ಅಹಂ

ಅದೊಂದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ. ಯಜಮಾನರು ಖಾಸಗೀ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯೊಡತಿ ಅಪ್ಪಟ ಗೃಹಿಣಿ. ಇರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆ, ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ  ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಹುಡುಗನೂ ಅಷ್ಟೇ  ತಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ. ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಓದಿ ಐದಂಕಿ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಗನಿಗೆ ವಧು ಅನ್ವೇಷಣೆಗಾಗಿ ವಧುವರ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿದ್ದರು.

ಅದೇ  ಸಮಯಕ್ಕೆ  ಊರಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬದ ಒಬ್ಬಳೇ  ಸುರದ್ರೂಪಿಯಾದ  ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ  ಹತ್ತಿರದ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ  (ಅವಳ ದುಡಿಮೆ ಅವಳ ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಗೇ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು) ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೂ ಅದೇ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು .ಅಲ್ಲಿ  ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ, ಹುಡುಗನ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಹುಡುಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧ. ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಏನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮದುವೆಯನ್ನು ಶಕ್ತಿ ಮೀರೀ ಸಾಲಾ ಸೋಲ ಮಾಡಿ, ಬಹಳ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಅದ್ದೂರಿಯಿಂದ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮದುವೆಯಾದ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮಧುಚಂದ್ರ, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದರಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದು  ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ  ಆಗಲಿಲ್ಲ. 

ಪ್ರತಿದಿನ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಏನಾದರೂ ತಿಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.  ಇದೇ ರಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತ  ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಒಮ್ಮೆ ಮಗ ಸೊಸೆಯರಿಗೆ, ಇದೇನಪ್ಪಾ ಇದು ಮನೇನೋ ಲಾಡ್ಜೋ? ಬರೀ ರಾತ್ರಿ ಮಲಕ್ಕೋಳದಿಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಬರ್ತೀರಿ ಇಂದು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸಂಸಾರವಂತರ  ಮನೆ. ನಮಗೂ ಮಗ ಸೊಸೆ ಜೊತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡೋ ಆಸೆ ಇದೆ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸೊಸೆ ಕೈ ರುಚಿ ನೋಡೋ ಆಸೆ ಇದೆ. ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಇದೆ  ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಡ.  ಸೊಸೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತೋ  ರೋಷಾ, ವೇಷಾ, ನೋಡ್ರಿ, ನೋಡ್ರಿ, ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ   ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ  ಅಮ್ಮ.  ನಾನೇನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದು ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದಿಕ್ಕಾ? ನಾನೇನು ಬೇಯಿಸಿ ಹಾಕೋಕೆ ಅಡುಗೆಯವಳಾ? ಇಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ಕೊಡೋ ಮೆಶಿನ್ನಾ?  ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಿ.  ನನಗಂತೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ.  ಮಕ್ಕಳಾದ್ರೆ, ನನ್ನ  ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲಾ ಮಂಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡೋದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಿಂದ ತಂದು ಸಾಕೋಣ ಎಂದಳು.

ತಮ್ಮ ವಂಶೋಧ್ಧಾರದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ರಾಮಾಕೃಷ್ಣಾ ಗೋವಿಂದಾ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯ ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅತ್ತೆ ಮಾವನವರಿಗೆ ಸೊಸೆಯ ಮಾತು ಗರ ಬಡಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಗಂಡನಿಗೂ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ  ಬೇಸರವೂ ಆಯಿತು. ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಮುಂದೆ ಮಾತಾನಾಡುವುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು  ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಇದೇನು? ಎಂತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ಯಾ? ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿದೆ?  ಹಾಗೆ ದೊಡ್ಡವರ ಮುಂದೆ ಗೌರವ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾತಾನಾಡಿದ್ದು ನನಗೆ ಒಂದು ಚೂರು ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಾ  ಅಮ್ಮಾನ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳು ಎಂದ. ಆದರೆ  ಸೊಸೆ ತನ್ನ ಅಹಂನಿಂದಾಗಿ ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾನೇನು ತಪ್ಪು ಮಾತಾನಾಡಿದೆ ಅಂತ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲಿ? ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.  ಮನೆ ಅವರೇ ಕಟ್ಟಿಸಿರಬಹುದು ಆದರೆ ದುಡಿದು ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿರುವವರು ನೀವೇ ತಾನೇ?  ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲಿ ಕುಳಿತು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರಿಗೇ ಇಷ್ಟು ಅಹಂ ಇರಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವಳು. ಇನ್ನು ನನಗೆಷ್ಟಿರ ಬೇಡ? ನೋಡಿ ನಾನೀಗ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ನಾನು ಬೇಕು ಅಂತಂದ್ರೆ, ಈಗಿಂದ್ದೀಗಲೇ ಬೇರೆ ಮನೆ ಮಾಡೋಣ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡು ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.ನಾನು ಬಟ್ಟೆ ಜೋಡಿಸಿ ಕೊಳ್ತೀನಿ. ಮನೆ ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಆಫೀಸ್ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇರೋಣ. ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಅಲ್ಲೇ  ಯಾವುದಾದರೂ ಮನೆ ಹುಡ್ಕೋಳ್ಳೋಣ. ಆಫೀಸ್ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ನಲ್ಲೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ತಿಂಡಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು . ಇನ್ನು ಸಂಜೆ ಬರ್ತಾ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಹೇಗೂ ಸ್ವಿಗ್ಗಿ, ಇಲ್ಲಾ  ಝೊಮಾಟೋ ಇದ್ದೇ ಇದೆ.  ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ತಂದು ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ವೀಕೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ  ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಡೋಣ. ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದಾಗ,   ಗಂಡನಿಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಕೋಪ. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂತಾ ಗೋತ್ತಾ?  ಇದೇನು ಸಂಸಾರ ಮಾಡೋ ಹುಟ್ಟಾ? ನಾನು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೂ ಬರೋದಿಲ್ಲ . ನೀನು ಬೇಕಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗು ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ, ಹೆಂಡತಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇಟ್ಟಿದ್ದ  ಬಟ್ಟೆ ಬರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಓಲಾ ಬುಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಷ್ಟು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟಳು.

ಇಷ್ಟು ತಡ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೆ ದುರು ದುರು ಎಂದು ಬಂದ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ವರ್ಯಚಕಿತರಾದ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ, ಏನಮ್ಮಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಅಳಿಯಂದಿರು ಎಲ್ಲಿ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತು ಕತೆ ಆಯ್ತಾ ಅಂತಾ ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಸಾದ್ರೂ  ಮಗಳ ಕೋಪ ಕಡಿಮೆ ಆದ ಮೇಲೆ ಕೇಳೋಣ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಮಗಳೋ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಕೊಂಡವಳು  ಮಾರನೇ ದಿನ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಜೆ ಬರುವಾಗ ಪೋಲಿಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರ ಮೇಲೆ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಕೇಸ್ ಹಾಕಿ,  ಲಾಯರ್ ಆಫೀಸ್ಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚ್ಚೇದನಕ್ಕೆ ಕೋರಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿಯೇ ಬಂದಳು.

ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೇ ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿ ಕೊಂಡರೂ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗಳ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಲೇ ಇಲ್ಲ.  ಹೆಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ತಗ್ಗಿ ಬಗ್ಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಮ್ಮಾ ಎಂದು ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮನ  ಮನೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಬಳಿಯೇ ಪೇಯಿಂಗ್ ಗೆಸ್ಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ.  ಇನ್ನು  ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡದ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರು ಪೋಲಿಸರ ವಿಚಾರಣೆಯಿಂದ ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕೋರ್ಟು ಕಛೇರಿ ಅಂತಾ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಅವಳ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಮಗಳ ಮದುವೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಸಾಲ  ತೀರಿಸುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಂತು ಪೂಜ್ಯಂತೇ ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಃ ” ಎಲ್ಲಿ ನಾರಿಯು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವಳೋ ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುಂತಹ ನಾಡಿದು.   ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಸರಿ ಸಮಾನ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಮತೆಯ ತಾಯಿಯಾಗಿ, ನೆಚ್ಚಿನ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿ  ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗಂಡ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ  ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಸಂಪಾದಿಸಿ ತಂದು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಾಕುವ ಪದ್ದತಿ ಇತ್ತೇ ಹೊರತು ಹೆಂಡತಿಯ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಇಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಂಧಾನುಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪ್ರತಿಯೊದರಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗೆ ಸಮಾನ ಎನ್ನುವ  ಅನಾವಶ್ಯಕ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಇಳಿದು ಮನೆ ಮನಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ  ಬಹಳ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಯಾವ ಹೂವು ಯಾರ ಮುಡಿಗೋ

ಶಂಕ್ರ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ‌ನಂದ ಬಾಲ್ಯದ ‌ಗೆಳೆಯರು. ನಂದ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಾದರೆ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಶಂಕ್ರ ಸಹಪಾಠಿಗಳು. ಮೂವರೂ ಸದಾ ಆಟೋಟಗಳಲ್ಲಿ  ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದವರು. ಹಿರಿಯವನಾದ ನಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರ್ಮುಖಿ. ತಾನಾಯಿತು ತನ್ನ ಪಾಡಾಯಿತು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ. ಆದರೆ ಆನಂದ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವವ. ಎಂತಹ ಕಲ್ಲಿನ ಹೃದಯದವರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ‌ಮಾತಾನಾಡಿಸಿ ಒಲಿಸಿ‌ ಕೊಳ್ಳುವ ಛಾತಿ‌.  ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲೇಜು ಓದುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ‌ಆನಂದನ ತಂದೆಯವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಶಂಕ್ರನ ಮನೆಯ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಹುದೂರಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಗೆಳೆಯರು ಮನೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದರೇನಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ‌ಒಡನಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂದ ಬಿಕಾಂ ಪದವಿ ‌ಮುಗಿಸಿ‌, ಖಾಸಗೀ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೆ,‌ ಆನಂದ ತನ್ನ ಹೊಸಾ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಹವಾಸ ದೋಷದಿಂದ ಓದಿನ ಕಡೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಮನ ಹರಿಸದೆ, ಕಡೆಗೆ ಓದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸದೆ ಅಪ್ಪನ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ‌ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಹಾಯದಿಂದ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವಂತ ‌ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್  ಶುರುಮಾಡಿ ಕೊಂಡು ಜೀವನಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ‌ಇಲ್ಲದಂತೆ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಆನಂದ, ಶಂಕ್ರನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಸಂಜೆ ‌ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೀನಿ‌ ಇರುತ್ತೀಯಾ‌ ಎಂದು‌ ಕೇಳಿದ. ಏನಪ್ಪಾ ಸಮಾಚಾರ ಅಂತ ಕೇಳಲು‌ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ‌ ಮಾತನಾಡುವುದು ಬೇಡ. ಮುಖಃತಹ ಬಂದೇ ಹೇಳುತ್ತೀನಿ‌ ಎಂದು ಶಂಕ್ರನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳ‌ಬಿಟ್ಟ. ಏನಪ್ಪಾ‌ ಅದು ಅಂತಹ ವಿಷ್ಯಾ? ಏನಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆಯಾ? ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ನಷ್ಟವಾ? ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಏನಾದರೂ ‌ಬೇಕೇನೋ‌ ಎಂದು‌ ನಾನಾ‌ ರೀತಿಯಾಗಿ ‌ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ ತಲೆ‌ಕೆಟ್ಟು ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ, ಸರಿ ‌ಹೇಗೂ ಸಂಜೆ ಬರ್ತಾನಲ್ಲಾ. ಅವಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದ ಶಂಕ್ರ.

ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಶಂಕರ, ಅಮ್ಮಾ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಇವತ್ತು ಆನಂದ ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ಅವನಿಗೂ ಸೇರಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಮ್ಮಾ ಎಂದು‌ ಹೇಳಿ ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತ ‌ಆನಂದನ‌ ಬರುವಿಗಾಗಿ ಜಾತಕ‌ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾದು ಕುಳಿತ. ಗಂಟೆ, ಏಳಾಗಿ, ಎಂಟಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂಭತ್ತೂ‌ಕಾಲಿಗೆ ಆನಂದ ಲಗ್ನ‌ಪತ್ರಿಕೆಯೊಡನೆ ಶಂಕ್ರನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ. ಓಹೋ!! ಇದಾ ವಿಷ್ಯಾ? ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬಿಲ್ಡಪ್ಪಾ? ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ‌‌ ಶಂಕ್ರ, ಅದು ಸರಿ ಇನ್ನೂ ನಂದನಿಗೇ ಮದುವೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿನಗೇನಪ್ಪಾ ಆತುರ ಎಂದು ಒಂದೇ‌ ಸಮನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮಳೆ‌ ಸುರಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತುಸು ನಕ್ಕ‌ಆನಂದ, ನಮ್ಗೆಲ್ಲಾ ಯಾರಪ್ಪಾ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಹೆಣ್ಣು. ಮುಂದಿನ ವಾರ ನಮ್ಮ  ಮಾವನ ಮಗಳು ದೀಪಾಳ ಜೊತೆ‌ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ನಂದನ ಮದುವೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಕುಟುಂಬ‌ ಸಮೇತವಾಗಿ ಬರ್ಬೇಕು ಆಂದ. ಓಹೋ ದೀಪಾ. ನಮ್ಮ ತಂಗಿ‌ ಜೊತೆಯವಳು. ರಜೆಯದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಊರಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ‌ ಬರ್ತಿದ್ಲು. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಹಾವು ಮುಂಗುಸಿ ತರಹ ಜಗಳ ಆಡ್ತಾ‌ ಇದ್ದಿದ್ದು ನನ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ ಎಂದ ಶಂಕ್ರ.  ಹಾಂ ಅವಳೇ. ಈಗ ಮುಂಚಿನಂತೆ‌ ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡು. ಅವಳೂ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ತವರಿನ‌ ಸಂಬಂಧ ಉಳಿಸ್ಕೊಬೇಕು ಅಂತ‌ ಆಸೆ.‌ ನಂದ ಮೊದಲು ‌ಒಪ್ಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ಸರಿ‌ ತಪ್ಪದೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನಾನೇ‌ ಬಂದು‌ ಬಿಡು.‌‌ನಾನು‌ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿರ್ತೀನಿ‌ ಅಂದ ಆನಂದ. ಎಲ್ಲರೂ ಬಹು ದಿನಗಳ ನಂತರ ‌ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡಿದರು.

ಕಾರಾಣಂತರದಿಂದ ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಹೋಗಲಾಗದೆ, ಮದುವೆಯ ದಿನವೇ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಸಿಧ್ದವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚಯೇ ಮದುವೆ ಮಂಟಪ ತಲುಪಿದ ಶಂಕ್ರ.  ಮದುವೆ ಮಂಟಪದ ಮುಂದಿನ ಕಮಾನಿನ ಎರಡೂ ಕಡೆ ನಂದಾದೀಪವನ್ನು ಹಿಡಿದ  ಇಬ್ಬರು ತರುಣಿಯರು ಅದರ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ  *ದೀಪ ಮತ್ತು ನಂದಾ ಶುಭವಿವಾಹ* ಎಂದು  ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು.  ವಾಹ್! *ಇಬ್ಬರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಂದಾದೀಪವಿದೆ.* ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಶಂಕ್ರ. ಆವೇಳೆಗೆ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರ ಆಗಮನವಾಗಿತ್ತು. ನಾದಸ್ವರದ ಸದ್ದು ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಶಂಕರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆನಂದನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ವೇಳೆ ಪುರೋಹಿತರು ಮುಹೂರ್ತ ಮೀರುತ್ತಿದೆ. ಹುಡುಗ  ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಸರಿ ಮಧುಮಗ ನಂದನ ಜೊತೆ ಇರಬಹುದು ಆನಂದ ಎಂದೆಣಿಸಿ ಮದುವೆ ಮಂಟಪದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುಲು, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಶಂಕರ. ಇದೇನಿದು? ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಕನಸಾ ನನಸಾ ಎಂದು ತನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಉಜ್ಜಿ ಉಜ್ಜಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ *ಮಧು ಮಗನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ನಂದ, ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ ಆನಂದ*. ಪುರೋಹಿತರು ಗಟ್ಟಿ ಮೇಳಾ ಗಟ್ಟಿ ಮೇಳಾ ಎಂದೊಡನೆಯೇ  ಆನಂದ ದೀಪಾಳಿಗೆ ತಾಳಿಕಟ್ಟಿದ್ದ.  ನಂತರ ತಿಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ವರಪೂಜೆವರೆಗೂ ಹಾಜರಿದ್ದ ನಂದ, ಮದುವೆಯ ದಿನ  ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ , ತಾನು ಬೇರೊಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿರುವ ಕಾರಣ  ದೀಪಾಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕ್ಷಮೆಯಾಯಿಸಿ  ಪತ್ರ ಬರೆದು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ. ಪತ್ರ ನೋಡಿದ ಆನಂದನ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೂರ್ಚೆ ತಪ್ಪಿದ್ದರು.  ಮದುವೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಿದ್ದಾಗಿದೆ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಮಾನ ಹಾನಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರ ಸಲಹೆ ಮೇರೆಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದು *ಆನಂದ ದೀಪಳನ್ನು ವರಿಸಿದ್ದ*. ಮದುವೆಯ ದಿನ ಮಧು ಮಗ ಮತ್ತು ಮಧು ಮಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದುಗುಡವೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಮದುವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಿನವರೆಲ್ಲರೂ ತಲಾ ತಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಾನಾಡಿಕೊಂಡರೂ  ಶಂಕರನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಆನಂದನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು. ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಬಾಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು.  ಮದುವೆಯ ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದನ ಮಾವನವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಗುರುತು ಹಿಡಿದು, ಶಂಕ್ರಾ ಚೆನ್ನಾಗಿಇದ್ದೀಯೇನಪ್ಪಾ?  ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಕೇಳಿ ಬಡಿಸಿಕೊಂಡು ಊಟ ಮಾಡು ಎಂದಾಗ ಶಂಕರನಿಗೆ ಗಂಟಲು ಉಬ್ಬಿಹೋಗಿ  ಅನ್ನವೇ ಇಳಿಯದಂತಾಯಿತು. ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂದೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ತಮ್ಮ ದುಡಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ  ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಕೂಡಿಟ್ಟು  ಜೊತೆಗೆ ಸಾಲಾ ಸೋಲಾ ಮಾಡಿ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಮಗಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಭಕ್ಷ  ಭೋಜನವನ್ನು ಹಾಕಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಅವರ ಬೆವರು ಹನಿಯ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಾನು ಸೇವಿಸಲು ತಾನೆಷ್ಟು ಅರ್ಹ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಶಂಕರಿಗೆ ಕಾಡಿತ್ತು.

ಆನಂದನ ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ  ಕೆಲ ತಿಂಗಳು ಒಬ್ಬೊರನ್ನೊಬ್ಬರು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ.   ನಂತರ ಯಾರಿಂದಲೂ ಕೇಳಿ ಬಂದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ  ಮದುವೆ ಮನೆಯಿಂದ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ನಂದಾ, ಯಾರಿಂದಲೋ ಮೋಸ ಹೋಗಿ ಮದುವೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ದುಡ್ಡನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದು ಕೊಂಡು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದದನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಿಚಯಸ್ಥರು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ತಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಅದಾದ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತನ್ನ ಮಗಳ ನಾಮಕರಣಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ. ಶಂಕರ  ನಾಮಕರಣಕ್ಕೆ  ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎದುರಿಗೇ ಸಿಕ್ಕ ನಂದಾ, ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಪರಾಧಿ ಭಾವನೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ. ಅವನನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಂದಾ? ತಪ್ಪು ನಿಂದಾ? ಇಲ್ಲವೇ ಅವಳದ್ದಾ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ,  ಯಾವುದೋ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಆಕೌಂಟ್ನಿಂದ ನಂದನ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು ಮದುವೆಯಾಗುವ ನಾಟಕ ಮಾಡಿ ದುಡ್ಡಿನೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ದೋಚಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ಹೇ ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ನಂದಾ ದೀಪ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇನಂತೆ, ನಿನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ಬರಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಬರೆದಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಸಂತೈಸಿದ ಶಂಕರ.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದನ ಮಾವನವರು ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಎಂದಿನ ರೂಢಿಯಂತೆ, ಎನು ಮಾವಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ನಿಮ್ಮ ಅಳಿಯಾ?  ಅವನು ಏನಂತಾನೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಶಂಕರ. ಏನು ಹೇಳೋದು ಬಂತು. ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಮಗಳು ಅದೃಷ್ಟವಂತಳೇ.  ಅವರಿಬ್ಬರ ಸುಂದರ ದಾಂಪತ್ಯದ ಕುರುಹುವಾಗಿಯೇ ಇಂದು ಮುದ್ದಾದ ಮಹಾಲಕ್ಶ್ಮೀ  ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಮಗಳ ಕಾಲ್ಗುಣವೋ, ಆನಂದನ ಪರಿಶ್ರಮವೋ, ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಏಳೆಂಟು ಕಂಪನಿಗಳ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನಂದನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಇಷ್ಟುಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನೋ ಇಲ್ಲವೋ. ಸತ್ಯವಾಗಲೂ ನಾನು ನೆನೆಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತುಂಬಾನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಆನಂದ ಎಂದಾಗ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಭಿಮಾನ ಮೂಡಿತು. ಆಗ ಶಂಕರನ  ಬಾಯಿಂದ ಅವನಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಬೆಸುಗೆ ಚಿತ್ರದ *ಯಾವ ಹೂವು ಯಾರ ಮುಡಿಗೋ, ಯಾರ ಒಲವು ಯಾರ ಕಡೆಗೋ* ಎನ್ನುವ ಹಾಡು ಗುನುಗುಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅದಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಂದಾ ಮತ್ತು  ಆನಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಶಂಕರನ ಮನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನಂದಾನ ಮದುವೆಯ ಲಗ್ನಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಮೇತ ಬಂದಿದ್ದರು. ಲಗ್ನಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ ಕಾಕತಾಳೀಯವೋ ಎನ್ನುವಂತೆ *ಹುಡುಗಿಯ ಹೆಸರು ಜ್ಯೋತಿ* ಎಂದಿತ್ತು.   ಸರಿ ಬಿಡು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  *ನಂದಾ-ಜ್ಯೋತಿ, ಸದಾ ಆನಂದ-ದೀಪ* ಆಗಿರಲಿ ಎಂದು ಹರೆಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ ಶಂಕರ.   ಇಂದು  ನಂದಾ-ಜ್ಯೋತಿಯರ ಆರತಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ನಾಳೆ ಮದುವೆ. ಶಂಕರನ ಜೊತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರುರುಸೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಂದು ವಧು ವರನನ್ನು ಆಶೀರ್ವಾದ  ಮಾಡ್ತೀರಾತಾನೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ

ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿಯ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇಂದು ದ್ವಾರಕ ಕನ್ವೆಂಷನ್ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದ್ದ ದೇಶಭಕ್ತ ಆಭಿಮಾನಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿ ನರೆವೇರಿತು. ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮ್ ಅವರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವವರೆಗೂ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಇಂದಿನ ಮನ್ ಕೀ ಬಾತ್  ಮುದ್ರಿತ ಕಾರ್ಯಾಕ್ರಮವನ್ನು ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ನೆರೆದಿದ್ದ ನೂರಾರು  ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಹಾಗೇ ಬೊಲೋ ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ ಮತ್ತು ವಂದೇ ಮಾತರಮ್ ಘೋಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದ್ದದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು

ದೇಶದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಭಾರತ ಮಾತೆಗೆ ಪುಷ್ಪಾರ್ಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಶ್ರೀಮತಿ ರಂಜನಿ ಕೌಸುಕಿಯವರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ನಿವೃತ್ತ ಯೋಧರನ್ನು ಮತ್ತು ಹುತಾತ್ಮ ಯೋಧ ನಿರಂಜನ್ ಅವರ ತಂದೆ ಶಿವರಾಜ್ ಅವರನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ಮತ್ತು  ಸಭಿಕರನ್ನೂ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದರೆ, ಕುಮಾರಿ ಸ್ನಿಗ್ಥಳ ತನ್ನ ಸುಶ್ರಾವ್ಯ ಕಂಠ ಸಿರಿಯಿಂದ  ಸ್ವಾಗತ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಇಡೀ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಅವಳ  ಮಾಧುರ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಳು.

ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ *ಮನೆ ಮನೆಗೂ ಮೋದಿ ಎಂಬ* ಕಿರು ಹೊತ್ತಿಗೆಯನ್ನೂ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಹಣೆಗೆ ಗಂಧದ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ದೇಶದ ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ವೀರವನಿತೆ ಓಬ್ಬವನ್ನಂತೆ ಕಂಡರು ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಲ್ಲ.  ನೆರೆದಿದ್ದ ಅಪಾರ ಸಭಿಕರನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿತರಾದ ನಿರ್ಮಲಾರವರು 2014ರ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣದುಬ್ಬರ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಹಗರಣಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ನಂತರ ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರ ಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ವಿಶ್ವದ ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಅಮೇರಿಕಾ, ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಚೀನಾದೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನೆರೆ ಹೊರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ, ಭೂತಾನ್, ಬಾಂಗ್ಲಾ, ಬರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಹಿರಿಯಣ್ಣನ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬ್ಯಾಂಕಿಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸುಭಧ್ರವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ ಕೊಂಡರು. ದೇಶದ ಜನರು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದರೆ ನಮ್ಮ ಗಡಿಯನ್ನು ಕಾಯುವ ಸೈನಿಕರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಆದರೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ OROP (One Ranking one Pention) ಪಿಂಚಣಿಯನ್ನು  ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಇದುವರೆಗೂ ಸುಮಾರು  52,000  ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕ ಹಣವನ್ನು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಪಿಂಚಣಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 8000 ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ 90ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ವಿವಾದಿತ ಬೋಫೋರ್ಸ್ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಒದಗಿಸದೇ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಬದಲು ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರ, ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಗುಂಡು ನಿರೋಧಕ ಕವಚಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ  ರಕ್ಷ್ಣಣೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ  ಸೇನಾ ದಂಡನಾಯಕರೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಖರೀದಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ್ದು ಎಂದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಿವಾದಿತ ರಫೇಲನತ್ತ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರು,  ಬರೀ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಫೇಲ್ ಡೀಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನವನ್ನು ಖರೀದಿಸದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಸ್ತೃಸ್ತ್ರಭರಿತ 36 ರಫೇಲ್ ವಿಮಾನವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿರುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು 30000 ಕೋಟಿ ಹಗರಣ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂದಿಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸದೆ ಛೇಡಿಸಿದರು. ಈಗಾಗಲೇ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸರ್ವೋಚ್ಛನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು CAG Report ಅವರ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ತೀರ್ಪಿತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹಳಿಯಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದವರು ಸುಖಾಃಸುಮ್ಮನೇ ಆರೋಪಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೆಲವುಬಾರಿ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಟ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೆ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಿಳುವಳಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಹಿಂದಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರುಗಳಾದ ಏ.ಕೆ. ಆಂಟೋನಿ ಇಲ್ಲವೇ ಶರದ್ ಪವಾರ್ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಲೇವಡಿ  ಮಾಡಿದರು.

ದೇಶದ ರೈತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ರೈತರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ  6000 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹತ್ವ ಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಈಗಾಗಲೇ ರೈತರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಸಂದಾಯ ಮಾಡಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 70,00,000 ರೈತರಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 62,00,000 ರೈತರು ಈ ಯೋಜನೆಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈಗಿರುವ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ತನದಿಂದ ಈವರೆಗೂ ಕೇವಲ 2,00,000 ರೈತರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ವಿಷಾಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.  *ಮೋದಿಯವರು ತಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್*ಲ ಎಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇಂದಿನ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಕೀಯದ ನೆಪದಿಂದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಚರಣೆಗೆ ತಾರದೆ, *ತಾನೂ ಬಾಳುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನೂ ಬಾಳಗೊಡುವುದಿಲ್ಲ* ಎನ್ನುವ ಗಾದೆಯಂತೆ  ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಿಡಿ ಕಾರಿದರು. ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಯಕರು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತೆಗಳುವಾಗ ತೋರುವ ಉತ್ಸಾಹ, ಮೋದಿಯವರ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಷ್ಟಾನ ತರಲು ಏಕೆ ಆನಾದರ ತೋರುತ್ತಾರೆ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಇತರೇ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಂತೆ ರೈತರಿಗೆ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದ ಮೋದಿಯವರು ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ರೈತರ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರ ಅಕೌಂಟಿಗೇ ನೇರವಾಗಿ ಅನುದಾನ ಕೊಡುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೆಳೆಗೆ ತಕ್ಕ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ  MSP ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ರೈತರಿಗೂ ಸಂತಸ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಬೇಳೆ ಕಾಳುಗಳ ಬೆಲೆ 200 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ  ಇಂದು 60-80 ಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅಂದು ದೇಶದೆಲೆಲ್ಲಾ ರಸಗೊಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಬೇವು ಲೇಪಿತ ರಸಗೊಬ್ಬರ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅತೀ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಸೂಟ್-ಬೂಟ್ ಸರ್ಕಾರವಲ್ಲಾ ಇದ್ದು ರೈತರ ಪರ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

ವಿಜಯ್ ಮಲ್ಯ, ನೀರವ್ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಚೋಕ್ಸಿ ಅಂತಹವರಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಇಂದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಬಿಗಿ ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿ ಹೆದರಿ  ಅಂತಹವರೆಲ್ಲಾ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಅವರಿಂದ ಅಸಲು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತ ವಸೂಲು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರು.

ಇಂತಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ತರ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಬಹುಮತದ ಸರ್ಕಾರದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತಿಳಿಸಿದ ಸಚಿವೆ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಮೀಷಕ್ಕಾಗಲೀ ಇಲ್ಲವೇ ಹೊಸದಾಗಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಚೆಂದುಳ್ಳಿಯ ಮೋಡಿಗೆ ಒಳಗಾಗದೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸವಂತೆ ಕೋರಿದರು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 2000 ದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುವ ಮಿಲೇನಿಯಮ್ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಓಟನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮೋದಿಯವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿ ಅವರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಸಂಖ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಇತರೇ ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಬಾರೀ ಬಹುಮತದಿಂದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಕೋರುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು.

ನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನ ಕೌಸುಕಿಯವರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ  ಚುಟುಕಾಗಿ ನಡೆದ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ದ ಓದುಗರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ತೀಷ್ಣವಾಗಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

1. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವಘಡಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಶತೃರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ದೇಶದ ಒಳಗಿರುವ ಹಿತಶತೃಗಳೇ ಕಾರಣ ಅಂತಹವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ

ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಬಲಿದಾನ ಎಂದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲು ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ಆ ಘಟನೆಗೆ ಕಾರಣಕರ್ತರಾದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ  ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದರು.

2. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟಂಬದಿಂದ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಏಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಮತ್ತು  ಹಾಗೆಯೇ ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ. ಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲದೇ, ಖಾಸಗೀ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಾರದು?

ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟಂಬದಿಂದ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಸಾಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇಂದಿನ ಜನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರುಗಳೇ ಸ್ವಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಎಂದರು ಹಾಗೆಯೇ, ಖಾಸಗೀ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ.ತರಬೇತಿಗೆ ಕೋರಿದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ನೆರವು ನೀಡಲು ಸಿಧ್ಧವಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

3.ನಿವೃತ್ತ ಸೈನಿಕರ ಅನುಭವವನ್ನು ಏಕೆ ಬಳೆಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಾರದು?

ನಿವೃತ್ತ ಯೋಧರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ನೆರವು ನೀಡಬಹುದು.  kendriya sainik board web siteನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

4. ಪದೇ ಪದೇ ರಾಹುಲ್ ರಫೇಲ್ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು 520,540, 526, 1600 ಕೋಟಿಗಳ ಹಗರಣ ಎಂದು ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರವೇಕೆ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲಾ?

ಸರ್ಕಾದರ ಭಧ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಬಾರದೆಂಬ ವಿಷಯ ಕೆಲವು ಬೇಲ್ ಮೇಲಿರುವ ಕುಟುಂಬದ ಸದ್ಯಸ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವಿರುವುದು ವಿಷಾಧನೀಯ.  ಮತ್ತು ಸರ್ವೋಚ್ಛನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು CAG Report ಅವರ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ತೀರ್ಪಿತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಿಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಕಾಣಿಕೆ ತಪ್ಪಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವರು ಹಳಿಯುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು

5. ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಶತೃರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಏಜೆಂಟ್ಗಳು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅಂತಹ ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ ಏನು?

ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತ್ಯ ಎನಿಸಿದರೂ ನಾನು ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೆ ಯಾವ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಧ್ಯಮ ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇನೆಂದರೆ ತಾವುಗಳೆಲ್ಲರೂ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಹಿತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಾವೇ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇರಿಕೊಂಡು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸದೆ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸದಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ  ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು..

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಹಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಸಹಕರಿಸಿದ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಶ್ರೀಯುತ ಮೋಹನ್ ಗೌಡರು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಸಲ್ಲಿದರೆ, ಶ್ರೀಮತಿ ಶೃತಿಕೀರ್ತಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯರವರ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದ ವಂದೇಮಾತರಂ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನೋಂದಣಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪ್ರಚಾರ, ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಂಗ ಸಜ್ಜಿಕೆ, ಉತ್ತಮ ದ್ವನಿವರ್ಧಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜಕರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಅನುಷ್ಟಾನಕ್ಕೆ ತಂದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಗೆ  ನಡೆಸಬಹುದೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಏನಂತೀರಿ?

ಕಿರಿ ಕಿರಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟೋ

ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆ  ಹೊಡೆದ್ದದ್ದಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿ, ಗುಡಿ ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಳು ಗೆಡವುದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೋಮಾರೀ ಆಟವಾದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪರಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.   ಆರಂಭದಲ್ಲಿ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನು  ಬಹಳ ಸಂಭಾವಿತರ ಆಟ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇಂದು ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ದಂಧೆ ಮತ್ತು ಆಟಗಾರರ ಕಳ್ಳಾಟಗಳಿಂದ ಕಳಂಕ ಗೊಂಡಿದೆ.  ಭಾರತ 1983ರ ಪೃಡೆಂಷಿಯಲ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವ ವರೆಗೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟವಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟಿವಿಯ ಭರಾಟೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ದೇಸೀ ಆಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿ  ಗೂಟ , ದಾಂಡು ಮತ್ತು ಚೆಂಡುಗಳೇ  ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕೇವಲ ಆಟವಾಗಿರದೆ  ಧರ್ಮವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಆಬಾಲ ವೃಧ್ಧರಾದಿ, ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಎಂಬ ಬೇಧವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಟಿವಿಯ ಮುಂದೆ ಗಂಟೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವಂತಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ ವೀರ ಸೇನಾನಿಗಳ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಮನದಲ್ಲೂ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು  ಚಿರಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಂಧಾಭಿಮಾನಿಗಂತೂ ಕೆಲವು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರನ್ನೇ ದೇವರು ಎಂದು ಸಂಭೋಧಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದಂತೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾಧನೀಯವೇ ಸರಿ.

1947ರಲ್ಲಿ  ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಭಾರತ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು  ಪಾಪಿಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಇಬ್ಬಾಗವಾದರೆ, ಶ್ರೀಲಂಕವೂ ಸೇರಿ   1971ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಉದಯವಾದ ನಂತರ ಮತ್ತು  ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆಘ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳವೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಬೆಹಾಲಿಡುವ ಮೂಲಕ  ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡವೇ ಜಗತ್ತಿನ  ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಾಣವಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಐಸಿಸಿಯ ಬಹು ಪಾಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬರುಂತಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಭಾರತದಿಂದಲೇ ಐಸಿಸಿಗೆ ಶೇ 80 ರಷ್ಟು ಆದಾಯ ಸಂದಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.  ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ  ಬದ್ಧ ದ್ವೇಷಿಗಳಾದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರೆ ಅದು ಐಸಿಸಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿಯಂತೆ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಮೊತ್ತದ ಆದಾಯ ತರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ  ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಎದುರು ಬದಿರು ಆಡುವಂತೆಯೇ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೈವೋಲ್ಟೇಜ್  ಪಂದ್ಯ ಎಂಬ ಹಣೆ ಬರಹ ಕಟ್ಟಿ,  ಪಂದ್ಯದ  ಟಿವಿ ಪ್ರಸಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು  ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಮಾರಾಟಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ  ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರಿದಂತೆ ಉಭಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಆದಾಯ ಹಂಚುವುದು ನಡೆದು ಬಂದಿರುವ ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಹೇಳೀ ಕೇಳೀ ದೇಶದ ಹೆಸರೇ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ.  ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನ.  ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿಗೂ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಹೇಳಿಕೊಡುವುದೇನೆಂದರೆ ಜೇಹಾದಿ ಅಂದರೆ ಧರ್ಮ ಯುದ್ದ ಮತ್ತು ಭಾರತ ವಿರುದ್ಧದ ದ್ವೇಷದ ಕಿಚ್ಚು.  ಆವರ ಧರ್ಮದ  ಅಮಲು ಎಷ್ಟು ಇದೆ ಎಂದರೆ  ಅವದ್ದೇ ಧರ್ಮದ ಒಳಪಂಗಡಗಳಾದ ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸದಾ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಬಾಂಬ್ ಧಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೇ ಬೆಳೆಸಿದ ಐಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಲಶ್ಕರೇ ತೊಯ್ಬಾ, ಜೈಶ್ ಏ ಮೊಹಮ್ಮೊದ್ ಮುಂತಾದ ಉಗ್ರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಇಂದು ಘನ ಘೋರ ವಿಷ ಸರ್ಪವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಇಡೀ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯದ್ದೇ ಆಗಿದೆ.  1947ರ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಗಡಿ ಕ್ಯಾತೆ 1965 ರಲ್ಲಿ ಲಾಲ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿನ ಯುದ್ಧ , 1971ರ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು 1999ರಲ್ಲಿ ಆಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುತ್ತಾ, ಕಾಶ್ಮೀರೀ ಯುವಕರನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಣಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆಗಳ ವೈರುಧ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಶಾಂತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರೂ,  ಪಾಪಿಗಳ ದುಕ್ಷೃತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಂತೇ ಹೋಗಿದೆ. ಅಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲೋ  ಒಂದೆರಡು ಪಂದ್ಯಗಳು ತಟಸ್ಥ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡದ ಪ್ರವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿದು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರನಿಗೆ ಗಾಯವಾದ ನಂತರವಂತೂ ವಿಶ್ವದ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡ ಅಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಇಚ್ಚಿಸದೇ , ಐಪಿಎಲ್ ತಂಡಗಳಿಂದಲೂ ಪಾಕೀಸ್ಥಾನದ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕರಿಸಲಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಲ್ಲ.   ಬರುವ ಜೂನ್-ಜಲೈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ  ಇಂಗ್ಲೇಂಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ  ಜೂನ್  16ರಂದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಪರಸ್ಪರ ಆಡುವಂತೆ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತರೇ ಎಲ್ಲಾ  ಪಂದ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಈ ಪಂದ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಿ ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.  ಪ್ರತೀ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಸೋಲನ್ನೇ ಕಂಡಿರುವ ಪಾಪಿಗಳು ಈ ಬಾರೀ ಭಾರತ ತಂಡವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇವೆಂದು ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿ ಪಂಥಾಹ್ವಾನ ನೀಡಿರುವಾಗಲೇ, ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಎಡವಟ್ಟೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಫೆ.14 ರಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುಲ್ವಾಮದಲ್ಲಿ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಬೆಂಬಲಿತ  ಜೈಶ್ ಎ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸಂಘಟನೆಯ ಮತಾಂಧ ಆತ್ಮಾಹುತಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿಯೊಬ್ಬನ ಧಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ 42  ಸಿ.ಆರ್.ಪಿ.ಎಫ್  ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಮೇಲಂತೂ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಒಗ್ಗಾಟ್ಟಾಗಿ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಪಾಪಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದೆ.  ಅದರಂತೆ ಘಟನೆ ನಡೆದ   48 ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರಮುಖ ರೂವಾರಿಗಳನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದ ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳನ್ನು  ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.  ಪುಲ್ವಾಮದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ವೀರ ಸೈನಿಕರ 12ನೇ ದಿನದ ಶ್ರಾಧ್ಧ ಕರ್ಮಾದಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ವಾಯುಪಡೆ ಫೆ. 26 ರಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ 3:30ಕ್ಕೆ ವಾಯುಧಾಳಿ ನಡೆಸಿ, 1000ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಬಾಂಬ್ಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸಿ 300 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ವೀರ ಯೋಧರ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾರತ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇಡಿ ವಿಶ್ವವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.  ಘಟನೆ ನಡೆದ  ಹತ್ತು – ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂಡದೆ  ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ  ಈ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಹಕಾರಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ ಅದನ್ನು ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದಿಟ್ಟಿದೆ.  ಅಂತೆಯೇ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೇ  ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಒಸಾಮ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್,  ಟೈಗರ್ ಮೆಮೂನ್, ಯಾಕೂಬ್ ಮೆಮನ್, ಅಜರ್ ಮಸೂದ್, ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಮುಂತಾದ ವಿದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ  ಆಶ್ರಯದ ತಾಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾವೆ ಸಮೇತ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟು  ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ದೇಶವನ್ನು ಭಾಗಷಃ ಒಬ್ಬಂಟಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ.  ಹೊಟ್ಟೆಗೇ ಹಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಎನ್ನುವಂತೆ  ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮದ ಅಮಮಿನಿಂದ ಜನರನ್ನು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ

ಗೆರಿಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಮಗುವಿನ ತೊಡೆಯನ್ನೂ ಅವರೇ ಚಿವುಟಿ ನಂತರ ಅವರೇ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಡಿ ಜಗತ್ತೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದ ಮೇಲೆಯೂ ಭಾರತ, ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ವಿರುದ್ಧ ವಿಶ್ವಕಪ್ನಲ್ಲಿ ಜೂನ್ 16ರಂದು ಆಡಬೇಕೆ? ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ  ದೇಶದ ಶೇ 80-90 ರಷ್ಟು ಜನರು ಈ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಭಾರತ ಆಡಲೇ ಕೂಡದು ಎಂದೇ ಬಯಸಲು ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ.  ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಆಡುವುದರಿಂದ ಭಾರತ ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈ ಹೈವೋಲ್ಟೇಜ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಬಡವಾಗಿರುವ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿಗೆ  ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣವನ್ನು ನಾವೇ ಕೊಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆಂದರಲ್ಲಿ  ಬಡಿದು ಬಡಿದು ಸತಾಯಿಸಿ ಸೋಲಿಸುವ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವನ್ನು ನಾವೇ ಕೈಯಾರೆ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುಂತಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಪಂದ್ಯವಾಡುವುದರಿಂದ ಹಾವಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಚೇಳಿಗೆ ಪಾರುಪತ್ಯ ಕೊಟ್ಟಹಾಗೆ ಆಗಿ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣದಿಂದ ಭಯಂಕರ ಭಸ್ಮಾಸುರರಂತೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಧಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ.

ವಿಶ್ವಕಪ್  ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಎಂದೂ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಗೆದ್ದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ  ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಸೋಲಿಸಿಯೇ ಎರಡು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸೋಣ ಎಂಬುದು ಕೆಲ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರ ಅಂಬೋಣ.  ಇತರೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ಎದುರು ಸಾಧಾರಣ ಇಲ್ಲವೇ ಕಳಪೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ತೋರಿದರೂ ಭಾರತ ವಿರುದ್ಧ ಆಡುವಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಆಟಗಾರನ ಕೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.  ಈ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಟವಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ತಂಡವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ.  ಅಕಸ್ಮಾತ್  ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಮ್ಮ ತಂಡದ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವೇನಾದರೂ ಗೆದ್ದು ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ನೈತಿಕತೆಯ ಮಟ್ಟ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.  ಇಂತಹ ಗೆಲುವು ಆ ದೇಶದ ಮತಾಂಧರಿಗೂ, ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯ ಸೈನಿಕರ ನೈತಿಕತೆ ಹೆಚ್ಚುಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ. ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕೆಚ್ಚದೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನು ಶತೃ ದೇಶ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಅದೇ ದೇಶವ ವಿರುದ್ಧ   ಕೇವಲ ಎರಡು ಅಂಕಗಳಿಗಾಗಿ  ಆಟ ಆಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಬಿಡಿ,  ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಗವಂತನೂ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರ.  ಸರಿ  ನಾವು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಭಹಿಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಐಸಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವನ್ನು ಅಮಾನತ್ತುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. *ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭಧ್ರತೆಯನ್ನು ಫಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುವ ಜರೂರೇನಿದೆ?*  *ದೇಶವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್. ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆಡುತ್ತಾರೆ?* ಎಂದು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಅತೀ ಬುದ್ದಿವಂತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಇದು ಏಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

ಭಾರತ ದೇಶವನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕರಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ದೇಶವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನ ಇರಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಪೊಖ್ರಾನ್ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೃಢ ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಂದು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ್ದ ಆರ್ಥಿಕ ಧಿಗ್ಬಂಧನ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಿದವರಿಂದಲೇ ತೆಗಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲವೇ?   ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಐಸಿಸಿ ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿಯಂತಹ ಭಾರತ ದೇಶವನ್ನು ಅಮಾನತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?  ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಅಮಾನತ್ತು ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಆದಾಯಕ್ಕೇ ತಾನೇ ಕೊಡಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದೇ? ಇಂದಿನ ವಾಯುಧಾಳಿ ನಡೆದ ಮೇಲಂತೂ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ  ಉಲಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯ *How is the JOSH* ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ   *High Sir* ಇಂತಹ *ಜೋಶ್ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲು  ಶಾಂತಿಯ ಮಾತು ಕಥೆಯಿಂದಾಗಲೀ,  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಭೀತಾಗಿದೆ*  ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಸಂಝೋತಾ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲು ಹಳಿ ತಪ್ಪಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಲಾಹೋರ್ ಬಸ್ಸಿನ  ಚಕ್ರವೆಂದೋ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದಾಗಿದೆ.    ತಾಳ್ಮೆಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಇರುತ್ತದಲ್ಲವೇ?  ಮಿತಿ ಮೀರಿದರೆ  ಮುಳ್ಳನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನಿಂದಲೇ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಗುಂಡಿಗೆ  ಗಂಡೆದೆಯ ಗುಂಡಿನ ಪ್ರತಿ ಧಾಳಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ.  ಆವರು ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ್ನು ಕೊಂದರೆ ನಾವು ಅವರ ಹತ್ತು ಸೈನಿಕರ ಹೆಣ ಉರುಳಿಸಿದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಬರುವುದು. ಎಂದಿಗೆ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕುಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತಾನೂ ಬಾಳಿ ನೆರೆಹೊರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬಾಳಲು ಬಿಡುತ್ತದೆಯೋ ಅಂದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಆಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇಂತಹ ಕಿರಿಕ್ಕೇ ಕಿರಿಕ್ಕು

ಏನಂತೀರೀ?