ಸುಧೀರ್

ಅದು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಕೋದಂಡರಾಮಪುರದ ರಾಮಮಂದಿರದ ಎರುರಿಗಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಟರೊಬ್ಬರು ಇದ್ದರು. ವರನಟ ರಾಜಕುಮಾರರ ತಮ್ಮ ವರದಪ್ಪನವರ ಮನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೂಗಳತೆಯ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ನಾಟಕ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ನೀಟಾಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೈ ಬೆರಳಲ್ಲೊಂದು ಕೀ ಚೈನ್ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿಳ್ಳೇ ಹಾಕುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈಯ್ಯಾಳಿಕಾವಲ್ ರಾಜೇಶ್ ಹೋಟೆಲ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಜಾನುಬಾಹು ನಟನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಂತಹ ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತರಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಾ ಹಾಯ್ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದರಂತೂ ಆ ಮಗು ರಾತ್ರಿ ಹಾಸಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒದ್ದೇ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನಬಹುದು. ಹೀಗೆ ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದ ಅಜಾನುಬಾಹು ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಆವರೇ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಕಥಾನಾಯಕ.

ವಯ್ಯಾಳಿಕಾವಲ್ಲಿನ ಆ ಸಣ್ಣ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಎಂಬ ಸಣ್ಣದಾದ ನಾಮಫಲಕವಿದ್ದರೆ, ಆದರೊಳಗೆ ಸಾಗರದ ಮೂಲದ ಅಜಾನುಬಾಹು ಮೇರು ನಟ ಸುಧೀರ್ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ನಂಬಲೂ ಆಶ್ವರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರು ಸಾಗರದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ನಾಟಕಗಳ ಖಯಾಲಿಯಿಂದಾಗಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಟಕಗಳ ಕಾಶೀ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಡೆಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ರಂಗಭೂಮಿ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಭಿನಯಿಸುತ್ತಾ, ಇತರೇ ಸಹನಟರುಗಳ ಆಭಿನಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದ ಸುಧೀರ್ ಅದೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ನಾಟಕದ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಿಂದೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ನಾಟಕದ ನಾಯಕ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು? ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಂಪನಿಯ ಮಾಲಿಕರ ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟು ಮಸ್ತಾಗಿದ್ದ, ಶರೀರ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಗಳೆರಡೂ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಪಾತ್ರಕ್ಕೇ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಂತಹ ಸುಧೀರ್ ಕಡೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಸುಧೀರ್ ಅವರನ್ನೇ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಸುಧೀರ್ ಸಿಂಧೂರ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಧೀರ್ ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಟನನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಆಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೇವಲ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರವಲ್ಲದೇ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೂ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಧೀರ್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಖ್ಯಾತ ನಟಿ ಮಿನುಗುತಾರೆ ಕಲ್ಪನ ಅವರ ನಾಟಕ ತಂಡಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ನಾಟ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಲತಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗುರುಹಿರಿಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಚರ್ತುಭುಜರಾಗಿ ಅವರ ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ನಂದ ಕಿಶೋರ್ ಮತ್ತು ತರುಣ್ ಕಿಶೋರ್ ಎಂಬ ಮುದ್ದಾದ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಆಭಿನಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವೂ ಅವರ ಶರೀರವನ್ನು ನೋಡಿ 1973ರಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ ಬಲೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕನ ಸಹಾಯಕನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನತ್ತ ಬಲೆ ಬೀಸಿ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಹಿಟ್ ಆದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ನಾಯಕರಿಗೇ ಕೊಡುವುದು ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಯಕ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಖಳನಾಯಕರೂ ವಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸೆದೆ ಬಡಿದೇ ನಾಯಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ ದುಷ್ಟ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುವವರೂ ಇರಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಸುಧೀರ್ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿ ಬರುವ ಮೊದಲೇ, ದಿನೇಶ್ ವಜ್ರಮುನಿ, ತೂಗದೀಪ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ , ಶಕ್ತಿಪ್ರಸಾದ್, ಅಂಬರೀಶ್, ಟೈಗರ್‌ ಪ್ರಭಾಕರ್, ಧೀರೇಂದ್ರ ಗೋಪಾಲ್ ಅಲ್ಲದೇ ಹಾಸ್ಯ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿ ಬಾಲಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮುಸುರೀ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ದಿಗ್ಗಜರು ತರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಅಟ್ಟ ಹಾಸದಿಂದ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರೇ, ನಾಯಕಿ ಅಥವಾ ನಾಯಕನಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ಖಳನಾಯಕರು ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಈ ಖಳನಾಯಕರನ್ನು ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಯಾವುದೋ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರ ದುಷ್ಟ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಹಿಡಿ ಶಾಪ ಹಾಕಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಷ್ಟೋ? ಇಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರ ನಡುವೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹರಸಾಹ ಸಾಹಸ ನಡೆಸಿ, ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಆಭಿನಯದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಖಳನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆನಿಸಿದರು ಸುಧೀರ್.

ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ನಾಯಕತ್ವದ ನ್ಯಾಯಾ ಎಲ್ಲಿದೇ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಸುಧೀರ್ ಮಧ್ಯದ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಬೂದಿಯನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತಾ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಬೆರೆದದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಖಳನಾಯಕರುಗಳು ಎಂದರೆ, ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟವಾಡುವವರು, ಜೂಜು ಕೋರರು, ಹೆಣ್ಣು ಬಾಕರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಕೆಂಪಗಿರುವ ಕಾರಣ ಹುಟ್ಟಾ ಕುಡುಕರು, ಲಂಪಟರು, ಹೆಣ್ಣುಬಾಕರು ಎಂದೇ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿರಿಸಿರುವ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲರೂ ಖಳನಾಯಕರು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ ಎಂಬಂತೇ, ಸುಧೀರ್ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಒಂದೇ ಒಂದು ತೊಟ್ಟು ಮಧ್ಯ ಸೇವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿದದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೇ, ಅವರಿಗೆಂದೂ ಸಿಗರೇಟ್, ಗುಟ್ಕಾ, ಜರ್ದಾ ದಾಸರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟವಾಗಲೀ, ಕುದುರೆ ರೇಸ್ ಆಟದ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಎಂದೂ ಕಣ್ಣು ಹಾಕದೇ ಅವರೊಬ್ಬ ಸಕಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಖಳನಾಯಕ ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಮುಜುಗರ ಪಡುವಂತಹ ಜನರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಗ, ತಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸುಧೀರ್ ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಸದಾಕಾಲವೂ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಚಿರ ಋಣಿಗಳಾಗಿದ್ದಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ವಯ್ಯಾಳೀಕಾವಲ್ ಸಣ್ಣ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಬಸವೇಶ್ವರ ನಗರದ ಆವನೀ ಶಂಕರ ಮಠದ ಬಳಿ ತಮ್ಮ ಉಳಿತಾಯದಿಂದ ಒಂದು ನಿವೇಶನ ಖರೀದಿಸಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಕಟ್ಟಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕರ್ಣ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಅಂಬರೀಷ್, ಸುಧೀರ್ ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ನಾನಂತೂ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದೇ ಗುಂಡರಗೋವಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸೂರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಜೊತೆ ಆನಂದವಾಗಿರು ಎಂದು ಹಾರೈಸಿ ಉತ್ತಮ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂಬರೀಷ್ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧೀರ್ ಆ ಮನೆಗೆ ಅಂಬರೀಷ್ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಡುವ ಮೂಲಕ ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನೆನೆಯುವಂತಹ ಸಹೃದಯಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಅದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿಷಯ.

ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಉತ್ತುಂಗದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರೆಂದೂ ತಮಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಮರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇತರೇ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮದೇ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕ ಕಲಾವಿದರುಗಳ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮ ಕಲಾ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕಂಠೀರವ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನಾಯಕನ ಜೊತೆ ಸಾಹಸಮಯ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಪರೀತವಾದ ಧೂಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಹೈರಾಣುಮಾಡಿದೆ. ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಡಸ್ಟ್ ಅಲರ್ಜಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಸಾಮಾನ್ಯ ರಸ್ತೆಯ ಧೂಳಿಗೆ ನೆಗಡಿಯಾಗಿ ವಾರಗಟ್ಟಲೇ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧೀರ್ ಅವರಿಗೆ ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ, ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯ ವರೆಗೆ ಆ ಭಯಂಕರ ಧೂಳಿನಲ್ಲೇ ನಡೆದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ತುಂಬಾ ಧೂಳು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಹೋದ ಸುಧೀರ್ ಮತ್ತೆಂದೂ ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾಯಬಾರದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿರಕಾಲ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮತ್ತು ಕಲಾ ಪ್ರಿಯರಾದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸಜ್ಜನ ನಟನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದುಃಖ ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.


ಒಂದು ಕಡೆ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಯಜಮಾನರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತರಾದ ಮಾಲತಿ ಸುಧೀರ್ ಕೆಲಕಾಲ ಅಧೀರರಾದರೂ ನಂತರ ಧೃತಿಗೆಡದೇ ಯಜಮಾನರು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ನಾಟಕದ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನರಂತೆಯೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾರಣ, ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹೆಸರಾಂತ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಖ್ಯಾತ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಧೀರ್ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೈಹಿಡಿದ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಡದೇ, ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಶೇಷಾದ್ರೀಪುರದ ನಟರಾಜ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಹಿಂದಿರುವ ವರದಾಚಾರ್ ರಂಗಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಾಟಕ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಖಳನಾಯಕನಾಗಿದ್ದೂ, ಯಾವುದೇ ದುಶ್ವಟಗಳಿಲ್ಲದೇ, ಸದ್ಗುಣ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿ, ಸದಭಿರುಚಿಯ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಲಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ನಟನೆ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತರಾಗಿ ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಕಲಾವಿದರುಗಳು ಸುಧೀರ್ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮೆರುಗೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃನ್ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮನಮಾಡಿರುವ ಸುಧೀರ್ ಸಾಗರ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಲೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಾಟಕಗಳಿಗೇ ಮಾಸ್ಟರ್, ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ

ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕಛೇರಿ ತಲುಪಿ, ಇನ್ನೇನು ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಖ್ಯಾತ ರಂಗಕರ್ಮಿ ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಧುತ್ತೆದು ಸುನಾಮಿಯ ರೀತಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲ ಮಾಡಿತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಂಕು ಕವಿದ ವಾತಾವರಣ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡಾಗ ಆದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಲ್ಲ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನೋಡಿದರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡು ಎಂದು, ದೇವರೇ ನಾನು ಓದಿದ ಸುದ್ದಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಅಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹಲವಾರು ಅಂತರ್ಜಾಲ ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಓದಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖೇದವಾಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಅತ್ಮೀಯರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ವ್ಯಾಟ್ಯಾಪ್ ಮುಖಾಂತರ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಏಕಲವ್ಯ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕ ತೊಡಗಿದೆ.

ಸುಮಾರು 1970-74ನೇ ಇಸ್ವಿಯಿರಬಹುದು. ವಾಟಾಳ್ ನಾಗರಾಜರ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟದ ಉಚ್ಛ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿ. ರಾಜಾಜೀನಗರದ ಬಳಿ ಅವರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಮಾ.ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ನನಗೆ ಶ್ರೀಯುತರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಆನಂತರ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ನಮ್ಮ ಬಿಇಎಲ್ ಲಲಿತಕಲಾ ಅಕಾಡೆಮಿಯವರು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೇಸಿಗೆ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ನಾಟಕದ ಪ್ರದರ್ಷನ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆಳೆದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಇನ್ನು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ಗಳ ಜಮಾನ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಹಲವಾರು ನಾಟಕಗಳ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ರೂಪದ ಮುಖಾಂತರ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಾಂತ ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಮತ್ತು ಮನವನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಎಂಬುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ಅಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಹಲವಾರು ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ತಂದು ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಟಕಗಳೂ ನನಗೆ ಕಂಠಪಾಠವಾಗಿದ್ದವು.

1983ನೇ ಇಸ್ವಿ. ಆಗಿನ್ನೂ ಶ್ರೀಮತಿ ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯವರು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಶಾಲಾ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ನಾನು ಮಾ. ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ನಾಟಕದ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಮಾಡುವವನಿದ್ದೆ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ರಿಹರ್ಸಲ್ ದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ಮತ್ತು ಉಪಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ನೋಡಿ, ಅಳೆದು, ತೂಗಿ, ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲಷ್ಟೇ, ಶಾಲಾ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಿನದಂದು ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ನಾಟಕದ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಮಾರನೇಯ ದಿನ ಶಾಲಾ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಂದು, ಹಿಂದೆ ನೃತ್ಯ ಅಥವಾ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ರಂಗ ಸಜ್ಜಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮುಂದಿನ ಸಣ್ಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಿಇಎಲ್ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಉತ್ಸಾಹ ಇನ್ನೂ ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿ, ನನ್ನ ಹಲವಾರು ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಬಾರೀ ಕರತಾಡನಗಳ ಮುಖಾಂತರ ನನ್ನ ಎಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ ಹಲವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ನನ್ನ ಅಭಿನಯ ಮತ್ತು ಡೈಲಾಗ್ ಡೆಲಿವರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬಾಳಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ಉಪಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೂ ಅವರನ್ನು ಈ ಕೂಡಲೇ ಕಾಣ ಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಬಹುಶಃ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಕರೆದಿರ ಬಹುದು ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದರೆ, ನನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಕಿವಿಯನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಏನೋ ಭಡವಾ, ಈ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜಕೀಯ ಪುಡಾರಿಯಾಗಲೂ ಹೋರಟಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಫಟಾರ್ ಎಂದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದರು. ಮೊದಲೇ ಕುಳ್ಳಗೆ ಸಣ್ಣಗಿದ್ದೆ. ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿದ ನೋವನ್ನೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಅದೂ ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ, ನನ್ನ ನುಣುಪಾದ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಏಟು ತಡೆಯಲು ಆಗದೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷರಿಗೂ ನನ್ನ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೋಪ ಜರ್ ಎಂದು ಇಳಿದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿ ಗೊಳಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತಾ , ನೆನ್ನೆ ರಿಸರ್ಸಲ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ಕೆಲವಾರು ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಇಂದೇಕೇ ಹೇಳಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಗ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾದ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ, ಪಶ್ವಾತ್ತಾಪ ನಾಟಕದ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎರಡು ಕೈ ಇದ್ದರೇ, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂರು ಕೈ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಯಾವುದು ಆ ಮೂರನೇ ಕೈ ಎಂದರೆ, ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮಾತಾಜೀ ಇಂದಿರಮ್ಮನ ಕೈ. ಅದುವೇ ಮೊಗುಚೇ ಕೈ. ಅದು ದೇಶವನ್ನು ಹೀಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಹಾಕಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಹಾಕಬಹುದು ಎಂದಿದೆ. ರಿಹರ್ಸಲ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ದಿನ ನನ್ನ ಆಭಿನಯದ ರಭಸದಲ್ಲಿ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೊರಬಂದು ಅಂದಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಯವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಯಕ್ಶಶ್ಚಿತ್ ಬಾಲಕ, ಅದೂ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕೋಪ ತರಿಸಿತ್ತು. ನಂತರ ಆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮೂಲ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಹೇಳಿದಾಗ, ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ದೊಡ್ಡ ನಟರು ಅವರು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಹೇಳಿ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇವನು ಸಣ್ಣವ. ಇನ್ನೂ ರಾಜಕೀಯ ತಿಳಿಯದವ. ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾನಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಅವರ ನಾಟಕದ ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ ಇಷ್ಟೋಂದು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲದೆಂದರೆ, ಅವರ ಇಡೀ ನಾಟಕ ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನಾವೇ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪ್ರಸ್ತೃತ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಟಕದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅದೂ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರುಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷ ಆಹ್ವಾನಿತರನ್ನಾಗಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳ್ಳರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವಿಡಂಬಣಾತ್ಮಕವಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನೇ ದೂಷಿಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ. ಸಮಾಜದ ಅಂಕು ಡೊಂಕುಗಳನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಅವರು ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಲು ಹಿಂಜರಿದವರಲ್ಲ. ಅಂದೆಲ್ಲಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಮಾರನೇಯ ದಿನವೇ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ವಿರೋಧಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರುಗಳು ವಿಧಾನದ ಸೌಧದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಬೆವರು ಇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ನಾಟಕದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ತೋರಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆವರ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಾರಿ ನೋಡಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದನ್ನು ಕಾಣ ಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತೀಬಾರಿಯೂ ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಯೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವರ ಪ್ರೌಢಿಮೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಟೀಕಿಸಿ, ನೂರಾರು ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್‌ ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನೂ ಏರಿ ನ್ಯಾಯ ಪಡೆದಂತಹ ಗಟ್ಟಿಗ ಮಾ. ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು.

ಮಂದೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಪೋಷಣೆ, ಡೈಲಾಗ್ ಡೆಲಿವರಿಯನ್ನು ಏಕಲವ್ಯನಂತೆ ಅವರ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ನೋಡುತ್ತಾ ಆಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರಿಂದ ಕಲಿತದ್ದೆಂದರೆ, ಒಂದು ನಾಟಕ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬರಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾಟಕದ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಭಾಸಗಳು ಆಗಬಾರದೆಂದರೆ, ನಾಟಕದ ನಿರ್ದೇಶಕ, ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಇಡೀ ನಾಟಕದ ಪೂರ್ತಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾರಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಎಡವಿದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ಸರಿ ಪಡಿಸಿ ನಾಟಕವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಇರಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಮುಂದೆ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿರದೇ, ಸೂತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ನಾಟಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಗುರುತರ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಅವರಂತೆಯೇ ಪ್ರತೀಬಾರಿಯೂ ನನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆಯೂ ಅಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೊದ ಮೊದಲು ಸಹ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಕಷ್ಟಕರವೆನಿಸಿದರೂ ಆನಂತರ ಅವರಿಗೂ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಮೂಲ ಹೆಸರು ನರಸಿಂಹ ಮೂರ್ತಿ. 1934 ಫೆಬ್ರವರಿ 15 ರಂದು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಚರ್ಡ್ ಕಾಮೆಡಿನ್‌ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾರಾದಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಶ್ರೀಯುತರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ರಕ್ತಗತವಾಗಿ ಕಲೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಂದೆಯವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗ ನಾಟಕರಂಗಕ್ಕೆ ಬರಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಂದೆಯವರ ಮರಣಾನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ವಿಚಲಿತರಾಗಿ, ಊಟಕ್ಕೂ, ಗತಿಇಲ್ಲದೇ ಊರೂರು ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ಅ.ನ.ಕೃಷ್ಣರಾಯರು ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸಾಂತ್ವನಾ ಮಾಡಿ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಮಿತ್ರ ಮಂಡಲಿ ಎಂಬ ನಾಟಕ ತಂಡವನ್ನು ಪುನರಾಂಭಮಾಡಿಸಿದರು. ತಂದೆಯವರ ಹೆಸರನ್ನು ಅಜರಾಮರಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ ನರಸಿಂಹ ಮೂರ್ತಿಯವರು ಅಂದಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಲಂಚಾವತಾರ, ಮಕ್ಮಲ್‌ ಟೋಪಿ, ಸದಾರಮೆ ನಾಟಕಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಫೋನಾವತಾರ , ಚಪಲಾವತಾರ, ಡಬ್ಬಲ್‌ ತಾಳಿ, ಲಾಟರಿ ಸರ್ಕಾರ, ಸನ್ಯಾಸಿ ಸಂಸಾರ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನೂ ತಾವೇ ರಚಿಸಿ, ನಾಟಕಗಳಿಗೇ ಮಾಸ್ಟರ್, ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ಎನಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಮುಂದೆ ಚಲನಚಿತ್ರ ರಂಗದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರಾದರೂ, ಚಿತ್ರರಂಗ ಅವರಿಗೆ ಹಿಡಿಸದೇ

ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು ಅಲ್ಲಿ ಮಾಹಾರಾಜನಾಗಿ ವಿಜೃಂಭಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ದೂರದರ್ಶನದ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಚರ್ಚಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಿಶೇಷ ಹಾಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ವಿಡಂಬಣಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯ ನಾಟಕ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರಾದ ಮಾ. ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಬಾಬು ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸೌಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.

ನಾನಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತರಾದವರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದುಶ್ವಟಕ್ಕೆ ದಾಸರಾಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರೂ ಸಹಾ ಕುಡಿತ ಮತ್ತು ಇಸ್ಪೀಟ್ ಚಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿ, ಅವರು ಕುಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ ಹೊರಬಾರದಂತೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಪ್ರತೀ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಕಂಠ ಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದೇ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಏರಿದರೂ ಅದು ನಾಟಕದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಅರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ತಂಡದೊಡನೆ ಅಮೆರಿಕಾ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಅರೋಗ್ಯ ಕೈ ಕೊಟ್ಟಗ ಅಲ್ಲಿಯ ವೈದ್ಯರು ಸಾರ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದದ್ದು ಅವರ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಆಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಮದ್ಯಪಾನ ಮತ್ತು ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರು ಮುಂದೆಂದೂ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೇ ಇಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಶಾಂತರವ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವ. ಆಕೆಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ತಾಯಿ ಎಂದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮದುವೆಯಾದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿತದ ದಾಸರಾಗಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಎಂದೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಹಂಗಿಸದೇ, ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಕುಬ್ಜರನ್ನಾಗಿಸದೇ ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಖ್ಯಾತಿವಂತರು ನೀವು ಸಹಾ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅವರಷ್ಟೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಬೇಕು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಸದಾ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಜೀವನದ ಮೊದಲಾರ್ಧ , ಅವರೇ ನಟಿಸಿದ್ದ, ತ್ಯಾಗರಾಜ್ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದ ಆನಂದಸಾಗರ ಎಂಬ ಚಲನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಬೇಜಾವಾಬ್ದಾರಿ ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಅವರ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೌಡಿಮೆಯಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಶಾಂತಾರವರು ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರನ್ನು ಮಗುವಿನಂತೆಯೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಇಳಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬನಶಂಕರಿ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಭಧ್ರವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಕೋಟೆಯಂತೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಮನೆ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಮೂಮ್ಮಕ್ಕಳು ತಾತ, ಅಜ್ಜಿಯರೊಂದಿಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಯುತರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಗೆಳೆಯರಂತಾದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬಹುಚವನವೇಕೇ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ತಾತಾ ಹೋಗು ಬಾ ಎಂದೇ ಸಂಭೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಮ್ಮಕ್ಕಳು, ತಮ್ಮ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿ ಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಾತನೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವರ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಖಾಸಗೀ ವಾಹಿನಿಯ ವೀಕೆಂಡ್ ವಿತ್ ರಮೇಶ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾರಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀರೀ ಎಂದಾಗ, ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸದೇ, ನಾನು ಸಾರಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಮೊದಲು ಅವಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿ ಶಾಂತರ ಬಳಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ನಂತರ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಅನ್ನದಾತರಿಗೆ ನನ್ನ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿದ್ದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯವರು.

ತಮ್ಮ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಕಲಾ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಗುಬ್ಬಿ ವೀರಣ್ಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಸನ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರಾದರೂ, ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಮುಂದೆ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಗಣ್ಯವೇ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು.

ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಆಸೆಗಳಿದ್ದವು.

ಒಂಡು ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಸಹನಾ ಮಣಿ ಅವರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಶಾಂತಾರವರು ಮುತ್ತೈದೆಯಾಗಿ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯಕಾಣಬೇಕು ಮತ್ತು ಆಕೆ ಸತ್ತ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯೊಳಗೆ ತಾವೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕು

ಎರಡನೆಯದು ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಸತ್ತ ಮೇಲೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕು.

ಮೊದಲನೆಯ ಆಸೆ ಸಾವಿನ ಮಾತು ಈಗ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾದರೂ, ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ವೃತ್ತಿ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಕಲಾ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಇರುವವರೆಗೂ ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಅಜರಾಮರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಮಮತೆಯ ಮಾತೆ ಶಾಂತಾರವರು ಇನ್ನೂ ನೂರ್ಕಾಲ ಆರೋಗ್ಯವಂತರಾಗಿ ಬಾಳಿ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸುವಂತಾಗಲಿ.

ಇಂದಿನಿಂದ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಮಾ.ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ನಾಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಲಾಸೇವೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಚಂದ್ರಾರ್ಕವಾಗಿ ಅವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಏನಂತೀರೀ?