ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರವೂ ಹಣ ಉಳಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದರೆ, ನಾವು ಏನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?

ಕೂತು ತಿನ್ನುವವನಿಗೆ ಕುಡಿಕೆ ಹೊನ್ನೂ ಸಾಲದು ಎನ್ನುವ ಗಾದೆ ಮಾತಿನ ಜೊತೆ ಸಾಲ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ತುಪ್ಪಾ ತಿನ್ನು ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಗಾದೆಯ ಮಾತೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಬಹುತೇಕರು ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು… ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡಿಡಬೇಕು… ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಬೇಕು… ಇವು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ. ಒಂದು ಇಡೀ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜೀವನದ ಮಂತ್ರವೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಇಂದಿನ 60–70 ವರ್ಷದ ಭಾರತೀಯ ಹಿರಿಯರ ಬಹುತೇಕರ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಥೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಪಾರ ತ್ಯಾಗವಿದೆ. ಕೊರತೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಳೆದವರು ಅವರು. ಪಡಿತರ ಚೀಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ, ದೂರವಾಣಿ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆಯಲು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ, ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕರೆ ಜೀವನವೇ ಭದ್ರವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವನ್ನು ಅವರು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.

35–40 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದುಡಿದರು. ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರು. ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಆಟೋ ಬಾಡಿಗೆ ಉಳಿಸಲು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಚಪ್ಪಲಿ ಮತ್ತು ಶರ್ಟ್ ಹರಿದುಹೋಗುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನೇ ಧರಿಸಿದರು. ಸ್ವಂತ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೃತ್ತಿ, ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಮನೆ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು. ಇಂದು ಅವರ ಬಳಿ ಮನೆ ಇದೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಠೇವಣಿಗಳಿವೆ. ಪಿಪಿಎಫ್, ಮ್ಯೂಚುವಲ್ ಫಂಡ್‌ಗಳು, ಪಿಂಚಣಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಹೂಡಿಕೆಗಳಿವೆ. ಕೆಲವರ ನಿವೃತ್ತಿ ನಿಧಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಅವರು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ: ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ನಾವು ಏಕೆ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇವೆ?

ಒಂದು ಗಂಟೆ AC ಹಾಕಿದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಭಾವ!

ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಠಡಿಗಳಿಗೂ ಏಸಿ ಹಾಕಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತು ಟವಲನ್ನು ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೈಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂದು ಫ್ಯಾನ್ ಕೆಳಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೇ ಕಿಚಾಯಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅಣ್ಣಾ ಈ ಬೇಸಿಗೆ ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ರೂಮುಗಳಿಗೂ ಏಸಿ ಹಾಕಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಕೊಡ್ತೀರಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸರಿ ಎಷ್ಟಾಗತ್ತೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿ ಖರ್ಚು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅಯ್ಯೋ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಏಸಿನೇ ಬೇಡ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬಿಸಿಲು ಸ್ವಲ್ಪ ನೇರವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಕಾರಣ ಬಿಸಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೇಲೆ ರೂಮ್ ಇರುವ ಕಾರಣ, ಮತ್ತು ಈ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಏಸಿ ಏನೂ ಬೇಡಾ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಯುವಾಗ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾವನವರೂ ಇದ್ದು ಅವರೂ ಸಹಾ ರಾಯರೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ಏಸಿ ಹಾಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನೀವು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು, ಎಂದಾಗ, ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಉಂಟಾ.. ಏಸಿ ಹಾಕಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೋಂದು ಹಣ ಮತ್ತೆ ಕರೆಂಟ್ ಬಿಲ್ ಜಾಸ್ತಿ ಬೇರೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.

ನಂತರ AC ಆನ್ ಮಾಡಿದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು AC ಹಾಕಿದರೆ ಕರೆಂಟ್ ಬಿಲ್ ಎಷ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ? ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ, ಸಾಕು ಸಾಕು… ಆಫ್ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳಿದ್ದರೂ, ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ. ಇದು ಮಿತವ್ಯಯವೇ? ಅಥವಾ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ಅಭ್ಯಾಸವೇ? ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಹಣದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ. ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ಧವಾಗದಿರುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ.

ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಉಳಿಸು ಮನಸ್ಥಿತಿ

ಭಾರತೀಯರು ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಅದು  ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಭಾಗವಾಯಿತು. ಇಂದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಡ. ನಾಳೆ ಏನಾಗುತ್ತದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚ ಬಂದರೆ?, ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕಿದರೆ? ಹಣ ಮುಗಿದುಹೋದರೆ? ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿವೆ. ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ದಿನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಖರ್ಚಿನ ಭಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹೇಳುವ Retirement Spending Paradox ಅಥವಾ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಉಳಿತಾಯದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಖರ್ಚಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.

ಮೂಲ ಹಣವನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು!

ಇದು ಅನೇಕ ನಿವೃತ್ತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ. FDಯ ಬಡ್ಡಿ ಬಂದರೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ FDಯ ಮೂಲಧನವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆ? ಅದು ನಮ್ಮ ಭದ್ರತೆ. ಆದರೆ ಭದ್ರತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೊತ್ತವಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯ, ಸಮಯ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಭದ್ರತೆಯ ಭಾಗವೇ.

ಹಣದುಬ್ಬರದಿಂದ ಹಣದ ಖರೀದಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಕೆಲವು ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಹಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಭದ್ರತೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯ ಬದಲು, ಹಣವನ್ನು ಜೀವನದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮತೋಲನದಿಂದ ಬಳಸುವುದೂ ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅಗತ್ಯ.

ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಮಿತವ್ಯಯ?

ಇದು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ವಿರೋಧಾಭಾಸ. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ಪೊರೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾರೆ. ಮೊಣಕಾಲಿನ ನೋವಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ದಂತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ದುಬಾರಿ ಎಂದು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ನೋಡೋಣ. ಆದರೆ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು, ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು. ಕಳೆದುಹೋದ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಮ್ಮೆ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಿಧಿ, ಸೂಕ್ತ ವಿಮೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಹಣ ಇರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೇಕೆ? ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಹುದು!

ಪ್ರಯಾಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಕಥೆ. 70 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಮೂಳೆ ನೋವು. ಬೆನ್ನು ನೋವು. ಆದರೂ ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಸೌಲಭ್ಯವಿರುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಾರಣ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಗ್ಗ. ಹಣ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ, ನಾವು ಉಳಿಸಿದ ₹5,000 ಅಥವಾ ₹10,000ಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಆರಾಮದಾಯಕ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಇರುವ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯೇ? ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದರೆ ಸಮಯ. ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ರಜೆಗಾಗಿ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ಅನುಮತಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಸಮಯ ನಮ್ಮದೇ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದು, ಹಳೆಯ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಆರಂಭಿಸುವುದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವನದ ಸಂಪತ್ತೇ.

ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಉಳಿಸಬೇಕು?

ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಉಳಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ, ತಮ್ಮ ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವೇ? ಒಬ್ಬ 65 ವರ್ಷದ ತಂದೆ ತನ್ನ 40 ವರ್ಷದ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನೂ ಉಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಮಗನಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ, ಮನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಆದಾಯವಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಪ್ರವಾಸವನ್ನೂ ಕೈಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:

ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು? ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಜೀವನದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಕು? ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ, ಸಂತೋಷವಾಗಿ, ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆಯೇ.

ಇಂತಹ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ, ನವೋದಯದ ಹರಿಕಾರ, ಹರಿಜನೋದ್ಧಾರಕ ಮತ್ತು ಕಡಲ ತೀರ ಭಾರ್ಗವ ಖ್ಯಾತಿಯ ದಿವಂಗತ ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ ಅವರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಆಸ್ತಿ ಮಾಡಿಡಬೇಡಿ! ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಆಸ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯೆ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮುಂದೇ ಅವರೇ ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಲಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸಮರ್ಥರಾಗುವ ಕಾರಣ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೇ, ಜೀವನ್ವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಎನ್ನುವುದು ಕಾರಾಂತರ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು.

ಹಣದ ಜೊತೆಗೆ ಸಮಯದ ಬಜೆಟ್ ಕೂಡ ಇರಲಿ

ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಬಹುತೇಕರು ಹಣದ ಬಜೆಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಮಯದ ಬಜೆಟ್ ಮಾಡುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ? ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಈ ವರ್ಷ,

✈️ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಪ್ರವಾಸ
👨‍👩‍👧 ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ ದಿನಗಳು
📚 ಓದಲು ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳು
🎵 ಇಷ್ಟದ ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು
🏞️ ಕೆಲವು ಹೊಸ ಸ್ಥಳಗಳ ಭೇಟಿ
🤝 ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಪುನರ್ಮಿಲನ
🎨 ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಯ

ಇವುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಮಯವೂ ಬೇಕು. ಮತ್ತು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಗುಣವಿದೆ: ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದು. ಸಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಕೆಟ್ ವಿಧಾನ, ಹಣವನ್ನು ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ

ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಹಣವನ್ನು ಒಂದೇ ದೊಡ್ಡ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಖರ್ಚಿಗೂ ಭಯಪಡುವ ಬದಲು, ಉದ್ದೇಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

• ಭದ್ರತಾ ಬಕೆಟ್ : ಮನೆ ನಿರ್ವಹಣೆ, ದಿನನಿತ್ಯದ ವೆಚ್ಚ, ಔಷಧಿ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ.
• ದೀರ್ಘಾವಧಿ ಬಕೆಟ್ : ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ.
• ಜೀವನದ ಬಕೆಟ್ : ಪ್ರವಾಸ, ಹವ್ಯಾಸ, ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವಗಳು, ಹೊಸ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ.
• ಉದಾರತೆಯ ಬಕೆಟ್ : ದಾನ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ.

ಇಂತಹ ವಿಭಾಗೀಕರಣವು “ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಅಪರಾಧ ಭಾವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, “ನಾನು ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಹಣ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದು.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ

ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆ, ಜಮೀನು, ಹಣ, ಚಿನ್ನ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಆ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೆವು. ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ನಾನು ಆ ದಿನ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಮಾತನಾಡಿದ್ದೆ. ಅಪ್ಪ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಗಿಟಾರ್ ಕಲಿತರು. ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅಳೆಯಬಹುದು. ನೆನಪುಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಇದರರ್ಥ ಎಲ್ಲಾ ಹಣವನ್ನೂ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಎಂದಲ್ಲ!

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ ಎಂದರೆ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಅತಿಯಾದ ಖರ್ಚು ಕೂಡ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ನಿಯಮಿತ ವೇತನದ ಹರಿವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಹಣಕಾಸು ಯೋಜನೆ ಅಗತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗುರಿ: ಅತಿಯಾದ ಉಳಿತಾಯವೂ ಬೇಡ; ಅತಿಯಾದ ಖರ್ಚೂ ಬೇಡ. ಬದಲಿಗೆ,

“ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಸಿ — ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ — ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದುಕಿ.”

ಇದು ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಸಮತೋಲನವಾಗಬಹುದು. ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಸಮಯವೇ ಸಿಗದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ರೂಪಕ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಆಸ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಆತನು ನೋಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಹವ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಣದ ಪ್ರಮಾಣದ್ದಲ್ಲ. ಆ ಹಣದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ…

ಹಣವು ಜೀವನದ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಣವು ಜೀವನವನ್ನು ಸುಲಭ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಲು ಬಳಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸಾಧನ. 35–40 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀವು ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಉಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತ ಬಂದಿದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಆಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು,

• ಆರಾಮದಾಯಕ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ,
• ಉತ್ತಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿ,
• ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸವಾಗಿ,
• ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಂಜೆಯಾಗಿ,
• ಬಹುಕಾಲದ ಕನಸಿನ ಪ್ರವಾಸವಾಗಿ,
• ಒಂದು ಹೊಸ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ,
• ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸಹಾಯವಾಗಿ,
• ಮತ್ತು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಅನುಭವಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು ಒಂದಿದೆ.  ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಕೆಲವು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದುಹೋದ ಸಮಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಖರೀದಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಖಾತೆ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ,

ಉಳಿಸಿ… ಆದರೆ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.

ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಜಿಸಿ… ಆದರೆ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.

ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕೊಡಿ… ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೂ ನಿಮಗಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಕೇವಲ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ, ದೊಡ್ಡ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುವುದು ಬಹುಶಃ ಜೀವನದ ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಂಪತ್ತು ಅಲ್ವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ