ಶಾಸ್ತ್ರ – ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಆಚಾರ – ವಿಚಾರ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಾಟ್ಸಾಪಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಆಂಗ್ಲ ಸಂದೇಶವೊಂದರ ಈ ಭಾವಾನುವಾದವನ್ನು ಮೊದಲು ಓದಿದ ನಂತರ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

girlಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ದೇವಸ್ಥಾನವೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿ ಬಂದು ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಕಣ್ಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಏನನ್ನೋ ಗೊಣಗುತ್ತಾ, ನಂತರ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇದು ಆಕೆಯ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಅ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಗೆ ಧರ್ಮ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅದೇನೋ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಕೆ ಏನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರಾದರೂ ಸಫಲವಾಗದೇ, ಅದೊಂದು ದಿನ ಎಂದಿನಂತ ಆಕೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಆಕೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಆಶೀರ್ವಾದರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಪುಟ್ಟೀ ನಾನು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಅದೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಆಕೆ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ ಗುರುಗಳೇ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಹಾಂ! ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ನಿನಗೇ ಏನು ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದರು.
ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಇಲ್ಲಾ.. ನನಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂದು ಮುಗ್ಧಳಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅದೇನೋ ಗೊಣಗುತ್ತಿರುತ್ತೇಯಲ್ಲಾ ಅದೇನು? ಎಂದು ಅವರು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು.
ಆಗ ಹುಡುಗಿ ತುಂಬಾ ಮುಗ್ಧಧತೆ ಯಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಶ್ಲೋಕ ಅಥವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಅಮ್ಮಾ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಅ,ಆ,ಇ,ಈ… ಸ,ಹ,ಳ ವರೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನೇ ಐದು ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿ, ದೇವರೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಪ್ಪಾ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಈ ವರ್ಣಮಾಲೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಇರುವಂತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವರ್ಣಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಅದುವೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

ಆಗ ಆ ಅರ್ಚಕರು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ಅರೇ ಹೌದಲ್ಲಾ!! ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವಿಗೆ ಅರಿವಾದದ್ದು ನಮಗೇ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲಾ!!.. ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇಷರತ್ತಾದ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವಾರ್ಥದಲ್ಲಿದೆ.

ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿದ ಕೂಡಲೇ ಅರೇೆ ಭಗವಂತನ ಕುರಿತಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಅ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಕೊಂಡರೂ ಈ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಹೆಣೆದವರ ಹಿಂದಿನ ಚಾರ್ವಕತನವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಸು ಸಮಯವೇ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಹಾಡು, ಭಜನೆ, ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆ ಭಕ್ತಿ, ಪೂಜೆ, ನೈವೇದ್ಯ, ಆರತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ ವಿತರಣೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇವಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸಾಧನಗಳು ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು  ಮೂದಲಿಸುವುದು ದುರಾದೃಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ.

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಬರಲು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು 2 ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತಾ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿ ಅದನೇ ಮೂರ್ತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರೇ ಕರಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮಂತ್ರ ಶ್ಲೋಕ, ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗದೇ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಮೂಡುವ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಹಾಡು ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಸಂಗೀತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ವಿರಕ್ತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ಕೋಕಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ವರ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಪಠಣ ಮಾಡುವಾಗ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಜಾಗೃತವಾಗಿ ಅದರ ತರಂಗಾಂತರಗಳಿಂದ ಬಹಳ ರೀತಿಯ ಅನಾರೋಗ್ಯಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲದ್ದಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ವೇದಾಧ್ಯಯನ, ಶ್ಲೋಕ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅವರ ಮಾತಿನ ಉಚ್ಚಾರ ಶುದ್ಧವಾಗುವುದಲ್ಲದೇ, ಜ್ಣಾಪಕಶಕ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಿಶ್ಕಲ್ಮಶವಾದ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಬಾಲ ಪಾಠಗಳು ಎಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಾದರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಂಗಳದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಚಾರ ವಿಚಾರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಹಿಂದೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣಗಳಿದ್ದು ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾವಿಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆ, ಮನುವಾದಿತನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯತ್ವ ಎಂದು ಜರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಈ ರೀತಿಯ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೇ ಅತಿಯಾಗಿ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಕಟ್ಟರ್ ವಾದಿಗಳಾಗಿ ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆ ಎಂದು ಪಂಕ್ತಿ ಬೇಧ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಜನರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು. ಅದೃಷ್ಟವಷಾತ್ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗುರುಗಳು ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಪರಾಂಬರಿಸಿ ಈಗಿನ ಕಾಲ ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ತರುತ್ತಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಬೆಳವಣಿಯಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾರಣೆಯೆಂದರೆ ಸಹಾಗಮನ ಪದ್ದತಿ ವಿಧವಾ ಕೇಳ ಮುಂಡನ ರದ್ದಾದರೆ, ವಿಧವಾ ಮರು ವಿವಾಹ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

arishinaಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ತುಮಕೂರಿನಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ವಿವಾಹವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೂ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ನೂರಾರು ಜನರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮಧುಮಗಳಿಗೆ ಮಂಗಲಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ವಿವಾಹವಾಗಿರುವುದು ವೈರಲ್ ಆಗಿದೆ. ಇಷೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದೊಂದು ಉತ್ತಮವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ತಾನೂ ಸಹಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವರೆಲ್ಲರ ತಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನದ ಹುಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ನೂರಾರು ರೀತಿಯ ಸೋಪು ಶಾಂಪು ಬಳಸುವ ಇಂದಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅರಿಶಿನ ಶಾಸ್ತ್ರವೇಕೇ? ಅಕ್ಕಿ, ಬೇಳೆ, ಎಣ್ಣೆಗಳು ಹಣ ನೀಡಿದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಮಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಲಭ್ಯವಾಗವೇಕಾದರೆ, ಭತ್ತ ಕುಟ್ಟುವ ಶಾಸ್ತ್ರವೇಕೇ? ಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಪುರೋಹಿತರು, ಚಪ್ಪರ, ಅಡುಗೆಯವರು, ಓಲಗ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನೇಕೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕು? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿರುವ ವೀಡಿಯೋ ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಅವರ ಬೌದ್ಧಿಕ ದೀವಾಳಿತನಕ್ಕೆ ಮರುಕವುಂಟಾಗುವುದಲ್ಲದೇ, ತುಸು ಕೋಪವೂ ಬರುತ್ತದೆ.

ಇಂತಹ ವಿಕೃತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಮನುವಾದಿಗಳಿಗೆ ಬರ್ನಾಲ್, ತಟ್ಟೇ ಕಾಸಿನವರಿಗೆ ಬಗಣೀ ಗೂಟ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ನೂರಾರು ಮಂದಿ ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದು ವಿರೋಧಿಸುವ ಭರದಿಂದಾಗಿರದೇ, ನಮ್ಮ ಅಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಮೌಢ್ಯತನದಿಂದಾಗಿ ಈ ರೀತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡಿರುದಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣ ಇರುವುದಲ್ಲದೇ, ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಮಕಾರಣ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ತಿಥಿ ಮುಂತಾದ ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳ ಮೂಲಕ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ತರುವುದೇ ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು ಕೊಳ್ಳದೇ ಓತಪ್ರೋತವಾಗಿ ನಾಲಿಗೆ ಹರಿಬಿಡುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಅಂದೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಕೈ ಒಂದಾದರೆ, ತಿನ್ನುವ ಕೈ ಹತ್ತಾರು ಇತ್ತು. ಮನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಮನಸ್ಸು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅಷ್ಟೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆ ಮಂಜಿ ನಾಮಕರಣಗಳು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರ ಹಿಂದೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಎಂದರೆ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಸಂಭ್ರಮ ಪಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಮಾರಂಭವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಎಲ್ಲರು ಅದರಲ್ಲಿ ತನು ಮನ ಧನಗಳಿಂದ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಚಪ್ಪರ ಹಾಕಿ ತಳಿರು ತೋರಣಗಳಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಿದರೆ, ಹೆಂಗಸರು ಸಾರಿಸಿ ಗುಡಿಸಿ ರಂಗೋಲಿ ಇಟ್ಟು ಭತ್ತವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿ ಮಾಡಿ ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸಿ ಅಡುಗೆಯಲ್ಲೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ದೂರದ ಊರಿನಿಂದ ಬರುವ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರು ಬರಿ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಬರದೇ ಅಕ್ಕಿ ಬೇಳೆ, ಬೆಲ್ಲ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಹಣ್ಣು ಹಂಪಲುಗಳು, ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಇದಾವುದೂ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕಾಯಿಪಲ್ಲೆ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊರೆ ಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುರದಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಪುರೋಹಿತರು ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹೊರತಾದ ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ ಆಭರಣ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಜನರಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಧೃಢರಾದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳೂ ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗತೊಡಗಿತು. ದುಡ್ಡಿದ್ದರೆ ಯಾವುದನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರು ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಬೆಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ತಡಾ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣಗೊಂಡು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿಕೊಂಡ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಚಪ್ಪರ ಹಾಕಿಸಲು 5-10 ಸಾವಿರ, ಓಲಗದವರಿಗೆ 10-15 ಸಾವಿರ, ಅಡುಗೆಯವರಿಗೆ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ, ತಮ್ಮ ಆಡಂಭರ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ, ಇನ್ನು ಅವರವರ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉಡುಗೆ ತೊಡಿಗೆ ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಛು ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳು ದುಬಾರಿ ಆದವೇ ಹೊರತು ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದು ವಿಷಾಧನೀಯವಾಗಿದೆ.

ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಸಂಸ್ಕೃತವೇ ಆಡು ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪುರಾಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಂಸ್ಕೃತಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅನೇಕರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ಣೇ ಕನ್ನಡೀಕರಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹಿರೇಮಗಳೂರು ಕಣ್ಣನ್ ಅವರ ತಂದೆಯವರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಸವ್ಯಸಾಚಿಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅದೇ ರೀತಿ ರಾಷ್ಟಕವಿ ಕುವೆಂಪುರವರೂ ಸಹಾ ಸರಳವಾಗಿ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ರೂಢಿಗೆ ತಂದಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಯಾರದ್ದೋ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಧೋರಣೆಗೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಆಚಾರ ವಿಚಾರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಬದಲು ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಳವಾಗಿಯೇ ಆಚರಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರಿ?
ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

WhatsApp Image 2022-06-20 at 12.56.25 PM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s