ಕಡೇಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪಾದಿಸಿ

ಅರೇ ಇದೇನಿದು ಇಂತಹ ವಿಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹೃದಯವಿದ್ರಾವಕ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಅಂದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದು ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿರದೇ ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಕಠು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎರಡು ಕರುಣಾಜನಕ ಕತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಥೆ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ.

ಶ್ರೀಯುತ ಆಚಾರ್ ಮೂಲತಃ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಹೊಸಪೇಟೆಯವರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿದ್ದು ಕಾರು ಬಾರು ನಡೆಸಿದ್ದವರು. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಬದಕನ್ನರಿಸಿ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಪರಿಚಯವಾದವರು. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯ ಮೂಲಕ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರು ಫಾರಿನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂಭ್ರಮ ಪಟ್ಟಿದ್ದವರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ Online ಮುಖಾಂತರ ನೋಡಿ ಸಂಭ್ರಮಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಸಜ್ಜನರಾಗಿದ್ದರು.

ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆ, ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆಯೂ ಅಪಾರವಾದ ಕಾಳಜಿ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಹೂವು ತಪ್ಪಿದರೂ, ಪ್ರತೀ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ವಾಯುವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೃದುಭಾಷಿತನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಭಜನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯಿಂದ ಓದಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕೆಲವು ಲೇಖನಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಹಿತೈಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

hena3

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಭ್ಯಾಸ ಬಲದಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕಡೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ತಡ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದಾಗಿ ಅಚಾರ್ಯರು ನಿಧನರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬೇಸರವಾಗಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಾ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿತ್ತಾದಾರೂ, ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯಾಕಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಯ ಮಾಲಕಿ ಇಬ್ಬರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೇ ಲಗು ಬಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ ಎರಡು ದಿನಗಳಾದರೂ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರ ಪುಣ್ಯ ಅವರ ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕರು ಹೃದಯವಂತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರೇ ಮುಂದಾಳತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಬರುವವರೆಗೂ ಆಚಾರ್ಯರ ಶವವನ್ನು ಶೈತ್ಯಗಾರದಲ್ಲಿ ಇಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಸಹಾ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ.

ಅನಾನುಕೂಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಬರಲು ಸಾದ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಕಿರಿಯ ಮಗ ಕೇವಲ 36 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪುರೋಹಿತರ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹಾ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕೊರೋನಾದಿಂದಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಪುರೋಹಿತರು ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತಾಗಲೂ ಜಾತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ ಕೆಲವು ಪುರೋಹಿತರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯಕರವೆನಿಸಿತ್ತು. ಜಾತಿ ಜಾತಿಗೊಂದು ಮಠ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಠಾಧೀಶರನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೀಸಲಾತಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವರಿಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಿದ್ರ ವಿಛಿದ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಮಠಮಾನ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಬೇಕು.

ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವೇಳೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಏಳು ಮಂದಿ. ಆಚಾರ್ಯರ ಕಿರಿಯ ಮಗ, ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೊರುವವರು (ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕರೇ ಇಬ್ಬರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅವರ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳು) ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹಿರಿಯರು ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹಿರಿಯ ಮಗನಿಗೆ mobile ಮುಖಾಂತರ Live ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತಾಗಿದ್ದರು. ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೇ ನಮ್ಮ ತಂದೇ ತಾಯಿಯರು ಕಲಿಸಿರುವ ಪರಿಣಾಮ, ನಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.

cremation

ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಅದೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಡಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಧುತ್ ಎಂದು ಹೊಗೆ ಬಿಡುವವರು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಎಂಬಂತೆ, ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್, ಶವಾಗಾರ, ಸ್ಮಶಾನದ ಸಿಬ್ಬಂಧಿ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಆಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯವರನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ದೋಚಿದ್ದು ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಸಿಗೆ ತರಿಸಿತು.

ಇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕುಟುಂಬ. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಿ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು. ದೊಡ್ಡ ಮಗ ದೂರದ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಾಗಿವೆ. ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದ ನಂತರ ಸುಮ್ಮನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದೇ ಸಮಾಜಮುಖಿಗಳಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು ಎರಡು ಉತ್ತಮ ಶಾಲೆ, ಬಡವರಿಗೂ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಿಗುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಎರಡು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನನಗೇ ತಿಳಿದ ‌ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ಅವರ ಸಂಬಂಧೀಕರದ್ದೇ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಕುಟುಂಬಗಳಿದ್ದು ಪ್ರತೀ ವಾರವೂ ಭಜನೆ ಸಂಕೀರ್ತನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಜೇನುಗೂಡು ಕುಟುಂಬ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಆವರ ಥರ್ಮಪತ್ನಿಯವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಿರಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಕೊರೋನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ವಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ICUವಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾದಂತಹ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು ಮೃತಪಡುತ್ತಾರೆ.

chite

ಇತರೇ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಾದರೇ ಶ್ರೀಯುತರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ದುರಾದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ಅವರು ಕೊರೋನಾದಿಂದಾಗಿ ಮೃತಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಕುಟುಂಬವರ್ಗದವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೇ ವಿನಃ ಅಕ್ಷರಶಃ ಚಿತಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಣಕ್ಕೆೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡಲು ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಜನರು ಇದ್ದರು. ಕೊರೋನಾದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಶವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಡದಿ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮಗ ಇನ್ನೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಅವನೂ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ದೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಅವರ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಧಿಯೊಬ್ಬರೇ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದೊದಿಗಿತ್ತು. ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ಮಡದಿಯೂ ಸಹಾ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದು ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಈಗ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶೋಕ ಸಾಗರವಾಗಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು Internet ಮುಖಾಂತರವೇ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ. ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ತಮಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊರತೆಯಾಗಬಾರದೆಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ಯಾವುದೇ ಕುಂದು ಕೊರತೆ ಬಾರದಂತೆ ಗಮನವಹಿಸಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ನಾನಿಂದು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಆದರ ನಾನು ಗಳಿಸಿದ ಅ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹಣ ಈಗ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಸಹಾಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅಷ್ಟು ದುಡಿತದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾದರು ಏನು?

ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಆಹಾ! ವಂಶೋದ್ಧಾರಕ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಂದು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯರು ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಚಿತೆಗೆ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಲು ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಜನಿಸಿದನೆಲ್ಲಾ ಎಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೊಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದರೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಹೆತ್ತವರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಕಡೆಗೆ ನಾನಾ ನೆಪಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತರ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಬಾರದಿರುವಾಗ, ಹಾವಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದಂತೆ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗಾ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಅವರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಣ, ಆಸ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ಅದು ನಾಯಿ ಮೊಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿದ್ದಂತೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗದೇ ಹೆತ್ತಕರುಳಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಯರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ.

ತಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರನ್ನು ಸುಖಃವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ದುಡಿದು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಹಣದಿಂದಲೇ ಆಸ್ತಿ ಪಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸುಖಃ ಸಂತೋಷವಾಗಿಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ವಿತಂಡ ವಾದ ಮಂಡಿಸುವವರಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ.

ನಿಜ ಹೇಳ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಬಹುತೇಕ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬಹಸುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಹೊರತು ಹಣ, ಆಸ್ತಿ ಆಂತಸ್ತನ್ನಲ್ಲ. ಅವರ ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದು ನಾವು ತಿನ್ನುವುದನ್ನೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೇ ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ. ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ತೊಂದರೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳಿದರೂ ಸಾಕು ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಣವನ್ನು ಹೊರುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಸಾಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡುವ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಒಬ್ಬರಾಗೋಣ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅವರ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸೋಣ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಹೇಳೋದು ಶಾಸ್ತ್ರ ತಿನ್ನೋದು ಮಾತ್ರಾ ಬದನೇಕಾಯಿ

ಅವರೊಬ್ಬರು ಹಿರಿಯ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೋರಾಟದ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮಾತೆತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿ, ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿಸ ಬೇಡಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ಧರ್ಮ ಗ್ರಂಥಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಓತಪ್ರೋತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಜನರುಗಳನ್ನು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಉಪಜಾತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಒಡೆಯುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರಲೀ ಇಲ್ಲದಿರಲೀ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದರು.

ಇನ್ನು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿ. ನಾವು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ (ಐಶಾರಾಮೀತನದಲ್ಲೂ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು) ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರುವುದು ಬೇಡ. ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಭಾವನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸರ್ಕಾರೀ ಮೀಸಾಲಾತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಖಲಾತಿ ಪಡೆದು ಏಳೆಂಟು ಬಾರಿ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಹೊಡೆದು ಅಂತೂ ಇಂತೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪಡೆದರೂ, ಮತ್ತೆ ಉನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದವಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವು ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಸರ್ಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ ಅನುಭವ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇತರೇ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಸರ್ಕಾರಿ ಹೃದ್ರೋಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಭಡ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿಯವರಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಖಾಯಿಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಅಕೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗ ಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಯಿತು. ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಓದಿರದಿದ್ದ ಆಕೆ, ತಾನು ಆಯಿತು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪತಿಯವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚ ಅಷ್ಟೇನೂ ಅರಿತಿರದಂತಹ ಮುಗ್ಧ ತಾಯಿ.

ಅಕೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಲು ಬಂದ ಸಂಬಂಧೀಕರು, ನಿಮ್ಮ ಯಜಮಾನರೇ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗನೇ ಹೆಸರಾಂತ ಸರ್ಕಾರೀ ಹೃದ್ರೋಗ ಆಸ್ಪತೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ನೇಕೆ ಭಯ? ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಶ್ಚಿಂತರಾಗಿರಿ ಎಂದು ಸಂತೈಸತೊಡಗಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಮಗನ ಸರ್ಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವುದು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ, ತನ್ನ ಮಗನ ಸಹಪಾಠಿಯಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವೈದ್ಯನ ಖಾಸಗೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಸಕಲ ಸರ್ಕಾರೀ ಸವಲತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಮಗನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೂ ಆಕೆ ತನ್ನ ಹಠವನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದಾಗ ಇಂತಹ ಸಂಧಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಥಾಪವೇಕೆ ಎಂದು ಆವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ಮಗನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ ಮಗನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಆದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ವೈದ್ಯರು ಅಲ್ಲಮ್ಮಾ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಎಂತಹ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮಗನೇ ಸರ್ಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಿರಿಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಅಂತಹದ್ದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ತೆಗೆದಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಠ ಹಿಡಿದಿದ್ದು ಏಕೆಂದು ಕೇಳಬಹುದೇ? ಎಂದು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಯ್ಯೋ ಮಗನೇ ಅದನ್ಯಾಕೇ ಕೇಳ್ತಿಯಾ? ನಮ್ಮ ಮಗನ ಸತ್ಯ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ ಹತ್ತಾರು ಸಲಾ ದಂಡ ಯಾತ್ರೆ ಹೊಡೆದು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಡಾಕ್ಟರ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಜಾತೀ ನೋಡಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಪ್ಪನ ರಾಜಕೀಯ ದೆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಅಷ್ಟು ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಅಷ್ಟೇ. ನಾನು ಅವನ ಹತ್ರಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡದಿದ್ರೇ ಗೋವಿಂದಾ ಗೋವಿಂದ. ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬುದ್ದಿವಂತರು. ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ಯಾ. ನಿನ್ನ ಕೈಗುಣಾನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೇ ಅಂತಾ ಜನಾ ಮಾತಾಡ್ಕೊತಾ ಇರ್ತಾರೆ ಅದಕ್ಜೇ ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ತೋರಿಸ್ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಹಠಾ ಹಿಡಿದಿದ್ದು ಅಂದಾಗ ಆ ವೈದ್ಯರು ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಂಬೇಡ್ಗರ್ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆವರ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಸಂವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚೂರು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ಮಾತೆತ್ತಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ನನಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಸಂವಿಧಾನ ಮುಖ್ಯಾ ಎಂದು ಪುಂಖಾನು ಪುಂಖವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಸಕಲ ಸರ್ಕಾರೀ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಹತ್ತಾರು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಲೆ ತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ತುಳಿದು ಹಾಕಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಶೋಕಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದರೆ ತಟ್ಟೇ ಕಾಸಿಗೆ ಆಸೆ ಪಡುವವರು. ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ತಟ್ಟೇ ಕಾಸಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಓತ ಪ್ರೋತವಾಗಿ ನಾಲಿಗೆ ಹರಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೀಳು ಕೀಳಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದೇ ಮನರಂಜನೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾಧನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕಾದರೇ, ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದು ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತ ಕುಚೇಲನಾಗಿರಲೀ, ಪಾಂಡವರ ಗುರುಗಳಾದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರಾಗಿರಲೀ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಕಲ ವಿದ್ಯಾಪಾರಂಗತರಾದರೂ ಬಡವರಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತಲೆ ತಲಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ಪುರೋಹಿತರು ಎಂದು ಸಂಬೋಂಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಪುರದ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮಾತ್ರವೇ ಪುರೋಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಪುರದ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿ ಪುರೋಹಿತರಾದರೇ ಹೊರತು ಅ ಪಟ್ಟವನ್ನು ಅವರೆಂದೂ ಬಲವಂತದಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದಾಗಲೀ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

ಮದುವೆಗೆ ಲಗ್ನ, ಪ್ರಸ್ತಕ್ಕೆ ಲಗ್ನ, ಸೀಮಂತ ಮಾಡಲು ಲಗ್ನ, ಮಕ್ಕಳ ನಾಮಕರಣಕ್ಕೆ ಲಗ್ನ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಮೈನೆರೆದರೆ ಲಗ್ನ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭಕ್ಕೆ ಲಗ್ನ ತಿಳಿಸಲೂ ಇದೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಬೇಕು. ಊರ ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬೇಕು. ಯುಗಾದಿಯಂದು ಊರ ಮುಂದಿನ ಅರಳೀ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆ ವರ್ಷ ಮಳೆ, ಬೆಳೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ಪಂಚಾಗ ನೋಡಿ ಈ ವರ್ಷ ಮಳೆಯ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಯಾವ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬೆಳೆದರೆ ಊರಿನ ರೈತಾಪಿ ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲೂ ಇವರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರೀ ಸವಲತ್ತು ಪಡೆಯುವಾಗ ಮಾತ್ರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿನಾಕಾರಣ ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಮಾತ್ರಾ ಏಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ದೇವರುಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ರಾಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಗೊಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರಾಮಾಯಣದ ಕರ್ತೃ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮರ್ಹರ್ಷಿ ಬೇಡರು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಕ್ಷತ್ರೀಯರು. ನಾಟ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಭರತ ಮುನಿ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಜಾಬಾಲಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ. ಇಡೀ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಯಷ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜರಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಳಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಉಳಿದವರ್ಯಾರೂ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂದಿನ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಜನ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಶೇ 2-3% ಕ್ಕಿಂತ ಮೀರಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಅವರು ಅದು ಹೇಗೆ ಸಮಾಜದ ಉಳಿದ ಜನರನ್ನು ತುಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ ? ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಇನ್ನು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಅನೇಕ ವ‍ಚನಗಳ ಕಾರಣಿಭೂತರು ಶೂದ್ರರೇ. ಶೂದ್ರರಾದ ಕನಕ , ಶರೀಫಾ , ವೇಮನ , ಯೋಗಿನಾರಾಯಣ , ಇಂತಹ ಮಾಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ವಿರಚಿತ ಗ್ರಂಥಗಳೇ ಇಂದಿಗೂ ನಮಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ಶೂದ್ರ ಪುಲಕೇಶಿ ಸೊಸೆ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಜ್ಜಿಕೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿದ್ವಾಂಸ ಕಾಳಿದಾಸನೂ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ರನ್ನ ಜನ್ನ ಪೊನ್ನ, ಪಂಪ, ಕನಕದಾಸ ಇವರ್ಯಾರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರಗಳು ಬರೆದ ಗ್ರಂಥಗಳೇ ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವು ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸಂಗೀತ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಗಮಕ ಮತ್ತು ಹರಿಕಥೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಚರ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸುವುದರಿಂದ ವಂಚಿಸಿದರು ಎಂದರೆ ಇವರೆಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಕಲಿತರು?

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಂದಿನ ಗುರುಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಇತ್ತಾದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ವಿದ್ಯೆ ತಲೆಗೆ ಹತ್ತದ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯಲು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೇ ತೋರದ ಕ್ಷಾತ್ರೀಯರು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಾದರೇ, ಉಳಿದವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಇತರೇ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೇ ವಿನಾಃ ಯಾರೂ ಯಾರ ವಿದ್ಯೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವುದಾಗಲೀ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಲೀ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವ ಮಂದಿ ಕಳೆದ ಇನ್ನೂರು ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಒಳಗಾದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲರೇ? ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತವನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಒಳ ಜಗಳ ತಂದು ಒಡಕನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಮೊದಲು ಗ್ರಹಿಸಿದವರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬ್ತಾಹ್ಮಣರೇ ಮೊದಲು ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗೌರವಯುತ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟ ಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಇಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜನಾಂಗ ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ಆಪತ್ತು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ವಿನಾಕಾರಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಇತರೇ ಸಮಾಜದ ವಿರುದ್ದ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಕಾಗಕ್ಕ ಗುಬ್ಬಕ್ಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದನೇ ನಂಬಿದವರು ಈಗಲೂ ಅದನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಂದ ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಭೀಮ್ ರಾವ್ ಎಂಬ ದಲಿತ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯ ಗುರುಗಳಾಗಿದ್ದ ಶ್ರಿ ಕೃಷ್ಣ ಕೇಶವ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂಬ ದೇವ್ರುಖೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಥದವರೇ, ಶಾಲಾ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಉಪನಾಮವಾದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಎರಡನೇ ಪತ್ನಿಯವರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಮತಿ ಸವಿತಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೂಡಾ ಜನ್ಮತಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ,.

ದೀನ ದಲಿತರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆಂದೇ ತಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕುದ್ಮಲ್ ರಂಗರಾಯರು ದಲಿತರಿಗಾಗಿಯೇ ಹತ್ತಾರು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ದಲಿತ ಜನಾಂಗದ ಮಕ್ಕಳು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿ, ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರಿಗೆ ಸೇರಿ, ನಮ್ಮೂರ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಬೇಕು, ಆಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಏಳುವ ಧೂಳು ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ತಾಗಬೇಕು ಆಗ ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸದಾಕಾಲವೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮತಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಆಗಿದ್ದು ನಂತರ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮನ್ವಯಕಾರರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಲಿಂಗಾಯತ ಮಠಗಳು ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಚಿತ ದಾಸೋಹವನ್ನೂ ಏರ್ಪಡಿಸಿದರೂ ಶೂದ್ರರೇಕೆ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗಿ ಉಳಿದರು? ಎಂಬುದು ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.

ಇನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ತರುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕೇವಲ 10 ವರ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ನಂತರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು 70 ಅಧಿಕ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಅದೇ ಮೀಸಲಾತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ಶೂದ್ರರು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅದು ಹೇಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ?.


ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜನ್ಮತಃ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವರು. ಹಿಂದೆ ಬಂದರೆ ಹಾಯ ಬೇಡಿ ಮಂದೆ ಬಂದರೆ ಒದೆಯ ಬೇಡಿ ಎನ್ನುವ ಸಾಧು ಸ್ವಭಾವದವರು ಎಂದು ಹಾದಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೋ ಇಲ್ಲವೇ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ವಾಚಾಮ ಗೋಚರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹಳಿಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿದ್ದ ಪರುಶುರಾಮ ಸೆಟೆದು ನಿಂತಾಗ ಕ್ಷತ್ರೀಯ ವಂಶ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿದ್ದ ಚಾಣುಕ್ಯರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ನಂದರು ನಾಶವಾಗಿ ಹೋದರು. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣದ ಭಾರತದ ಕಡೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ತಡೆ ಹಿಡಿಯುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ವಿಜಯ ನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಕ್ಕಬುಕ್ಕರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೂ ಗುರು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ. ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಬಹುತೇಕ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಎನ್ನುವುದು ನಂಬಲೇ ಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ವಿನಾ ಕಾರಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸ್ನೇಹಕ್ಕೂ ಬದ್ಧ. ಸಮರಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧ. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಭಕುತಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜ ಎಂದಾದರೂ ತಿಳಿಯಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಎಂದಾದರೂ ಭಾವಿಸಲಿ.

ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಮ್ಮದು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಪುಂಖಾನೂ ಪುಂಖವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅದರಲ್ಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಹೇಳೋದು ಶಾಸ್ತ್ರ ತಿನ್ನೋದು ಮಾತ್ರಾ ಬದನೇ ಕಾಯಿ ಎನ್ನುವ ಗಾದೆ ಮಾತೆ ಇವರಿಗೇ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದಂತಿದೆ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ.

ಪಟಾ ಪಟಾ ಚೆಡ್ಡಿಗೆ ಜಟಾಪಟಿ

ಅಂದು ಶಂಕರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ತಾತನ ಶ್ರಾದ್ಧಾಕಾರ್ಯವಿತ್ತು. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾಧ್ಧ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡವರ ಹಬ್ಬದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧೀಕರು ಒಟ್ಟಿಗೆ  ಅಗಲಿದ ಹಿರೀಕರ ನೆನೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಒಂದುಗೂಡುವ ಸಮಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು.  ಹಿರಿಯರು, ಕಿರಿಯರು, ನೆಂಟರು ಇಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು 60-70 ಜನರು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ  ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಅಡುಗೆಯವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು  ಬೆಳಗಿನಿಂದಲೇ  ಮಡಿಯಲ್ಲಿ  ಶ್ರಾದ್ಧ ಆಡುಗೆಯ ಸಿದ್ದತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಲ್ಲೂ ಮಡಿಯ ವಾತಾವರಣ. ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗಂತೂ ಮನೆಯ ಹಜಾರದಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುಲು ನಿಶಿದ್ಧವಿದ್ದು, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಗಳು  ಅಲ್ಲೇ ಹಜಾರದಲ್ಲೇ ಈಡೇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಂಕರನ ಅತ್ತೆ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ  ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಉಳಿದವರಿಗೆ  ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು.

shradha1

ಗಂಟೆ ಸುಮಾರು 11 ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಶ್ರಾದ್ಥ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ಪುರೋಹಿತರು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬಂದು ಅವರಿಗೂ ಕಾಫಿಯ ಸೇವೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮಡಿ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಗಂಟೆ ಸರಿಯಾಗಿ  12 ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಶುರುವಾಯಿತು. ಭಕ್ಷ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ದವಾಗಿದಯೇ? ನಾವು ಮಾಧ್ಯಾಹ್ನಿಕ ಶುರು ಮಾಡಬಹುದೇ ಎಂದು ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟರನ್ನು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪುರೋಹಿತರು  ವಿಚಾರಿಸಿದರು.  ಅದಕ್ಕೆ  ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಭಟ್ಟರು, ಓಹೋ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ, ಅಡುಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಭಕ್ಷವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ  ಸಿದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಿಸಿದರು.

pavitra

ಬನ್ರಯ್ಯಾ, ಶ್ರಾಧ್ಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿ ಬಿಡೋಣ. ಆಮೇಲೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲಾ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತಾಯಿತು.  ಈ ಪುರೋಹಿತರು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ಬೈದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿಯೇ ಛೇಡಿಸುತ್ತಾ  ಬಾಳೇ  ಎಲೆಯಿಂದ ದೊನ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ,  ದರ್ಬೆಯಿಂದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಪವಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು  ಕುರ್ಚವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಂಗೋಪಾಂಗವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು ಪುರೋಹಿತರು.   ಅಗಲಿದ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಗೌರವಾರ್ಪಣೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಒಬ್ಬರು ನಡೆಸುವ ಕ್ರಿಯಾ ವಿಧಿಯೇ ಶ್ರಾದ್ಥ. ಹೆತ್ತವರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ,  ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಅವರಿಗೆ  ಭಕ್ತಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ  ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹಾಗು ವಂದನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸಕಲ ರೀತಿಯಾದ ಭಕ್ಷ ಭೋಜನವನ್ನು ಬಡಿಸಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಶ್ರಾಧ್ಧದಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಹಾಗಾಗಿ  ಶ್ರಧ್ಧೆಯಿಂದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಶ್ರಾಧ್ಧ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.  ಶ್ರಾದ್ಧವೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಊಟವಾಗಿ ಪಿಂಡ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ  ಬನ್ನೀ ಎಂದಾಗ ಆಗಲೇ ಗಂಟೆ 2 ಆಗಿತ್ತು.  ಬಂದವರೆಲ್ಲರೂ  ಶಂಕರ ತಾತನವರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶಂಕರನ  ಅತ್ತೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ  ವಡೆ, ಆಂಬಡೆ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜಪ್ಪಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೊಡಬೇಡಿ.  ಈ ಪಾಟಿ ಪ್ರಸಾದ ತಿಂದರೆ ಆಮೇಲೇ ಊಟ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು  ಬಂದವರಾರೋ ಎತ್ತಿದ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗೆ, ಅಯ್ಯೋ ಪರವಾಗಿಲ್ಲಾ  ಊಟ ಬಡಿಸಲು  ಇನ್ನು ಅರ್ಧಗಂಟೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನೀವು ತಿಂದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಕರಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ  ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಸಾದ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಬೇಡಾ ಬೇಡಾ ಎಂದವರೇ, ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವಡೆ ಆಂಬೊಡೆ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜಪ್ಪ ತಿಂದದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು.

ಶ್ರಾಧ್ಧವೆಲ್ಲಾ ಸಾಂಗೋಪಾಂಗವಾಗಿ ಮುಗಿದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ದಕ್ಷಿಣೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟು ಶಂಕರನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಂದಿರು ಪಿಂಡವನ್ನು  ವಿಸರ್ಜಿಸಲು ಕೆರೆಯಕಡೆಗೆ ಹೋರಟಾಗ, ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ, ತಾ ಮುಂದು ತಾ ಮುಂದು ಎಂದು ಕಸ ಗುಡಿಸಿ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಒರೆಸಿ, ಚಾಪೆ ಹಾಕಿ  ಎಲ್ಲರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಕರದೇ ಬಿಟ್ತರು. ಅದಾಗಲೇ ಎನ್ನಾಗಿ ಹಸಿದಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದವರು  ಗಬ್ಬಕ್ಕನೆ  ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಎಲೆ ಹಾಕುವುದನ್ನೇ ಬಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಯತೊಡಗಿದರು.  ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅಡುಗೆಯವರೂ ಕೂಡಲೇ ಎಲೆ ಬಡಿಸಿ ಲೋಟ ಇಟ್ಟು ನೀರು ಬಡಿಸಿ ಎಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತೊಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಾರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೇ ನಮಗೂ ಬಡಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಸರಿ ಎಂದು ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಎಲೆಗಳಿಗೆ  ಏ ನೀನು ಕೂತ್ಕೋ ಎಂದರೆ, ಇಲ್ಲಾಪ್ಪಾ ನಾನು ಎರಡನೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಕೋತೀನಿ. ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಇದ್ದವರು ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಹೇಳುವರು ಕೆಲವರಾದರೇ, ಯಾರು ಏನಾದರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ  ಮಕ್ಕಳು ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬರುವ ಸಮಯವಾಯ್ತು. ನಾನಂತೂ  ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂತ್ಕೋತೀನಪ್ಪಾ ಎನ್ನುವರು ಇನ್ನು ಕೆಲವರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಎಲೆ ಮುಂದೆ  ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಐದು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ತಡವಾಗಿಯೇ ಹೊಯ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ವಿಸರ್ಜನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದವರೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು  ಅವರಿಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಎಲೆಗಳ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಭಟ್ರೇ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಾಯ್ತು ಇನ್ನು ಬಡಿಸಿ  ಎಂದರು.

ಎಲ್ಲರೂ ಎಲೆ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರೂ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಬಡಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲಾ. ಎಲ್ಲರ ಹೊಟ್ಟೆ ಕವ ಕವಾ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ ಆದರೆ ಎಲೆ ಹಾಕಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಭಟ್ಟರೇ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.  ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ  ಎನೋ ಜೋರು ಜೋರಾದ ಮಾತು ಕತೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಭ್ಧ ಕೇಳಿಬಂದು ಎನಪ್ಪಾ  ಅದು ಎಂದು ಶಂಕರ ನೋಡಲು ಹೋದರೆ, ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಬ್ಬರು ಒಂದು ಪಟಾ ಪಟಿ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಇದು ನನ್ನದು, ಇದು ನನ್ನದು ಎಂದು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಏನ್ರೀ  ನೀವು? ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಅಡಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಈ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಮಡಿಯುಟ್ಟು ಅಡಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದೀನಿ. ಈಗ  ನೀವು ಬಂದು ಈ ಚೆಡ್ಡಿ ನನ್ನದು ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಎಂದು ಭಟ್ಟರು ಕೇಳಿದರೆ,  ಅಯ್ಯೋ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ  ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥಕಕ್ಕೆ ಕೂರುವ ಮೊದಲು ಇಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಲನ್ನೆಲ್ಲಾ  ಬಿಚ್ಚಿ ಎತ್ತಿಟ್ಟು ಮಡಿ ಉಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಇದು ನನ್ನದೇ ಚೆಡ್ಡಿ. ಅಡುಗೆಯವರು ದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಗೋಡಂಬಿ, ಎಣ್ಣೆ , ತುಪ್ಪಾ ಪಾಕೀಟುಗಳನ್ನು  ಕದ್ದು ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನೇ ಕಳ್ತನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮ ರಾಮ ಎಂತಹ ಕಲಿಗಾಲ ಬಂತಪ್ಪಾ.  ಒಳ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಪ್ಪಾ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಗೋಳನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು.  ಏನ್ರೀ ನೀವು ನನ್ನನ್ನೇ ಕಳ್ಳಾ ಅಂತಿದ್ದೀರಿ? ನಾನು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇವರ ಮನೆಗೆ ಅಡುಗೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ  ನನ್ನಿಂದಾ ಏನಾದರೂ ಕಳ್ತನಾ ಆಗಿದ್ಯಾ  ಅಂತ ವಿಚಾರಿಸಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಏನೇನೋ ಹರಟಬೇಡಿ.  ದುಡ್ಡು ಕಾಸು ಅಂದ್ರೆ ಓಕೆ, ಅದೂ  ನಿಮ್ಮ ಚೆಡ್ಡೀನ ಕಳ್ತನ ಮಾಡೋ ಅಷ್ಟು ದರಿದ್ರ ನನಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ದುಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೇ ಹೊರತು ಈ ರೀತಿ ಚಿಲ್ರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲಾ  ಎಂದು ಭಟ್ಟರೂ ದಬಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ಶಂಕರ.   ರೀ.. ರೀ..  ಭಟ್ಟೇ,  ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೀರೀ.. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದು ಕೊಂಡು ಊಟಕ್ಕೆ  ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ  ಊಟ ಬಡಿಸಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆ ಹರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಅಡುಗೆ ಬಡಿಸಲು ಒಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ  ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸಿ ಒಳಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಅನ್ನಾ ತೊವ್ವೇ, ಅನ್ನಾ ಹುಳಿ, ಅನ್ನಾ ಸಾರು  ಮುಗಿಸಿ, ಪಾಯಸದ ಜೊತೆ ವಡೆ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಇದೇನೋ ಶಂಕರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೋದೆ. ನೀನು ಹೊದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಡಿಸೋಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಶಂಕರ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಬರ್ತಾನೆ ನೀವು ಊಟ ಮಾಡಿ  ಅಂದ್ರೂ. ನೀನು ನೋಡಿದ್ರೇ ಈಗ ಬರ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ? ಅಂತಾ ಕೇಳಿದರು ಶಂಕರನ ಮಾವ. ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಮಾವ. ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಥೆ. ನೀವು ಊಟ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ  ಎಂದ ಶಂಕರ.  ಏ, ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋರು ನಾವು. ನೀನು  ಹೇಗಿದ್ರೂ ಮುಂದಿನ ಪಂಕ್ತಿಲೇ ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು.  ಹೇಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ಯಲ್ಲಾ ಹೇಳು ಕೇಳೋಣ ಎಂದು ಕಿಚಾಯಿಸಿದರು. ಸರಿ ನಿಮ್ಮಿಷ್ಟ ಎಂದು ಶಂಕರ  ಅಡುಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಟಾಪಟಿ ಚೆಡ್ಡಿಗೆ  ಜಟಾಪಟಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಸವಿರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ.  ಅದು ಸರಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಲ್ಲಿತ್ತು? ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಬಗೆ ಹರೀತೂ ಅಂತಾನೇ  ಹೇಳ್ತಾನೇ ಇಲ್ವಲ್ಲಪ್ಪಾ ಎಂದು ಶಂಕರನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ತೆಗೆದರು ವರಾತ.

ಆದೇನೂ ಇಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಾ. ಇಬ್ಬರೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದ ಶಂಕರ. ಮತ್ತೇ? ಇಬ್ಬರೂ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆಡ್ಡಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದರು. ಅದೇನಪ್ಪಾ ಆಯ್ತು ಎಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ  ಪಟಾಪಟಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳದ್ದು. ಅಡುಗೆಯವರು  ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚೆಡ್ದಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಒಗೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅಡುಗೆ  ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತಾಗಿದ್ದ ಭಟ್ಟರು ಆ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಅಡುಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡುವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮಡಿ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದು ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅಡುಗೇ ಭಟ್ಟರೂ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳತ್ತ ಹರಿಸುತ್ತಾರೆ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತ. ಆಗ ಅವರ ಚೆಡ್ಡಿ ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪಜೀತಿ ಮತ್ತು ಗಡಿ ಬಿಡಿ.  ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜೀ ಮಾಡಿದ ಕಿತಾಪತಿಗೆ ಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಜಟಾಪಟಿ ಮಾಡಬೇಕಾಯ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ಶಂಕರ. , ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶಂಕರನ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾರೂ ಜೋರಾಗಿ ಗಹ ಗಹಿಸಿ ಮಾಡುಕಿತ್ತು ಹೋಗುವಂತೆ ನಕ್ಕಿದ್ದೇ ನಕ್ಕಿದ್ದು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಏನೂ ನಡದೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ವಡೆ ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಟ್ಟರು ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಒಳಗೆ ಓಡಿ ಹೋದವರು  ಅಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲನೇ ಪಂಕ್ತಿ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು  ಎರಡನೇ ಪಂಕ್ತಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ನಗುವಿನ ಮೆಲುಕು ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು.  ಕೇವಲ ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟರನ್ನಲ್ಲದೇ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾರಣೀಭೂತರಾಗಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಡದೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ  ಮತ್ತದೇ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಅಡಿಗೆಯವರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಂದ ಪುರೋಹಿತರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಏನು ಭಟ್ಟರೇ ಆರಾಮೇ? ಈ ಬಾರಿ ನಿಮ್ಮ ಪಟಾ ಪಟಿ ಚೆಡ್ಡಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಬಾರದೆಂದು ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ರೀತಿ ಪಟಾ ಪಟಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ ಎಂದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅದೇ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೆನೆದು  ನಕ್ಕಿದೇ ನಕ್ಕಿದ್ದು.

ಹೀಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ   ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯುವ  ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಸಂಗಗಳೇ ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೋ ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಗೆ ಬುಗ್ಗೆಯನ್ನು ಉಕ್ಕಿಸುತ್ತದೆ.   ನಗುತ್ತಿರುವವರ ಆಯಸ್ಸು ಜಾಸ್ತಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿನ ನೆನಪು. ಹಾಗಾಗಿ ಸದಾ ನಗ್ತಾ ಇರೀ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಗಿಸ್ತಾ ಇರಿ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡ್ತಾ ಇರಬೇಕೇ  ಹೊರತು, ನಾವೇ  ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಬಾರದು

ಏನಂತೀರೀ?

ಪುರೋಹಿತರ ಪರದಾಟ

ಬಹಳ ದಿನಗಳ ತರುವಾಯು ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಾ ಮಾಡುವ ರುಚಿ ರುಚಿಯ ಅಡುಗೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಹೊರಗಡೆ ಊಟ ಮಾಡುವ ಆಸೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ ಕಾರಣ ಕಳೆದ ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಡದಿ, ಮಗಳು ಮತ್ತು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ಹೊಸಾ ಹೋಟೆಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು. ಭಾನುವಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಹೋಟೇಲ್ ಬಹುತೇಕ ಭರ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಬ್ಬಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಖಾಲಿ ಇರುವ ಜಾಗವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ನೆನಪು ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೂ ಕೂಡಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಪರಿಚಯದ ದೇಶಾವರಿ ನಗೆ ಬೀರಿ ನಂತರ ಏನೋ ಅಪರಾಧೀ ಭಾವನೆಯಂತೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಊಟ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಸರಿ ನಮಗೇಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಉಸಾಬರಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೂ, ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅವರನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ್ದೀವಿ ಆದರೆ ಅವರ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀನೇನಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದಿಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವರನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಮಡದಿ ಮತ್ತು ಮಗಾ, ಓ ಅವ್ರಾ, ಮೊನ್ನೆ ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ತಿಥಿಯಂದು ಮುತ್ತೈದೆ – ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ತಕ್ಕೆ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಬಂದಿದ್ರಲ್ಲಾ ಅವರೇ ಇವರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದಳು. ಓಹೋ ಸರಿ ಸರಿ. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಗಳ ಅಭೀಪ್ಸೆಯಂತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ನ್ಯಾಚುರಲ್ಸ್ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ತಿನ್ನಲು ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೋ ಅವರೇ ಸಿಗಬೇಕೆ?

ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಸಾರ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಏನು ಅಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅವರೇ ಕೇಳೀ ಬಿಟ್ಟರು. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು, ಏನು ಇಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗಡೆ ಊಟ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟರು. ಹೇಗೋ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಹೋಟೆಲ್ಗಳಿಗೂ ಈಗಾಗಲೇ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಬದಲಾವಣೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಇಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದಿದ್ವೀ ಅಂದೆ. ನಾವು ಅಷ್ಟೇ ಸಾರ್. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಗಳ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ. ಅದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದ್ವೀ ಅಂದ್ರು. ಓಹೋ ಹೌದಾ!! ತುಂಬ ಸಂತೋಷ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಮಗಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಬೇಡ ಬೇಡ ಎಂದರೂ 200 ರೂಗಳನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತು ಏನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಹೇ!! ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಸಾರ್. ನಿಮ್ಮಂತಹವರ ಆಶೀರ್ವಾದವೇ ಸಾಕು ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಮಗಳ ಕೈಯಿಂದ 200 ರೂಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಶರ್ಟಿನ ಜೋಬಿಗೆ ಇಳಿಸಿಕೊಂಡರು ಆ ಪುರೋಹಿತರು. ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂದು ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಾಯಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾದರೂ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಆರಾಮಾಗಿ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ತಿನ್ನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವರಿಂದ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಸಾರ್ ನಾವುಗಳು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲ ತಾನೇ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ವಿಷಯ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡಿ ಸಾರ್. ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅರೇ.. ಹೊರಗಡೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಬಿಡುವುದು ನಿಮ್ಮ ವಯಕ್ತಿಕ ವಿಚಾರ. ಭಯಪಡಬೇಡಿ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ತಿಂದು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಹಾಸ್ಯಮಯ ಪ್ರಸಂಗ ನನಗೆ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.

ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಅಣ್ಣ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಪುರೋಹಿತರು. ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹದಿನಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ. ಪೌರೋಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ಕಾಲವು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನ ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಗುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೊಸಾ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ನಂತರ ಅವರ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಹೊನ್ನಾದೇವಿ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಂಡು ಬರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಹೊಸಾ ಕಾರ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತರಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ದಪ್ಪನವರ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡಮ್ಮನವರಿಗೆ ಕಾರ್ ತೋರಿಸಿ ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಅವರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಂಡು ಬಂದೆವು. ಅದಾಗಲೇ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಬೇಡ. ಈ ದಿನ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಒತ್ತಾಯ ಪಡಿಸಿದರು. ಹೇಗೂ ಹಿರಿಯರು ಅಷ್ಟೊಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇಸರ ಪಡಿಸುವುದು ಬೇಡ ಎಂದುಕೊಂಡು ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು.

ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಮನೆಯೊಳಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ಅಡುಗೆಗೆ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಮತ್ತು ನಾನು ಹೊರಗಡೆ ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಹರಟುದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆಯೇ ಜಗ್ಗನೆ ಎದ್ದು ಎಲ್ಲೀ ಮಗು ನೀನು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ ಓಡಿಸ್ತಿಯಾ ಅಂತಾ ನೋಡ್ಬೇಕು. ಬಾ ಹಾಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ಅಂತಾ ಅಂದ್ರು. ಅದಕ್ಕೇ ಅರೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೇನೇ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತಾ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೇ, ಅದು ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾಯ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗೋಣ ಬಾ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಸರಿ ಎಂದು ನಾನು ಹೊರಟಾಗ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ? ನೀನೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬಾ ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರನ್ನೂ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಮೂವರೂ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡು ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿಮೀ ದೂರದ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಪಟ್ಟಣ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಸೀದಾ ಒಂದು ಹೋಟೆಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಹೇಳಿದರು. ಸಂಜೆ ಆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಕಾಫೀ ಕುಡಿಯಬೇಕೇನೋ ಎಂದು ಹೋಟೇಲ್ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಟೇಲ್ ಒಳಗಡೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನವರು ಮೂರು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ, ಮೂರು ಜಾಮೂನು ಒಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಬಜ್ಜಿ/ಪಕೋಡ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದರು. ಇದೇನು ದೊಡ್ಡಪ್ಪಾ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಏನೋ ಔತಣವನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ನೋಡಿದ್ರೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತಿಂದ ಮೇಲೇ ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ತಿನ್ನೋದು ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಆಹಾ ಹಾ!! ನೋಡು ನೋಡು ದೊಡ್ಡಮ್ಮನ ಪರ ಹೇಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ದಮ್ಮ ಇಷ್ಟು ರುಚಿರುಚಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಡ್ತಾಳೆ? ಅಂತಾ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಬಜ್ಜಿಯನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ರು. ಜೊತೆಗೆ ಕಾಫೀ ಕೂಡಾ ತರಲು ಹೇಳಿದರು. ಅದು ಸರಿ ದೊಡ್ದಪ್ಪಾ ಇದನ್ನು ತಿನ್ನೋದಿಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದೂರ ಬರಬೇಕಾ? ಅಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಊರಿನ ಹತ್ತಿರದ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲೇ ತಿನ್ನಬಹುದಿತ್ತಲ್ವಾ ಅಂತಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದೆ. ಛೇ ಛೇ ಛೇ!! ಎಲ್ಲಾದರೂ ಉಂಟಾ ಊರ ಹತ್ತಿರ ಇರೋ ಹೋಟೇಲ್ನನಲ್ಲಿ ನಾವು ತಿನ್ನೋದಾ ಅಂದ್ರು. ಯಾಕೆ ದೊಡ್ದಪ್ಪಾ ಅಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರೊಲ್ವಾ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ. ನೋಡು ಮಗೂ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹದಿನಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ, ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ, ನಾಮಕರಣ ಯಾವುಕ್ಕೇ ಆಗಲೀ ನನ್ನನ್ನೇ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೀತಾರೆ. ನಾನೇನಾದ್ರು ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಿನ್ನೋದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅರೇ ಇದೇನಿದು ಐನೋರೇ, ನೀವು ಕೂಡಾ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತರಹ ತಿಂತಿದ್ದೀರಾ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮುಂದೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ದೂರ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಂದೇ. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟು ಆಯ್ತು ಅಂತಾ ಹೇಳು ನಾನೇ ಕೊಟ್ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರು. ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಪರದಾಟ ನೋಡಿ ನಾನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತಾ ನಾನೇ ಹೊಟೇಲ್ ಬಿಲ್ ಚುಕ್ತ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆವು.

dose1

ರಾತ್ರಿ ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರೂ ಸೇರಿ ಭೂರೀ ಭೋಜನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಗಡದ್ದಾಗಿ ತಿಂದಿದ್ದ ನಮಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ . ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪಾ ಮಾತ್ರ, ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಹೀರೇಕಾಯಿ ಬಜ್ಜಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಗೆ ಎರಡ್ಮೂರು ಲೋಟ ಗಸಗಸೆ ಪಾಯಸ ಕುಡಿದು. ಆಹಾ ಏನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹತ್ತಾರು ಊರಿಗೆ ಪುರೋಹಿತರಾಗಿದ್ದರೇನು? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಗುಲಾಮರೇ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನೆನೆದು ಕೊಂಡು ನಾನೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಸುಮ್ಮನಾದೆವು. ನಾನು ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಕೆದಕಿದಂತೆ ಕದಕುತ್ತಾ ತುತ್ತಿಗೆ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಾ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ತಿಂದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನಮ್ಮಾಕಿ ಏನು ಸಾಹೇಬ್ರೇ, ಯಾಕೇ ಊಟ ಸೇರಲಿಲ್ವೇ ಎಂದು ಕುಹಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಗತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಸಂಜೆ ಗಡದ್ದಾಗಿ ದೋಸೆ, ಬೋಂಡ ತಿಂದದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ ಏಕೆಂದರೆ ನಾನೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಹಾಗೇ, ಅಮ್ಮಾವ್ರ ಗಂಡನೇ ಅಲ್ವೇ!!

ಇದೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದೇ ಏನೋ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಊಟ ತನ್ನಿಷ್ಟ ನೋಟ ಪರ ಇಷ್ಟ ಅಂತಾ ಗಾದೇನೇ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೋ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕೇ ಕಲ್ಲು ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆ ಏನಿದ್ರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಶ್ರಧ್ಧಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕೇ ಹೊರತೂ ಬೇರೆಯವರು ಏನು ಅನ್ಕೋತಾರೋ ಅಂತಾ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮುಜುಗರ ಪಡೋ ಬದಲು, ಹಂಗಿನ ಅರಮನೆಗಿಂತ ಗಂಜಿಯ ಗುಡಿಸಲೇ ಲೇಸು ಅಂತಾ ಇರೋದೇ ಒಳ್ಳೇದಲ್ವಾ.

ಏನಂತೀರೀ?