ವಿಶಿಷ್ಟ ಧ್ವನಿ, ವಿಭಿನ್ನ ಹಾವಭಾವ, ಸಹಜ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಅಪರೂಪದ ಅಭಿನಯ ಶೈಲಿ! ತೆರೆಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಉತ್ತಮ ಪೋಷಕ ನಟ, ರಂಗಭೂಮಿ ಕಲಾವಿದ, ನಿರ್ದೇಶಕ, ಸಂಗೀತಾಸಕ್ತ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೂ ಆಗಿದ್ದ,  300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಹಿರಿಯ  ಕಲಾವಿದ ಶ್ರೀ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳ ಪರಿಚಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳು ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯನಟರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ನಾಯಕನ ಸಾಹಸ, ನಾಯಕಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ, ಖಳನಟನ ಕ್ರೌರ್ಯ ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಗಿಸಿ, ಕಥೆಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವವರು ಹಾಸ್ಯ ಕಲಾವಿದರು. ಅಂತಹ ಕಲಾವಿದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿದವರು ರತ್ನಾಕರ್. ಅವರ ಧ್ವನಿಯೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ. ತುಸು ಕೀರಲು, ನಡುಗುವಂತಿದ್ದ ಅವರ ಮಾತಿನ ಶೈಲಿ, ಮುಖಭಾವ ಮತ್ತು ದೇಹಭಾಷೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಪಾತ್ರದ ನೆನಪು ಮೂಡುವಷ್ಟು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು ಅವರ ಅಭಿನಯ.

ಹಾಸ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಜನಪ್ರಿಯರಾದರೂ, ಗಂಭೀರ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದ ರತ್ನಾಕರ್ ಸುಮಾರು ಐದು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಬದುಕಿನ ಪಯಣವೇ ಹೋರಾಟ, ಪರಿಶ್ರಮ, ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳ ಕಥೆ.

ಕೊಲ್ಲೂರಿನ ಅರ್ಚಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನನ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು ಕೊಲ್ಲೂರು ಮಂಜುನಾಥ ಭಟ್ಟ ರತ್ನಾಕರ್. 1931ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 11ರಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮೂಕಾಂಬಿಕಾ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕೊಲ್ಲೂರಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ತಂದೆ ಮಂಜುನಾಥ ಭಟ್ಟರು ಕೊಲ್ಲೂರು ಮೂಕಾಂಬಿಕಾ ದೇವಾಲಯದ ಅರ್ಚಕರಾಗಿದ್ದರು. ತಾಯಿ ನಾಗವೇಣಮ್ಮ.

ಕುಟುಂಬದ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರು ತಂದೆಯಂತೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ತಂದೆಯ ಬಯಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಗನ ಆಸಕ್ತಿ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಓದಿ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಕುಟುಂಬದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕನಸಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಊರು ಬಿಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಯಿತು. ಸುಮಾರು 12ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮೈಸೂರಿಗೆ ತೆರಳಿದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಜೀವನ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊಸ ತಿರುವು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.

ಮೈಸೂರಿನ ಬದುಕು – ಮನೆಗೆಲಸದಿಂದ ರಂಗಭೂಮಿಯವರೆಗೆ

ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಓದಿನ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಸೀತಾವಿಲಾಸ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಛತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸದಂತಹ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಕಲಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಅವರಿಗೆ ಹಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇತ್ತು. ಮೈಸೂರಿನ ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಳಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೆಲವರು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಹಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಂಗಭೂಮಿಯ ಕಡೆಗಿನ ಒಲವು ಅವರನ್ನು ಕಲಾವಿದರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ತಂದಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಹಿರಿಯ ನಟ ಹಾಗೂ ರಂಗಭೂಮಿ ಕಲಾವಿದ ಡಿಕ್ಕಿ ಮಾಧವರಾವ್ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಟ, ನಾಟಕಕಾರ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ರಸಾಹಿತಿಯಾಗಿದ್ದ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರೊಂದಿಗೂ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಖ್ಯಾತ ರಂಗನಿರ್ದೇಶಕ ಎಚ್.ಎಲ್.ಎನ್. ಸಿಂಹ ಅವರ ನಾಟಕ ತಂಡಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯಿತು. ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ರಂಗಭೂಮಿಯೇ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಆ ವೇದಿಕೆಯೇ ಮುಂದೆ ಅವರ ಸಿನಿಮಾ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯಾಯಿತು.

ಡಾ. ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಅವರ ತಂದೆ ಸಿಂಗನಲ್ಲೂರು ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ರಂಗಭೂಮಿ ಒಡನಾಟ

ಎಚ್.ಎಲ್.ಎನ್. ಸಿಂಹ ಅವರ ನಾಟಕ ತಂಡದಲ್ಲಿ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಹಿರಿಯ ಕಲಾವಿದರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮೇರುನಟ ಡಾ. ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಅವರ ತಂದೆ ಸಿಂಗನಲ್ಲೂರು ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಯ್ಯನವರಂತಹ ಅನುಭವಿ ರಂಗನಟರೊಂದಿಗೆ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ರಂಗಭೂಮಿಯ ಅನುಭವವು ಅವರ ಅಭಿನಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೇಳುವ ರೀತಿ, ಧ್ವನಿಯ ಏರಿಳಿತ, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮುಖಭಾವ ಮತ್ತು ದೇಹಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅವರು ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿತರು. ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಈ ಕೌಶಲಗಳೇ ಮುಂದೆ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಭಿನಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಹಾಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೇಳಬೇಕು, ಯಾವಾಗ ವಿರಾಮ ಕೊಡಬೇಕು, ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮುಖಭಾವದಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಗಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರು.

ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರರಂಗ ಪ್ರವೇಶ

ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತದ್ದು ಹಿರಿಯ ನಟ ಡಿಕ್ಕಿ ಮಾಧವರಾವ್ ಅವರ ಪರಿಚಯದ ಮೂಲಕ. ಬಿ.ಆರ್. ಪಂತುಲು ಅವರ ‘ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ’ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಟನೆಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸದೆ, ನಿರ್ದೇಶಕ ಹುಣಸೂರು ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಮಾಣ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಕು.ರ. ಸೀತಾರಾಮಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮತ್ತು ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಕರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅಭಿನಯದ ಜೊತೆಗೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗಗಳ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಈ ಬಹುಮುಖ ಅನುಭವವೇ ಮುಂದೆ ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಯಿತು.

ಹಾಸ್ಯವೇ ಗುರುತು, ಆದರೆ ಅಭಿನಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವಿಶಾಲ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗುವುದು ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳು. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯನಟ ಎಂದು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮಾಡುವ ಅನ್ಯಾಯವೇ ಸರಿ. ಅವರು ಶಿಕ್ಷಕ, ಗಾಯಕ, ಪುರೋಹಿತ, ಜ್ಯೋತಿಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೀರಲು ಧ್ವನಿ, ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ವಿರಾಮಗಳು, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮುಖದ ಚಲನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾವ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮನರಂಜನೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅತಿಯಾದ ಅಭಿನಯ ಅಥವಾ ಕೃತಕ ಹಾವಭಾವಗಳಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಾಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಗುರುಶಿಷ್ಯರು ಚಿತ್ರದಂತಹ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿನ ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ಯಾರತ್ನ, ಸತ್ಯ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಅವರ ಅಭಿನಯದ ವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ.

ನಟನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿರ್ದೇಶಕರೂ ಆಗಿದ್ದರು!

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ನಟನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ಡಾ. ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಲೀಲಾವತಿ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯ ಜೋಡಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರತ್ನಾಕರ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿದರು. ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಭಾಗ್ಯದೇವತೆ ಎಂಬ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರಧಾನ ಚಿತ್ರವನ್ನು 1968ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ ಆರ್. ಮಧುಸೂದನ್ ಅವರ ಸಹಕಾರವೂ ಇತ್ತು. ಕಾಡು ಸಿದ್ಧಮ್ಮನ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಈ ಚಿತ್ರವು ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು.

ನಂತರ ಕೆ.ಎಸ್. ಅಶ್ವಥ್ ಮತ್ತು ಪಂಡರಿಬಾಯಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಲಾವಿದರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ ಬಾಂಧವ್ಯ ಎಂಬ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು. 1972ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನದ ಕೊಡುಗೆ ಇತ್ತು. ಇದಾದ ಬಳಿಕ 1977ರಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅಭಿನಯದ ಶನಿಪ್ರಭಾವ ಚಿತ್ರಕ್ಕೂ ರತ್ನಾಕರ್ ಮತ್ತು ಆರ್. ಮಧುಸೂದನ್ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಡಾ. ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅವರಂತಹ ಕನ್ನಡದ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರ ಚಿತ್ರಗಳ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಅವರದ್ದು.

ಇದಲ್ಲದೆ ದ್ವಾರಕೀಶ್ ಅವರ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ನಟನಾಗಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟೇ, ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಹಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಇತ್ತು. ಹಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೆಲಸಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಗೀತದ ಕಡೆಗೂ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿವಿಧ ಧ್ವನಿಸುರುಳಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದ ಅನುಭವವೂ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವಾಗ ನಟ, ನಿರ್ದೇಶಕ, ಸಹಾಯಕ ನಿರ್ದೇಶಕ, ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಹಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿದ ಅವರ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಗಮನಾರ್ಹ.

ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ 54 ವರ್ಷಗಳ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ತಮ್ಮನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿ, ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಪ್ರಮುಖರು. ಈ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಪರ ಸಂಬಂಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 54 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದರು  ರತ್ನಾಕರ್.  ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರವೂ ಅವರ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ರತ್ನಾಕರ್ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣರಾದ ಗುರುಗಳನ್ನು ಮರೆಯದೆ, ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಗುರುಭಕ್ತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.

ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಕಲಾವಿದ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ ಹೊಸ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲು ನೆರವಾಗಿದ್ದು. ದೊಡ್ಡಣ್ಣ, ಜಗ್ಗೇಶ್, ದಿವಂಗತ ಸುನಿಲ್, ದಿನೇಶ್ ಮತ್ತು ಟೆನ್ನಿಸ್ ಕೃಷ್ಣ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕಲಾವಿದರು ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರ ಕುರಿತ ವರದಿಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದ ತನ್ನದೇ ಆದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ. ಇಂದಿನ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ ಅನೇಕ ಕಲಾವಿದರ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರಂತಹ ಹಿರಿಯ ಕಲಾವಿದರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೂ ಇದ್ದುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.

ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರಗಳು

ರತ್ನಾಕರ್ ತಮ್ಮ ಸುಮಾರು ಐದು ದಶಕಗಳ ಕಲಾಜೀವನದಲ್ಲಿ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ ಗಮನಾರ್ಹ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ವೀರಕೇಸರಿ, ದಶಾವತಾರ, ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ, ಸ್ವರ್ಣಗೌರಿ,  ನಂದಾದೀಪ,  ಕರುಳಿನ ಕರೆ,  ಕನ್ಯಾರತ್ನ,  ಸತ್ಯ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ, ಗುರುಶಿಷ್ಯರು,  ಹೊಸ ಬೆಳಕು,  ಆನಂದ ಭೈರವಿ,  ಗೌರಿ ಗಣೇಶ, ಗಣೇಶನ ಮದುವೆ,  ಯಜಮಾನ, ಆಪ್ತರಕ್ಷಕ ಇವುಗಳಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡದ ಜೊತೆಗೆ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಹಿಂದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ಕಲಾಜೀವನ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು.

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅಭಿನಯದ ಆಪ್ತರಕ್ಷಕ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದು, ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ರಂಜಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಗಾನ ಬಜಾನ’ ಚಿತ್ರವೂ ಅವರ ಚಿತ್ರಪಯಣದ ಕೊನೆಯ ಹಂತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಗಳು

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಲಾಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು 2005ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಯಭಟ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರ ಸಾಧನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವಗಳು ಸಲ್ಲಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಲ್ಲಿತ್ತು. ನೂರಾರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ, ಹಲವಾರು ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯದಿರುವುದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಒಂದು ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ.

ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ಸಂಕಷ್ಟ – ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕಿನ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಗಿಸಿದ್ದ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರು ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ವಯೋಸಹಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾದ ಕಾರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಆ ಕಾಲದ ವರದಿಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ.

ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿ, ಕಲಾವಿದರ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೆಲವು ಗಣ್ಯರು ಅವರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡಿದ್ದರು. ನಟ ದರ್ಶನ್ ಅವರು ₹25,000 ನೆರವು ನೀಡಿದ್ದರೆಂಬ ವರದಿಯೂ ಇದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾದ ನಂತರ ಅವಕಾಶಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಕಾಡಿದವು. ಹಾಸ್ಯನಟನಾಗಿ ಜನರನ್ನು ನಗಿಸಿದ್ದ ಈ ಹಿರಿಯ ಜೀವ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕಲಾವಿದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತವೆ.

ನೇತ್ರದಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಮೆರೆದ ಕಲಾವಿದ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಜೀವನದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನೇತ್ರದಾನ. ನಿಧನದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯ ಮೂಲಗಳು ದಾಖಲಿಸಿವೆ. ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಜನರಿಗೆ ನಗು ಹಂಚಿದ ಕಲಾವಿದ, ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಮೆರೆದರು ಎಂಬ ಸಂಗತಿ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮಾನವೀಯ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 2010ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 21ರಂದು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಮತ್ತು ವಯೋಸಹಜ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣ ಅವರು ನಿಧನರಾದರು. ಅವರಿಗೆ ಆಗ 79 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ನಿಧನದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಸ್ಯನಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು.

ನಗುವಿನ ಹಿಂದೆ ನೋವು ಮರೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಲಾವಿದ

ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತವೆ. ಕೊಲ್ಲೂರಿನ ಅರ್ಚಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಹುಡುಗ, ತಂದೆಯ ಆಶಯದಂತೆ ಅರ್ಚಕನಾಗದೆ ಕಲಾವಿದನಾಗಲು ಹೊರಟರು. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ಚಿತ್ರರಂಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು. ನಟನಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು. ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಗುರುವನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸ್ಮರಿಸಿದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ಇದು ಒಬ್ಬ ರತ್ನಾಕರ್ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಕಥೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಚಿತ್ರರಂಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಡುವ ಅನೇಕ ಪೋಷಕ ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವವೂ ಹೌದು. ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಿಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಪೋಷಕ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಈ ಘಟನೆ ಎತ್ತುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರತಿಭೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ಅಂತಹ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಗೌರವದಿಂದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಚಿತ್ರರಂಗದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಜನರನ್ನು ನಗಿಸಿದ ರತ್ನಾಕರ್, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿದ ನೋವು ನಮ್ಮನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡುವುದಲ್ಲ. ಆತ ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಆತನ ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಈ ಅಪರೂಪದ ಹಾಸ್ಯರತ್ನ, ರತ್ನಾಕರ್ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಲಿಗಳೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಶ್ರೀಮಂತ