ಮನಸ್ಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗ

ಸ್ನೇಹ ಚುರುಕಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹುಡುಗಿ. ಓದಿನೊಂದಿಗೆ ಹಾಡು, ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ತಂದೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದರೆ, ತಾಯಿ ಅಪ್ಪಟ ಗೃಹಿಣಿ. ಅದೊಂದು ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಮನೆಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವರ ಚೆಂಡು ಇವರತ್ತ ಬಂದಿತು. ಆ ಕೂಡಲೇ ಸ್ನೇಹ ಆ ಚೆಂಡನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಎಡಗೈನಿಂದ ರಭಸವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತನ್ನ ಆಟವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು. ಆದರೆ, ಆಕೆ ಹಾಗೆ ಎಸೆದ ಚೆಂಡು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಂಡದ ತರೆಬೇತಿದಾರನಿಗೆ ಲಗಾನ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಮೀರ್ ಖಾನ್ಗೆ ಕಚ್ರಾ ತನ್ನ ಪೋಲಿಯೋ ಕೈನಿಂದ ಎಸೆದ ಚೆಂಡು ತಿರಿಗಿದಾಗ ಆದ ಆನಂದಂತೆ ಆಗಿರಬೇಕು. ಆ ಕೂಡಲೇ, ಏನಮ್ಮಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು? ಏನು ಓದ್ತಾ ಇದ್ಯಾ? ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನೆ ? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದ ಒಳಗಿರುವ ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದ ಸಮೀಪವೇ ಇರುವ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ, ರೊಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷ ಗೊಂಡು, ಸುಮ್ಮನೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಆಡುವ ಬದಲು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಆಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಾ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಡಿದರೆ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಜ್ಯ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಬಹುದು. ನಾವೇ ಸಮವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದಾಗ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಸ್ನೇಹಳಿಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ. ಸರಿ ಸಾರ್ ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾಳೆ ಬರ್ತೀನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯರಿಗೆ ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದಳು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ತರಬೇತಿದಾರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಮಗಳನ್ನು ಅವರ ಆಟವಾಡಲು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅದು ಸ್ನೇಹಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ತಿರುವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಕೆಗಾಗಲೀ, ಅವಳ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತವಳ ತರಬೇತುದಾರರಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಂಟೇ ಬಿಲ್ಲೆ, ಹಗ್ಗದಾಟ, ಐಸ್ ಪೈಸ್, ರಿಂಗ್ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವಳು ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಆಟಗಾರ್ತಿಯಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರೂ ಬಲಗೈ ಆಟಗಾರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಸ್ನೇಹ ಮಾತ್ರ ಎಡಗೈ ಪೋರಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ತಂಡದ ಮುಂಚೂಣಿ ಆಟಗಾರ್ತಿಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ತಂಡ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಹೋದಳು ಮತ್ತು ಅ ಎಲ್ಲಾ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಳು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂದ್ದರಿಂದ ಆಟವನ್ನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಓದಿನ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸಿ ಶೇಕಡಾ ತೊಂಬತ್ತುಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರಂತೆ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗ ಬಹುದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ತನ್ನ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿದ್ದ ಸ್ನೇಹ, ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯ ಕ್ರೀಡಾಲೋಕದಲ್ಲೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ವಿಜ್ಞಾನದ ಬದಲಾಗಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಗರದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೆನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವ ಜೈನ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಅಂಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡೆ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿಯೇ ವಿವಿ ಪುರಂ ಜೈನ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರಕಿತು.

ಅದಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಆಟಗಾರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೇತನವೂ ದೊರಕಿ ಬಹುತೇಕ ಕಾಲೇಜಿನ ಫೀ ಕಳೆದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಮಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಎಂದೂ ಹೊಣೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರೀಡಾಳುವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರಕಿಸಿಕೊಂಡಾಗಿದೆ ಮುಂದೇನು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವಳ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ತೋಳ್ಬಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕಾಲೇಜಿನ ತರಭೇತಿದಾರರು ಸ್ನೇಹಳಿಗೆ ಹಾಯಿದೋಣಿಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡೆಂದರು.

Screenshot 2019-09-20 at 6.43.49 PM

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಹಾಯಿದೋಣಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಡಲ ತೀರದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ನದಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ನೇಹ ಇದ್ದದ್ದು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನದಿ ಹೋಗಲಿ ಅಳಿದುಳಿದಿದ್ದ ಕೆರೆಗಳನ್ನೂ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿರುವ ಊರು. ಇದ್ದದ್ದರಲ್ಲಿ ಹಲಸೂರಿನ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಟ್ರಿಯ ಭಾಗವಾದ ಎಂ.ಇ.ಜಿ ತಂಡದವರು ಹಾಯಿ ದೋಣಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವಳ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಅವರ ತರಭೇತಿದಾರರ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಪತ್ರದ ಜೊತೆ ಅವಳ ಕ್ರೀಡಾ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು. ಮೊದ ಮೊದಲು ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ನೇಹಳನ್ನು ತರಭೇತಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿದರಾದರೂ, ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಅಪ್ಪಾ ಮಗಳು ಶ್ರಧ್ಧೆಯಂದ ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಕೆಲವಾರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ತರಭೇತಿ ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ತಪ್ಪದೆ ಬರಬೇಕು. ವಿನಾಕಾರಣ ಚಕ್ಕರ್ ಹಾಕುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ತರಭೇತಿದಾರರಿಗೆ ವಿಧೇಯಕರಾಗಿರ ಬೇಕು ಹೀಗೇ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಇನ್ನು ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡಿ ಆಕೆಯನ್ನು ತರಭೇತಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಂಡರು. ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ, ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಹೇಗೆ ತಡೆದು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ ಅದೇ ರೀತಿ ಸ್ನೇಹಾಳ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ದಿನ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಚಳಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ತಂದೆಯೊಡನೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು – ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿ.ಮೀ ದೂರದ ಅಲಸೂರು ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಡವಾಗಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲಸೂರು ಕೆರೆಯ ಸುತ್ತ ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಓಡ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪುನಃ ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಅಲಸೂರಿಗೆ ಬಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿತೂಗಿಸತೊಡಗಿಸಿ, ಒಂದೊಂದೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿತೊಡಗಿದಳು. ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಎಂದು ಹೊರ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಟೆಂನ್ಡೆನ್ಸ್ ಏನೋ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಪಾಠ ಮಿಸ್ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಗೆಳೆತಿಯರ ಹತ್ತಿರ ನೋಟ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಬರೆಯುವುದು, ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಾಲೆಲ್ಲಾ ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಪಾಠ ಹೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖಾಂತರ ಓದಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಡಲ ತೀರದ ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಾಂಚಲದ ಹುಡುಗಿಯರಿಂದ ಪ್ರಭಲ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತಾದರೂ ಆನಂತರ ಆಕೆ ಮುಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಚಿನ್ನವಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಆಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡಿದ ಬಹುತೇಕ ಕ್ರೀಡಾ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪದಕ ಪಡೆಯದೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಕಥೆಯೇ ಇಲ್ಲಾ. 2018ರ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಕ್ರೀಡಾ ಕೂಟವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷದ ಬಿಕಾಂ ಪದವಿಯನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಳಾದಳು. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ದೇಶ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅಂತಯೇ ಸಮಯವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಂಬಳದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್ ಗ್ರಾಜ್ಯುಯೇಷನ್ ಡಿಪ್ಲಮೋ ಕೂಡಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಕ್ರೀಡಾಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಛಲವೂ ಇದೇ.

ನೆನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಛೇರಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅವನ ಮನೆಯತ್ತ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಭಸವಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಲೆಯ ತುಂಬಾ ಮುಚ್ಚುವ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಾದು ಹೋದಳು. ಹಾಗೆ ಹೋದ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೇ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದ ಅಕೆ, ಮಾವಾ ಇದೇನು ಇಲ್ಲಿ? ಅದೂ ನಡೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀರೀ? ಬನ್ನಿ. ನೀವೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದಳು. ಅರೇ ಇದ್ಯಾರಪ್ಪಾ ನನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕರೆಯೋದು ಎಂದು ನೋಡಿದರೇ ಅದೇ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ ಸ್ನೇಹಾ. ನೀನೇನು ಪುಟ್ಟೀ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ರೇ, ಇಲ್ಲೇ ವರ್ಕೌಟ್ ಮಾಡಲು ಜಿಮ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಳು. ಸರಿ ಹೇಗಿದೆ ನಿನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ ಎಂದರೆ, ಅಲಸೂರಿನ ಕೆರೆ ಕೊಳಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಡಿವಾಳ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಅಂತ ತನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸದ ಹಸಿವಿನ ಇಂಗಿತವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದಳು. ಸರೀ ಪುಟ್ಟೀ, ನನಗೂ ತಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಾ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರೇ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬೆಳೆದ ಈ ಚುರುಕಿನ ಹುಡುಗಿ, ಯಾವುದೇ ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಇಲ್ಲವೇ ನೃತ್ಯ ಮಾಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ, ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಸುಂದರ ವದನಾ.. ಎಂದು ತನ್ನ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಬಟ್ಟಲು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೀಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನೃತ್ಯ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಇದೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅತ್ತೇ, ಮಾವಾ, ಅಜ್ಜೀ, ತಾತಾ.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನ್ವರ್ಥದಂತೆ ಸ್ನೇಹ ಪೂರ್ವಾಕವಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಪೋರಿ, ಈಗ ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿ ಚಿನ್ನ , ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ ಪದಕಗಳನ್ನು ಸ್ವಸಾಮಥ್ಯದಿಂದ ಲೂಟಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನೋಡುವುದಕ್ಕೇ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ.

Screenshot 2019-09-20 at 6.46.48 PM

ನಮಗೇ ಇಷ್ಟು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಬೇಕಾದರ, ಆಕೆಯ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟಿರ ಬೇಕು? ಆಕೆಯ ಕ್ರೀಡಾಸಾಧನೆಗಳ ಬರಹ ಮತ್ತು ಪೋಟೋಗಳು ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಲ್ಲೂ ಆಕೆಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಪೋಷಕರು ಆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಆನಂದ ಅವರ್ಣನೀಯ. ನಿಜ ಆ ರೀತಿಯ ಸಂತಸ ಪಡುವುದು ಅವರ ಹಕ್ಕೂ ಸಹ. ಸ್ನೇಹಾಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಧನೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಅಕೆಯ ಪೋಷಕರ ಪಾಲು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ.

daughter.jpeg

ಅಂದು ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಅಯ್ಯೋ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳಲ್ಲಾ, ಅದೂ ಕಪ್ಪನೆಯ ಬಣ್ಣ, ನಂತರ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆಕೆ ಉಳಿದವರಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಎಡಚಿ, ಎಂದು ಆಕೆಯ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಮೂದಲಿಕೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೇ, ಇಲ್ಲವೇ ಆಕೆಯ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಹೇಗೂ ಆಕೆ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಉದ್ದಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನೂ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಅಥವಾ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಒಂದು ಅಪ್ರತಿಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿನ ಭವಿಷ್ಯ ನಾಶವಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಯ್ಯೋ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ದೂರದ ಊರಿನ ಸ್ಪರ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದ ಆಕೆಗೇನೂ ನಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದರಿಂದ ಕ್ರೀಡಾ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀರೇ ಇಲ್ಲದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಈ ನೀರೇ, ಅದು ಇಲ್ಲ ಇದು ಇಲ್ಲಾ, ಅದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೇ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೇ, ಇರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಹಾರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಅಭಿನಂದಾನಾರ್ಹಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈಗಷ್ಟೇ ಅಂಬೇಗಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅನುಕರಣೀಯಳೂ ಹೌದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಓದಿದ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ Daughters are not a tension. Daughters are equal to TEN SONS ಎಂಬ ವಾಕ್ಯ ಈಕೆಗೆಂದೇ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದಂತಿದೆ. ಹೌದು ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ತಾಯಿ ಹತ್ತು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕ ಬಲ್ಲಳು. ಆದರೇ ಅದೇ ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಲಾರರು ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾತಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ಹೆಣ್ಣು ಊರಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಎನ್ನುವಂತೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇವಲ ಮುಸುರೇ ತಿಕ್ಕುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮೀಸಾಲಾಗಿಡದೇ, ಆಕೆಗೂ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಸೋಣ. ಈ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಭ್ರೂಣದಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡದೇ, ಅಕೆಗೆ ಪುರುಷರ ಸರಿ ಸಮಾನಳಾಗಿ ಬಾಳುವಂತೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡೋಣ.

ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ ಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ.
ಅಂತೆಯೇ, ವಿನಾಶ ಪದಕ್ಕೆ ಕಾರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಅವಿನಾಶವಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು.
ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಅವಿನಾಶಕ್ಕೆ ತರಲು, ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಾಧ್ಯ ಮಾಡಲು ಕಾರವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ವಿವೇಕ, ವಿವೇಚನೆ, ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ ಇರಬೇಕಷ್ಟೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾರ್ಗವಿದೇ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಸ್ತ್ರೀ ! ಕ್ಷಮಯಾಧರಿತ್ರಿ!!

ಹುಡುಗಿಯರು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಅಧ್ಯಾಪಿಕೆಯಾಗಿದ್ದಳು ಆಕೆ…

ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಕೊಡಲು ಸಮರ್ಥರಾದ ಅಧ್ಯಾಪಿಕೆಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾಗಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಚೆಲುವೆಯಾಗಿದ್ದಳು ಆಕೆ… ಆಕೆಯ ಮದುವೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ….

ಒಂದು ದಿನ ತರಗತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಆ ಟೀಚರ್ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದರು –

“ ಮಿಸ್.. ನೀವು ಮದುವೆಯಾಗದೇ ಇರೋದು ಯಾಕೆ…?”

ಟೀಚರ್ ಹೇಳಿದರು – ” ನಾನೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಶ್ರಧ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು…”

ಟೀಚರ್ ಕಥೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರು – ಒಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು… ಐದನೆಯ ಬಾರಿಯೂ ಆ ತಾಯಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಳು… ಪ್ರಸವದ ದಿನ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಕೆಯ ಪತಿಯು

ಈ ಮಗು ಕೂಡಾ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವಾದರೆ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲಾದರು ತಗೊಂಡುಹೋಗಿ ಬಿಸಾಕುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು….

ಆದರೆ , ವಿಧಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ…. ಈ ಬಾರಿಯೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವಿಗೇ ಜನ್ಮವಿತ್ತಳು ಆ ತಾಯಿ….

ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಆ ತಂದೆಯು ಆ ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ದೂರ ಬೀದಿದೀಪದ ಹತ್ತಿರ ಮಲಗಿಸಿ ವಾಪಾಸಾದರು…

ಪಾಪ ಆ ತಾಯಿಯು ಆ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು… ಮರುದಿನ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ತಂದೆಯು ಆ ಬೀದಿ ದೀಪದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆ ಮಗುವು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು…. ಮಗುವನ್ನು ಯಾರೂ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿರಲಿಲ್ಲ….

ಆ ತಂದೆಯು ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದರು.

ಮರುದಿನವು ರಾತ್ರಿ ಆ ತಂದೆಯು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ದೂರದ ಬೀದಿದೀಪದ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು ಬಂದರು..

ಆದರೆ , ಆ ತಂದೆ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಆ ಮಗು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಹೀಗೇ ಮೂರನೇ ದಿನವು ಆ ತಂದೆಯು ಮಗುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಗುವನ್ನು ಯಾರೂ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಗೆ ಆ ತಂದೆಯು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಬಿಸಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟರು

ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ನಂತರ ಆ ತಾಯಿ ಪುನಃ ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತಳು…. ಅದು ಗಂಡು ಮಗುವಾಗಿತ್ತು….

ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಐದು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ರೋಗಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಳು….

ಪುನಃ ಆ ತಾಯಿ ಗಂಡು ಮಗುವೊಂದಕ್ಕೆ ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟಳು… ಆದರೆ ವಿಧಿ ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು…

ಒಂದೊಂದು ಗಂಡು ಮಗು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೂ, ತಿಂಗಳುಗಳೊಳಗೆ ಒಂದೊಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಗು ರೋಗಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು….

ಕೊನೆಗೆ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಾಗಿ ಒಬ್ಬಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಳು. ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಆ ತಂದೆಯು ಬಿಸಾಕಲು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಳು..

ಒಂದು ದಿನ ಆ ತಾಯಿಯೂ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಳು….

ನಾಲ್ಕು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು, ಒಬ್ಬಳು ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಮತ್ತು ಆ ತಂದೆ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು…

ಕಾಲಚಕ್ರ ಉರುಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾದರು…

ಆ ಟೀಚರ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು…

ಆ ಮನೆಯ ತಂದೆಯು ಬಿಸಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೇ ನಾನು…..

sthree2

ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಮೂಖವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಟೀಚರ್ ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು…

ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗದಿರಲು ಕಾರಣವನ್ನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ –

ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ವಯಸಾಗಿದೆ…. ಸ್ವತಃ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೂಡಾ ತಿನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ…

ನನ್ನ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅವರವರ ಪಾಡಿಗೆ ಹೋದರು…. ಈಗ ತಂದೆಯ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೋಡೋದಕ್ಕಾಗಲಿ, ಪರಿಚರಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಲಿ ನಾನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ…..

ನನ್ನ ತಂದೆ ಆವಾಗಾವಾಗ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ – ನೀನು ನವಜಾತ ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ಮಗಳೇ ಅಂತ….

ಟೀಚರ್ ತುಂಬಿ ಬಂದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸೀರೆಯ ಸೆರಗಿನಿಂದ ಒರೆಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು….

ನೆನಪಿರಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೇ…. ಒಬ್ಬ ತಂದೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ಸಿಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವರದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು…..

ಆಕೆಗೆ ಸ್ತ್ರೀ ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕೇ…….

Screenshot 2019-08-28 at 12.00.10 PM

ಇಂದು ಮುಂಜಾನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ವ್ಯಾಟ್ಯಾಪ್ ಮುಖಾಂತರ ಕಳುಹಿಸಿದ ಈ ಸುಂದರ ಕಥೆಯ ಅನಾಮಿಕ ಮೂಲ ಲೇಖಕ/ಲೇಖಕಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನದ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗವಾಗಿ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳನ್ನು ಕೇವಸ್ತ್ರೀ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಿಸದೇ ಆಕೆಯ ನಾನಾ ರೂಪಗಳು ಹೀಗಿವೆ.

ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಮಗಳು , ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಸಹೋದರಿ, ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಗೆ ಗೆಳತಿ, ಮದುವೆಯಾದಾಗ ಒಬ್ಬರ ಮಡದಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸೊಸೆ‌, ಮಕ್ಕಳಾದ ಕೂಡಲೇ ಮಮತಾಮಯಿಯಾದ ತಾಯಿ, ಮಂದೆ ತಾನೇ ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾದಾಗ, ಬರುವ ಅಳಿಯಂದಿರಿಗೆ ಮತ್ರು ಸೊಸೆಯರಿಗೆ ಅತ್ತೆ, ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾದಾಗ, ಆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರವಾದ ಅಜ್ಜಿ. . ಹೀಗೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಆಕೆ ಜೀವಿತವಿರುವವರೆಗೂ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾನಾ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಗಂಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀರಿಗೆ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲ ವಾಸನೆಯಿಲ್ಲ, ಆಕಾರವಿಲ್ಲ, ರುಚಿಯಿಲ್ಲ, ಹಾಕಿದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಒಗ್ಗಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬೆರೆಸಿದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಕಿದಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ, ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿದಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪುಪ್ಪು, ಹುಳಿ ಹಿಂಡಿದಲ್ಲಿ ಹುಳಿ ಹೀಗೆ ನೀರು ಎಲ್ಲರೊಳಗೆ ಒಂದಾಗುವಂತೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೂಡಾ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಕಡೆಗೆ ಕುಟುಂಬದ ಅಧಾರವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ತಾಯಿ ಹತ್ತು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಬೆಳಸಬಹುದು ಆದರೆ ಅದೇ ಹತ್ತು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸುಖಃವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ.

ಈ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಯಾವುದೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹೊರೆಯಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಎಂಬ ತಾರತಮ್ಯ ಬೇಡ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಲೀ, ಗಂಡಾಗಲಿ ಮಕ್ಕಳೆರಡೇ ಇರಲಿ. ಒಂದೇ ಮಗುವಾದರೆ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ರಕ್ತಸಂಬಂಧವೇ ಇರದಿರುವ ಕಾರಣ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಇರದಿರುವ ಕಾರಣ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ವಯಕ್ತಿಕ ಆಭಿಪ್ರಾಯ. ಅದೇ ರೀತಿ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿಯೇ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆಯಾದಲ್ಲಿ (ಯಾರಿಗೂ ಹಾಗಾಗುವುದು ಬೇಡ) ಮತ್ತೊಂದು ಮಗು ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಾದ. ದಯವಿಟ್ಟು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಸಿ ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಸರ್ಕಾರವೂ ಕೂಡಾ ಬೇಟಿ ಬಚಾವ್ ಮತ್ತು ಬೇಟಿ ಪಡಾವ್ ಎಂಬ ಆಂಧೋಲನವೂ ಇದೇ. ಭ್ಯಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀ ಎಂಬ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಜಾರಿ ಗೊಳಿಸಿದೆ. ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ನಾರಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ಇಂದು ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರಿಗೆ ಸರಿಸಮನಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಕಲೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ರಂಗಭೂಮಿ, ರಾಜಕೀಯ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇತ್ರವಿರಲಿ ಪ್ರಮಿಳೆಯರದ್ದೇ ಪ್ರಾಭಲ್ಯ. ಊರಿಗೆ ಅರಸನಾದರೂ ತಾಯಿಗೆ ಮಗ/ಹೆಂಡತಿಗೆ ಗುಲಾಮ ಎನ್ನುವ ಗಾದೆ ಮಾತೇ ಇದೆ. ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಧೃಢವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸಾಸಿವೆ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಪೈಸೆ ಪೈಸೇ ಎತ್ತಿಟ್ಟು ಮಾಡುವ ಉಳಿತಾಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾವಿಂದು, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹಣಕಾಸನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಕೈಗೇ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಮಾತೃ ಸ್ವರೂಪಿ, ಬಹುರೂಪಿ, ಕರುಣಾಮಯಿ. ಆಕೆ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪ, ನಮ್ಮ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುಷ್ಟರ ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ದುರ್ಗೇ, ಚಾಮುಂಡಿ ತಾಯಿಯರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಹೆಣ್ಣು ಒಲಿದರೆ ನಾರಿ, ಮುನಿದರೆ ಮಾರಿ ಎಂಬ ಗಾದೇ ಮಾತೂ ಇದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ತ್ರೀ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪದಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತ ಗೊಳಿಸದೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಎನೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಅಕೆಯ ಒಡಲನ್ನು ಅಗೆದು ಬಗೆದು ಸೋಸಿದರೂ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚೂರು ಬೇಸರಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಲಹುತ್ತಿರುವ ತಾಯಿಯವಳು .ಹಾಗಾ ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಆಕೆ ಕೇವಲ ಸ್ರೀ ಮಾತ್ರ ಆಗಿರದೆ, ಆಕೆ ಕ್ಷಮಯಾಧರಿತ್ರೀ .

ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪ ಮುಡಿಸಿ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅನ್ನ ಉಣಿಸಿ
ತಂದೆ ಮಗುವ ತಬ್ಬಿದಾಕೆ
ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ಬೇಕೆ
ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕೆ ……!!

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆ ಆದರ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ಕೇವಲ ಮಾರ್ಚ್ 8 ಒಂದೇ ದಿನಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೇ, ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯೂ ನಮ್ಮದೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ