ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗಬೇಕು?

ದೇವಾಲಯಗಳು ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಶ್ರಧ್ಧಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು. ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಬಹುತೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮುಖ್ಯಕೇಂದ್ರವೇ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದೇವಾಲಯಗಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಇಲ್ಲವೇ ಮಹೇಶ್ವರನ ದೇವಾಯಲಗಳು ಆಗಿರಬಹುದು ಇಲ್ಲವೇ ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಕಾಳೀ, ದುರ್ಗೇ,ಗಣೇಶ ಇಲ್ಲವೇ ಆಂಜನೇಯನ ದೇವಸ್ಥಾನವೇ ಆಗಿರಬಹುದು ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಾಮದೇವತೆಯೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಊರಿಗೊಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ, ಕೆರೆ, ಅರಳೀ ಕಟ್ಟೆಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಊರಿಗೆ ಬಂದವಳು ನೀರಿಗೆ ಬಾರದಿರುವಳೇ ಎನ್ನುವ ಗಾದೆಯಂತೆ ನಿಶ್ಚಿತ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ವಿವಿಧ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಯೂ ಇತ್ತು.

ಅಂದಿನಿಂದಲೂ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ನಡೆಸುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದಾರೆ. ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಶುಚಿರ್ಭೂತರಾಗಿ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಕಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನೆ ಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯ ಸಮಯದಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲವೇ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯದಲ್ಲೋ ಭೇಟಿ ಹೋಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಮೂರು ಬಾರಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ ಬಲಗಾಲು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏಕೋಭಾವದಿಂದ ಧನಾತ್ಮಕಚಿಂತನೆಯಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಮಂಗಳಾರತಿ, ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹೊರೆಗೆ ಬಂದು ಗರುಡಗಂಭದ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೀರ್ಘದಂಡ ಪ್ರಣಾಮಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಕೆಲ ಕಾಲ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಂತರವೇ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಗುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಮನೆಗಳು ಇದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳು ಇದ್ದು ಅದನ್ನೇ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವಾಗ, ಮತ್ತೇಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಏಕೆ ಹಾಕಬೇಕು? ಮಂಗಳಾರತಿ, ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು? ಮತ್ತು ದರ್ಶನವಾದ ನಂತರ ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಏಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಲು, ಆ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವೋ, ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನಲೆಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳು ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅಂತಹ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಮುಖಾಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮನಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ನಡೆಯುವಾಗ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ತಳಮಳಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಒಮ್ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವರ ಅಭಿಷೇಕ ಪೂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಏಕಾಗ್ರತೆ ದೊರೆತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಮೂಡಿದರೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದೊರತ ಹಿತಾನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ

ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅ ಕೆಲಸದ ಕುರಿತಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಏಕೋಭಾವನೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಿತ ಕೆಲಸವು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೋಭಾವ ಮೂಡಿಸಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ 1, 3, 11, 21 ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿದ ನಂತರ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ರೂಢಿ ಬಹುತೇಕರಿಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುವಾಗ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿರುವ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಅಥವಾ ಬಿಡಿಸಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಮುಖೇನ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಅನನ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಹುತೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ವಾಸ್ತುಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಕಾರಣ ಅಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಂಪನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ ದೇವಾಯಲಗಳನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುವಾಗ ಆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಂಪನಗಳು ಭಕ್ತರ ಮೈಮನಗಳನ್ನು ತಲುಪಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ದೇವಾಲಯಗಳು ಭೂಮಿಯ ಕಾಂತೀಯ ಅಲೆಗಳು ಹಾದುಹೋಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿವೆ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಉತ್ತರ / ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ಒತ್ತಡದ ಕಾಂತೀಯ ತರಂಗ ವಿತರಣೆಯಿಂದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ಹೇರಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ದೇವಾಲಯಗಳು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಂತೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುತ್ತವೆ ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ದೇವಾಲಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ವಿಗ್ರಹದ ಕೆಳಗೆ ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ತಾಮ್ರ ಮೊದಲಾದ ಲೋಹಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮುತ್ತು ರತ್ನ ಹವಳ ಪಚ್ಚೆಗಳನ್ನು, ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಹಗಳು ಭೂಮಿಯ ಕಾಂತೀಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಯಮಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹವು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಕಾಂತೀಯ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಧನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಂಗಳಾರತಿ

ದೇವರಿಗೆ ಮಹಾಮಂಗಳಾರತಿ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೇ, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾದರೂ ಭಕ್ತಿಪರವಶಭಾವದ ಪುಳಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಮಂಗಳಾರತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾರಿಸುವ ಶಂಖ,ಜಾಗಟೆ, ನಗಾರಿ ಮತ್ತು ಘಂಟೆಗಳ ಧ್ವನಿಯ ಜೊತೆ ಅರ್ಚಕರ ಏರುಧನಿಯ ಮಂತ್ರಘೋಷಗಳು ನಮ್ಮ ಕಿವಿ ತುಂಬಿ ಮೈದುಂಬಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಸಂಚಾರ ಮೂಡಿದಂತಾಗುವುದಲ್ಲದೇ, ಅವುಗಳ ತರಂಗಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಹದೊಳಗೆ ಕಂಪನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ ದಿವ್ಯವಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅವರ್ಣನೀಯವಾದ ಹಿತಾನುಭವವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ.

ಅಸತೋಮ ಸದ್ಗಮಯ, ತಮಸೋಮಾ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಮಯ|
ಮೃತ್ಯೋರ್ಮಾ ಅಮೃತಂಗಮಯ, ಓಂ ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿಃ ||

ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕಳೆದು, ಸುಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಜ್ಯೋತಿಯು ನಮ್ಮ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಲಿ ಎಂಬಂತೆ ದೇವರಿಗೆ ಬೆಳಗುವ ಈ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಾರತಿಗೆ ಬಳಸುವ ಕರ್ಪೂರದ ವಾಸನೆ ನಮ್ಮ ಕರಗಳ ಮೂಲಕ ಮೂಗಿನಿಂದ ನರವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ನರಮಂಡಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ಶೀತ ನೆಗಡಿಗಳಿಗೂ ಕರ್ಪೂರ ರಾಮ ಬಾಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಂಗೈನಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ತೀರ್ಥವೂ ದೇವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಭಿಷೇಕದ ನೀರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಲಿಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆ, ಕೃಷ್ಣ ಶಿಲೆ ಅಥವಾ ನವರತ್ನ ಶಿಲೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಶಿಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಖನಿಜಾಂಶಗಳು ಇರುತ್ತದೆ ಅಂತಹ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ವಗುಣಗಳೂ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ನೀರನ್ನು ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಕೇವಲ ನೀರಾಗಿರದೇ, ತಾಮ್ರದ ಮೈಲುತುತ್ತದ ಜೊತೆ ಕೊಂಚ ಪಚ್ಚಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ತುಳಸೀದಳಗಳನ್ನೂ ಬೆರಸುವ ಮೂಲಕ ಔಷಧೀಯ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ತೀರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಅನೇಕ ರೋಗರುಜಿನಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಪ್ರಸಾದವು ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಬಹಳ ಸತ್ವ ಮಯವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಭಗವಂತನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದವರು ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗದೇ ಏನಾದರೂ ತಿಂದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಯ ತುಂಬಾ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ಊಟೋಪಚಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ದೂರದಿಂದ ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಹಸಿವನ್ನು ನೀವಾರಿಸುವ ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳು ದೂರ ದೂರದ ಊರಿನಿಂದ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಓದಲು ಬರುವ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದಾಸೋಹದ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ.

ದೇವರ ದರ್ಶನವಾದ ನಂತರ ಏಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರ ಬೇಕು?

ದೇವರ ದರ್ಶನವಾದ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಏಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿವೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ,

  • ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸುಸ್ತಾಗಿರಬಹುದಾದ ಕಾರಣ, ಕೆಲ ಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ
  • ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ ಭುಕ್ತಾಯಾಸದ ಪರಿಹಾರವಾಗಿಯೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮವಾದ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ.
  • ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕಲ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಏನು ಮಾಡಬಾರದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವಲೋಕನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
  • ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಕೇಳ ಸಿಗುವ ಘಂಟಾನಾದ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳ ತರಂಗಾಂತರಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿ ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ಮನಸ್ಸು ಬಹಳಷ್ಟು ಉಲ್ಲಾಸಗೊಳ್ಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
  • ಬಹುತೇಕ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಮಂಗಳಾರತಿಯ ನಂತರ ನಾದಸ್ವರ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಕೆಲಕಾಲ ಅವುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಮೂಲಕಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಕೆಲಕಾಲ ಮರೆತು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಬಹುದಾಗಿದೆ.
  • ಕೆಲಕಾಲ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸಜ್ಜನರ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕರ ಪರಿಚಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅದ್ದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ದೊಡ್ಡವರು ಹೇಳಿರುವುದು ಸಜ್ಜನರ ಸಂಘ ಹೆಜ್ಜೇನು ಸವಿದಂತೆ ಎಂದು. ಇಂದಿಗೂ ಇಂತಹ ದೈವಿಕ ಆವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ವೈವಾಹಿಕ ಮೈತ್ರಿಗಳು ಕೂಡಿಬರುತ್ತವೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೂಲಕ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮೂಡಿ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಮತ್ತು ಛಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪಡೆದುದು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯೊಂದಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ಈ ಲೇಖನದ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

pray5

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ಏನು? ಎಂದು ಪ್ರಂಪಚದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮದ ಸಣ್ಣ ಮಗುವನ್ನೂ ಕೇಳಿದರೂ ಥಟ್ ಅಂತಾ ಹೇಳುವುದೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎರಡೂ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಬೇಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೋ ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವಂತೆ ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಹೌದು ನಿಜ. ಆ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆಯಾದರು ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಹಿತಾಸ್ತಕ್ತಿಗಾಗಿಯೋ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ.

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗಿ ತನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಕೋರಿ ಕೊಂಡಾಗ, ಆತನ ಚಿಂತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗಿ, ಆತನಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯಗಳು ಲಭಿಸಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಶ್ರಧ್ಧೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದ ಕೆಲಸವು ದೇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಆತನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದರಿಂದ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಆತನ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

pray4

ಹಾಗಾದರೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಗಿದೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಮಂಡಿಯೂರಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ದೀರ್ಘದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ತಾನು ಇಚ್ಚೆಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳು ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆಯೋ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಇಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೇ ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ.

prayer2

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಸನ್ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಮುಂದೆ ದಿಟ್ಟವಾದ ಗುರಿ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಿಲುವು ಹೊಂದಿರುವ ಗುರು ಇರಬೇಕು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕೆಲದ ಸಣ್ಣದಿರಲೀ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲೀ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅದರ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ನಂತರ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಆ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಸಾಧು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ನಂತರ ತಾವು ಎಷ್ಟು ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ100 ಅಂಕಗಳನ್ನು ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸಿ 3 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು ಉತ್ತರವನ್ನು ಬರೆಯಲು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯ ಕೇವಲ 3 ಗಂಟೆಗಳು ಇದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಠಿಣತರವಾದ ಅಥ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಒಂದು 5-10 ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಇಡೀ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರ ಬರೆಯಬೇಕು? ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಬಹುದು? ಪ್ರತೀ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಬೇಕು? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ನಂತರ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಗಮವಾಗಿ ಮುಗಿದು ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನಬಹುದಾಗಿದೆ. .

ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡದೇ, ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ, ಏಕಾ ಏಕೀ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಹೋದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಯೋಮಯವಾಗಿ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದೇ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾದರೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬೇಕು? ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಣಾಸೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಥಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳೇಣು ಇಲ್ಲ. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಭಕುತಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಮಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಸಮಯಯದಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಿಳಿದಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ.

pray6

ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಹನುಮಂತ ಪ್ರಭು ಶ್ರೀರಾಮನ ಪರಮಭಕ್ತ. ಎಲ್ಲಿ ರಾಮನೋ ಅಲ್ಲಿ ಹನುಮನು. ಎಲ್ಲಿ ಹನುಮನೋ ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನೂ.. ರಾಮನ ಉಸಿರೇ ಹನುಮ. ಹನುಮನ ಪ್ರಾಣವೇ ರಾಮಾ,, ಎಂಬ ಗೀತೆಯನ್ನೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಹನುಮನ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೀತಾ ಮಾತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರಾದಿಯಾಗಿ ಪ್ರಭು ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರರನ್ನೇ ಕಾಣುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅಂತಹ ಹನುಮಂತ ಅದೊಮ್ಮೆ ರಾಮಚಂದ್ರನನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋದಾಗ, ರಾಮನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಯವಾಗಿ ರಕ್ತ ಸೋರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಆಂಜನೇಯನ ರಕ್ತ ಕುದ್ದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅರೇ ಇದೇನಿದು ಗಾಯ? ಹೇಗಾಯಿತು ಈ ಗಾಯ? ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದು ಈ ಗಾಯ? ಈ ಗಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನಾನು ಸುಮ್ಮನೇ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಅವನ ಹುಟ್ಟು ಅಡಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಆಂಜನೇಯ ಅಬ್ಬರಿಸಿದಾಗ, ನಗುನಗುತ್ತಲೇ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದ ರಾಮ, ಈ ಕುಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದು ನೀನು. ನೀನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀನು ಬಲವಾಗಿ ಗುದ್ದಿದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಈ ಪರಿಯಾಗಿ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ.ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತನ್ನಿಂದ ಇಂತಹ ಅಪಚಾರ ಆಗಲು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಸಾಧ್ಯ? ಎಂದು ತಲೆ ಕೆಡಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿದ ನಂತರ ಆತನ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ರಾಮನ ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು ಊರಿನ ಹೊಲದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಿರ್ದಶೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡುವುದು ಏಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ ರಾಮ ರಾಮ ಜಯ ಜಯ ರಾಮ. ರಾಮ ರಾಮ ಸೀತಾ ರಾಮ ಎಂದು ರಾಮ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಹನುಮಂತ, ರಾಮ ನಾಮ ಜಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ರಾಮ ನಾಮ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಆತ ಬಹಿರ್ದಶೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಮ ನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಆತನ ತಲೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಗುದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತರ ನೋವು ನಲಿವು ಎಲ್ಲವೂ ಭಗವಂತನದ್ದೇ ಆಗಿರುವ ಕಾರಣ, ಆತನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟು ರಾಮನಿಗೆ ತಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ಯಾವುದೇ ಸಮಯ, ಸ್ಥಳ, ಉಡುಗೆ ತೊಡಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಏಕಾಗ್ರತೆ ಬರಲು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹರಿಯದಿರಲೆಂದು, ದೇವಾಲಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎರಡೂ ಸಹಾ ಹಗುರವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಮುಂಜಾನೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವುದು ಉಚಿತವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ದಿನವಿಡಿ ದುಡಿದು ದಣಿವಾಗಿರುವಾಗ ದಣಿದ ದೇಹವನ್ನು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಹಾಗಾದರೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವೇ? ಎಂದರೆ, ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಾನಿ ಸನ್ಮಂಗಳಾನಿ ಭವಂತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡದೇ ಪರೋಪಕಾರಾಯ ಇದಂ ಶರೀರಂ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಗಳೂ ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿಡುವುದು ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣವಾದರೇ, ಅದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ನಮಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣವಾಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ, ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ,ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಅಬ್ಬರವಾಗಿ ಅರುಚಾಡುವುದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುದೇ ಗದ್ದಲ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎನ್ನುವ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ಇರಬೇಕು. ಭಗವಂತ ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಆಗಿರುವ ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಲುಪಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಆಗುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಶಬರಿ, ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರ ಉದಾಹರಣೆಗಳೇ ಸಾಕು.

ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ದೇವರೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಮಾಡು ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನುವುದು ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

  • prayer1ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಲಗಡೆ ತಿರುಗಿ ಎದ್ದು ಕೈಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಶಾಖ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ.. ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕರಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ದೇವರ ಪಟಗನ್ನೋ ಇಲ್ಲವೇ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರನ್ನೋ ನೋಡುವುದು. ‍
  • ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಗಂಗೇ‍ಚ ಯಮುನೇ ಚೈವಾ… ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು
    ಸ್ನಾನಾ ನಂತರ ಶುಭ್ರವೇಷ ಧರಿಸಿ ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ದೇವರೇ ಈ ದಿನ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಪ್ಪಾ ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು.
  • ತಿಂಡಿ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇ ಸದಾ ಪೂರ್ಣೇ.. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು
    ತಪ್ಪಾದಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಾಗ, ಓ ದೇವ್ರೇ… ಕಾಪಾಡಪ್ಪಾ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುವುದು
  • ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಎದುರಾದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಣಾಮಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.
  • ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರು ಹಾಗೂ ಆಪ್ತರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
    ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವುದು
  • ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರ ಸುಖಃ ದಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಆವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದು
  • ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿ, ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
  • ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ ಹೌದು.

pray3

ನನ್ನ ಪೋಷಕರಿಂದ ನನಗೆ ದೊರೆತ ಸಂಸ್ಕಾರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎನ್ನುವುದು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು. ಅದೊಂದು ಸಕಾರತ್ಮಕವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಗುರುತರ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರದ್ದಾಗಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ