ಲಂಚದಲ್ಲೂ ಡಿಜಟಲೀಕರಣ

ಮೊನ್ನೆ ಇನ್ನೂ, ಮಂಗಳೂರು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸರ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಲಹಂಕದ ಬಳಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ನೆನ್ನೆ ನಾನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯಕರ ಎನಿಸಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನಂತರ ನನಗಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಕರಣ

police2

ಇಂದು ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಲ್ಲಿ ನಾವು ರಾಂಗ್ ಸೈಡಲ್ಲಿ (one way) ಕಾರು ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪೋಲಿಸ್ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಫೈನ್ ಕಟ್ಟಲು ಹೇಳಿದ್ರು, ರಶೀದಿ ಬೇಕಾ? ಬೆಡ್ವಾ? ಅಂತ ಪೋಲಿಸ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ಅವರಲ್ಲಿ ರಶೀದಿ ಕೊಟ್ರೆ ಎಷ್ಟು? ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ಅಂತ ಕೇಳಿದೆವು, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಪೋಲಿಸನ ಉತ್ತರ, ರಶೀದಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ 200, ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ 100 ರೂಪಾಯಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕೇಳಿದೆ, ಹಾಗಾದ್ರೆ 100 ರೂಪಾಯಿ ನಿಮ್ಮ ಜೇಬಿಗಾ? ಅದಕ್ಕೆ ಪೊಲಿಸನ ಉತ್ತರ, ಎರಡರಲ್ಲೂ ಹಣ ನನಗೆನೇ ಅಂತ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟ…..

ಹಾಗಾದ್ರೆ ಪೋಲಿಸರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ರಶೀದಿ ಪುಸ್ತಕ ಸರಕಾರದ್ದೋ ಅಥವಾ ಇವರು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೋ? ಅದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸೀಲ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಫೈನ್ ಹಾಕುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಅದರ ಹಣವನ್ನು ನೀಡದೆ ಸ್ವಂತ ಜೇಬಿಗೆ ಹಾಕುವ ಪೋಲಿಸರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು….

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಲಹಂಕ ಪ್ರಕರಣ

police

ನೆನ್ನೆೆ ಸುಮಾರು 11:30ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಯಲಹಂಕದ ಕೋಗಿಲ್ ಕ್ರಾಸ್ ನಿಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಕಡೆ ದ್ವಿಚಕ್ರವಾಹನದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಸಂತೆ ಸರ್ಕಲ್ಲಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸ್ ನನ್ನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದರು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸರು ಇದೇ ರೀತಿಯ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡುವ ಕಾರಣ ಅದು ಅಚ್ಚರಿ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಂತರ ನಡೆದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಂಗು ಬಡಿಸಿತು.

ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ನನ್ನನ್ನು ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಇದೆಯೇ, ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಪೋಲೀಸರೊಬ್ಬರು, ನನ್ನ ಗಾಡಿಯ ನಂಬರ್ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಿ, ಮೊದಲೇ ಯಾವುದಾದರೂ ದಂಡ ಬಾಕಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಇದೆ ಎನಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಪರ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದೂ ಕೂಡಾ ಸರಿ ಇದೆೆ ಎನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಪೋನ್ ಪೇ ಇಲ್ಲಾ ಗೂಗಲ್ ಪೇ ಇದೆಯೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೌದು ಇದೆ ಎಂದೆ. ಹಾಗೆಂದ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಇವರು ನಿಮಗೆ 200 ರೂ online Transfer ಮಾಡ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಮಗೆ Cash ಕೊಡಿ ಎಂದಾಗ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವರ್ಯಾರೋ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತಿದ್ದು ನೋಡಲು ಅಮಾಯಕ ಎಂದೆನಿಸುತು.

ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಮ್ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಸತ್ಯಮಪ್ರಿಯಮ್ |
ಪ್ರಿಯಂ ನಾನೃತಂ ಬ್ರೂಯಾದೇಷ ಧರ್ಮ: ಸನಾತನ: ||

ಸತ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಕಹಿಯಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಿಯವಾದ ಅಸತ್ಯವನ್ನೂ ನುಡಿಯಬಾರದು. ಇದುವೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಎನ್ನುವ ಸುಭಾಷಿತ ನೆನಪಾಗಿ ಕೂಡಲೇ ಇಲ್ಲಾ ಸರ್ ನನ್ನ ಬಳಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅರೇ ಅಲ್ಲೇ ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ಯಾಲ್ಲಾ ಅಂತ ಪೋಲೀಸರೇ ನೆನಪಿಸಿದರು.

ಇವರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಲಂಚಕ್ಕೆ ನಾನೇಕೇ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾರಣೀಭೂತನಾಗ ಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಾ ಸರ್ ಬರೀ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಐದು ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಇದೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಭರ್ ಎಂದು ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುವಾಗ ನಾನು ಕೊಡದೇ ಹೋದರೆ ಏನಂತೆ ನನ್ನಂತಹ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಬಳಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆನಿಸಿತು.

ಈ.ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರು ದಂಡ ವಿಧಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಧಿಸಿದ ದಂಡ ಸರ್ಕಾರದ ಖಜಾನೆಗೆ ತಲುಪದೆ ಪೋಲೀಸರ ಜೇಬು ತಲುಪುತ್ತಿರುವುದು ಕಳವಳಕಾರಿಯಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದರೆ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿದಾಗ, ಕೈಯಿಂದ ಹಣ ಖರ್ಚಾದಾಗಲಾದರೂ ಬುದ್ಧಿ ಬರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ದಂಡದ ಮೊತ್ತವನ್ನು ನಿಗಧಿತ ಪಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಹಣದ ಲೆಖ್ಖ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗಲಿ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೂಲಕ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಆದರೆ ಬೇಲಿಯೇ ಎದ್ದು ಹೊಲ ಮೇಯ್ದಂತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಎರಡೂ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕರೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲೇ ನಟ್ಟ ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಈ ಪರಿಯಾಗಿ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂತಹವರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರಿಗೆ ದಂಡ ಹಾಕಿ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸುವವರು ಯಾರು? ಸರ್ಕಾರ ಯಾವುದೇ ಬಂದು ಎಷ್ಟೇ ಜನೋಪಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರೂ, ಅದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಾದವರೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾದಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಗಂಟೆ ಕಟ್ಟುವವರು ಯಾರು?

ಆದಷ್ಟು ಶೇರ್ ಮಾಡಿ, ಪೋಲಿಸ್ ಕಮೀಷನರ್ ರವರಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಸೋಣ…..

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಬಿಟಿಎಸ್ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಅನುಭವ

ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕ ಹದಿಹರೆಯದ ವಯಸ್ಸು. ಆಗ ತಾನೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮುಗಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ತರಹ ಒಂದು ಮಣಭಾರದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊಗಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಒಂದು ಚೆಂದನೆಯ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಶರ್ಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಎನೋ ಒಂದು ತರಹ ಹಿತಾನುಭವ.

ನಾವು ಇದ್ದಿದ್ದು ಬಿಇಎಲ್ ಬಳಿ ಕಾಲೇಜ್ ಇದ್ದದ್ದು ಆರ್. ಟಿ ನಗರ. ನಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ನೇರ ಬಸ್ ಸಂಪರ್ಕ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಎರಡು ಮೂರು ಬಸ್ಸುಗಳನ್ನಾದರೂ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು  ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಹೋಗುವಾಗ ಬಿಇಎಲ್ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಮುನಿರೆಡ್ಡಿ ಪಾಳ್ಯದ ಟಿವಿ ಟವರ್ ವರೆಗೂ ಹೋಗಿ  ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೆ, ಬರುವಾಗ ಟಿವಿ ಟವರ್ ವರೆಗೂ ಒಂದು ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಟಾಟಾ ಇನಿಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್  ವರೆಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ಸು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಗೊಂದು ಈಗೊಂದು ಜನಭರಿತವಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ 276 ಬಸ್ ಹತ್ತಬೇಕಿತ್ತು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬಿಇಎಲ್ ಸರ್ಕಲ್ ವರೆಗೂ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

 

bmtc3ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದೂ ಆಗಿನ್ನೂ ನನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮಕ್ಕಳಂತೆಯೇ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ  ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ನುಸುಳಿಕೊಂಡು  ಕಂಬವೊಂದಕ್ಕೋ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಸೀಟಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದು ಮೂರನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಹೋದೆ ಎಂಬ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮು ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ  ಎಲ್ಲರ ಹುಡುಗರಂತೆ ನಾನೂ ಸಹಾ  ಬಸ್ ಇಳಿಯಲು ಒಂದು ಸ್ಟಾಪ್ ಮುಂಚೆಯೇ ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಅನುಭವ ಪಡೆಯತೊಡಗಿದೆ.

 

bmtc5ವಿಪರೀತ ಜನಜಂಗುಳಿಯ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ  ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಾಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚೆಂದನೆಯ ಗಾಳಿಯ ಹಿತಾನುಭವಕ್ಕೆ ಬಲು ಬೇಗನೇ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಸೀಟ್ ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೇ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.  ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೆಳೆಯರು ಜೊತೆಗಿರ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು  ದೃಢೀಕರಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ  ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರೂ ಸಾತ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಪ್ರಯಾಣ ಮಜವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

 

bmtc2ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಪ್ರಯಾಣ ಅಪಾಯಕರ ಮತ್ತು ದಂಡ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ  ಎಂಬ ಫಲಕವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮಂತಹ ಪುಂಡರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶಿಕ್ಷಿಸಲೆಂದೇ  ಪೋಲೀಸರೂ ಹರ ಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ನಮಗೆ ಮೋಜನ್ನು ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದಿಬ್ಬರು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪೋಲೀಸರು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ಬಳಿ ಮಫ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಕೈಯಲ್ಲಿ  ಇಂಕ್ ಪೆನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಸ್ಸು  ಇನ್ನೇನು ಹೋರಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಪುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತವರತ್ತ ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ಇಂಕ್ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲೂ ಮಫ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸರು ಶರ್ಟಿಗೆ ಇಂಕ್ ಇದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದು ಫೈನ್ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರುಪೋಲಿಸರು ಚಾಪೇ ಕೆಳಗೆ ತೂರಿದರೆ ಹುಡುಗರು ರಂಗೋಲಿ ಕೆಳಗೆ ತೂರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗರು  ಶರ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಜಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಇಂಕ್ ಬಿದ್ದಿದೆ  ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದೇ ತಡಾ ಜಾಕೆಟ್ ಬಿಚ್ಚಿ  ಕುಳಿತಿದ್ದವರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅಮಾಯಕರಂತೆ ನಿಂತು ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಚಳ್ಳೇ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಇನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ  ಉಳಿದಿದೆ.

 

bmtc2ಅದೊಂದು ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜ್ ಬಿಡುವುದು ತಡವಾಗಿ  ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಟಿವಿ ಟವರ್ ವರೆಗೂ ಒಂದು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬಸ್ ಹಿಡಿದು ಟಾಟಾ ಇನಿಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ (ಅಗಿನ್ನೂ ಅಂಡರ್ ಪಾಸ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ) ಇಳಿದು ಬಿಹೆಇಎಲ್ ಮುಂದೆ 276 ಬಸ್ಸಿಗೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕಾದು ನಿಂತಿದ್ದೆ.  ಅರ್ಧ ಮುಕ್ಕಾಲು ಗಂಟೆಗೆ  ತುಂಬಿದ ಬಸುರಿಯಂತೆ ಭರಪೂರಿ ಜನರನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬಂದ 276 ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೂ, ತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇ ತಡಾ ಛಕ್  ಅಂತಾ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿಗೆ ಕಾಲ್ ಹಾಕಿ ಮುಂದಿನ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಬಸ್ಸಿಗೆ ತಗುಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ.

 

bmtc1ಆ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರ್ ಅದ್ಯಾರ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರೋ ಇಲ್ಲವೇ ಜನಜಂಗುಳಿ ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರೋ ಕಾಣೆ ಅಂದೇಕೋ ಯರ್ರಾ ಬಿರ್ರಿ  ಅತ್ತಿಂದ್ದಿತ್ತ ಓಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದ್ದೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಸ್ಸಿಗೆ ನಾನು ತಗಲಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲವೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ ಪ್ರತೀಬಾರಿಯೂ ಅತ್ತಿಂದ್ದಿತ ಬಸ್ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಕೈ ಕೂಡಾ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನೂ ಸಹಾ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹರ ಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮುಂದೆ ಸದಾಶಿವ ನಗರದ ಪೋಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲಿಸದೇ ಭರ್ ಎಂದು ಹೋದಾಗಲಂತೂ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದ ತನಗಾಗಿ ಯಾರೋ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಜರ್ ಭರ್ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಬಸ್ ಓಲಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೈಗಳು ಜಾರುತ್ತಿದೆ. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಹಾ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಕತೆ ಇವತ್ತಿಗೆ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕೈ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಹೊಗ್ತೀನಿ, ನಾಳೆ   ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ನಿಂದ ಜಾರಿಬಿದ್ದ ಯುವಕನ ಸಾವು  ಎಂದು ಪೇಪರಿನ ಮೂರನೇ ಪೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚಿಸ ತೊಡಗಿತು. ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಅದಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕಾಲನ್ನೂ  ಅದಷ್ಟೂ ಒಳಗಡೆ ತೂರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.  ಒಂದು ಸೊಳ್ಳೆಯೂ  ಹೋಗಲು ಜಾಗವಿರದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹರಸಾಹಸಗಳು ಫಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲಾ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಪ್ ಎಂದು ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು.  ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆಯೇ  ಬಸ್ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ  ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾನು ಹತ್ತಾರು ಹೆಚ್ಚೆಗಳಷ್ಟೂ ದೂರ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ  ತಟ್ಟಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೀಳದೆ ನಿಂತೆ.

 

ಅದು ಎಂ.ಎಸ್.ರಾಮಯ್ಯ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಸುಮಾರು ಜನರು ದಡಾ ದಡಾ   ಅಂತ ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಳಿದಿದ್ದೇ ತಡಾ ನಾನೂ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಾಡಿ ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ  ಸತ್ತೆನೋ ಬದುಕಿದೆನೋ ಎಂದು ಕಂಬವೊಂದನ್ನು ಒರಗಿಕೊಂಡು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ. ಅದೇ ಕಡೇ ಮುಂದೆ ನಾನೆಂದೂ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸಾಹಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ  ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಯೇ ಬಟ್ಟೆ ಕಷ್ಟಾನೋ ಸುಖಾನೋ ಸೈಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕೆಲ ತಿಂಗಳು ಹೋಗಿಬಂದು ಡಿಪ್ಲಮೋ ಮುಗಿಸಿ ಬುಕ್ ಬೈಂಡಿಗ್, ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಪಿಂಟ್ ಮಾಡಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದ ಹಣದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಹೀರೋ ಪುಕ್ ಕೊಂಡು ಜರ್ ಎಂದು ಓಡಾಡತೊಡಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಹೀರೋ ಪುಕ್ ಅನುಭವವನ್ನು  ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

 

bmtc4ಈಗ ಬಿಡಿ  ಅಂದಿನ ಹಾಗೆ ಪುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಅನುಭವ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೂ ಹೈಡ್ರಾಲಿಕ್ ಡೋರ್ಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದಲ್ಲದೇ  ಪ್ರತೀ  ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಬಸ್ ಇಳಿದು ಹತ್ತಿದ ನಂತರ ಡೋರ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ನಂತರವೇ ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸುವ ಕಾರಣ ಪುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ನಿಂದಾ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಪಘಾತಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿರುವುದು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ  ಈಗೆಲ್ಲಾ  ಸಾಕಷ್ಟು ಬಸ್ಸುಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ ಅಂದಿನ ಜನಜಂಗುಳಿಯೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವಂತ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿರುವ ಓಡಾಡುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಅಂದಿನ ರಸಾನುಭವ ಇಂದಿನವರಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.  ಅದರೂ ಆಗೊಮ್ಮೇ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಜನಜಂಗುಳಿ ಬಸ್ ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಪುಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಪ್ರಯಾಣದ ನೆನಪಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಂಡಿಗೆ ತಿಂದಂತಹ  ಹಿತಾನುಭವ ಆಗುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಮಗೂ ಸಹಾ ಈ ರೀತಿಯ ಅನುಭವ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ   

ಪೋಲಿಸರ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಜ್ಜಾಯ

ಕೊರೋನಾ ಮಹಾಮಾರಿಯ ಸಲುವಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಏನೂ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳೂ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವಂತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗುರುಗಳಾದಿಯಾಗಿ ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಪುಂಡ ಪೋಕರಿಗಳು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಪೋಲೀಸರು ತಮ್ಮ ಬೆತ್ತದಿಂದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಕಜ್ಜಾಯ ಉಣಿಸುತ್ತಿರುವ ವೀಡೀಯೋ ಅಥವಾ ಪೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪೊಂದಕ್ಕೆ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪೋಲೀಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ರಸವತ್ತಾದ ಕಜ್ಜಾಯದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೋರಮಂಗಲದ ಬಳಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವೆಬ್ ಪೋರ್ಟೆಲ್ ಕಂಪನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೇ ಸುಮಾರು 400-500 ಜನರು ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೊಡ್ದ ಕಂಪನಿ. ಪ್ರತೀ ಶುಕ್ತ್ರವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ಗಳು ಲೈವ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೇ ದುಡಿದು ದಣಿವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನಾ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲೂ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರವಾರದ ಸಂಜೆ ಹೊರಗಡೆ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಗೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ವಾಡಿಕೆ.

ಮೋಜು ಮಸ್ತಿ ಎಂದ ಮೇಲೆ ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ಯಾವುದೇ ಶರತ್ತುಗಳು ಇರರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗಿಷ್ಟ ಬಂದದ್ದನ್ನು ತಿಂದು ಕುಡಿದು ಮಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶನಿವಾರ ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತಿ ಸೋಮವಾರ ಉತ್ಸಾಹ ಭರಿತಗಾಗಿ ಕಛೇರಿಗೆ ಬಂದು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುರುಪಿನಿಂದ ಹೊಸಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ದರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತೀ ವಾರದ ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಅದರಲ್ಲೂ ಯುವಕರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದ ತಂಡದ ಹೊಸಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಲೈವ್ ಆದ ಎರಡು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರೀ ಮನ್ನಣೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಅವರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸಂಜೆ ಕಛೇರಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಂ.ಜಿ. ರಸ್ತೆಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪಬ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ತಂಡವನ್ನು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗೀ ಗಮ್ಮತ್ತಾಗಿಯೇ ಮೋಜು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಯದ ಪರಿಧಿಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸಾರ್ ಗಂಟೆ ಹನ್ನೊಂದಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಪಬ್ ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರು ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದಾಗಲೇ ಓಹ್ ಸಮಯ ಇಷ್ಟೋಂದಾಯಿತೇ ಎಂದು ನೋಡಿ ಕೊಂಡು ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳತ್ತ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದರು.

ಅ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನೂ ಸಹಾ ಬಿಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಅಂತಾ ಒಂದೆರಡು ಹೆಚ್ಚಿಗಿಯೇ ಏರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೂರದ ರಾಜಾಜೀ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಕೋರಮಂಗಲದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಸುಮ್ಮನೇ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಬೆಳ್ಳಿಗ್ಗೆ ನಶೆ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದೇ ವಾಸಿ ಎಂದೆನಿಸಿದೆ. ಸರೀ, ಆಫೀಸಿಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲೇ ಇನ್ನೇನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಕಾರನ್ನೇರಿ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಸರ್ದಾರ್ಜೀ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಕರೆದು, ಅರೇ ಯಾರ್, ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ ಏನು ಮಜಾ? ಬಾ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಜಾಲಿಯಾಗಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಿಟ್ತು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಅರೇ, ಛೋಡ್ ದೋ ಯಾರ್!! ನನಗೆ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ. ನಾನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತಾ ಎಷ್ಟೇ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಬೆಂಬಿಡ ಬೇತಾಳನಂತೆ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಸರ್ದಾರ್ಜಿ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ತನ್ನ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕುಳ್ಳರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾದ ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣ.

wheeliಅದಾಗಲೇ ತೀರ್ಥ ಸೇವಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ಪರಮಾತ್ಮನ ಲೀಲೆ ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೂ ಏರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಎಂ.ಜಿ ರಸ್ತೆಯ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಪೋಲಿಸರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಗುಲಿಕೊಂಡು ಡ್ರಿಂಕ್ & ಡ್ರೈವ್ ಕೇಸ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಯಾರು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಆಶೋಕನಗರ, ಜೌಗುಪಾಳ್ಯದ ಮುಖಾಂತರ ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಸಂದು ಗೊಂದು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ದಿಮ್ಮಾಲೇ ರಂಗಾ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಗಾಗಾ ವೀಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜಾಲಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ನ್ಯಾಷನಲ್ ಗೇಮ್ಸ್ ವಿಲೇಜ್ ಹತ್ತಿರದ ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಲಾಠಿ ಹಿಡಿದು ಗಾಡಿಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸರನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಹಾಗಿದೆ.

police1ಇದೇನಪ್ಪಾ? ತಾನೊಂದು ಬಗೆದರೇ ದೈವವೊಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಸಂದಿಗೊಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಗುಲಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಕಾಯ್ತಲ್ಲಾ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಏನ್ರೀ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ರೀ? ಕುಡಿದಿದ್ದೀರಾ? ಅದೂ ವೀಲೀ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ಗಾಡಿ ಸೈಡ್ ಹಾಕಿ. ಚೆಕ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಪೋಲೀಸ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಬೀಸೋ ದೊಣ್ಣೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಆಯಸ್ಸು ಅನ್ನೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೆ ಗಾಡಿಯ ಎಕ್ಸಲೇಟರ್ ಜೋರು ಮಾಡಿ ಭರ್… ಎಂದು ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಶರವೇಗದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಪೋಲೀಸರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಂಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲಾಠಿಯನ್ನು ಬೀಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೇ ಎಂಬುದೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಕನ್ನಡ ಬಾರದ, ಬೈಕಿನ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಮಾಯಕ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಛಟೀರ್ ಅಂತಾ ಏಟು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಲಾಠಿಯ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದ ಶಬ್ಧ ಮತ್ತು ಆ ನೋವಿಗೆ ಸರ್ದಾರ್ಜಿ ಕಿರುಚಿದ ಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕುಡಿದಿದ್ದ ನಶವೆಲ್ಲಾ ಜರ್ ಎಂದು ಇಳಿದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಗಾಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಜೋರಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ವ್ಯಗ್ರರಾದ ಪೋಲೀಸರಿಬ್ಬರೂ ತಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಫೈಬರ್ ಲಾಠಿಯನ್ನು ಆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿಯೂ ಗಾಡಿಯತ್ತ ತೂರಿದ್ದಾರೆ. ಏಕಲವ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಇಬ್ಬರೂ ನಾಯಿಯತ್ತ ಶಬ್ಧವೇಧಿ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪೋಲೀಸರೂ ಬೀಸಿದ ಲಾಠಿ ಗುರಿ ತಪ್ಪದೇ, ಮತ್ತದೇ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಎದ್ದೆನೋ, ಬಿದ್ದೆನೋ, ಗೆದ್ದೆನೋ ಎಂಬಂತೆ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯ ಚಿರಾಟ ನರಳಾಟ ನಡುವೆಯೇ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

police3ಸುಮ್ಮನೆ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸರ್ದಾರ್ಜಿ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಜಾಲೀ ರೈಡ್ ಎಂದು ಕರೆದು ತಂದು ಅವನದ್ದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿಯೂ ಪೋಲೀಸರ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಜ್ಜಾಯದ ರುಚಿ ತೋರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಆ ನೋವಿನಲ್ಲೂ ಎಗರಾಡಿದ್ದಾನೆ ಸರ್ದಾರ್ಜಿ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಲಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪೈನ್ ಕಿಲ್ಲರ್ ಮಾತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ನುಂಗಿ ಮೀಟೀಂಗ್ ರೋಮೊಂದರ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದವರಿಗೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೌಸ್ ಕೀಪಿಂಗ್ ಬಾಯ್ಸ್ ಬಂದು ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗಲೇ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು. ಕೃಷ್ಣನೇನೋ ಆರಾಮಾಗಿ ಎದ್ದು ಬಿಟ್ಟನಾದರೂ ಪೋಲೀಸರ ಕಜ್ಜಾಯ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಬಾಸುಂಡೆಯನ್ನು ಬರಿಸಿತ್ತು. ಹೆದರಿದ ಪರಿಣಾಮ ಜ್ವರವೂ ಬಂದು ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತು ಮಂಗಳವಾರವೂ ಕಚೇರಿಗೆ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟ, ಇಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಸಂಕಟ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತು ಮಂಗಳವಾರ ಸರ್ದಾರ್ಜಿ ಕಛೇರಿಗೆ ಬಾರದಿರುವುದನ್ನೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಯಲ್ಲೂ ರಸವತ್ತಾಗಿ ಪೋಲಿಸರ ಕಜ್ಜಾಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕನಿಕರದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಛೇ!!! ಪಾಪ ನಿನಗೆ ಹೀಗಾಗಬಾರದಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಮರುಕ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸರ್ದಾರ್ಜಿಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರಿಂದ ಬಿದ್ದ ಕಜ್ಜಾಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಕರೆ ಮಾಡಿ ಲೊಚಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದದ್ದೇ ಅತ್ಯಂತ ನೋವು ತರಿಸಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರತ ಆರಕ್ಷಕರು ದಂಡಂ ದಶಗುಣಂ ಭವೇತ್ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪುಂಡ ಪೋಕರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಡುಕರಿಗೆ ಕುಂಡಿ ಮೇಲೇ ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಎರಡು ಬಾರಿಸಿ ಮುಂದೆದೂ ಈ ರೀತಿ ರಸ್ತೆಗೆ ಇಳಿಯದಂತೆ , ವೀಲೀ ಮಾಡದಂತೇ ಅಥವಾ ಕುಡಿದು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವವರಿಗೆ ಜಾಣರಿಗೆ ಮಾತಿನ ಪೆಟ್ಟು ಕೋಣರಿಗೆ ದೊಣ್ಣೆ ಪೆಟ್ಟು ಆಂತಾ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡುವುದನ್ನೇ ಅಮಾಯಕರ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೋಮಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಸಹ್ಯಕರವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಪೋಲೀಸರೊಂದಿಗೆ ಪಜೀತಿಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳು

ಮೊನ್ನೆ ಹೋಳಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾದ ಸಹಕಾರ ನಗರದ ಐಯ್ಯಂಗಾರ್ ಆಹಾರದ ಶ್ರೀ ವಿಜಯ್ ಹೆರಗು ಅವರು ಹೋಳಿ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದ್ದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪೋಲೀಸರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಪರದಾಡಿದ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಪಜೀತಿಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪೋಲೀಸರೊಂದಿಗೆ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರಿಗಾದ ಕೆಲ ಮೋಜಿನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು.

ಪೋಲೀಸರೆಂದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪೂಜ್ಯ ಭಾವ. ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧ. ಹಗಲಿರಳು ಎನ್ನದಂತೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಜೀವಿಗಳು ಅವರು . ಮತ್ತೊಂದು, ನನ್ನ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ ಮಾವನವರೂ ಸಹಾ ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ನಿವೃತ್ತರಾದವರೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಪೋಲೀಸರ ಅಳಿಯನಾದ್ದರಿಂದ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ ಮಾವನವರು ಕಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ ದೇವರಿದ್ದಂತೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪೋಲೀಸರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವವಿದ್ದರೂ, ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ ಅನೇಕ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಒಡನಾಟವಿದ್ದರೂ ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಕಹಿ ಅನುಭವದಿಂದಾಗಿ ಅದೇಕೋ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ನನಗೆ ಒಲ್ಲದ ಮಾತು. ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟ ಇಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಸಂಕಟ ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.

ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ಇಂದಿನಂತೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಬಸ್ ಮತ್ತು ಬೈಕ್ ಸೌಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೈಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದೊದು ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರೂ ತಂಡೋಪ ತಂಡವಾಗಿ ಸೈಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮಾರನೇಯ ದಿನ ಯಾವುದೋ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಂದ್ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಆಡುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಎದುರು ಒಂದು ಪೋಲೀಸ್ ಜೀಪ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಟೆಂಪೋ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆವಾದರೂ ಬಂದ್ ನಿಮಿತ್ತ ಪೋಲೀಸರು ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಎಣಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೆವು.

ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಒಂಭತ್ತರ ಆಸುಪಾಸು ನಮ್ಮ ಸಹಪಾಠಿಯೊಬ್ಬನ ತಂದೆಯವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಮಗನನ್ನೇನಾದರೂ ನೋಡಿದ್ಯಾ? ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದವನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಯಾವತ್ತೂ ಹೀಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಗೋಳು ತೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅರೇ!! ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೇನೇ ಸೈಕಲ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಿಂದ ಹೊರಟೆವು ಅವನ ಗುಂಪು ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆಯೇ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲಾ ಎಂದೆ. ಅವರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರು ಯಾರು ಯಾರು ಇದ್ದರು? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾನೂ ಕೂಡಾ ಒಂದಿಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಸರಿ ನಿನಗೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೇ ಅವರ ಮನೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣವೇ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದನೆಲ್ಲಾ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರೂ ಹುಷಾರು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ತಂದೆ ಮತ್ತದೇ ಸೈಕಲ್ ಏರಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಆತ ಕೂಡಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲದ್ದು ಕೇಳಿ ನಮಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಭರಿಯಾಯಿತು.

pol4

ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇನ್ನು ತಡ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆ ಸ್ನೇಹಿತರ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಸೈಕಲ್ಲನ್ನೇರಿ ದೂರದ ಪೋಲಿಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೂರನ್ನು ನೀಡಲು ಹೋದೆವು. ಬಹಳ ದುಗುಡ ದುಮ್ಮಾನಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದೂರು ಕೊಡಲು ದೂರದ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಗಾಭರಿ ಆಗುವುದಂದೇ ಬಾಕಿ. ಲಡ್ಡು ಜಾರಿ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿತ್ತಾ ಅನ್ನೂ ಜಾಹೀರಾತಿನಂತೆ ನಾವು ಯಾರು ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಡಿ ಎಂದು ದೂರು ಕೊಡಲು ಬಂದಿದ್ದೆವೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲೇ ಸಾಲಾಗಿ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾಪು ಮೋರೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರಾನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿತ್ರಾನ್ನದ ಪ್ಯಾಕೇಟನ್ನು ಒಗೆದು ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬಂದರು. ಅವರ ಜೊತೇ ಅವರ ಅಷ್ಟೂ ಗುಂಪಿನ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಇದೇನ್ರೋ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗೆ ಬರ್ದೇ ಇಲ್ಲೇನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರೀ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದ್ದಕೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ ಎದೆ ಸೀಳಿ ಹೋಗುವುದೊಂದೇ ಬಾಕಿ.

ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಪೋಲೀಸ್ ಜೀಪ್ ಮತ್ತು ಟೆಂಪೋ ಒಂದು ಹಾದು ಹೋಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನೆಲ್ಲಾ ಅದೇ ಜೀಪ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಗೆಳೆಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೈಕಲ್ಲಿನಿಂದಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಸಾಹೇಬರು ಅದೇನೋ ಕಾಲೇಜಿನ ಹುಡುಗರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡ್ಬೇಕಂತೇ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಐದು ನಿಮಿಷ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೋಲೀಸ್ ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿದ್ದ ಟೆಂಪೂವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಹೀಗೆ ಕೂರಿಸಿದ್ದರಂತೆ.

ಹಾಗೆ ಹೀಗೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿ‍‍ಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಸಾಹೇಬರು ಬಾರದಿರಲು, ಏನು ಸಾರ್ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾಗತ್ತೇ ಸಾಹೇಬರು ಬರುವುದು? ಈಗಾಗಲೇ ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಭರಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ, ಇವರ ಆರ್ತನಾದವನ್ನು ಆಲಿಸುವವರೇ ಇಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಇವರಿಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಬಂದ್ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಮುಂಜಾಗೃತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೆಲವೊಂದು ರೌಡೀ ಷೀಟರ್ಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಹಾಗೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ರೌಡೀ ಷೀಟರ್ಗಳೂ ಸಿಗದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿರಲಿ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಅಮಾಯಕ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆವರ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಲಾಕಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಹಾಕದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಮರದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದ್ದರು. ಫೋಷಕರು ಬಂದಿದ್ದ ಕಾರಣ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮದೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪೋಲೀಸರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಹನ್ನೊಂದಾಗಿತ್ತು.

pol1

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಾಮಜನ್ಮ ಭೂಮಿ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಬಂದ ಪೋಲಿಸರು ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕ್ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಹೆಸರು, ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಿಳಾಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸ ಬಾರದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರ ಬಳಿಯಲ್ಲೂ ಬಸ್ ಛಾರ್ಜ್ ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದವರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಪೋಲೀಸರಿಗೂ ಹಿಡಿ ಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪುವಾಗ ತಡ ರಾತ್ರಿಯಾದ ಕಾರಣ ಅವರೆಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯದ ವಾತಾವರಣ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಣೇಶೋತ್ಸವವನ್ನು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಎರಡು ದಿನಗಳ ವಿವಿಧ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ನಂತರ ಮೂರನೇ ದಿನ ಬಡವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ದೂರಿಯ ಮೆರೆವಣಿಗೆಯ ನಂತರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುವುದು ನದೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಹಾಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಗಣೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಲು ಪೋಲೀಸರ ಅನುಮತಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಅನುಮತಿ ಪತ್ರವನ್ನು ನಾನೇ ಖುದ್ದಾ ಗಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಲಾ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಪತ್ರವನ್ನು ಸಿದ್ದ ಪಡಿಸಿದ್ದೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ನೀನೇ ಏಕೆ ಪೋಲಿಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬರಬಾರದು? ಎಂದು ನಮ್ಮ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ಸಂಘಟಕರೊಬ್ಬರು ಕೇಳಿದಾಗ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ, ಒಪ್ಪಿ ಕೊಂಡು ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಪತ್ರದೊಡನೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರೈಟರ್ ಒಬ್ಬರು ಪತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಬರೆದು ಕೊಂಡು ಸಾಹೇಬರು ಬಂದಾಗ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ ಅನುಮತಿ ಪತ್ರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ ಸರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಇದರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇಷ್ಟೇನಾ? ಇದಕ್ಕೆ ನಾನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಹೆದರಿದ್ದೆನಾ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಿ ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಟ್ರೈಲರ್, ಪಿಕ್ವರ್ ಅಭಿ ಬಾಕಿ ಹೈ ಮೇರಾ ದೋಸ್ತ್ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಟಾರ್ಚರ್ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಮಾರನೇಯ ದಿನ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಸಾರ್, ಸ್ಟೇಷನ್ ಕಡೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಸಾರ್ ಕರಿತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರು. ಸಾರ್ ನಾನು ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ ಸಂಜೆ ಬರ್ತೀನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂಜೆ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಹೋದ್ರೇ, ಸಾಹೇಬರು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಇದ್ರೂ ಸಾರ್! ಈಗ ಎಲ್ಲೋ ರೌಂಡ್ಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಿ ಬಂದು ಬಿಡ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತ್ಕೊಂಡಿದ್ರೇ, ಸ್ತೇಷನ್ನಿಗೆ ಹೋಗೋ ಬರೋವ್ರೆಲ್ಲಾನೂ ಒಂದು ತರಾ ಅನುಮಾನವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು ನನಗೆ ಮುಜುಗರವೆನಿಸಿ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳಾದ್ರು ಸಾಹೇಬ್ರು ಬಾರದಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಸಾಹೇಬ್ರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಬಿಡಿ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕಾದಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಿದಿದ್ದೆ. ಏನ್ ಸಾರ್ ಹಾಗೇ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀರಾ? ನಮ್ಮನ್ನೇನು ನೋಡ್ಕೊಳಲ್ವಾ ಎಂದ್ರು? ಸಾರ್!! ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಚಂದಾ ಎತ್ತಿ ಉತ್ಸವ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ. ಇನ್ನೂ ನೀವೇ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಏನಾದ್ರೂ ಕೊಡ್ಬೇಕಷ್ಟೇ ಎಂದು ಖಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೊರ ಬಂದಿದ್ದೆ.

ಮಾರನೆ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಸಾರ್!! ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಸ್ತೇಷನ್ನಿನಿಂದ ಪರ್ಮಿಶನ್ ಕೊಡಲ್ವಂತೆ ಸಾರ್! ನೀವು ಕಮಿಷನರ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪರ್ಮೀಷನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಬೇಕಂತೇ ಅಂದಾಗ, ಓಹೋ, ನೆನ್ನೆ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದ ಪರಿಣಾಮ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸರಿ ಸಾರ್ ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ ಎಂದೆ ಅಮೇಲೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಷ್ಟು ಕರೆ ಬಂದ್ರು ಉತ್ತರಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಹೇಗೂ ನಾವು ಅನುಮತಿ ಕೋರಿ ಪತ್ರ ಕೊಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉತ್ಸವ ನನ್ನ ಮನೆಯದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಎಂದು ನನಗಷ್ಟೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಅಮೇಲೆ ಸಂಘಟಕರು ಸ್ಧಳೀಯ ನಗರಪಾಲಿಕೆ ಸದಸ್ಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಪ್ಪವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ ಪಡೆದು ಕೊಂಡರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಅನಿವಾರ್ಯದ ಹೊರತಾಗಿ ಪೋಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗ ಒಳಗೆ ಕಾಲು ಇಡಬಾರದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ.

ಒಂದು ಸಲಾ ಪೋಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನ ಮೆಟ್ಟಲು ತುಳಿದ್ರೇ, ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೇ ಹೋಗಲೇ ಇರ್ಬೇಕಾಗತ್ತೇ ಅಂತಾ ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಇದಕ್ಕೇ ಇರಬೇಕು ಕಳ್ಳರು ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ತೇಷನನ್ನು ಆಗ್ಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾವನ ಮನೆ ಅನ್ನೋದು.

ಏನಂತೀರೀ?