ಅಪ್ಪಾ

ರಮೇಶ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿರಲ್ಲಿ ಆರತಿಗೊಬ್ಬಳು ಮಗಳು, ಕೀರ್ತಿಗೊಬ್ಬ ಮಗ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ನಮಗಿಬ್ಬರು ಎಂಬು ಮುದ್ದಾದ ಸಂಸಾರವಿತ್ತು. ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಲ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲೇ ಮಳೆಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ. ಮಗಳು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಶ್, ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆಗಿ ಮುಂದೆ ಓದಲಾರೆ ಎಂದಾಗ ಮಗಳನ್ನು ಬಲವಂತ ಮಾಡದೇ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹಾಡು ಹಸೆ, ಆಡುಗೆ, ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಲಿಸಿ ವಯಸ್ಸು 18 ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹತ್ತಿರದ ಪಟ್ಟಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ ಹುಡುಗನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಹೆಂಡತಿಯ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಇರುವ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳ ಮದುವೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಾಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಅದ್ದೂರಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದು ಮಗಳ ಮದುಗೆಂದು ಮಾಡಿದ್ದ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಸಲುವಾಗಿ ತನ್ನ ಹೊಲವಲ್ಲದೇ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ತೋಟದಲ್ಲೂ ಅಡಿಕೆ, ಕಾಯಿ ಕೀಳಲು ಹೋಗುವ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇನ್ನು ರಮೇಶನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಸಹಾ ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಸುಮ್ಮನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರದೇ, ಹತ್ತಿರದ ಅಂಗನವಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಆಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತಾವು ಪಡುತ್ತಿರುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಗ ಮಹೇಶನಿಗೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಆತನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತಮ್ಮೂರಿನಲೇ ಇದ್ದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಡವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮಹೇಶ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಆಟ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿಯೇ ಇದ್ದು ಓಹೋ ಎನ್ನಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮೂರು ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾದ ನಾಟಕ, ಪ್ರಬಂಧ, ಚರ್ಚಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ತಾಲ್ಲೂಕು ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಆಸ್ತಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಿ ನಾಲ್ಕಾರು ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣ ತನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕವೃಂದದವರಿಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಅಲ್ಲಿನ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಬರೆಗಳು, ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ಲುಗಳು, ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಶಾಲೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಗಡಿ ಮತ್ತು ಹೋಟೇಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮಹೇಶನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ, ತಾನೂ ಸಹಾ ಹೀಗೆ ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೇ ಓದುತ್ತಾ ಐಶಾರಾಮ್ಯವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ.

ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ರಮೇಶ ದಂಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತಡರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಅವನ ಓದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಟೀ ಕಾಫೀ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದಿನ ರಮೇಶನೇ ತನ್ನದೇ ಟಿವಿಎಸ್-50 ಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದ. ಪರೀಕ್ಷೇಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದು ಫಲಿತಾಂಶದ ದಿನ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮಗ ಮಹೇಶನಿಗಿಂತಲೂ ಅಪ್ಪಾ ರಮೇಶನಿಗೆ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಫಲಿತಾಂಶವೆಲ್ಲವೂ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಮುಖಾಂತರವೇ ನೋಡಬಹುದಾಗಿದ್ದರೂ, ರಮೇಶನ ಬಳಿ ಸಾಧಾರಣವಾದ ಮೊಬೈಲ್ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ನೋಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆ ದಿನ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಅಪ್ಪಾ ಮಗ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ಮಡದಿ ಕೊಟ್ಟ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗಲೂ ಫಲಿತಾಂಶದ ದುಗುಡವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.

ಮಗನನ್ನು ತನ್ನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳರಿಸಿಕೊಂಡು ಫಲಿತಾಂಶ ನೋಡಲು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಗಣೇಶ ಮತ್ತು ಮಾರಮ್ಮನ ಗುಡಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಶಾಲೆಯ ನೋಟೀಸ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಗನ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ನಂಬರ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಉನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗ ತೇರ್ಗಡೆಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಾಡಿ, ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹೋಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಜಾಮೂನು, ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಮತ್ತು ಕಾಫಿಯ ಸಮಾರಾಧನೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಮಡದಿಗೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೇಳಲು ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಅಪ್ಪಾ ಮಗ ಫಲಿತಾಂಶ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಾ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ಕೊಬ್ಬರಿ ಮಿಠಾಯಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಆರಲು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅಪ್ಪಾ ಮಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದು 85% ಅಂಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಕೂಡಲೇ ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ದೇವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವರಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು, ಮಗ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರ ಹಣೆಗೆ ವೀಭೂತಿ ಇಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದ ಕೊಬ್ಬರಿ ಮಿಠಾಯಿಯನ್ನು ಮಗನಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿದರೆ, ಸಂಜೆ ಕೊಬ್ಬರಿ ಮಿಠಾಯಿ ಆರಿ ಬೆಳ್ಳಗಾದ ಕೂಡಲೇ ರಮೇಶ ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಹಂಚುವ ಮೂಲಕ ಮಗನ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದರು.

ದೇವರ ದಯೆ ಮತ್ತು ಮಗನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ 10ನೇ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ತಮ್ಮೂರಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ITI/Diploma ಸೇರಿಸಿದರೆ, 2-3 ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ಓದು ಮುಗಿಸಿ ಮಗ ಪಟ್ಟಣದ ಯಾವುದಾದರೂ ನೌಕರಿ ಗಿಟ್ಟಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ರಮೇಶನ ಆಸೆ. ಅದರೆ ಮಹೇಶನ ಮನದಲ್ಲಿ ದೂರದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ರಾಜಾಹುಲಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಶ್ ಮತ್ತವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಸ್ಸಿನ ಫುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೊಂಡು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಚಂದನೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವಂತೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಆಸೆ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ತೀವ್ರವಾದ ವಾದ ವಿವಾದಗಳು ನಡೆದು ಇರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಅವನಾದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರಲಿ. ಕಷ್ಟನೋ ಸುಖಾನೋ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ನಾವು ನಿಭಾಯಿಸಿ ಅವನಿಷ್ಟದಂತೆ ಓದಿಸಿ ಬಿಡೋಣ. ಮುಂದೆ ಆವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಮಡದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜು ಸೇರಿಸುವ ಖರ್ಛು ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಂಡಿಗೆ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋದ ರಮೇಶ. ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಿದ್ದರೂ, ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲೇ ಓದಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ಕೂತ್ತಿದ ಮಹೇಶನಿಗೇ ಅಂತಿಮ ಗೆಲುವಾಗಿ ಅಪ್ಪಾ ಮತ್ತು ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ರಮೇಶ ಮಹೇಶನ ಜೊತೆ ಇನ್ನೇನು ಕಾಲೇಜಿನ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿ ಇಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಲಗಾಲು ಎತ್ತಿಡುವಾಗ, ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ಎನ್ನುವುದು ವಿದ್ಯಾ ಮಾತೆಯ ದೇಗುಲ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ರಮೇಶ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮಹೇಶನೂ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಬೈದುಕೊಂಡು ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

WhatsApp Image 2022-06-19 at 10.28.22 AM (1)ಹಾಗೆ ಕಾಟಾಚಾರದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಡುವಾಗ ಕಣ್ಣು ತನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಕಡೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ನೀರು ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗನ ಕಾಲಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಿ ಆತನಿಗೆ ನೋವಾಗ ಬಾರದೆಂದು ಚಂದನೆಯ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದ್ದ ಅಪ್ಪ. ಆತ ಮಾತ್ರ ಸವಿದು ಹೋದ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನೇ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಆಗ ಮಗ ಮಹೇಶನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಕೂಡಲೇ, ಮನಸ್ಸು ಬದಲಿಸಿದ ಮಗ, ಅಪ್ಪಾ ನನಗೆ ಈ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಡೀರಿ ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಸಮೀಪವೇ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರೀ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೇ ಓದುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಮಗನ ಈ ದಿಢೀರ್ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ರಮೇಶನೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡು, ಮಗೂ, ಇದೇನು ಕಡೇ ಕ್ಷಣ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಿಸಿದ್ದೀಯೇ? ದುಡ್ಡು ಕಾಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೊಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಧೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಹೇಶ ಇಲ್ಲ ಅಪ್ಪಾ, ಇದು ದಿಢೀರ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎನಿಸಿದರೂ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರಾಲೋಚನೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮೂರಿನ ಬಳಿ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತೀ ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಮನೆಯ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ, ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ದ್ವಿತೀಯ ವರ್ಷದ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಿಲ್ಲೆಗೇ ಪ್ರಥಮ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಐದನೇಯವನಾಗಿ ಉತ್ತೀರ್ಣನಾದಾಗ ರಮೇಶ ದಂಪತಿಗಳ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಹೇಶನನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಬಂದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವ ನೀವು ಮುಂದೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಪದವಿ ಪಡೆದು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಹಣ ಮಾಡುವ ಹಂಬಲವಿದೆಯೇ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಮಹೇಶನ ಉತ್ತರ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತ ಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶ ಭಾರತ ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ದೇಶ. ರೈತರುಗಳೇ ಈ ದೇಶದ ಬೆನ್ನಲುಬು. ಮೊದಲು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಿಟ್ಟಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಮುಡಿಯಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಂಜೀನಿಯರ್ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜನರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕೃಷಿಕ ಸಿಗುವುದು ಇಂದಿಗೆ ದುಸ್ತರವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ, ನಾನು ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಮೇಶನಿಗೆ ಆನಂದಭಾಷ್ಪವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೇ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಲೆಖ್ಖಿಸದೇ ತನ್ನ ಮಗ ಮಹೇಶನನ್ನು ಬರಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಾನೆ.

palekarನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕೇವಲ ಐದೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಣಾನದಲ್ಲಿ ಉನ್ನದ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹೇಶ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಮರಳಿ ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲೇಕರ್ ರೀತಿಯ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜಮಿನನ್ನೇ ವಾರದ ಫಸಲು, ತಿಂಗಳ ಫಸಲು, ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಫಸಲು ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಫಸಲು ಕೊಡುವ ಗಿಡ ಮರಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಯವನ್ನು ತಂದು ಕೊಡಬಲ್ಲಂತಹ ತೇಗದ ಮರಗಳನ್ನು ನೆಡುತ್ತಾನೆ.

lakeತನ್ನೂರಿನ ರೈತರುಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಪಾಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಭಾವಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣಿ ಮತ್ತು ರಾಜ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಸ್ವಜ್ಜಗೊಳಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ನೀರು ಪೋಲಾಗದೇ ಭಾವಿ, ಕಲ್ಯಾಣಿ ಮತ್ತು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಖರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಬಂಜರು ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗು ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಬೆಂಗಾಡಾಗಿದ್ದಂತಹ ಅವರ ಊರು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡಿನಂತೆ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರುನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿಯ ಜೊತೆ, ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆ, ಜೇನು, ರೇಷ್ಮೇ, ಕುರಿ ಕೋಳಿಗಳ ಸಾಕಾಣಿಕೆಯನ್ನೂ ತನ್ನೂರಿನ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ತನಗಿದ್ದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೇ ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವರ ಊರು ಮಾದರಿ ಊರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರ ಮಹೇಶನಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅವರ ಊರಿನಲ್ಲೇ ಸಮಾರಂಭ ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಗನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಜನಸಂದಣಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ರಮೇಶ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮಹೇಶನಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಾಡಲು ಬಂದಾಗ ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ನನಗಿಂತಲೂ ಅರ್ಹರಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೇ ಈ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಇಡೀ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೌನಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಅವರು ಯಾರಿರಬಹುದು? ಎಂದು ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೌನವನ್ನು ಮುರಿದ ಮಹೇಶ ನನ್ನ ಈ ಏಳಿಗೆಗೆ ಕಾರಣೀಭೂತರಾದ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಬರಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದಲೇ, ನಾನು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೈ ಆಡಿಸಿದಾಗ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ದಡದಡನೆ ಕೆಳೆಗೆ ಇಳಿದ ಬಂದ ರಮೇಶ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆನಂದ ಅಪ್ಪುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ಅವರನ್ನು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕರೆತಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರವಾಗಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯವರಿಗೇ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಮಹೇಶನ ತಾಯಿ, ಇಂತಹ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೇ, ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುವ ದೇವರುಗಳು. ಅಮ್ಮಾ ಜನ್ಮ ನೀಡಿ, ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮುನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಎಲೆ ಮರೆಕಾಯಿಯಂತೆ, ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಕಿಂಚಿತ್ತು, ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಸಂಪತ್ತು. ಪರೋಪಕಾರಾಯ ಇದಂ ಶರೀರಂ ಎಂದು ಕುಟುಂಬದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ‌ ಜೀವಿಸುವ, ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿಯಾಗದೆ, ಕುಟುಂಬದ ಬಯಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ರಾಜಿಯಾಗುವ ರಾಜನಾದ ರಮೇಶನಂತಹ ಅಪ್ಪನಿಗೆ, ವಿಶ್ವ ಅಪ್ಪಂದಿರ ದಿನದಂದು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸೋಣ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ಗೋವು ಕಳ್ಳರು

ki

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಘ ಜೀವಿ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರದೇ ಅನೇಕರ ಜೊತೆಗೆ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ವಾಸಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಊರು ಮತ್ತು ಕೇರಿಗಳು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರೇ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು ತನ್ನ ಜೊತೆ ಪಶು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾ ಎಂದೆನಿಸಿದಾಗ ಆತ ಕಾಡಿನಿಂದ ಸಾಧು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಳಗಿಸಿ ತನ್ನ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನ ಪದ್ದತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಬಹುತೇಕರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಡುವಂತೆಯೇ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟು ಬಹಳ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಸಾಕುವುದಲ್ಲದೇ ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೇ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯವೇ ಸರಿ. ಇನ್ನು ಹಳೇ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಚೆ ಸಂಭ್ರಮ ಸಡಗರಗಳಿಂದ ಅಚರಿಸುವ ಕಾರಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ತಮ್ಮ ದನ ಕರುಗಳಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೈತೊಳೆದು ಅವುಗಳ ಕೋಡುಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಟೇಪು ಇಲ್ಲವೇ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಿದು ಅವುಗಳನ್ನು ಗೋಮಾತೆ ಎಂದು ಪೂಜಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ಸಂಜೆ ಊರ ತುಂಬಾ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿ ಕಿಚ್ಚು ಹಾಯಿಸುವ ಪದ್ದತಿ ಇರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿರುವ ವಿಷಯವಷ್ಟೇ.

gov6

ಇನ್ನು ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೃಷಿಯ ಜೊತೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯೂ ಒಂದು ಉಪ ಉದ್ಯಮವಾಗಿದ್ದು ಎತ್ತುಗಳು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಸರಿಸಮನಾಗಿ ದುಡಿದರೆ, ಹಸುಗಳು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುವುದಲ್ಲದೇ, ಅವುಗಳ ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಗಂಜಲಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಾವಯವ ಗೊಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಸಾಕಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮೊಸರು, ಬೆಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪ ತಯಾರಿಸಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ, ನೇರವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಾಲಿನ ಡೈರಿಗೆ ಮಾರುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

gov3

ತಾನೊಂದು ಬಗೆದರೆ ದೆವ್ವವೊಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವಂತೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಗೋವುಗಳ್ಳರ ಹಾವಳಿ ವಿಪರೀತವಾಗಿದ್ದು, ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೇಯಲು ಬಿಟ್ಟ ದನಕರುಗಳನ್ನು ಮಾಂಸದ ಆಸೆಗಾಗಿ ಕದ್ದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವೇ ಆಗಿದೆ.

gov1

ಈ ರೀತಿಯ ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಕೇವಲ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕಳ್ಳರಾಗಿರದೇ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹೈಟೆಕ್ ಜಾಲವಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯರ ಬೆಂಬಲದಿಂದಾಗಿ ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಕದ್ದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಆ ಕಳ್ಳರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮುಖ ಮೂತಿಯನ್ನು ನೋಡದೆ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಧಾಳಿಮಾಡಿ ಪರಾರಿಯಾಗುವ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿದರೂ ಹಿಡಿಯಲು ಪೋಲೀಸರು ಮುಂದಾಗದಿರುವುದು ಅವರೂ ಸಹಾ ಈ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರಾ? ಎಂಬ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.

gov5

ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗರು ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅಂತಹ ಗೋವು ಕಳ್ಳರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಆ ಗೋವುಗಳ್ಳರಿಂದ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಹಲ್ಲೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹತ್ಯೆಯಾದವರು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಉದಾಹರಣೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟಿದೆ. ಆಕಸ್ಮಾತ್ ಗೋಗಳ್ಳರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೇ ತಡಾ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕೋಮುವಾದದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಸಕಲ ಸನ್ಮಾನಗಳಿಂದ ಗೋವು ಕಳ್ಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಲ್ಲದೇ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ದೂದು ನೀಡಿದ ಹುಡುಗರ ವಿರುದ್ಧವೇ ದಾವೆಯನ್ನು ಹೂಡುವ ಪುಢಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದು ದುರಾದೃಷ್ಟಕರವೇ ಸರಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ರೀತಿ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವಾಗ ಪೋಲೀಸರ ಗುಂಡೇಟಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವನಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೇ 10 ಲಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ.

ಹೌದು ನಿಜ. ಆಹಾರ ಅವರವರ ಅಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಯಾರದ್ದೇ ಆಕ್ಷೇಪವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಹಾಗೆ ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪರಿಶ್ರಮದ್ದೇ ಆಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಬೇರೆಯವರು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ತಂದು ಜತನದಿಂದ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದದ್ದನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂದು ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೆಲ ಸಮುದಾಯದ ಜಿಹ್ವಾ ಜಪಲಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೇಯ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಅನೇಕರು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ತುಷ್ಟೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮವರೇ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ದೇಯ ಗೋವುಗಳ ಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧವನ್ನು ತರಲು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

gov4

ಪ್ರತೀ ನಿತ್ಯವೂ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಗಳ್ಳರದ್ದೇ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದೀಗ ತಾನೆ ಓದಿದ ಸುದ್ದಿಯಂತೆ, ಕಾರ್ಕಳ ತಾಲೂಕು ಕರಿಯಕಲ್ಲು ಕಜೆ ನಿವಾಸಿ 58ರ ಹರೆಯದ ಯಶೋದಾರವರು ತಮ್ಮ ಪತಿ ವಿಠಲ ಆಚಾರ್ಯರು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳೆದ 18 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜೀವನವನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು 1.5 ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಇವರ ಮನೆಯಿಂದ ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 16 ಗೋವುಗಳನ್ನು ಕಟುಕರು ಕದ್ದೊಯ್ಯುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೀದಿ ಪಾಲಾಗಿದ್ದು ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೂತಕದ ಛಾಯೆ ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಕಳೆದ ವಾರ ಜನವರಿ 3ರ ರಾತ್ರಿ ಹಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತುಂಬು ಗಬ್ಬದ ಹಸುವನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯಲು ಬಂದಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರಾದರೂ ಕಟುಕರು ಝಳುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ತಾಯಿ ಮಗಳ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ತಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯ ಹಸುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದಿಕ್ಕೇ ತೋಚದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಓದಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕರುಳು ಚುರುಕ್ ಎಂದಿತು.

ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ 25ರಿಂದ 30 ಲೀ. ಹಾಲನ್ನು ಡೈರಿಗೆ ಮಾರಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ 10ರಿಂದ 15 ಸಾವಿರ ರೂ. ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆದಾಯವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪಾಳು ಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸದ್ಯದ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ಸಾಲವನ್ನು ಮಾಡಿ ವಾಸಿಸಲು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಒಂದೊಂದೇ ಹಸುಗಳು ಕಳ್ಳರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದಿರಲಿ, ದೈನಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಕುತ್ತು ಬಂದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ಯಶೋಧ ಅವರ ಒಬ್ಬರ ಕರುಣಾಜನಕ ಕಥೆಯಾಗಿರದೇ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ದೈನಂದಿನ ಗೋಳಾಗಿದೆ. ಯಶೋದಾ ಅವರ ಗ್ರಾ.ಪಂ. ಮಾಜಿ ಸದಸ್ಯರ ಮನೆಯಿಂದಲೂ ಇದುವರೆಗೆ 12 ಗೋವುಗಳ ಕಳವಾಗಿದ್ದು, ಇದೇ ರೀತಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಸುಗಳ ಕಳ್ಳತನ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ನಾವುಗಳು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಹುಲಿ, ಸಿಂಹದಂತಹ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಿಂದು ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಕೇಳಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದ ದಿನಗಳೆಷ್ಟೋ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಲೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿ ಹುಲಿಯೂ ಸಹಾ ಮಾನವೀಯತೆನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಗೋವಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದ್ದೂ ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಇರುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದ್ದ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕದ್ದೊಯ್ಯುವ ಕಟುಕರು ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕೀಳು ಎಂದು ಸಾಭೀತು ಮಾಡಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನಾದರು ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಂಡು ಯಾವುದೇ ಜಾತೀ ಧರ್ಮದ ಹಂಗು ಮತ್ತು ನೆಪವನ್ನು ಒಡ್ಡದೇ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ದೇಯ ಗೋಮಾತೆಯನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯುವ ಗೋವು ಕಳ್ಳರನ್ನು ಹೆಡೆಮುರಿಕಟ್ಟಲಿ ಮತ್ತು ಆದಷ್ಟು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ ಈ ಅನಿಷ್ಟ ಪದ್ದತಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಿಹರವನ್ನು ನೀಡಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ