ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲು

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇದು ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯ. ಹತ್ತಾರು ಸಲ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಪೇಯಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಬದಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಯಾರಿಬಹುದಾದ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಸಸ್ಯಜನಿತ ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲನ್ನು ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಮ್ಮ ನಳಪಾಕ ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಸುಮಾರು 2-3 ಜನರು ಸವಿಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲು ತಯಾರಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು

ಬಿಳಿ ನೈಲಾನ್ ಎಳ್ಳು – 100 ಗ್ರಾಂ
ಬೆಲ್ಲ- 100 ಗ್ರಾಂ
ಹಾಲು – 1/2 ಲೀಟರ್
ಏಲಕ್ಕಿ – 3 ರಿಂದ 4

ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ

  • ಎಳ್ಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಸುಮಾರು 10-15 ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಡಿ
  • ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಸ ಕಡ್ಡಿ ಇರದಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶೋಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ
  • ನೆನೆಸಿದ ಎಳ್ಳು, ಮತ್ತು ಏಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ನುಣ್ಣಗೆ ರುಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲ್ಲದ ನೀರನ್ನುಸೇರಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಘಮ ಘಮಸಿರುವ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲು ಸವಿಯಲು ಸಿದ್ಧ.


ಬಿಸಿಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ತಣ್ನಗಿರುವ ಐಸ್ ಕ್ಯೂಬ್ ಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸೇವಿಸಿದಲ್ಲಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೇಕೆ ತಡಾ, ಓದ್ಕೋಳೀ, ಮಾಡ್ಕೊಳೀ, ಕುಡ್ಕೊಳೀ.
.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಮನದಾಳದ ಮಾತು : ಈ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಂತೂ ಬಿಸಿಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವೆಲ್ಲಾ ಬೆವರಿನ ಮೂಲಕ ಹೊರ ಹೋಗಿ, ನಿರ್ಜಲೀಕರಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಈ ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಅಂಶ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮೂಳೆಗಳ ಸಢೃಡತೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮುಖಾಂತರ ಕರುಳಿನ ಕ್ಯಾನ್ಸರನ್ನೂ ಕೂಡಾ ತಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯ ಅಂಶ ವಿರುವ ಕಾರಣ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಎಳ್ಳಿನ ಹಾಲನ್ನು ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂಧಿವಾತದಿಂದ ದೂರವಿರಬಹುದಾಗಿದೆ.


ಈ ಪಾಕಪದ್ದತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಶ್ರೀಮತಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಆನಂದ್ ಅವರಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

 

ಪಂಚಾಮೃತ ಮತ್ತು ಪಂಚಲೋಹ

ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೋದಾಗ ತೀರ್ಥದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಮೃತ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದ ನಂತರ ತುಳಸೀ ಮತ್ತು ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರ ಹಾಕಿದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರತೀ ದಿನ ದೇವರ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ , ಜೇನುತುಪ್ಪ, ಸಕ್ಕರೆ,ಜೊತೆಗೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ಎಳನೀರು, ನೀರಿನ ಮುಖಾಂತರ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದು ಶುಭ್ರವಾದ ಬೆಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹಿತ್ತಾಳೆ, ಕಂಚು ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬಂದ ಭಕ್ತಾದಿಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವುದನ್ನೇ ಪಂಚಾಮೃತ ತೀರ್ಥ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅಂತಹ ಪಂಚಾಮೃತದ ವಿಶೇಷತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಕುರಿತಾದ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ.

ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಶಿವಲಿಂಗ ಅಥವಾ ಸಾಲಿಗ್ರಾಮಗಳು ನೇಪಾಳದ ಗಂಡಕಿ ನದಿ ಮತ್ತು ನರ್ಮದಾ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ನದಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲಿಕಾ ಹಾಗೂ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಅಂಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಲಿಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಔಷಧೀಯ ಗುಣಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳೂ ಸಹಾ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಅದೇ ರೀತಿ ದೇವರುಗಳ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪಂಚಲೋಹಗಳಾದ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಸತು ಹಾಗೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಮ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಿಶ್ರಣಮಾಡಿ ಮಿಶ್ರಲೋಹದಿಂದ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತುವಿನ ಬದಲಾಗಿ ತವರ ಅಥವಾ ಸೀಸವನ್ನು ಸಹಾ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಮಿಶ್ರಲೋಹದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಮೇಲೆ ಪಂಚಾಮೃತ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಆ ಲೋಹಗಳ ಸತ್ವವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಹಾಗೂ ಎಳನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪೊಟ್ಯಾಶಿಯಂ ಕೂಡಾ ಸೇರಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅದೊಂದು ಕೇವಲ ತೀರ್ಥವಾಗಿರದೇ ಅನೇಕ ಖಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಔಷಧಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈಗ ಹೇಳಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಪಂಚಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪಚ್ಚಬಾಳೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಎಳನೀರು ಸೇರಿಸಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಖಾಯಿಲೆಗಳು ಬಾರದಂತೇ ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಅದೇ ರೀತಿ ಈ ಪಂಚಲೋಹಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ, ಅದೃಷ್ಟ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಮನಃಶಾಂತಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಿರುವ ಕಾರಣವೇ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರರು ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತಂದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಸಾಲಿಗ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ದೃಷ್ಟಿ ಸಂಬಂಧಿತ ನರಗಳ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಇಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಾರಣವನ್ನು ಅಂದೇ ತಿಳಿದಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು, ಅಭಿಷೇಕವಾದ ನಂತರ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಲಿಗ್ರಾಮ ಅಥವಾ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತೊಳೆದು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹೆಸರನಲ್ಲಿ ರೂಢಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು.

ಇನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳ ಜೊತೆ ಬಿಸಿ ನೀರು ತಾಗಿದಲ್ಲಿ ಅದು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷರಾದಿ, ಮೈಮೇಲೆ, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಅದರ ನೀರು ಮೈ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ರೂಢಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಬೆಳ್ಳಿ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಸತು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೆ, ತಾಮ್ರದ ಲೋಟಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಮೈಲುತುತ್ತ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಮೂಲಕ ದೇಹದ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಬಹುದೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಅರಿತಿದ್ದರು.

ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಮಾವನವರು ಇದ್ದ ಮನೆಯ ಸಮೀಪವೇ ಗಣೇಶನ ದೇವಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ನಮ್ಮ ಅತ್ತೇ ಮಾವನವರು ಆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಶ್ರದ್ಧಾ ಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇಡೀ ದೇವಸ್ಥಾನದವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಕುಂಟಬಕ್ಕೆ ಆತ್ಮೀಯರಾಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಪುಟಾಣಿ ಮಕ್ಕಳೂ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನೋಡಲು ತುಂಬಾನೇ ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದು ಅ ‍ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ತಾತ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಟ ಪಟನೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಮಗ ಸಾಗರ್ ಬಲು ಬೇಗನೆ ಆಕರ್ಷಣೀಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರತೀ ಬಾರೀ ಆ ಗಣೇಶನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಪೂಜೆಯಾದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರ್ಚಕರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಲೋಟದ ಭರ್ತಿ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಕೊಡುವ ರೂಢಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಡಿದ್ದರು. .ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೇ ಆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಲೋಟವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಲೋಟದ ಭರ್ತಿ ದೇವರ ಅಭಿಷೇಕವಾದ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಲೋಟಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ಉಂಟು.ಅದೊಮ್ಮೆ ಕುಟಂಬವರೆಲ್ಲರೂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ದೇವರ ದರ್ಶನವಾದ ನಂತರ ನನ್ನ ಮಗ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ ಅರ್ಚಕರೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ದೇವರ ಮೇಲಿದ್ದ ಹಾರವನ್ನು ತಂದು ಅವನ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಲೋಟಗಟ್ಟಲೇ ಕುಡಿಯುವುದನ್ನು ಆಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಉದ್ದರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಪಂಚಾಮೃತ ರಾವಣನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅರಕಾಸಿನ ಮಜ್ಜಿಗೆಯಂತಾಗಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ಲೋಟದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೇ? ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಾದಾಗ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದ.

ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಮಡದಿ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವನ ಪಂಚಾಮೃತದ ಪ್ರಲಾಪವನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ ಅಷ್ಟೇನಾ ಎಂದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪೇಪರ್ ಕಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಾಗಲೇ ನನ್ನ ಮಗ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದ್ದ. ಅದಾದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದ ನಮ್ಮಾಕಿ ಆ ಲೋಟ ಭರ್ತಿ ಪಂಚಾಮೃತದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಅರ್ಚಕರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಷ್ಟು ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದ ಕೊಡ್ತಾರೋ ಅಷ್ಟನ್ನೇ ಎಲ್ಲರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮಗ ಸಾಗರನ 17ನೇ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಶಾಶ್ವತ ಪೂಜೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಅದೇ ಗಣೇಶನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕಣ್ತುಂಬ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವನ ಪಂಚಾಮೃತ ಪ್ರಲಾಪ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅಂದಿನ ಅರ್ಚಕರು ಇಂದು ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೂ ಅವರು ರೂಢಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಪಂಚಾಮೃತ ನನೆಪಾಗಿ ನಾನೂ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಅರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ರೂಢಿ ಮಾಡಿರುವ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಹಿತ ಮಿತವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿ ಇರುಬಹುದು ಅಲ್ವೇ? ಅದೇ ರೀತೀ ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಮಗನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹರಸುತ್ತೀರಿ ಅಲ್ವೇ? ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹಾರೈಕೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಮಗ ಸಾಗರನಿಗೆ ಶ್ರೀ ರಕ್ಷೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಅವಕಾಶ

ginnu

ಆಗ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕ. ಆಗಿನ್ನೂ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಇಂದಿನಂತೆ ಡೈರೀ ಹಾಲಿನ ಪ್ರಭಾವ ಅಷ್ಟಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ನಮ್ಮದೇ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹಸು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಸಾಕಿದ್ದರು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಬಳಿಯೇ ವರ್ತನೆಗೆ (ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾದ ಹಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹಣ ನೀಡುವ ಪದ್ದತಿ) ಹಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೇ ರೀತಿ ನಾವಿದ್ದ ವಠಾರದ ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಸು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಸಾಕಿದ್ದರು ನಾವು ಅವರ ಬಳಿಯೇ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಹಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡುವ ಜೊತೆಯೇ ಹಾಲಿನ ಹಣವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಾಲಿಕರ ಮನೆಯ ಕೆಲಸ ಆಳು ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅಕ್ಕಾ ನಮ್ಮ ಎಮ್ಮೆ ಕರು ಹಾಕಿದೆ. ಗಿಣ್ಣುಹಾಲನ್ನು ಬಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ಬೇಕಂತೇ ಅಂತಾ ಅಮ್ಮಾವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದ. ಓಹೋ!! ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲೇ ತುಂಬಾನೇ ಸಂತೋಷ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಮಗನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಚೊಂಬನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಓನರ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲು ಕೊಡ್ತಾರಂತೇ ಇಸ್ಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಸರಿ, ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಓನರ್ ಮನೆಗೆ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋದೆ. ನಾನು ಅವರ ಮನೆಯ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಇಡುವುದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಅವರೋ ಅಜಾನು ಬಾಹು. ಕಪ್ಪಗೆ ಎತ್ತರದ ಮನುಷ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ಕೆಂಪು. ಮೊತ್ತ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗದವರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಎದುರಾದಾಗ, ಏನು ಹೇಳಬೇಕೂ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿ, ಅಮ್ಮಾ ಹೇಳಿಕಳ್ಸಿದ್ದಾರೆ, ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲು ಕೊಡ್ಬೇಕಂತೇ ಎಂದೆ. ಓ ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲಿಗೆ ಬಂದ್ಯಾ? ಸರಿ ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀಯಾ? ಎಂದರು. ನಾನು ಕೂಡಲೇ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚೊಂಬುನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ಏ!! ಏನು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ದದಾದ ಚೊಂಬನ್ನು ತಂದಿದ್ದಿಯಾ? ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಭಾರೀ ಅಪಮಾನವಾಯಿತು. ಛೇ!! ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಮಾತು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಇವರ ಹತ್ತಿರ ಇಂತಹ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲಾ ಎಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಪಿತ್ತ ನೆತ್ತಿಗೇರಿ ಅಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ವಿಪರೀತವಾದ ಕೋಪ ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ, ಎಷ್ಟು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಕೊಡಿ. ನಮಗೇನು ಭರ್ತಿ ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲು ಬೇಡ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವರು ನಸು ನಕ್ಕು ನಿನ್ನ ಉತ್ತರ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದು ಅವರ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಚೊಂಬನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ನೋಡು ಇದಿಷ್ಟೂ ಹಾಲು ನಿಮಗೇ. ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಆಗತ್ತಾ ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗುವ ಸನ್ನಿವೇಷ ನನ್ನದು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಚೊಂಬನ್ನೇ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನಗೆ ಮುಜುಗರ ಪಡಿಸಿದ್ದವರು, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಕೀಟ್ ತುಂಬಾ ಹಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲಾ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕರೆದು ತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರೊಡನೆ ಬಂದು ಅಷ್ಟೂ ಹಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೂ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಲನ್ನು ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿದೆ.

visa

ಆಗ ತಾನೆ ಮಂಜು ಬಿಇ ಮುಗಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ GRE & Toffel ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮವಾದ ಅಂಕಗಳೊಡನೆ ಮುಗಿಸಿ ನಾಲ್ಕಾರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿ ಅವರ ಆಫರ್ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ದೇವರ ದಯೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಆಫರ್ ಬಂದು ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ವೀಸಾ ಪಡೆಯಲು ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಸಹಪಾಠಿಗಳು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮೂವರು ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿರುವ ಅಮೇರಿಕಾ ಕಾನ್ಸಲೇಟ್ಗೆ ಹೋದರು. ವೀಸಾಗೆ ನಿಗಧಿತ ಪಡಿಸಿದ್ದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸರದಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಆತನ ಸ್ನೇಹಿತ ಸತೀಶ, ಎರಡನೇಯವನಾಗಿ ಮಂಜು ಮತ್ತು ಅವನ ಹಿಂದೆ ರಾಮ್ ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿಗಳಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸತೀಶನ ಮುಂದಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕರೆ ಮುಗಿದು ಅಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂಧಿ ಇವನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಆತುರ ಪಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆತನ ಅರ್ಜಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವನ ಅರ್ಜಿ ತಿರಸ್ಕಾರವಾದ ಕೂಡಲೇ, ಜೋರಾಗಿ ಓ.. ಶಿಟ್.. ಓ… ಓ.. ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗದಂತಹ ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಬಾರದಂತಹ ಪದಗಳನ್ನಾಡಿ ತನ್ನ ಬೇಗುದಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದ ಸತೀಶ. ಎರಡನೆಯವನಾದ ಮಂಜು ಅದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಲಿತನಾದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸದೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದು ಅವರು ಕರೆದಾಗ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಲು ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ತನಗೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನೀಡಿದ್ದ ಸಾಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಕರವಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ವೀಸಾ ಅರ್ಜಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಗೊಂಡಿತು. ನಂತರ ಮೂರನೆದಾಗಿ ಹೋದ ರಾಮ್ ಕೂಡಾ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನಾದರೂ ಅವನ ಉತ್ತರಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನವಾಗದೇ, Sorry Ram, Better try next time, all the best ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದುರಿಗಿಸಿ Next ಎಂದು ಕರೆದರು. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ವೀಸಾ ಪಡೆಯಲೆಂದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಓದಿ ಹಲವಾರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ವೀಸಾ ದೊರೆಯದ್ದಿದ್ದಾಗ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ಧಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಆಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಅಸಹನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುವುದು ಅಲ್ಲಿಯ ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ರಾಮ್ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಶಾಂತ ಚಿತ್ತದಿಂದ, Madam, Thank you very much for your wishes. I will try my luck next time ಎಂದು ಮೆಲುಧನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ. ಅರ್ಜಿ ತಿರಸ್ಕೃತರಿಂದ ಆ ರೀತಿಯಾದ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಎಂದೂ ಕಾಣದಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂಧಿಗೆ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೇ ಸಾವಿರ ವ್ಯಾಟ್ ಬಲ್ಬ್ ಹತ್ತಿದಂತಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದೆಣಿಸಿ, ಕೂಡಲೇ Ram, give back your documents ಎಂದು ಅವನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು cancel ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾಕಿ approved ಎಂದು ಬರೆದು, congratulations you have got the visa. We wish you all the best and do well ಎಂದು ಹಾರೈಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

puliyogare

ಅದೇ ರೀತಿ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದೀಪಾವಳಿಗೆಂದು ಸಾಲು ಸಾಲು ರಜೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ, ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಕೂಡಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿಗೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ಊಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೂ ಒಂದು ದಿನ ತಂಗಿದ್ದು ಮರಳಿ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಬರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ದರೆಂದು ಹಿಮವದ್ ಗೋಪಾಲ ಸ್ವಾಮೀ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು. ವಾಹ್!! ಎಂತಹ ಸುಂದರ ತಾಣವದು. ಕರ್ನಾಟಕ, ತಮಿಳು ನಾಡು ಮತ್ತು ಕೇರಳ ಹೀಗೆ ಮೂರೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಒತ್ತುಕೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಸಿರುಮಯವಾಗಿರುವ ರಮಣೀಯ ಪ್ರದೇಶ. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಶನಿವಾರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತುಸು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದರಾದರೂ ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಎಂದಿನಂತೆ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಾತನವರು ರಚಿಸಿದ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ನಾನೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಧನಿ ಗೂಡಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಗಾಯನ ಅಲ್ಲಿಯ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಹಾಡಿ, ಇನ್ನೂ ಹಾಡಿ ಎಂದು ಸುಮಾರು ಏಳೆಂಟು ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿಸಿ ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಪರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆಂದೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿ, ದೇವರ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಗಂಟೆ ಎರಡರಿಂದ ಎರಡೂವರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಚುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಸರೀ ಅರ್ಚಕರೇ ನಾವಿನ್ನು ಬರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಹೇಳಿದಾಗ, ಒಂದು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳು ಇರಿ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೋಗುವಿರಂತೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ದೇವರ ಪ್ರಸಾದ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಕೊಂಡೆವು. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಹತ್ತು – ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳು ದಾಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಚಕರೇ, ನಮಗೆ ಪ್ರಸಾದದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೀರ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳೂ ಕೂಡಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ತಾಳ್ಮೆಗೆಟ್ಟು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅರ್ಚಕರೇ ನಾವಿನ್ನು ಬರುತ್ತೇವೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಪಿರಿ ಪಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೆ. ಛೇ.. ಛೇ.. ನೀವು ಹಾಗೇ ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲಾ. ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಒಂದು ಐದು ನಿಮಿಷ ಇರೀ. ಇವತ್ತು ಶನಿವಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಂದಿ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿರುವ ನಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಂದೊಡನೆಯೇ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೂ ಕಾಯುವ ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಡದಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಹೇಳಿ, ಅರ್ಚಕರೇ ನಮಗೆ ತಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ಕಾಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ದಯವಿಟ್ಟು ದೊನ್ನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಸಾದ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಿ ನಾವು ಹೊರಗಡೆಯೇ ತಿನ್ನುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ನಾನು ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಜನಾ ದೊನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಪುಳಿಯೋಗರೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದೆವು. ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆದಾಗಲೇ ಗಂಟೆ ಮೂರೂ- ಮೂರೂವರೆ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಮೂರು ದೊನ್ನೆ ಪುಳಿಯೋಗರೆಯನ್ನು ಆರು ಜನರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ತಾತಾ-ಮೂಮ್ಮಗ, ಅಜ್ಜೀ-ಮೊಮ್ಮಗಳು ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಡದಿ ತಿನ್ನಲು ಕೈ ಹಾಕಿ ಒಂದು ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅಹಾ!! ಅಧ್ಬುತ. ಪರಮಾದ್ಭುತ. ಅಂತಹ ಪುಳಿಯೋಗರೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ನಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ತಿಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ತಾತಾ ಅಜ್ಜಿಯರಿಗೂ ಉಳಿಸದೇ ಗಬ ಗಬ ಎಂದು ತಿಂದು ಹಾಕಿದರು. ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ತಾತಾ ಅಜ್ಜಿಯರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪಾ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಸ್ಕೊಂಡು ಬನ್ನಿಪ್ಪಾ ಎಂದು ಮಗಳು ಕೇಳಿದಳಾದರೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅರ್ಚಕರ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ, ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಳಿಯೋಗರೆಯನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೇ ತಿನ್ನಿಸಿ ಗುಂಡ್ಲು ಪೇಟೆಗೆ ಬಂದು ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದೆವು.

ಮೇಲಿನ ಮೂರೂ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲೆರಡರಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೂರನೆಯದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲನೆಯದ್ದರಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ನನ್ನನ್ನು ಛೇಡಿಸಿದಾಗಲೂ ಸಂಯಮದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣ ಒಂದು ಚೊಂಬು ಗಿಣ್ಣು ಹಾಲನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೋಗಿದ್ದವನಿಗೆ ಇಡೀ ಬಕೆಟ್ ಹಾಲು ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಎರಡನೇ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮ್ ನ ತಾಳ್ಮೆ ಬಹಳ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿತ್ತು. ಮೂವರೂ ಸಹಪಾಠಿಗಳಾದರೂ ಅವರವರ ಸಂಸ್ಕಾರ, ನಡೆ ನುಡಿಗಳಿಂದಲೇ ಸಫಲ, ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದರು. ರಾಮ್ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ Thank you very much ಎಂಬ ಪದ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ನಾಟಿ, ಆಕೆಯೇ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇನ್ನು ಮೂರನೇ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಂತೂ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

avakasha3.jpg

ಅದಕ್ಕೇ ನಮ್ಮವರು ಹೇಳಿದ್ದು ತಾಳಿದವನು ಬಾಳಿಯಾನೂ ಎಂದು. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನವೂ ಸುಖಃ ಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳಲು ಭಗವಂತ ನಮಗೆ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಮಾತು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಒಂದೇ ಬಾಯಿ ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡಲು ಎರೆಡರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಗಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಶಾವಾದಿಗಳಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಎಣ್ಣೆ ಬಂದಾ

Mnಗ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರಂತೇ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ನಿರಾಶಾವಾದಿಗಳಾಗಬಾರದು. ಸೋಲೇ ಗೆಲುವಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲಾದರೂ, ಸೋಲರಿಯದೇ ಗೆಲುವಿನ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ.

ಏನಂತೀರೀ?