ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆ

nj1ರಸ್ತೇ ಅಗಲೀಕರಣದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟಿನ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಕಳೆದ ವಾರ ನಂಜನಗೂಡಿನ ಬಳಿ 800 ವರ್ಷದ ಹಳೆಯದಾದ ಚೋಳರ ಕಾಲದ  ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕಿರುವ ವಿಷಯ ಇನ್ನೂ ಆರದಿರುವಾಗ ಅದೇ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಚಾಮರಾಜನಗರದ ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗನಬೆಟ್ಟದ ಬಿಳಿಗಿರಿ ರಂಗನಾಥಸ್ವಾಮಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದ ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆರವು ಮಾಡುವ ಎಡವಟ್ಟೊಂದನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ  ಆಸ್ತಿಕ ಮಹಾಶಯರ ಸಾತ್ವಿಕ ಕೋಪ ಹೆಚ್ಚುವಂತಾಗಿದೆ.

wadeyarನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೈಸೂರು ಅರಸರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ ಎನ್ನುವುದು ನಿರ್ವಿವಾದ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್, ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ್ ಆವರುಗಳು ಬಿಳಿಗಿರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಏಳಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಗಿರಿ ರಂಗಾನಾಥಸ್ವಾಮಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಸವಿ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಅವರುಗಳ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ  ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸತ್ತವರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನೇಕೆ ದೇವಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೀರಿ? ಈ ಕೂಡಲೇ ಅವುಗಳನ್ನ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಎಂಬ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಫೊಟೊಗಳನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ  ತೆರವುಗೊಳಿಸಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿದೆ.

ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯದ  ಅಧಿಕಾರಿಗಳು  ನೀಡಿರುವ ಈ ಸೂಚನೆ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಇದು  ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರುಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಮಾನ ಎಂದು ಭಕ್ತರು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ,  ತೆರವು ಮಾಡಿದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು  ಈ ಕೂಡಲೇ ಪುನರ್ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ್ರ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರ್ ರಾಜ್ಯದ  ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ನಡುವೆ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಡೆದ ಪ್ರಸಂಗವೊಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು.

parivrajakaಅಮೇರಿಕಾದ ಚಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು  1891 ರ ಆರಂಭ ಬಹುತೇಕ ಫೆಬ್ರವರಿ ತಿಂಗಳಿರಬಹುದು.  ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವ  ಆಳ್ವಾರ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರು. ಆ ರಾಜ್ಯದ  ಮಹಾರಾಜ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಎಲ್ಲರ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿನ  ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತೀಯರಾಗಿದ್ದರೂ ಅದಾಗಲೇ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಣಗೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಭಾರತೀಯರು ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಗೌರವಾದರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಿಂತಲೂ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರ ರೀತೀ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಬೇಟೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಐಷಾರಾಮಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಅಂತಹ ರಾಜನನ್ನು ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಹೀಗೇ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಾ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ನೀವು ಪೂಜಿಸುವ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಕೇವಲ ಮರ ಇಲ್ಲವೇ ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಡುಗಳು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವುಗಳು ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಲೋಹಗಳಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಹೀನ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ

ರಾಜಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದೇವತ. ಯಥಾ ರಾಜಾ ತಧಾ ಪ್ರಜಾ ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿಗಳು ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ನೆನಪಾಗಿ, ರಾಜನಾಗಿ ಅವರಿಗೇ, ಹೀಗೆ  ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅಪನಂಬಿಕೆಯಾದರೆ ಇನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಗತಿಯೇನು?  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸವಿವರವಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ಎಂಬುದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು ಜನರಿಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ  ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ವ್ಯವಧಾನವೇ  ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ರಾಜರಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವರು ಇವರಿಗೆ ಮಾತಿಗಿಂತ ಕೃತಿಯಿಂದ ತೋರಿಸಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದರು.

alwarಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸೇವಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದು ರಾಜನ  ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೂಗು ಹಾಕಿದ್ದ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತರಲು ಹೇಳಿದರು. ಹಾಗೆ ತೂಗು ಹಾಕಿದ್ದ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು  ಸೇವಕರು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳ ಬಳಿ ತಂದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಮಹಾಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕರೆದು  ಆ ಭಾವ ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಉಗುಳುವಂತೆ ಕೋರಿದರು.  ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿದ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಕೂಡಲೇ ನಾಲ್ಕಾರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಇದೇನಿದು ನಿಮ್ಮ ಹುಚ್ಚಾಟ. ನೀವು ನನ್ನ ತಂದೆಯವರ ಮೇಲೆ ಉಗುಳುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಳಿಗೆ ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಉದ್ಧಟತನ ತೋರಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಜೋರು  ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜನ ಎತ್ತರದ ಧ್ವನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಮೆಲುಧನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಲೇ, ರಾಜ ನಿಮ್ಮ  ತಂದೆಯವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅವರು ಗತಿಸಿಹೋಗಿರುವ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವಷ್ಟೇ. ಇದು  ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದ ಬಿಡಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಭಾವಚಿತ್ರವಷ್ಟೇ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇದು ಬಣ್ಣ ಮೆತ್ತಿರುವ  ಕಾಗದದ ತುಂಡಷ್ಟೇ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಅಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಇಡೀ ರಾಜನ ಸಭೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಕಾಲ ಮೌನಕ್ಕೆ ಜಾರಿತು.

ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜನಾಡಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ  ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರದ ಕಾರಣ ರಾಜನೂ ಸಹಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇ ತೋರದೇ  ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಮೂಕನಾಗಿ ಹೋದ.

ರಾಜನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನೋಡಿ ಮಹಾರಾಜರೇ, ಇದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಸಲವೂ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ನೆನಪಾಗುವುದಲ್ಲದೇ ಆ ಮಹಾನುಭಾವರ ನೆನಪನ್ನು ನಮಗೆ ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಚಿತ್ರಕಲೆ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ  ಸಂಕೇತ. ಅದೇ ರೀತಿ ಹಿಂದೂಗಳೂ ಸಹಾ ಮೂರ್ತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಇಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ  ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ರಾಜಾ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿ,  ತನ್ನ  ಅವಿವೇಕತೆ ಮತ್ತು ಅಸಭ್ಯತೆಗಾಗಿ ವಿವೇಕಾನಂದರೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.  ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ತಮ್ಮ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇರಲು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳ ಅಮೇರಿಕಾ ಪ್ರಯಾಣದ ವೆಚ್ಚವನ್ನೂ ಭರಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.

biligiriಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನೇ ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ  ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೊಡುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಾದರೂ, ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಛತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವಾಕರ್ತರು ಮತ್ತು ದಾನಿಗಳ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಇತರೇ ಆಸ್ತಿಕ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಧಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಲಿ ಎನ್ನುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ  ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ  ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ಕೂಡಲೇ ಬಿಳಿಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ರಂಗನಾಥ ದೇವಾಲಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆ ಬಿಳಿಗಿರಿ ರಂಗನಾಥನೇ ಕೊಡಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಅದೇ ರೀತಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ/ಕಟ್ಟಿಸಿದ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಡೆದು ಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಅವರು ಕೇವಲ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ನಂಬಿಕೆಗಳು,  ಕೊಡುಗೆಗಳು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು  ಆ ದೇವಾಲಯದ ಹಿಂದಿರಬಹುದಾದ ಸುಂದರವಾದ ಐತಿಹ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡುವುದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬೌಧ್ಧಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ  ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ  ಅಂಧಾನುಕರನವನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು,  ಪುರಾತನ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಗಿರುವ ಕಕ್ಕುಲತೆಯನ್ನೇಕೆ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಎನ್ನುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರು 100-200 ವರ್ಷಗಳ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಪರಂಪರೆ ಎಂದು ಜತನದಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಹಳ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮವರು 800-1000 ವರ್ಷಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಒಡೆದು ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಸ್ತುತ ನಮಗೆ ಅಂತಹ ಭವ್ಯವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕವಾದ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಮ್ಮದೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ