು, ಕೊಕುಮ್‌ನಂತಹ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ತುಳಸಿ ಗೌಡರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬದಲವಣೆ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅನುಭವಿಸಿದರೇ ಚಂದ.

ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತಮ್ಮೂರಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಊರದ ಮಸ್ತಿಗಟ್ಟ, ಹೆಗ್ಗೂರು, ಹೊಲಿಗೆ, ವಜ್ರಹಳ್ಳಿ, ದೊಂಗ್ರಿ, ಕಲ್ಲೇಶ್ವರ, ಅಡಗೂರು, ಅಗಸೂರು, ಸಿರಗುಂಜಿ, ಎಲೊಗಡ್ಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಇವರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಾನು ಬೆಳೆಸಿದ ಸಸಿಗಳನ್ನು ಹೊನ್ನಳ್ಳಿ ಭಾಗದ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯ ಅವರಣ, ,ಮನೆಗಳ ಆವರಣ, ರಸ್ತೆಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಾ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಸುಮಾರು 30 ಸಾವಿರ ಸಸಿಗಳನ್ನ ನೆಟ್ಟು ಪೋಷಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ . ಈಕೆ ನೆಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಿದ ಸಸಿಗಳು ಇಂದು ಬೆಳೆದು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಗಾಳಿ ನೆರಳನ್ನ ಕೊಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ತಾಣವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಆ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬೆಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗಲೂ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಪರಿಸರದ ಮೇಲಿನ ಈಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ದಿನಗೂಲಿ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಅಂದಿನ ಅರಣ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಅ.ನಾ ಯಲ್ಲಪ್ಪ ರೆಡ್ಡಿಯವರು ತುಳಸೀ ಅವರಿಗೆ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆ ಅರಣ್ಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸಸಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸರಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಹ ಕೊಡಿಸಿದ್ದರು. ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸದಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದಾರೂ 72 ವರ್ಷದ ತುಳಸಿ ಗೌಡ ಇಂದಿಗೂ ಅದೇ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ತುಳಸೀ ಗೌಡರ ಈ ಕೆಲವು ಅಲ್ಲಿನ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಬಹಳವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ತುಳಸಜ್ಜಿ ಎಂದೇ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

t1ತಮ್ಮ ಅಪಾರವಾದ ಅನುಭವದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಾತಿಯ ಮರಗಳ ಹೆಸರು ಅವುಗಳ ಪ್ರಬೇಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವರಿಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಸಿಯನ್ನು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅವು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅದು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಇವರಿಗೆ ಕರಗತವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮರಗಳ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಎಂದೇ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು, ಇವರ ಬಳಿ ಬಂದು ಗಿಡ, ಬಳ್ಳಿ, ಬೀಜಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲದೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವ ಕಾರಣ, ಇವರನ್ನು ಜನರು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವೃಕ್ಷ ದೇವಿ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡು ಮರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಇರುವ ಕಾರಣ, ಇವರನ್ನು ಅರಣ್ಯದ ವಿಶ್ವಕೋಶ ಎಂದು ಕರೆದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತಾವು ನೆಟ್ಟ ಮರಗಳನ್ನು ಮರಗಳ್ಳರು ಕಡಿಡುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗಾ ತುಳಸಿ ಗೌಡವರು ಕಡಿದ ಮರವನ್ನ ಅಪ್ಪಿ ಕಂಬನಿ ಸುರಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಪರಿಸರದ ಹೊರತಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯೊಳಗಿನ ಮಹಿಳೆಯರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ಹೋರಾಡಿರುವ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಪಟ್ಟಣದವರೊಬ್ಬರು ವಾಗ್ವಾದದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಗನ್ ತೋರಿಸಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಇದೇ ತುಳಸಿ ಗೌಡರು ಆಕೆಯ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಈ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪೋಲಿಸರ ಬಳಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ ಅವರಿಗೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ, ಬೀಜ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗಿಡ ಮರಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿರುವ ಕಾರಣ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಅರಸಿಬಂದಿವೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವು ಎಂದರೆ,

  • 1986 ರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ IPVM ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಎದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇಂದಿರಾ ಪ್ರಿಯದರ್ಶಿನಿ ವೃಕ್ಷಮಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾದ 2020ರ ಸಾಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು.

ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ  ಮರಗಳನ್ನು ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ನೆಟ್ಟಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಹಾಲಕ್ಕಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ತುಳಸಿ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ

ಏನಂತೀರಿ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಅಕ್ಷರ ಸಂತ ಹರೇಕಳ ಹಾಜಬ್ಬ

hajabba1ಅದೊಮ್ಮೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಲೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರ ಬಳಿ ಬಂದ ದಂಪತಿಗಳು ಕಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹೌ ಮಚ್ ಈಸ್ ದಿಸ್? ಎಂದು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕನ್ನಡ, ತುಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾರಿ ಬಿಟ್ಟರೇ ಮತ್ತಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಪರಿಚಯವಿರದಿದ್ದ ಆ ಕಿತ್ತಳೇ ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಭಾಷೆಯ ಸಂವಹನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಯದೇ ಅವರು ಬೇರೆಯವರ ಬಳಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕಿತ್ತಳೇ ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ ಬಹಳ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ತನಗೆ ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದುಡಿಮೆಯ ಹಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ತನ್ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನೀಡಿದ ಈ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವೂ 2020ರ ಸಾಲಿನ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದೆ. ಅಂತಹ ಎಲೆಮರೆಕಾಯಿ ಹರೇಕಳ ಹಾಜಬ್ಬನವರ ಯಶೋಗಾಥೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯೋಣ ಬನ್ನಿ.

ಮಂಗಳೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಹರೇಕಳ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕಡು ಬಡತನದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹಾಜಬ್ಬ ಅವರ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನದ ಜೊತೆ ಹತ್ತಾರು ಮಕ್ಕಳು. ದುಡಿಯುವ ಕೈ ಒಂದಾರೆ, ತಿನ್ನುವ ಕೈಗಳು ಹತ್ತಾರು ಎಂಬಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಲಾಗದೇ ಮನೆಯ ಜೀವನೋಪಾಯದ ನೊಗ ಹೊತ್ತು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲೇ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕೊಂಡು ಬೀದಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರುವ ಕಾಯಕವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿ ಗೊಂಡರು. ಪ್ರತಿದಿನ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆಗೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

hajabba3ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಎಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನ್ನು ಈ ಲೇಖನದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ತಿಳಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ. ತಾನು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತನಾದರೂ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಿಸ ಬಾರದು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯವನ್ನು ದೂರಿದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ತನ್ನಕೈಯ್ಯಲಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಧೃಢಸಂಕಲ್ಪ್ವನ್ನು ತೊಟ್ಟು ತಲೆಯಮೇಲೆ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ತಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಚಿಗುರಿ. ಆ ಕನಸನ್ನು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೇ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಗುರಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರದಿದ್ದ ಹರೇಕಳ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಸಂತನಾಗಿ ಮೂಡಿದ ಕಾರ್ಯ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನನ್ಯ, ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಅನುಕರಣೀಯವೇ ಸರಿ.

hab5ಶಾಲೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಆವರ ಆಸೆ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಈಡೇರಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಲೇ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸರ್ಕಾರೀ ಕಛೇರಿಗಳಿಂದ ಕಛೇರಿಗೆ ಅಲೆದ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟ ಪಾಡು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ತಬರನ ಕಥೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಿಂಚಣಿ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಚಾರುಹಾಸನ್ ಅವರು ಕಛೇರಿಯಿಂದ ಕಛೇರಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಹಾಜಪ್ಪಾ ಅವಾರು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಕಿತ್ತಳೆ ಮಾರಾಟದ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಲೆಗಾಗಿ ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆೆ ಅಲೆದಾಡಿದ ರೀತಿ ಅದಕ್ಕಿಂತಲು ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜೂನ್ 17 2000ರಂದು ಹರೇಕಳ ನ್ಯೂಪಡು ಗೆ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಶಾಲೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮಂಜೂರಾತಿಯೇನೋ ಇತ್ತು ಆದರೆ ಶಾಲೆ ಆರಂಭಿಸಲು ಕಟ್ಟಡವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಗೆ ಸ್ವಂತ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅಲ್ಲೇ ಬೋರಲುಗುಡ್ಡದ ಬಳಿ 40 ಸೆಂಟ್ಸ್ ಜಾಗ ಖರೀದಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ತಾವು ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಉಳಿಸಿದ್ದ ಸುಮಾರು 25,000 ರೂ.ಗಳ ಜೊತೆ ಊರಿನ ಇತರೇ ದಾನಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಜಾಗದ ಖರೀದಿಯೊಂದಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಅವಶ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಶಾಲೆ ತಲೆೆ ಎತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಾರ್ಧಕ್ಕಲದೆ ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದ ಭಗೀರಥನಂತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗಾಗಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಹಾಜಬ್ಬನವರು ಪಡುತ್ತಿರುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಶಾಲೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಹಾಜಬ್ಬನವರ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆೆ ಎಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಶಾಲೆ ಆರಂಭವಾದಾಗಲಿಂದಲೂ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಶಾಲೆಯೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿ, ನೂರಾರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗಲೇ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುವುದು.

hag6ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಾದರೂ ಅದು ತಮ್ಮದೇ ಖಾಸಗೀ ಶಾಲೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹಾಜಬ್ಬನವರು ಶಾಲೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕಂಡು ಶಾಲೆಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಪಣತೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಮ್ಮ ಅವಿರತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಈಗ ಅದು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯವರೆಗೂ ತಲುಪಿದೆ. 20 ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ 170 ಮಕ್ಕಳು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜ್ ಮತ್ತು ಐಟಿಐ ಕೂಡಾ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಕನಸು ಹಾಜಬ್ಬನವರದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಛಲವನ್ನು ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಏಕೆ? ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕಾಲೇಜ್ ಕೂಡಾ ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಹರೇಕಳದ ಹಾಜಬ್ಬರು ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಈಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.. ಆದರೆ ಹಾಜಬ್ಬನವರು ಮಾತ್ರಾ ಇಂದಿಗೂ ಒಂದು ಬಿಳಿಯಂಗಿ, ಪೈಜಾಮ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿನ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾದಿ ಬೀದಿ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

hab4ಹಾಜಬ್ಬನವರ ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳ ಜೊತೆ ಕೊಡುವ ನಗದನ್ನು ಸಹಾ ಎಷ್ಟೇ ಬಡತನ ಇದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಬಡತನವಿದ್ದರೂ, ಆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮೊಬಲಗಿನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿಯೇ ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಸುಮಾರು 70 ಲಕ್ಷ ರೂ. ದೇಣಿಗೆ- ಅನುದಾನವನ್ನು ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದಲ್ಲದೇ, 20 ಸೆಂಟ್ಸ್ ಗಳ ಜಾಗದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಶಾಲೆ ಇಂದು ಒಂದು ಎಕ್ರೆ ಮೂವತ್ಮೂರುವರೇ ಸೆಂಟ್ಸ್ ನಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿದೆ.

hab6
ಮಠ ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ದೀಪ ಆರತಿ ತಟ್ಟೆ ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್ ಕಡೆಗೆ ಗಂಟೆಗಳ ಮೇಲೂ ದಾನಿಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಶಾಲೆಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಶ್ರಮವಹಿಸಿದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಯಾವ ನಾಮಫಲಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಾ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಚಾರವೂ ಬಯಸದ, ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವ, ಎಲ್ಲರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಪ್ರಶಸ್ನಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಬರುವ ಆಷ್ಟೂ ಹಣವನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಳಸದೇ ತಮ್ಮೂರಿನ ಶಾಲೆಗಾಗಿಯೇ ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ತನು ಮನ ಧನವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಿದ್ದರೂ ಹಾಜಬ್ಬರಿಗೆ ಸ್ವಂತದ್ದೊಂದು ಮನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಸೋರುವ ಮನೆಯಲ್ಲೀ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸಜ್ಜನರೊಬ್ಬರು ಇವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ದಾನಿಗಳೊಬ್ಬರು ಒತ್ತಾಯ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ಹಾಜಬ್ಬರ ಈ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಹಾಗೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು ಹೀಗಿವೆ

  • ಜಿಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
  • ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪುರಸ್ಕಾರ
  • ರಮಾ ಗೋವಿಂದ, ಸಂದೇಶ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ
  • ಮಂಗಳೂರು, ಕುವೆಂಪು ಸೇರಿದಂತೆ ಮೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಜಬ್ಬ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪಠ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಅರ್ಪಿಸಿದೆ.
  • ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತುಳು ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಜಬ್ಬರ ಯಶೋಗಾಥೆ ಪಾಠವಾಗಿದೆ.
  • ಪಕ್ಕದ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ 8ನೇ ಮತ್ತು 10ನೇ ತರಗತಿಯ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಠವಾಗಿದೆ.
  • ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಲೂ ಹಾಜಬ್ಬ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿವೆ.

hajabba2ಹಾಜಬ್ಬನವರ ಇಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವೂ ಸಹಾ ಹರೇಕಳ ಪಂಜಿ ಮಾಡಿಯ ಹಾಜಬ್ಬ ಅವರಿಗೆ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನಾಲ್ಕನೇ ನಾಗರಿಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾದ 2020ರ ಸಾಲಿನ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ನೆನ್ನೆ ನವೆಂಬರ್ 8 2021 ರಂದು ನವದೆಹಲಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮನಾಥ್ ಕೋವಿಂದ್ ಅವರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ದೂರದ ದೆಹಲಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಉಡುಪಾದ ಬಿಳಿ ಪಂಚೆ ಮತ್ತು ಶರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅದೂ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರೀಕರಂತೆ ನಡು ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದುಕೊಂಡೇ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅರೆಕ್ಷಣ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಹಾಜಬ್ಬನವರ ಈ ಸರಳತೆಯು ಕೇವಲ ಅಲ್ಲಿ ನೆರದಿದ್ದವರಲ್ಲದೇ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಗಾದರು.

ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದದ್ದು ನಿಮಗೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ? ಎಂದು ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ನಾನೊಬ್ಬ ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆ. ನನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮೆಚ್ಚಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ರಾಮನಾಥ್​ ಕೋವಿಂದ್​ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ನಾನು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ. ಸರ್ಕಾರ ನನ್ನಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮದ ಪಾತ್ರವೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಜಬ್ಬನವರು ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದದ್ದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು.

ಸಾಧನೆಗೆ ವಿದ್ಯೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ಸಾಧಿಸುವ ಛಲವೊಂದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿರುವ, ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತಹ ನೂರಾರು ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿರುವ ಹಾಜಪ್ಪನವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ