ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮುಸ್ಲಿಂ. ಐದು ಬಾರಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದ ಮೌಲಾನಾ ಜಾರ್ಜಿಸ್ ಅನ್ಸಾರಿ

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುವುದೇನು?

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 10ನೇ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಮೌಲಾನಾ ಜಾರ್ಜಿಸ್ ಅನ್ಸಾರಿ ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೇ? ಅಥವಾ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಹೇಳಿಕೆಯೇ?   ಇದೀಗ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಧರ್ಮ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಚಾರಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಿಷಯಗಳು. ವಿಭಿನ್ನ ಧರ್ಮಗಳ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಬಹುಧರ್ಮೀಯ ಸಮಾಜದ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಒಂದು ಧರ್ಮದ ಗ್ರಂಥ ಅಥವಾ ದೇವತೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ, ಮೂಲ ಗ್ರಂಥದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಇಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೌಲಾನಾ ಜಾರ್ಜಿಸ್ ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರು ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮುಸ್ಲಿಂ. ಐದು ಬಾರಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ

Violence, violence, violence! I don’t like it. I avoid, but, violence likes me! ಯಶ್ ಅಭಿನಯದ ಕನ್ನಡ ಸೂಪರ್ ಡ್ಯೂಪರ್ ಹಿಟ್ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಚಾಪ್ಟರ್ 2ರಲ್ಲಿ ರಾಕಿ ಭಾಯ್ ಹೇಳುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಭಾಷಣೆ ಇದಾಗಿದ್ದು, ಅದರೆ ಇಲ್ಲೊಬ್ಬ ಅಭ್ಯಾಸಗತ ಅಪರಾಧಿ (habitual offender) ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ಧ ಕೆಡಿಸುವಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಾಗಿದೆ.  2026ರ ಜೂನ್ 23ರಂದು ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿರುವ ಮೌಲಾನಾ ಜಾರ್ಜಿಸ್ ಅನ್ಸಾರಿ, ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ವಿಡಿಯೋ ನಂತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಿದಾಡಿತು. ಜುಲೈ 16ರಂದು ಈ ವಿಚಾರದ ಕುರಿತು ಹಲವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ಕೆಲವು ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿವೆ.  ಅನ್ಸಾರಿ ತಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 10ನೇ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ವಾದದ ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು. ಅವರು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಇಸ್ಲಾಂ ಕೇವಲ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅವರಿಂದ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವಲ್ಲ.  ಶ್ರೀರಾಮ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರೂ ಅದೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ರೀತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.  ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ — ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6.10ನೇ ಶ್ಲೋಕ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುವುದರ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತದೆಯೇ?

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6 & 10ನೇ ಶ್ಲೋಕದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇನು?

ಶ್ಲೋಕ ಹೀಗಿದೆ:

ಯೋಗೀ ಯುಞ್ಜೀತ ಸತತಮಾತ್ಮಾನಂ ರಹಸಿ ಸ್ಥಿತಃ ।
ಏಕಾಕೀ ಯತಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ ನಿರಾಶೀರಪರಿಗ್ರಹಃ ॥ 6.10 ॥

ಇದರ ಸರಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವಿಧ ಗೀತಾ ಭಾಷ್ಯಗಳು ಬಹುತೇಕ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಂದರೆ, ಯೋಗಿಯು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿತ್ವದ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಕೇಂದ್ರ ಸಂದೇಶ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಪದಗಳಿವೆ:

  • ಯೋಗೀ — ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವನು
  • ಸತತಮ್ — ನಿರಂತರವಾಗಿ
  • ರಹಸಿ ಸ್ಥಿತಃ — ಏಕಾಂತ ಅಥವಾ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು
  • ಏಕಾಕೀ — ಒಬ್ಬನೇ
  • ಯತಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ — ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಹೊಂದಿರುವವನು
  • ನಿರಾಶೀಃ — ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ
  • ಅಪರಿಗ್ರಹಃ — ಸ್ವಾಮಿತ್ವ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಸಂಗ್ರಹದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತ

ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಮಾಜ್, ಇಸ್ಲಾಂ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಥವಾ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂಬ ಯಾವುದೇ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖವಿಲ್ಲ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಹಲವು ಗೀತಾ ಅನುವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಭಾಷ್ಯಗಳು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಧ್ಯಾನ, ಏಕಾಂತ, ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿರಹಿತ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಐದು ಹೊತ್ತಿನ ನಮಾಜ್‌ಗೆ ಸಮೀಕರಿಸುವುದು ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುವಾದಗಳಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಐದು ಬಾರಿ ನಮಾಜ್ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?

ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ಕಡ್ಡಾಯ ನಮಾಜ್ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸಲಾತ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಸ್ಲಿಮರ ದೈನಂದಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಫಜ್ರ್, ಝುಹರ್, ಅಸರ್, ಮಘ್ರಿಬ್ ಮತ್ತು ಇಶಾ ಎಂಬ ಐದು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸಮಯಗಳಿವೆ. ಇದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಚರಣೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಧ್ಯಾನಯೋಗದ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. 6.10ನೇ ಶ್ಲೋಕದ ನಂತರದ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ, ಆಸನ, ದೇಹದ ಸ್ಥಿತಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕುರಿತು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸೂಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಎರಡು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಒಂದು ವಿಚಾರ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥದ ನೇರ ಬೋಧನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಿಚಾರ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹಿಂದೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ದೇವತಾ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಮಹಾಭಾರತ ಮತ್ತು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿ ಹಾಗೂ ಗೀತೋಪದೇಶದ ವಕ್ತಾರರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವೈಷ್ಣವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರ ಅಥವಾ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಆರಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅವರನ್ನು ಅಂತಿಮ ಪ್ರವಾದಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಮುಸ್ಲಿಂ ಎಂಬುದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗೀಕರಣವಲ್ಲ. ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡಬಹುದು; ಅದನ್ನು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ನೇರ ಬೋಧನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು 6.10ನೇ ಶ್ಲೋಕವು ಆಧಾರ ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮ್ಯತೆ ಹುಡುಕುವುದು ಬೇರೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದು ಬೇರೆ

ಭಾರತದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಂವಾದ, ತಾತ್ವಿಕ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ಯತೆ ಹುಡುಕುವ ಪರಂಪರೆ ಬಹಳ ಹಳೆಯದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಿಂದೂ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಆತ್ಮಸಂಯಮ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಮುಖ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿವೆ. ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ಸಲಾತ್, ತಕ್ವಾ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಸ್ಮರಣೆ, ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಸ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಎರಡೂ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಸ್ತು, ದೇವರ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣದಂತಹ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಮ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಧರ್ಮಗಳು ಒಂದೇ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಬೇರೆ ಹಂತದ ವಾದ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಒಪ್ಪದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ, ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ ಹೊರಬಂದ ನಂತರ ಕೆಲವು ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಬಂಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿರುವುದಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಚಾರವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.   ಯಾರಾದರೂ ನೀಡಿದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೇಳಿಕೆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ವಿಚಾರ. ಆ ಹೇಳಿಕೆ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರ. ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಬದಲು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೇಳಿಕೆ, ಅದರ ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಕರಣವೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿದೆ

ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜಿಸ್ ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕರಣವೂ ಮತ್ತೆ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದೆ. 2022ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ಫಾಸ್ಟ್‌ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು, ವಿವಾಹದ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿ ನಂತರ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅನ್ಸಾರಿಯನ್ನು ದೋಷಿ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ 10 ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ಕಾರಾಗೃಹ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ₹10,000 ದಂಡ ವಿಧಿಸಿತ್ತು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.  ಮಾಧ್ಯಮ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದೂರು 2015ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ಹೇಳಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಂತರದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವರದಿಗಳು ಅವರು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಿಂದ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾನೂನು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ 2022ರ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎರಡನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಹಿಂದಿನ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳೂ ವರದಿಯಾಗಿವೆ

ಅನ್ಸಾರಿ ಅವರು ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕುರಿತು ನೀಡಿದ ಕೆಲವು ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ವಿವಾದಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದರು. 2022ರಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆದ ಒಂದು ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಅಥವಾ ಹೆರಿಗೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪತಿಯ ಲೈಂಗಿಕ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ರೀತಿಯ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹಲವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಆ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಟೀಕೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.  ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಬೋಧನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವುಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮೂಲಪಠ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯ

ಈ ವಿವಾದದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅದರ ಮೂಲಪಠ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕೃತ ಭಾಷ್ಯಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು ಎಂಬುದು. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 6.10ನೇ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಯೋಗಿಯ ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸ, ಏಕಾಂತ, ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿರಹಿತ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಭಾಷ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಅಂಶಗಳು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿವೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥದ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಅರ್ಥವಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಅದು ನಂತರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಯುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜದ ಲಕ್ಷಣ. ಆದರೆ ಆ ಸಂವಾದವು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ, ಮೂಲಗ್ರಂಥಗಳ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಇಸ್ಲಾಂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವು ವಾಸ್ತವಾಂಶ, ಗ್ರಂಥಾಧಾರ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.  ಹೀಗೆ  ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ತಪ್ಪಾಗಿರದೇ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವಾಗಿದ್ದು, ಇಂತಹವರನ್ನು ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ, ಉಳಿದವರು ಅಂತಹ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

Leave a Reply