ಮೌನವೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಸ್ತ್ರ

ಅಂದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಗಿಡ ಮರಗಳು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯತಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸುಖಃದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವಾದರೂ ಅಗಾಗ ಅವುಗಳಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಊರಿನ ಬೇಟೆಗಾರಿಂದ ಸದಾ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಕಾಡಿನ ರಾಜ ಇದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಸದಾ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿರಿಂದ ದಿನೇ ದಿನೇ ಬೇಟೆಗಾರರ ಧಾಳಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ನರಸತ್ತ ರಾಜನನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಭಲಾಡ್ಯ ರಾಜನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಗುಂಪು ರಚಿಸಿ ಕೊಂಡು ಹೊಸಾ ರಾಜನನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಸದಾ ಕಾಲವೂ ಹವಣಿುಸುತ್ತಾ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಬೇಟೆಗಾರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡತೊಡಗಿದವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಾಡಿನ ರಾಜನಿಗೂ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಬರತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಸದಾಕಾಲವೂ ಭಯದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವಂತಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಮನಗಂಡ ಕಾಡಿನ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಗ್ಗಾಟ್ಟಾಗಿ ಇರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಉಳಿಗಾಲವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲದೇ ಗಿಡಮರಗಳೂ ನಾಶವಾಗಿ ಬರಡಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೇ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇದ್ದರೂ ಶತ್ರುಗಳ ಎದುರು ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರೆ ಜಯವು ನಮ್ಮದೇ ಎಂದು ತಿಳಿ ಹೇಳಿದವು. ಅದೋಂದು ದಿನ ಅತಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅತ್ತ ಬೇಟೆಗಾರರು ಹಾಕಿದ್ದ ಕಾಳುಗಳ ಆಸೆಗೆ ಬಿದ್ಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವರನ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಮರ ಕಟುಕರು ಬಾರೀ ಅಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಲು ಸಿಧ್ಧರಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ದಾಂಗುಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಾಡಿನ ರಾಜ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕರೆದು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಮರ ಕಟುಕರ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಈ ಪರಿಯ ಧಾಳಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಿದ್ದ ಮರ ಕಟುಕರು ಎದ್ದೆನೋ ಬಿದ್ದೆನೋ ಎಂದು ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬಡ ಜೀವ ಎಂದು ಚೆಲ್ಲಾ ಪಿಲ್ಲಿಯಾಗೆ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡಿದರೆ ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಾಲ್ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಕೈಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಇಲಿಗಳು ಸರ ಸರನೆ ಒಂದಾಗಿ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಹರಿತವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಬೇಟೆಗಾರ ಬೀಸಿದ್ದ ಬಲೆಯನ್ನು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿ ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಿದವು. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಧಾಳಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಮರ ಕಟುಕರು ಮತ್ತು ಬೇಟೆಗಾರರು ಮುಂದೆಂದೂ ಕಾಡಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಅತ್ತ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿದೆ ಎಂದು ಎತ್ತಿ ತೋರಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಅದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೂರ್ಕಾಲ ಜೀವಿಸಿದವು.

ಎರಡು ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಉಗ್ರರಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುಲ್ವಾಮ ಬಳಿ ನಡೆದ ಧಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ 40ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾದಾಗ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧೀಕರೇ ಸತ್ತರೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ದುಃಖ್ಖಿಸಿ ದೇಶದ ನಾನಾ ಕಡೆ ತಮ್ಮ ಅಗಲಿದವರಿಗೆ ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರಾದರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ ಪ್ರತಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳೇ ಹಾಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ದೇಶವಾಳುತ್ತಿರುವ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೈನಿಕರ ರಕ್ತ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕುದಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು. ತಮ್ಮವರು ಸತ್ತ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಶ್ರಾಧ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಕೊಡಿಸುವಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಡೀ ಜಗವೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿರಲು, ಶತ್ರುರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಡಿಯನ್ನೂ ದಾಟಿ ಉಗ್ರರ ನೆಲೆಯನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಅಚಾನಕ್ಕಾದ ಧಾಳಿಯನ್ನು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಜನ ಜಾತೀ ಧರ್ಮವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಹಾಗು ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ನಾಯಕರುಗಳೇ ಭಾರತದ ವಾಯುಧಾಳಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವಾದರೂ ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ಅನುಮಾನ ತಾಳಲಾರದೇ ಯಾವುದೇ ಸಾವು ನೋವುಗಳಾಗಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಧಾಳಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ವಾಯುಸೇನಾ ಪಡೆಗಳು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದವು ಎಂದರೆ ನಂತರ ಕತ್ತಲಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಸೇನೆ ಪ್ರತಿಧಾಳಿ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜಟ್ಟಿ ಬಿದ್ದರೂ ಮೀಸೆ ಮಣ್ಣಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ತಮ್ಮ ಅಳಲನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡವು.

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಈಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಚುನಾಚಣಾ ಕಾಲ. ಜನಮಾನಸದ ನೆನಪು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಸಾಧನೆಗಿಂತ ಈಗಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಧನೆಗಳೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಕೆಲ ಹರುಕು ಬಾಯಿ ನಾಯಕರು ಇಂತಹ ಸಾಧನೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿ ಕೊಡಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಕುತ್ಸುಕ ಬುದ್ಧಿ ತೋರಿಸತೊಡಗಿದವು. ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅಂಡು ಸುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನಂತಾಗಿ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಹುತೇಕ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಮ್ಮಿಂದ್ದೊಮ್ಮೆಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದವು. ಅದೆಲ್ಲೋ ದೂರದ ಪಶ್ವಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದವರಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ನಾಯಕಿ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಸತ್ತವರ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ತಾನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಕ್ಷದವರು ಮಾತ್ರವೇ ಸಾಚ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಎಂದು ಕೊಂಡಿರುವ ದೆಹಲಿಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಧಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪನಂಬಿಕೆ ತೋರಿಸಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಪುರಾವೆ ಕೇಳಿದರೆ, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಸತ್ತವರು ಉಗ್ರರಾಗಿರದೆ ತಮ್ಮ ಬಂಧುಬಾಂಧವರೇನೂ ಎನ್ನುವಂತೆ ವಾಯುಧಾಳಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವರೆಲ್ಲಾ ಕೋಮುವಾದಿಗಳು ಎಂದು ಜರಿದು ಸೇನೆಯ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಧರ್ಮದವರಿಗೆ ನೋವುಂಟಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ಧಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೀಳಿಟ್ಟರು. ಇನ್ನೂ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸವಕಲಾಗಿ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ನಾಣ್ಯವಾಗಿರುವ ನಟಿ ಮಣಿ ವಾಯುಧಾಳಿಯಿಂದ ಉಗ್ರರು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಂಬಲಾಗದು ಎಂದು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನಂದಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ತುಪ್ಪಾ ಹಾಕಿ ಉರಿಯನ್ನು ಜೋರು ಮಾಡಿದಳು.

ಇನ್ನೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದೇ ಲೇಸು. ಯಾವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ, ಕೇವಲ ಟಿಆರ್ಪಿಯ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಜನರನ್ನು ಭಯಭೀತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಅಭಿನಂದನ್ ಅವರನ್ನು ಪಾಕ್ ಸೇನೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆತ, ಸಾರಿ ಸರ್, ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಧರ್ಮದ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ತೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮದವರೇ ಉತ್ತರಿಸಿ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖಂಡನೀಯ. ಅದೇ ರೀತಿ 2008 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ತಾಜ್ ಹೋಟೆಲ್ ಧಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉಗ್ರರಿಗೆ ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎನೇನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ವರದಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದೇ ನಮ್ಮೀ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಎನ್ನುವುದು ವಿಷಾಧನೀಯ.

ಅದೇ ರೀತಿ ಮೊನ್ನೆ ವ್ಯಾಟ್ಯಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಉಗ್ರರ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಆತ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಭರ್ಕಾ ದತ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ನಾಯಕರರನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಹೊಗಳಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಖಂಡನೀಯ. ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ ಕೂಡಲೇ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಐಯ್ಯರ್ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಅವರ ಸಹಾಯ ಕೋರಿದರೆ, ಪಾಪಿಸ್ಥಾನದ ನೂತನ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ ಅಧಿಕಾರಗ್ರಹಣ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಮಾಜಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರ ಮತ್ತು ಹಾಲಿ ಪಂಜಾಬ್ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸಚಿವ ನವಜೋತ್ ಸಿಂಗ್ ಸಿದ್ಧು ಖುದ್ದಾಗಿ ಹಾಜರಿದ್ದು, ಐಸಿಸ್ ಸೇನಾ ದಂಡಾನಾಯಕನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ಡಾಡಿ ವಾಚಾಮಗೋಚರವಾಗಿ ಹೊಗಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಈ ವಾಯುಧಾಳಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಧಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಧಾಳಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕಥೆ ನಡೆಸಿ ಬಗೆ ಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಪರ ವಕಾಲತ್ತನ್ನು ವಹಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯ.

ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಪ್ರತೀಬಾರಿಯ ಧಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತನಾಡಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನಾಯಕರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ 56 ಇಂಚಿನ ಎದೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಧಾನಿ ಆದ ಮೇಲಂತೂ ಮುಳ್ಳನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನಿಂದಲೇ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪುಲ್ವಾಮ ಧಾಳಿಯಾದ ನಂತರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಾಜತಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವದ ನಾಯಕರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಮೂರೂ ಸೇನಾ ನಾಯಕರ ಸಹಮತದೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸುಳಿವನ್ನೂ ನೀಡದೇ ಏಕಾ ಏಕಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಧಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದದ್ದು ಪಾಪಿಸ್ಥಾನದ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳನ್ನು ನಾಶ ಪಡಿಸುವದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಂಟೆಗೆ ಬಂದರೆ ಗಡಿಯನ್ನೂ ದಾಟಿ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವ ಛಾತಿ ನಮಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ 21 ನಿಮಿಷಗಳ ವಾಯುಧಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಉಗ್ರರ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಸತ್ತವರು ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಎಣಿಸುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಹಿತಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಭಧ್ರತೆಗಾಗಿ ಭಾರತ ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಇಂತಹ ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಬೆರೆಸದೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಜನರೇ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಿಸ ಬೇಕಾದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರೇ ಈ ರೀತಿಯ ಅಸಂಬದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ ಅವರ ನೈತಿಯತೆಯನ್ನು ಅಧೋಮುಖಗೊಳಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ದೇಶದ ನಾಯಕರು, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಪ್ರಗತಿ ಪರರು, ದೇಶದ ಹಿತಚಿಂತಕರು, ದೇಶದ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳು ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಸಂಬದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊಟ್ಟು ಅನಾವಶ್ಯಕ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನು ಸೋರುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸೈನಿಕರು ಸರ್ಕಾರದ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇರೆಯಂತೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಶತ್ರುರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಭಯೋತ್ಪಾದರಕರ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಅಡಗಿಸ ಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದೊಳಗೇ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇದ್ದು ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲು ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲೀ ಅಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೆ ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಮೌನವೇ ಅಭರಣ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ? ಬಿಜೆಪಿ ಅಥವಾ ಮೋದಿಯವರ ಮೇಲೆ ವಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷವಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ವೈಖರಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬರುವ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಲ್ಲವೇ?

ಮಾತು ಮನೆ ಕೆಡೆಸಿತು ತೂತು ಒಲೆ ಕೆಡೆಸಿತು ಎನ್ನುವ ಗಾದೆಯಂತೆ, ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಲು ಶತ್ರುಗಳು ಹೊರಗಿನಿಂದಲೇ ಬರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಒಳಗಿರುವ ಕೆಲ ಹಿತ ಶತ್ರುಗಳ ಇಂತಹ ಅನಾದರ ಮಾತುಗಳೇ ಸಾಕಲ್ಲವೇ? ದೇಶವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಇವರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ. ಇನ್ನು ದೇಶವೇ ಶತ್ರುಗಳ ಧಾಳಿಯಿಂದ ನಾಶವಾದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏನು ಎನ್ನುವ ಪರಿಜ್ಞಾನವಾದರೂ ಬೇಡವೇ? ಮೌನತೋ ಕಲಹಂ ನಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಮೌನವೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಸ್ತ್ರ ಅದರಿಂದ ಯುದ್ಧವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಇವರಿಗೆ ಹೇಳುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಮ್ಮದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದ ಕಥೆಯಂತೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗೂಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವ ದುಸ್ಸಾಹವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾರರು ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಅವರೇ ಮೇಳ

ರಂಗು ರಂಗಿನ ಶಬ್ಧ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಸಮ್ಮಿಳನದ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದು ಕನ್ನಡದ ಹಬ್ಬ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಇಡೀ ತಿಂಗಳ ಭರಾಟೆ ಮುಗಿದು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲೂ ತೀವ್ರವಾದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ ಜನರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಡ ಗಡ ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಬಾರದಂತೆ ತಡೆದರೂ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜನರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಒಂದೆಡೆ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಪುರಂ ನ ತಿಂಡಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀವರ್ಷವೂ ವಾಸವೀ ಕಾಂಡಿಮೆಂಟ್ಸ್ ಅವರ ವತಿಯಿಂದ ನೆಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಅವರೇ ಮೇಳ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಧನುರ್ಮಾಸದ ಇಬ್ಬನಿಯು ಅವರೇಕಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾದ ಅವರೇಕಾಯಿಯ ಸೊಗಡಿನ ಘಮಲನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅನುಭವಿಸಿದರೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಹದಾನಂದ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಮತ್ತು ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳೆಸುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದಾರ್ಥವೆಂದರೆ ಅವರೇಕಾಯಿ. ಅವರೇಕಾಯಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಆವರೇಕಾಯಿ ಬಾತ್, ಅವರೇಕಾಯಿ ರೊಟ್ಟಿ, ಅವರೇ ಕಾಯಿ ಹುಳಿ, ಹಿತಕಿದ ಅವರೇಕಾಯಿ ಹುಳಿ, ಅವರೇಬೇಳೆ ಹುಗ್ಗಿ, ಅವರೇಕಾಯಿ ನುಚ್ಚಿನ ಉಂಡೆ, ಅವರೇಕಾಯಿ ಆಂಬೊಡೆ, ಖಾರದ ಅವರೆಕಾಳು ಹೀಗೆ ಅವರೇಕಾಯಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ತಿಂಡಿಗಳು ತಯಾರಿಸಿ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಸಹಜವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಳೆದ ಎಂಟು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಪುರಂ ನ ತಿಂಡಿ ಬೀದಿಯ ವಾಸವೀ ಕಾಂಡಿಮೆಂಟ್ಸ್ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರೇಕಾಯಿಯಿಂದ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಬಗೆ ಬಗೆಯಾದ ರುಚಿಕರವಾದ ತಿಂಡಿತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಅವರೇಕಾಯಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಹೊಸ ಅವರೇಕಾಯಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮದ ತಿನಿಸುಗಳ ಮೇಳ, ಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ. ಅದರ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು 1ನೇ ತಾರೀಖಿನಿಂದ 8ನೇ ತಾರೀಖಿನವರೆಗೂ ವಿ.ವಿ.ಪುರಂ ಫುಡ್ ಸ್ತ್ರೀಟ್ನಲ್ಲಿ ಅವರೇಮೇಳ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಸ್ಥಳೀಯ ನಗರಪಾಲಿಕೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಶುಚಿತ್ವದ. ಆಕ್ಷೇಪ ತೆಗೆದು ಅವರೇಮೇಳವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಮರ್ಥರಾದರೆ, ಈ ವರ್ಷ ಅವರ ಪಾಲನ್ನು ಕರೋನ‌ ಮಹಾಮಾರಿ ನುಂಗಿಹಾಕಿದೆ.

ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮಡದಿಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಅವರೇ ಮೇಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಅವರೇ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಸವಿದಿದ್ದ ರಸಾನುಭವ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಆರಂಭದ ದಿನಗಳ ಜನಜಂಗುಳಿ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಶನಿವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಪತ್ನಿ ಸಮೇತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿ ತರಿಸಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜನರಿಗೆ ಶುಚಿರುಚಿಕರವಾದ ತಿಂಡಿತಿನಿಸುಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಗಲಿ, ಅದು ಹೇಗೆಯೇ ಇರಲಿ, ಆರಂಭದ ದಿನದಿಂದ ಅಂತಿಮ ದಿನದ, ಅಂತಿಮ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದುವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಸುಗಲ್ಲದ ಮಗುವಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಯೋವೃಧ್ಧರವರೆಗೂ ಆಬಾಲವೃಧ್ಧರಾದಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸರತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬಗೆ ಬಗೆ ತಿಂಡಿಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಸವಿಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಆನಂದ.

ಅವರೇ ಕಾಯಿ ದೋಸೆ, ಪಡ್ಡು,, ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಮಸಾಲೆ ವಡೆ, ಹುಸ್ಲಿ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಅವರೇಕಾಯಿ ಚಿತ್ರಾನ್ನ, ಆವರೇಕಾಯಿ ಬಾತ್, ಅವರೇ ಕಾಯಿ ಇಡ್ಲಿ ಕಡುಬು, ರೊಟ್ಟಿ, ಅವರೇಕಾಯಿ ಒತ್ತು ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಹೀಗೆ ರುಚಿಕರವಾದ ತಿಂಡಿಗಳಾದರೆ, ಅವರೇಕಾಯಿ ಜಾಮೂನು, ಜಿಲೇಬಿ, ಬರ್ಫಿ, ಅವರೇಕಾಯಿ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳ ಜೊತೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯುವ ಜನತೆ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಅವರೇಬೇಳೆ ರೋಲ್, ಅವರೇಕಾಳು ಬೇಬಿ ಕಾರ್ನ್, ಅವರೇ ಮಶ್ರೂಮ್, ಆವರೇಕಾಳು ಮಂಚೂರಿಯನ್, ಅವರೇಕಾಳು ಪಾವ್ ಬಾಜಿ, ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅವರೇಕಾಯಿ ಪಾನಿಪುರಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಾಯಿರುಚಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅವರೇ ಕಾಯಿ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ವಿವರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೀವೇ ಅದನ್ನು ತಿಂದು ಸವಿದರೇನೇ ಚೆಂದ.

ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜನರು ಐಶಾರಾಮಿ ಹೋಟೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು ಎಂದು ಹೊರ ಜಗತ್ತು ನಂಬಿದ್ದರೆ ಅದು ಶುಧ್ಧ ಸುಳ್ಳು. ರುಚಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಶುಚಿಯ ಕಡೆಯೂ ಗಮನ ಹರಿಸದೆ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ತಿಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆದು, ಸಣ್ಣಗೆ ಡರ್ ಎಂದು ತೇಗುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲೇ ಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅನ್ನ, ಕರಿದ ತಿಂಡಿ. ತುಪ್ಪಾ / ಎಣ್ಣೆ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಂದಿ ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ದೋಸೆ ಬೇಯಿಸುವಾಗ ಸುರಿಯುವ ಎಣ್ಣೆ, ಹೋಳಿಗೆಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪಿಚಕಾರಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ತುಪ್ಪಾ, ಕೈ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತು ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಚಮಚಗಳನ್ನು ಬಳೆಸುವ ಮಂದಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಇಲ್ಲಿ ಐದೂ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸೊರ್ ಸೊರ್ ಎಂದು ಹಿತಕವರೇ ಬೇಳೆ ಹುಳಿಯನ್ನು ಸವಿಯುವುದು, ಕೈ ತೊಳೆಯಲು ನೀರೀಲ್ಲ, ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಟಿಶ್ಯು ಪೇಪರ್ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನಗೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನೂ ಮರೆತು ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಚೀಪುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಬಲು ಗಮ್ಮತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಎಂದೂ ಕೈ ಹಾಕದವರು, ಎಂಜಲು ತಿನ್ನದವರು, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಂಡಿಗಳ ರುಚಿಯನ್ನು ಸವಿಯಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲಾ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ತಟ್ಟೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತಿನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಂಧು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಸುಳ್ಳಾಗದು.

ಅವರೇ ಮೇಳ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳು ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರಾದರೂ, ಜನರ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಮಳೆ ನಿಂತು ಹೋದ ಮೇಲೇ ಹನಿಗಳು ಉದುರುವ ಹಾಗೆ‌ ಮತ್ತೆ‌ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆಸುವುದು ಅವರೇಮೇಳದ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಈ ಕರೋನ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ ಕಳೆದು, ನಗರಪಾಲಿಕೆಯ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಳೆದು ಮತ್ತೆ ಅವರೇ ಮೇಳ ಆರಂಭವಾದಲ್ಲಿ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬದ ಸಮೇತರಾಗಿ ಅವರೇ ಮೇಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ, ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾದ, ಬಗೆ ಬಗೆಯಾದ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಸವಿಯೋಣ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ತಿಂಡಿಗಳ ಪಾರ್ಸಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೂ, ಮನೆಗೆ ತಂದು ತಣ್ಣಗೆ ತಿನ್ನುವ ಬದಲು, ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮು ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ.

ಏನಂತೀರೀ

ನಿಮ್ಮವನೇ ಉಮಾಸುತ

ವೃಕ್ಷೋರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಕರು ಒಂದು ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತೆಂಗಿನ ಮರ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ.  ಅದನ್ನು ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ  ಕಾಪಾಡಿ ಬೆಳೆಸು ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಹೌದು ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತು.  ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ  ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ತೆಂಗಿನಮರ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಅದು ಸಾಕಾಷ್ಟು ಆಮ್ಲಜನಕ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೆ, ಕುಡಿಯಲು ಎಳನೀರು, ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ಮತ್ತು ಅಡುಗೆಗೆ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ, ಉರುವಲಾಗಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಸಿಪ್ಪೆ, ಚೆಪ್ಪು ಹೆಡೆಮಟ್ಟೆ ಉರುವಲುಗಳಿಗಾದರೆ, ತೆಂಗಿನ ಗರಿಯನ್ನು ಶುಭಾಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪರಕ್ಕೆ ಬಳೆಸಿದರೆ, ಬಡವರು ತಮ್ಮ ಗುಡಿಸಲಿನ ಸೂರಿಗಾಗಿ ಬಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಒಣಗಿದ ಗರಿಯಿಂದ ತೆಂಗಿನ ಕಡ್ಡಿ ಪೊರಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೊಂಡು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಕಸ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಗುಡಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಶುಚಿಯಾಗಿಡಬಹುದು.  ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಮರವೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದರಿಂದ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಉಪಕಾರವು ಆಗಿಯೇ ತೀರುತ್ತದೆ.

ಹೇಗೂ ಈಗ ಬೇಸಿಗೆಯ ಸಮಯ. ಮಾವು, ಹಲಸು, ನೇರಳೇ ಸೀಬೆ ಇನ್ನು ಮುಂತಾದ ಹಲವಾರು ಹಣ್ಣುಗಳ  ಕಾಲ. ಈ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ ಅವುಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡದೆ,  ದಯವಿಟ್ಟು  ಒಂದು ಪ್ಪಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರಿನಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ  ದೂರದ ಪ್ರದೇಶದ ಕಡೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ  ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹಾಕಿಬಿಡಿ. ಮುಂಬರುವ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಬೀಜಗಳು  ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ  ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆರೆತು, ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಗಿಡವಾಗಿ ಕಡೆಗೆ  ಮರವಾಗಿ  ಶುಧ್ಧಗಾಳಿಯನ್ನು  ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಲ್ಲದೆ,  ದಟ್ಟವಾಗಿ  ಹೆಮ್ಮರಗಳಾಗಿ  ಬೆಳೆದು  ನಾನ ರೀತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ತಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗಸದದಿಂದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆ  ಮಳೆಯಿಂದ  ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳಗಳು ತುಂಬಿ, ನದಿ ಸೇರಿ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಕುಡಿಯಲು  ನೀರೂ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಜಲವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.

ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲದೆ  ಅರಣ್ಯ ನಾಶ ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿಯೇ ಈಗಾಗಲೇ ನೀರಿಗೆ ಹಾಹಾಕಾರವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಅರಣ್ಯ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಮುಂದೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಕೃತಕವಾಗಿ  ಶುದ್ಧವಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅಂಗಡಿಗಳಿಂದ ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುವ ಕಾಲವೂ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ  ಹನಿ ಹನಿ ಗೂಡಿದರೆ ಹಳ್ಳ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ  ಒಂದೊಂದು ಮರವನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದರೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶ್ರಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸತಾರ, ರತ್ನಗಿರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು ಇದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಮಗೆ ಉಳಿಸಿ ಹೋದ ಅರಣ್ಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರಿಗೂ ತಲುಪಿಸುವ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ  ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾಗಿಯಾಗೋಣ.

ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ತಮ್ಮಗಳ ಮನೆಯ ಮುಂದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ,  ರಸ್ತೆಗಳ  ಬದುವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಈ ರೀತಿಯ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮರಗಳನ್ನೋ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಪಿಗೆ, ದೇವಗಣಗಲೆಯಂತಹ  ಹೂವಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪೂಜೆಗೆ ಹೂವು ದೊರಕುತ್ತದೆ ಪರಿಸರವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.  ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಹೇಳಿರುವುದು ವೃಕ್ಷೋರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ. ಮರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವನ್ನು ಕಂಡಿತವಾಗಿಯೂ  ಮರ ಕಾಪಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತದೆ ಎಂದು.

ಏನಂತೀರೀ?

ಭಾರತರತ್ನ

ಒಂದೂರಲ್ಲೊಬ್ಬ ನಾಸ್ತಿಕನಿದ್ದ. ಅವನು ದೇವರನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳನ್ನು ಇವನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಇಂತಹದ್ದೇ ಸುಸಂಧರ್ಭವನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ತುಪ್ಪಕ್ಕೇ ಬಿದ್ದಹಾಗಾಯಿತು.  ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಗಹರಿಸುವಿರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಿಂದ ಸರಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆಯ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಪರಿಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರು. ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಅಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಚ್ಚರಿಯಾದರೂ ಹೇಗಾಗರೂ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಫಣ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ  ಆ ನಾಸ್ತಿಕ ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ  ಮುಂದೆ ಬಂದು  ಅವನ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಈ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲೇನಿದೆ? ಎಂದು ಹೇಳುವಿರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು  ನಿನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೀಟವಿದೆ ಎಂದರು. ಅವರ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಚ್ಚಿದ ನಾಸ್ತಿಕ ತನ್ನ ಅಳುಕನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಕೀಟ ಬದುಕಿದೆಯಾ? ಇಲ್ಲವೇ ಸತ್ತಿದೆಯಾ? ಎಂದು ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದ.  ನಾಸ್ತಿಕನ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ನಾಸ್ತಿಕ, ಆಹಾ!! ನೋಡಿದ್ರಾ ನೀವು ಸೋತು ಬಿಟ್ಟಿರೀ. ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ  ಎಂದು ಕೇಕೇ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು. ಅಯ್ಯಾ  ನಿನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೀಟದ ಅಳಿವು ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಕೀಟ ಬದುಕಿದೆ ಎಂದರೆ ನೀನು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸಿ ಕೀಟವನ್ನು ಕೊಂದು ನನ್ನ ಉತ್ತರ ತಪ್ಪಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತೀಯಾ. ಇಲ್ಲವೇ ನಾನು ಕೀಟ ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ, ಬದುಕಿರುವ ಕೀಟವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತೋರಿಸಿ ನೋಡಿ ಕೀಟ ಬದುಕಿದೆ ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ತಪ್ಪು ಉತ್ತರಿಸಿ ಸೋತಿದ್ದೀರಿ ಅನ್ನುತ್ತೀಯೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಈ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಒಂದು ಕೀಟವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ  ಕೊಲ್ಲಲು ಸಹಕರಿಸಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಳ್ಳಲಾರೆ.  ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಭಕುತಿ ಎನ್ನುವಂತೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಯಕೆಯಂತೆಯೇ ಉತ್ತರವನ್ನು ಇತರರಿಂದ ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ. ಅಂತೆಯೇ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ  ದೇವರನ್ನೂ ಸಹ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದೇ ಮೂರ್ಖತನ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ  ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ  ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡು ನಿನಗೇ ಭಗವಂತನು ಒಲಿಯುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರೆಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಶತಾಯುಷಿ ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹೀ ಪರಮ ಪೂಜ್ಯ ಡಾ. ಶ್ರೀ ಶಿವಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾದ ಭಾರತರತ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಲವರು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ  ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿಷಯ. ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ  ಜನರ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮಾಡದಿದ್ದದ್ದು ವಿಷಾಧನೀಯ. ಆದರೆ ನೆನ್ನೆ  ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿದಾಗ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ   ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಕ್ತ ಸಮೂಹ ಶೋಕ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ ಕೆಲ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು, ಪಟ್ಟ ಭಧ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯದ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಕೆಲ ಪುಡಾರಿಗಳು   ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀಗಳಿಗೆ ಭಾರತರತ್ನ ನೀಡಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಗಂಟಲು ಹರಿಯುವಂತೆ ಅರುಚಾಡುವುದನ್ನೂ, ದೃಷ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಮುಂದೆ ಗೀಳುಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು  ವಿಕೃತ  ಮನಸ್ಸಿನ ಜನ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳ ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹ್ಯಕರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ಲೀಲವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು   ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ   ಹರಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖಕರ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಂತಹವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬಗ್ಗಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಮರಣೋತ್ತರ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿದಲ್ಲಿ, ನೋಡಿದಿರಾ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಫಲವಾಗಿಯೇ ಇದು ದಕ್ಕಿದ್ದೆಂದು, ಇಲ್ಲವೇ   ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಂತಹವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಜಗ್ಗದೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಮರಣೋತ್ತರ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ , ನೋಡಿದಿರಾ ಈ ಬಂಡ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತಿವರ  ಸ್ವಾಮಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಂತಹ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬೇಕೆ ಎಂದು ಜನರನ್ನು  ಸರ್ಕಾರಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನೋಡದೆ  ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವರ್ಷ ಬಾಳಿ, ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನರ ಹಸಿವನ್ನು ಇಂಗಿಸಿದ ಮಹಾ ಚೇತನದ ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವಂತಹಾ ಇಂತಹ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ನಾಸ್ತಿಕನ ದೃಷ್ಟಾಂತ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಯಾರೇ ಬದುಕಲಿ, ಯಾರೇ ಸಾಯಲಿ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಜದ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದೇ ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂತಹ ಸಂಧರ್ಭಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಳ  ಹಿರಿಯುವ ಇಲ್ಲವೇ ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿರುವ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ  ಬೀಡಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಚಳಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಂದಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ.

ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಲ ಆತ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಡವನಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿರುವ ಹಲವಾರು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ತಮ್ಮ ಸಿದ್ದಗಂಗೆಯ ಆಶ್ರಮದ ಪಾಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳಿಂದಲೂ ಹತ್ತಿಸಿದ ಬೆಂಕಿ ಆರಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಅಂದರೆ ದಿನದ 24ಗಂಟೆಗಳು,ವರ್ಷದ 365ದಿನಗಳೂ ಅಲ್ಲಿನ ಪಭೋಜನ ಶಾಲೆ ಭಕ್ತಾದಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸೇವೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಕೋರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಉಚಿತ ಊಟ ಮತ್ತು ವಸತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಇಂದು ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಠದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಎಂದೂ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹಣ ಕೊಡಿರೆಂದು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರ ಮುಂದೆಯೂ ಅಥವಾ ಯಾವ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಾಗಲೀ ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿದದ್ದೇ ಇಲ್ಲಾ.  ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಿಂದ ಉಪಕೃತರಾದವರು ಮತ್ತು ಮಠದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಭಕ್ತರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆದಾಯದಲ್ಲೇ ಮಠವನ್ನು ಇಷ್ಟುದಿನ ಅಚ್ಚು ಕಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಮಂದಿಯ ಬಾಳ ಬೆಳಕಾಗಿರುವ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತ ರತ್ನ ನೀಡಿರೆಂದು ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿಯುವುದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಸರಿ.

ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಓಲೈಕೆಗಾಗಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿ, ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನೇ  ಅಪಮೌಲ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರುವಾಗ, ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು  ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ,  ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಧು ಸಂತರೆಂದರೆ ಹೀಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸದಾ ಸರಳ ಜೀವಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾಗಿ ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರೆಂದೇ ವಿಶ್ವ ವಿಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ  ಶ್ರೀ ಶಿವಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ  ಈಗ ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಭಾರತರತ್ನ ನೀಡಿದರೆ  ಅದು ಕೇವಲ ತೋರ್ಪಡೆಗಾಗಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ , ಯಾರದ್ದೂ ಓಲೈಕೆಗಾಗಿಯೋ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾಗುವುದೇ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ  ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡ  ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರು ಎಂದು ಪೂಜಿಸಿದ, ಆರಾಧಿಸಿದ  ಶ್ರೀ ಶಿವಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಮತ್ತು ಅವರ ದೈಹಿಕ ಅಗಲಿಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುವುದಾದರೂ, ಅವರ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟ ಆದರ್ಶಗಳು, ಅವರ ಸರಳ ನಡೆ, ನುಡಿಗಳು  ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು, ಸದಾಕಾಲವೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ  ಇದ್ದು, ನಮ್ಮನ್ನು ಚಿರಕಾಲವೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.  ಈ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅನರ್ಘ್ಯರತ್ನಕ್ಕೆ  ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುವ ಕಾಗದದ ಮರಣೋತ್ತರ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಂತ ಈಗಾಗಲೇ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಜನರುಗಳೇ ತಮ್ಮ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ  ಮುಂದಿನ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದಂತೆ ನೀಡಿರುವ  ವಿಶ್ವರತ್ನ ಗೌರವವೇ ಹೆಚ್ಚೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

1983 ಕ್ರಿಕೆಟ್ ವರ್ಲ್ಡಕಪ್, ಭಾರತದ ಯಶೋಗಾಥೆ

ಜೂನ್‌ 25, 1983, ಆಗ ನಾನು‌ ಎಂಟನೇ‌ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ‌ ಓದುತ್ತಿದೆ.‌ ಸಾಧಾರಣ ಮಧ್ಯಮ ಕುಟುಂಬದವರಾಗಿದ್ದ ನಮಗೆ ಸ್ವಂತ‌ ಟಿವಿ ಹೊಂದುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದಿನವದು. ಅಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲೋ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ‌ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಕೋನಾರ್ಕ್ ಅಥವಾ ಸಾಲಿಡೇರ್ ಅಥವಾ ಡಯೋನೋರಾ ಅಥವಾ ಬಿಪಿಎಲ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಪಿನ ಟಿವಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಮೂಗಿಗಿಂತ ಮೂಗಿನ ನತ್ತೇ ಭಾರವೆಂಬಂತೆ, ಟಿವಿಗಿಂತ ಆಂಟೆನಾ ಬಾರೀ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಂಟೆನಾದ ಗಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನೆಯವರ ಸಿರಿತನ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವದು.

ಶಾಲೆ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನನಗೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಫೈನಲ್ ತಲುಪಿದ್ದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾಗಿದ್ದ ಹಾಗೂ ಎರಡು ಸಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಸಾಧಿಸಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ತಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಇಂಗ್ಲೇಂಡಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕಾಶೀ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಪಂದ್ಯ ನೋಡುವ ತವಕ.

ನಮ್ಮ ನೆರೆ ಹೊರೆಯ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಟಿವಿ ಇರದ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಗುರುಪ್ರಸನ್ನನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅಮ್ಮನ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೋರಿದೆ. ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆ ಸುಮಾರು ದೂರವಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅಮ್ಮಾ ಕಳುಹಿಸಲು ಒಪ್ಪದ ಕಾರಣ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ರೇಡಿಯೋನಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆ ಕೇಳಲಾರಂಬಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಅಂದಿನ ಹೀರೋ ಆಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣಮಾಚಾರಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್, (ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶ್ರೀಕಂಠ ಅಂತಾದರೂ ಕೆಲವರು ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಕೆ.ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ನೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳಗೊಳಗೇ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ) ಮತ್ತು ಗವಾಸ್ಕರ್ ಆಡಲು ಬಂದಾಗ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿಸಿ ವೀಕ್ಷಕವಿವರಣೆ ಕೇಳುತ್ತಾ, ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಆಟವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ‌ನೆನಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಗವಾಸ್ಕರ್ ಕೇವಲ ಎರಡು ರನ್‌ ಗಳಿಸಿ ಔಟಾದಾಗ ಹಿಡಿ ಶಾಪಹಾಕಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಬಂದ ಮೋಹಿಂದರ್ ಅಮರ್ ನಾಥ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಪಟ ಪಟನೆ ರನ್ ಗಳಿಸಿ ತಂಡದ ಮೊತ್ತ 59 ಆಗಿದ್ದಾಗ 32 ರನ್ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಔಟಾದಾಗ ಆಕಾಶವೇ ಕಳಚಿಬಿದ್ದ ಅನುಭವ.

ಆನಂತರ ಬಂದ ಯಶ್ಪಾಲ್ ಶರ್ಮಾ, ಸೆಮಿ ಫೈನಲ್ ವೀರ ಸಂದೀಪ್ ಪಾಟೀಲ್, ದಿಟ್ಟ ನಾಯಕ‌ ಕಪಿಲ್ ದೇವ್ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ರನ್‌ಗಳಿಸಿ 111ಕ್ಕೆ 6 ವಿಕೆಟ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗಲಂತೂ ತಡೆಯಲಾರದಂರಹ ದುಖಃ. ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ‌ಮೂರು ನಾಮದಂತೆ ನಮ್ಮ ತಂಡಕ್ಕೂ ಸೋಲೇ ಗತಿ ಎಂಬ ನೋವು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಫೈನಲ್ ತಲುಪಿರುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಇನ್ನು ಟ್ರೋಫಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕನಸು ಕಾಣುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರೀ ?  ಅದೂ ದೈತ್ಯ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸರ ಮುಂದೆ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ.

ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಆಪತ್ಬಾಂಧವ ಕಿರ್ಮಾನಿ, ಮದನ್ ಲಾಲ್ ಮತ್ತು ಸಂಧುಗಳಂತಹ ಬಾಲಂಗೋಚಿಗಳು ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಬ್ಯಾಟ್ ಬೀಸಿದುದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ 20 ಇತರೇ ರನ್ಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದಾಗಿ 54.4 ಓವರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ( ಆಗ 60 ಓವರ್‌ಗಳ ಪಂದ್ಯ) 183ಕ್ಕೆ ಆಲ್ ಔಟಾದಾಗ, ನಾನು ಪಂದ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಸೋತು ಹೋದವೆಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ಲಲ್ಲಿ.

ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಕಛೇರಿ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಸ್ಕೋರ್ ಎಷ್ಟಾಯಿತೆಂದಾಗ ಕೋಪದಿಂದಲೇ ಸೋಲುವ‌ ಪಂದ್ಯದ ಸ್ಕೋರ್ ಕೇಳಿ ಏನು‌ ಪ್ರಯೋಜನ? ಎಂದು ರೇಗಾಡಿದ ನೆನಪು. ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದ (ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಯುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ 11ರ ವರೆಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನೋಡಿ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿಧನರಾದದ್ದು ವಿಪರ್ಯಾಸ) ನನ್ನ ತಂದೆಯವರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೈಕಲ್ ಏರಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ಹಿಡಿದು ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಗೆ ಟಿವಿ ನೋಡಲು ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟೆವು.

wc2ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನೆಚ್ಚಿನ ಆರಂಭ ಆಟಗಾರರಾದ. ಗ್ರೀನೀಚ್ ಮತ್ತು ಹೇನ್ಸ್ ಕ್ರೀಸ್ಗೆ ಇಳಿದಾಗ ಇವರಿಬ್ಬರೇ ಪಂದ್ಯ ‌ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ನನ್ನದು. ಆದರೆ ನಾವೊಂದು ಬಗೆದರೆ ದೈವ ಒಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ರನ್ ಗಳಿಸಿ ಸಂಧು ಬೌಲಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಗ್ರೀನಿಚ್ ಔಟಾದಾಗ ರಸ್ತೆ ಎಂಬ ಪರಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬಿಇಎಲ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೇ ಕುಳಿತೇ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಬಂದ ವಿವಿಯನ್ ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ಪಟಪಟನೆ ರನ್ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಯ್ಯೋ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಹಪಾಹಪಿ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪುವ ವೇಳೆ ಹೇನ್ಸ್ ಕೂಡಾ ಔಟಾಗಿ 55ಕ್ಕೆ 2 ವಿಕೆಟ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ತಂಡ. ದೇವೆರ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಇದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಮದನ್ ಲಾಲ್ ಎಸೆತದಲ್ಲಿ ರಿಚರ್ಡ್ಸ ಆಗಸಕ್ಕೇ ಗುರಿ‌ ಇಟ್ಟಂತೆ ಹೊಡೆದ ಚೆಂಡನ್ನು ಹಿಂಬದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾ ಇಡೀ ಗಮನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚೆಂಡಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ ಎದೆಯೆತ್ತರದಲ್ಲೇ ಕಪಿಲ್ ದೇವ್ ಹಿಡದೇ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಅನುಭವ. ಮುಂದೆ ಬಂದ ಅತಿರಥ ಮಹಾರಥ ಲಾಯ್ಡ್, ಗೋಮ್ಸ್ ಬಚ್ಚೂಸ್ ತರೆಗಲೆಗಳಂತೆ ಬಿನ್ನಿ, ಮದನ್ ಲಾಲರಿಗೆ ಔಟಾದಾಗ, ನಮಗೂ ಪಂದ್ಯ ಗೆಲ್ಲುವ ಭರವಸೆ ಮೂಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ವಿಕೆಟ್ ಕೀಪರ್ ಡೂಜಾನ್ ಮತ್ತು ವೇಗಿ ಮಾಲ್ಕಮ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಚೆಂಡನ್ನು ಮೈದಾನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಅಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ‌ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದ ವಾತಾವರಣ.

wc4ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಕಪಿಲ್, ಮೊಹಿಂದರ್ ಅಮರ್‌ನಾಥ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ‌ ಛೇ, ಇದ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟ? ಕಪಿಲ್ಗೇನು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟದೆಯೇ, ಕೀರ್ತಿ ಆಝಾದ್ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂದೀಪ್ ಪಾಟೀಲ್ ಅಂತಹ ಅನುಭವಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೋಲಿಂಗ್ ‌ಮಾಡಿಸ ಬಾರದೇ? ಎಂದು ಗೊಣಗಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆಟ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಡೋಲಾಯಮಾನ ಪರಿಸ್ಥತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ತಿಂಡಿಯನ್ನೂ ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೈವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ಚೆಂಡನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಮೊಹಿಂದರ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿಕೇಟ್ ದಾಟಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಡುಜಾನ್ ಕಡೆ ಎಸೆದ ಚೆಂಡು, ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸಿದ ಬ್ಯಾಟಿಗೆ ತಾಕದೆ ಸೀದಾ ಹೋಗಿ ವಿಕೆಟ್ ಉರುಳಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ‌ ಪಾಲಿಗೆ ಭಾರತ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಪಂದ್ಯ ಗೆದ್ದಾಗಿತ್ತು. ನೆರೆದಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರೆಲ್ಲರೂ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯಲಾರಂಭಿಸಿ ಮೈದಾನಕ್ಕೂ ನುಗ್ಗಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ನಂತರ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಇತಿಹಾಸ. ಮೊಹಿಂದರ್ ಬೋಲಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಮೈಕಲ್ ಹೋಲ್ಡಿಂಗ್ ಎಲ್ಬಿಗೆ ಔಟಾದ ಕೂಡಲೇ ಭಾರತದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಫಲಿತಾಂಶ ಅದಾಗಿತ್ತು ಕೇವಲ 140ಕ್ಕೆ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಕೆಟ್‌ ಕಳೆದು‌ಕೊಂಡು ವೆಸ್ಟ ಇಂಡೀಸ್ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ 43ರನ್ಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸೋಲನ್ನೊಪ್ಪಿತ್ತು.

ಇಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ 35 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಏನೇನೂ ಆಗಿರದಿದ್ದ ಭಾರತ, ಅಂದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ‌ದೈತ್ಯರಾದ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಇಡೀ ‌ವಿಶ್ಚಕ್ಕೇ ಅಚ್ವರಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

wc3ಪಂದ್ಯದ ನಂತರ ಕಪಿಲ್ ದೇವ್ ಸೂಟ್ ಹಾಕಿ‌ಕೊಂಡು ವರ್ಲ್ಡ್‌ ಕಪ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿ‌ ಹಿಡಿದು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಟಿವಿಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇಡೀ ಮಂದಿಗೆ ಅದೇನನ್ನೂ‌ ಸಾಧಿಸಿದ ಸಾರ್ಥಕ ಅನುಭವ.

ಪಂದ್ಯ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ತಂದೆಯವರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಬೋಲೋ……. ಭಾ…..ರ…ತ್… ಮಾತಾಕೀ ಜೈ ಎಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ‌ ಕೂಗಿದ್ದೆವೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ.

wc1ಇದಾದ‌ ನಂತರ ಭಾರತ ಹಲವಾರು ‌ನಾಯಕರ‌ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ‌ಗೆದ್ದಿರ ಬಹುದು. ಇದಾದ ನಂತರ ಹಲವಾರು ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಆಟಗಾರರು ಭಾರತ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದಾದರೂ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ ನಾಯಕ ಕಪಿಲ್ ಮತ್ತವರ ಅಂದಿನ ತಂಡವೇ ಭಾರತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡ‌ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಅಪಾರ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ‌ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದ ಜನರಲ್ಲೂ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಏನಂತೀರೀ?

1983 Prudential World Cup

ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್

ಕಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕ, ಜನ ಪರ ಹೋರಾಟಗಾರ,  ಪ್ರಭುಧ್ಧ ವಾಗ್ಮಿ, ಅಪ್ಪಟ ದೇಶ ಪ್ರೇಮಿ, ಸರಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ,  ನಡೆ ಮತ್ತು ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಭಾರತೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಧೀಮಂತ ನಾಯಕ, ಮಾಜೀ ರಕ್ಷ್ಣಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್ ಅವರು ಇಂದು ಮುಂಜಾನೆ  ವಯೋಸಹಜ ಮತ್ತು  ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಅಗಲಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖಕರ.   ಇಂದಿನ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆಗೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಧೀಮಂತ ನಾಯಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ.

1930 ಜೂನ್ 3 ರಂದು  ಮಂಗಳೂರಿನ ಕೊಂಕಣಿ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಜಾರ್ಜ್ ಅವರು ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ದಸೆಯಿಂದಲೂ ಬಹಳ ಚುರುಕು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಗುರು- ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಿಧೇಯಕನಾದವರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರ ತಂದೆ ಅವರನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಪಾದ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂಬೈಯಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಗೆ ತಕ್ಕ ಮಗನಂತೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ರೈಸ್ತ ಗುರುವಾಗಲು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ  ತಾರತಮ್ಯ, ಒಳ ಜಗಳ ಮತ್ತು ಒಳ ರಾಜಕೀಯಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತು, ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿನ ಖಾಸಗೀ ರಸ್ತೆ ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೊಟೇಲ್ಗಳ ಮಾಲೀಕರಿಂದ   ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಾ  ಸಕ್ರೀಯ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕನಾಗಿ  ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ತಮ್ಮ ವಾಸ್ತ್ಯವ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಮುಂಬೈಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ  ಮುಂಬೈ ಬಂದರಿನ ಅಸಂಘಟಿತ  ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದು  ಜೊತೆ ಹೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ  ಪತ್ರಿಕಾರಂಗದಲ್ಲೂ ಕೊಂಚ ಕೈಯನ್ನಾಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ನಿರರ್ಗಳ  ಕೊಂಕಣಿ, ಕನ್ನಡ, ತುಳು, ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಹಿಂದಿ, ಮಲೆಯಾಳಂ, ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗಳ ಪಾಂಡಿತ್ಯದಿಂದ  ಮುಂಬೈ ಜನರ ಮನಗೆದ್ದು ಸಮಾಜವಾದಿ ರಾಮಮನೋಹರ್ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ  ಸಮಾಜವಾದಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರಿ ಬಾಂಬೆ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಕಾರ್ಪೋರೇಶನ್ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಅವರದ್ದು.

ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಎಂದರೆ ಇಂದಿರಾ, ಇಂದಿರ ಎಂದರೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಎನ್ನುವಂತಹ ಉಚ್ಚ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಭಲ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಯುತರು  1977ರಲ್ಲಿ  ಪ್ರಜಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೇ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯಿಂದ  ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ತಮ್ಮ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಜಾರ್ಜ್ ಅವರೂ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್, ಅಟಲ್ ಜೀ, ಅಡ್ವಾನಿಯವರ ಒಡನಾಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಒಂದಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ  ನಂತರ ನಡೆದ ಚುನಾಚಣೆಯಲ್ಲಿ  ಜೈಲಿನಿಂದಲೇ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ

ಮೊರಾರ್ಜಿದೇಸಾಯಿಯವರ  ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸೇತರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ  ಕೈಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ತೊಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆಯ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸುಧಾರಣೆಯ ಹರಿಕಾರರಾದರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಕೊಂಕಣ ರೈಲು ಚುರುಕುಗೊಂಡ್ಡದ್ದು.

ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಫರ್ನಾಂಡೀಸರು ನಂತರ ಶ್ರೀ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ  ಎನ್.ಡಿ.ಏ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಯಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ರಾಜಕೀಯದ ಉಚ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಏನಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ಥಾನದ ಜನರಲ್ ಮುಷಾರಫ್ನ ಕುತಂತ್ರದಿಂದಾಗಿ 1999ರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ನಡೆದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಟಲ್ ಜೀ ಮತ್ತು ಅಡ್ವಾಣಿಯವರ  ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ  ಕೈಜೋಡಿಸಿ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕಂಡ ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ  ಪಾಪಿ(ಕಿ)ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಅದುವರಿವಿಗೂ ರಕ್ಷಣ ಸಚಿವರೆಂದರೆ ಸೂಟು ಬೂಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸ್ಥವ್ಯ ಹೂಡಿ, ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಗಳಿಂದಲೇ ಮೂರೂ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಡ್ಡು ಹೊಡೆದು,ಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತೀ ಎತ್ತರದ ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗಿರುವ  ಸಿಯಾಚಿನ್(6000 ಮೀ.)ಗೆ 18ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಕೇವಲ ಜುಬ್ಬಾಪೈಜಾಮಧಾರಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಸೈನಿಕರ  ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರು. ಮಿಗ್ ನೌಕೆಯನ್ನು ಏರಿದ ಪ್ರಪಥಮ ಮಂತ್ರಿ ಎನ್ನುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೂ ಅವರದ್ದೇ.

ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್ ಎಷ್ಟೇ ಸರಳ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನುಷ್ಯರಾದರೂ ಆರೋಪಗಳು ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಿಡದೆ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದವು. ಆದುವರೆವಿಗೂ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅತೀ  ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುದಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗೆ  ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಕೆಲ ಹಿತಶತ್ರುಗಳ ಕುತಂತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಸೈನಿಕರ ಶವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಖರೀಧಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲಂಚ ಪಡೆದ ಆರೋಪವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕೆಲಕಾಲ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ನಂತರ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಪುನಃ ರಕ್ಷಣಾ ಖಾತೆಗೆ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಮರಳಿದರೂ ಹಿಂದಿನ ಮೋಡಿಗೆ ಮರಳಲಾಗದಿದ್ದದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ  ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.  ಈ ಗುರುತರ ಆರೋಪಗಳಿಂದ ನೊಂದು ಬೆಂದ ಹೃದಯ ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರುಗಳಿಂದಲೇ ಅವಕೃಪೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾದರೂ  ಅಲ್ಜಮೈರ್ ಎಂಬ ಮರೆಗುಳಿ  ಖಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಯಾರನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿ ಸುಮಾರು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ  ಇದ್ದು , ಇಂದು ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದಲೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಗಲಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾತೃಭಾಷೆ ಕೊಂಕಣಿಯಾದರೂ ಆಡು ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ  ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಆಗಿದ್ದ ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡಿಸರ ಕುಟುಂಬಸ್ತರಿಗೂ ಮತ್ತು   ಬೆಂಗಳೂರಿಗೂ ಒಂದು  ಅವಿನಾವಭಾವ ಸಂಬಂಧ. ಆವರ  ಸಹೋದರರಾದ ಮೈಕಲ್ ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ತಮ್ಮ ಲಾರೆನ್ಸ್  ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾಜೀ ಮೇಯರ್ ಆಗಿದ್ದವರು. ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡಿಸರೂ ಕೂಡಾ ಒಮ್ಮೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಉತ್ತರ ಲೋಕಸಭಾಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿದ ಮಾಜಿ ರೈಲ್ವೇ ಮಂತ್ರಿ ಜಾಫರ್ ಷರೀಫರ ವಿರುದ್ಧ ಸೋಲನ್ನು ಕಂಡ್ದಿದ್ದರು.  ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಗರಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾದರೆ ಸಾಕೂ ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವಂತಹವರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಾಗ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಗಳ ವರೆಗೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಪದವಿಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಎಂತಹ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜುಬ್ಬ ಪೈಜಮ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಅರ್ಧ ತೋಳೀನ ಕೋಟು ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಶಾಲು ಹೊದ್ದು ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯಿಂದ ಜನಮನವನ್ನು ಗೆದ್ದವರು.  ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರೀ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಬಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಗುವಾಗಲೂ ಬರೀ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತನಂತೆಯೇ  ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದ ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡೀಸ್ ಅವರಿಂದ   ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ.

ಹುಟ್ಟಿದ್ದು  ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ , ಓದಿ ಬೆಳೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂ ಸ್ನೇಹಿತರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿವಾಹವಾದದ್ದು  ಮಾಜಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮದ ಹುಮಾಯುನ್ ಕಬೀರ್ ಅವರ ಪುತ್ರಿ ಲೈಲಾ ಕಬೀರ್ ಅವರನ್ನು.  ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ, ರಾಜಕೀಯ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಾಂಬೆ ನಗರದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡು, ರಾಜಕೀಯದ ಉಚ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಸೂರೆಗೊಂಡು ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯರಾಗಿದ್ದಂತಹ ಒಬ್ಬ ಸರಳ ಸಜ್ಜನ ಅಪರೂಪದ ನಾಯಕನನ್ನು  ನಾವಿಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.   ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಪೈಕಿ ಅಂತಹ  ಮತ್ತೊಬ್ಬ  ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಂಭವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.  ನಾವೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಅಗಲಿದ ಅಂತಹ ಸರಳ  ಸಜ್ಜನರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ  ಆ ಭಗವಂತ ಶಾಂತಿ ಕೊಡಲಿ ಮತ್ತು  ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬರಲಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಕೋರಬಹುದು.

ಏನಂತೀರೀ?

ಅಹಂ

ಅದೊಂದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ. ಯಜಮಾನರು ಖಾಸಗೀ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯೊಡತಿ ಅಪ್ಪಟ ಗೃಹಿಣಿ. ಇರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆ, ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ  ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಹುಡುಗನೂ ಅಷ್ಟೇ  ತಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ. ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಓದಿ ಐದಂಕಿ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಗನಿಗೆ ವಧು ಅನ್ವೇಷಣೆಗಾಗಿ ವಧುವರ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿದ್ದರು.

ಅದೇ  ಸಮಯಕ್ಕೆ  ಊರಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬದ ಒಬ್ಬಳೇ  ಸುರದ್ರೂಪಿಯಾದ  ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ  ಹತ್ತಿರದ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ  (ಅವಳ ದುಡಿಮೆ ಅವಳ ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಗೇ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು) ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೂ ಅದೇ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು .ಅಲ್ಲಿ  ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ, ಹುಡುಗನ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಹುಡುಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧ. ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಏನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮದುವೆಯನ್ನು ಶಕ್ತಿ ಮೀರೀ ಸಾಲಾ ಸೋಲ ಮಾಡಿ, ಬಹಳ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಅದ್ದೂರಿಯಿಂದ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮದುವೆಯಾದ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮಧುಚಂದ್ರ, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದರಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದು  ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ  ಆಗಲಿಲ್ಲ. 

ಪ್ರತಿದಿನ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಏನಾದರೂ ತಿಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.  ಇದೇ ರಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತ  ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಒಮ್ಮೆ ಮಗ ಸೊಸೆಯರಿಗೆ, ಇದೇನಪ್ಪಾ ಇದು ಮನೇನೋ ಲಾಡ್ಜೋ? ಬರೀ ರಾತ್ರಿ ಮಲಕ್ಕೋಳದಿಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಬರ್ತೀರಿ ಇಂದು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸಂಸಾರವಂತರ  ಮನೆ. ನಮಗೂ ಮಗ ಸೊಸೆ ಜೊತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡೋ ಆಸೆ ಇದೆ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸೊಸೆ ಕೈ ರುಚಿ ನೋಡೋ ಆಸೆ ಇದೆ. ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಇದೆ  ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಡ.  ಸೊಸೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತೋ  ರೋಷಾ, ವೇಷಾ, ನೋಡ್ರಿ, ನೋಡ್ರಿ, ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ   ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ  ಅಮ್ಮ.  ನಾನೇನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದು ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದಿಕ್ಕಾ? ನಾನೇನು ಬೇಯಿಸಿ ಹಾಕೋಕೆ ಅಡುಗೆಯವಳಾ? ಇಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ಕೊಡೋ ಮೆಶಿನ್ನಾ?  ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಿ.  ನನಗಂತೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ.  ಮಕ್ಕಳಾದ್ರೆ, ನನ್ನ  ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲಾ ಮಂಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡೋದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಿಂದ ತಂದು ಸಾಕೋಣ ಎಂದಳು.

ತಮ್ಮ ವಂಶೋಧ್ಧಾರದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ರಾಮಾಕೃಷ್ಣಾ ಗೋವಿಂದಾ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯ ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅತ್ತೆ ಮಾವನವರಿಗೆ ಸೊಸೆಯ ಮಾತು ಗರ ಬಡಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಗಂಡನಿಗೂ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ  ಬೇಸರವೂ ಆಯಿತು. ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಮುಂದೆ ಮಾತಾನಾಡುವುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು  ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಇದೇನು? ಎಂತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ಯಾ? ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿದೆ?  ಹಾಗೆ ದೊಡ್ಡವರ ಮುಂದೆ ಗೌರವ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾತಾನಾಡಿದ್ದು ನನಗೆ ಒಂದು ಚೂರು ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಾ  ಅಮ್ಮಾನ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳು ಎಂದ. ಆದರೆ  ಸೊಸೆ ತನ್ನ ಅಹಂನಿಂದಾಗಿ ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾನೇನು ತಪ್ಪು ಮಾತಾನಾಡಿದೆ ಅಂತ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲಿ? ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.  ಮನೆ ಅವರೇ ಕಟ್ಟಿಸಿರಬಹುದು ಆದರೆ ದುಡಿದು ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿರುವವರು ನೀವೇ ತಾನೇ?  ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲಿ ಕುಳಿತು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರಿಗೇ ಇಷ್ಟು ಅಹಂ ಇರಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವಳು. ಇನ್ನು ನನಗೆಷ್ಟಿರ ಬೇಡ? ನೋಡಿ ನಾನೀಗ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ನಾನು ಬೇಕು ಅಂತಂದ್ರೆ, ಈಗಿಂದ್ದೀಗಲೇ ಬೇರೆ ಮನೆ ಮಾಡೋಣ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡು ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.ನಾನು ಬಟ್ಟೆ ಜೋಡಿಸಿ ಕೊಳ್ತೀನಿ. ಮನೆ ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಆಫೀಸ್ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇರೋಣ. ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಅಲ್ಲೇ  ಯಾವುದಾದರೂ ಮನೆ ಹುಡ್ಕೋಳ್ಳೋಣ. ಆಫೀಸ್ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ನಲ್ಲೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ತಿಂಡಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು . ಇನ್ನು ಸಂಜೆ ಬರ್ತಾ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಹೇಗೂ ಸ್ವಿಗ್ಗಿ, ಇಲ್ಲಾ  ಝೊಮಾಟೋ ಇದ್ದೇ ಇದೆ.  ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ತಂದು ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ವೀಕೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ  ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಡೋಣ. ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದಾಗ,   ಗಂಡನಿಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಕೋಪ. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂತಾ ಗೋತ್ತಾ?  ಇದೇನು ಸಂಸಾರ ಮಾಡೋ ಹುಟ್ಟಾ? ನಾನು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೂ ಬರೋದಿಲ್ಲ . ನೀನು ಬೇಕಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗು ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡಾ, ಹೆಂಡತಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇಟ್ಟಿದ್ದ  ಬಟ್ಟೆ ಬರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಓಲಾ ಬುಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಷ್ಟು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟಳು.

ಇಷ್ಟು ತಡ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೆ ದುರು ದುರು ಎಂದು ಬಂದ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ವರ್ಯಚಕಿತರಾದ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ, ಏನಮ್ಮಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಅಳಿಯಂದಿರು ಎಲ್ಲಿ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತು ಕತೆ ಆಯ್ತಾ ಅಂತಾ ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಸಾದ್ರೂ  ಮಗಳ ಕೋಪ ಕಡಿಮೆ ಆದ ಮೇಲೆ ಕೇಳೋಣ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಮಗಳೋ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಕೊಂಡವಳು  ಮಾರನೇ ದಿನ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಜೆ ಬರುವಾಗ ಪೋಲಿಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರ ಮೇಲೆ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಕೇಸ್ ಹಾಕಿ,  ಲಾಯರ್ ಆಫೀಸ್ಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚ್ಚೇದನಕ್ಕೆ ಕೋರಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿಯೇ ಬಂದಳು.

ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೇ ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿ ಕೊಂಡರೂ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗಳ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಲೇ ಇಲ್ಲ.  ಹೆಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ತಗ್ಗಿ ಬಗ್ಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಮ್ಮಾ ಎಂದು ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮನ  ಮನೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಬಳಿಯೇ ಪೇಯಿಂಗ್ ಗೆಸ್ಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ.  ಇನ್ನು  ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡದ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರು ಪೋಲಿಸರ ವಿಚಾರಣೆಯಿಂದ ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕೋರ್ಟು ಕಛೇರಿ ಅಂತಾ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಅವಳ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಮಗಳ ಮದುವೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಸಾಲ  ತೀರಿಸುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಂತು ಪೂಜ್ಯಂತೇ ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಃ ” ಎಲ್ಲಿ ನಾರಿಯು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವಳೋ ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುಂತಹ ನಾಡಿದು.   ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಸರಿ ಸಮಾನ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಮತೆಯ ತಾಯಿಯಾಗಿ, ನೆಚ್ಚಿನ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿ  ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗಂಡ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ  ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಸಂಪಾದಿಸಿ ತಂದು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಾಕುವ ಪದ್ದತಿ ಇತ್ತೇ ಹೊರತು ಹೆಂಡತಿಯ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಇಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಂಧಾನುಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪ್ರತಿಯೊದರಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗೆ ಸಮಾನ ಎನ್ನುವ  ಅನಾವಶ್ಯಕ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಇಳಿದು ಮನೆ ಮನಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ  ಬಹಳ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ

ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿಯ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇಂದು ದ್ವಾರಕ ಕನ್ವೆಂಷನ್ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದ್ದ ದೇಶಭಕ್ತ ಆಭಿಮಾನಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿ ನರೆವೇರಿತು. ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮ್ ಅವರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವವರೆಗೂ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಇಂದಿನ ಮನ್ ಕೀ ಬಾತ್  ಮುದ್ರಿತ ಕಾರ್ಯಾಕ್ರಮವನ್ನು ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ನೆರೆದಿದ್ದ ನೂರಾರು  ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಹಾಗೇ ಬೊಲೋ ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ ಮತ್ತು ವಂದೇ ಮಾತರಮ್ ಘೋಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದ್ದದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು

ದೇಶದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಭಾರತ ಮಾತೆಗೆ ಪುಷ್ಪಾರ್ಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಶ್ರೀಮತಿ ರಂಜನಿ ಕೌಸುಕಿಯವರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ನಿವೃತ್ತ ಯೋಧರನ್ನು ಮತ್ತು ಹುತಾತ್ಮ ಯೋಧ ನಿರಂಜನ್ ಅವರ ತಂದೆ ಶಿವರಾಜ್ ಅವರನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ಮತ್ತು  ಸಭಿಕರನ್ನೂ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದರೆ, ಕುಮಾರಿ ಸ್ನಿಗ್ಥಳ ತನ್ನ ಸುಶ್ರಾವ್ಯ ಕಂಠ ಸಿರಿಯಿಂದ  ಸ್ವಾಗತ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಇಡೀ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಅವಳ  ಮಾಧುರ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಳು.

ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ *ಮನೆ ಮನೆಗೂ ಮೋದಿ ಎಂಬ* ಕಿರು ಹೊತ್ತಿಗೆಯನ್ನೂ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಹಣೆಗೆ ಗಂಧದ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ದೇಶದ ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ವೀರವನಿತೆ ಓಬ್ಬವನ್ನಂತೆ ಕಂಡರು ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಲ್ಲ.  ನೆರೆದಿದ್ದ ಅಪಾರ ಸಭಿಕರನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿತರಾದ ನಿರ್ಮಲಾರವರು 2014ರ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣದುಬ್ಬರ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಹಗರಣಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ನಂತರ ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರ ಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ವಿಶ್ವದ ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಅಮೇರಿಕಾ, ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಚೀನಾದೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನೆರೆ ಹೊರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ, ಭೂತಾನ್, ಬಾಂಗ್ಲಾ, ಬರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಹಿರಿಯಣ್ಣನ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬ್ಯಾಂಕಿಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸುಭಧ್ರವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ ಕೊಂಡರು. ದೇಶದ ಜನರು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದರೆ ನಮ್ಮ ಗಡಿಯನ್ನು ಕಾಯುವ ಸೈನಿಕರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಆದರೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ OROP (One Ranking one Pention) ಪಿಂಚಣಿಯನ್ನು  ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಇದುವರೆಗೂ ಸುಮಾರು  52,000  ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕ ಹಣವನ್ನು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಪಿಂಚಣಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 8000 ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ 90ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ವಿವಾದಿತ ಬೋಫೋರ್ಸ್ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಒದಗಿಸದೇ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಬದಲು ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರ, ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಗುಂಡು ನಿರೋಧಕ ಕವಚಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ  ರಕ್ಷ್ಣಣೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ  ಸೇನಾ ದಂಡನಾಯಕರೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಖರೀದಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಗ್ಗಳಿಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ್ದು ಎಂದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಿವಾದಿತ ರಫೇಲನತ್ತ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರು,  ಬರೀ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಫೇಲ್ ಡೀಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನವನ್ನು ಖರೀದಿಸದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಸ್ತೃಸ್ತ್ರಭರಿತ 36 ರಫೇಲ್ ವಿಮಾನವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿರುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು 30000 ಕೋಟಿ ಹಗರಣ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂದಿಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸದೆ ಛೇಡಿಸಿದರು. ಈಗಾಗಲೇ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸರ್ವೋಚ್ಛನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು CAG Report ಅವರ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ತೀರ್ಪಿತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹಳಿಯಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದವರು ಸುಖಾಃಸುಮ್ಮನೇ ಆರೋಪಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೆಲವುಬಾರಿ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಟ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೆ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಿಳುವಳಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಹಿಂದಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರುಗಳಾದ ಏ.ಕೆ. ಆಂಟೋನಿ ಇಲ್ಲವೇ ಶರದ್ ಪವಾರ್ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಲೇವಡಿ  ಮಾಡಿದರು.

ದೇಶದ ರೈತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ರೈತರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ  6000 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹತ್ವ ಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಈಗಾಗಲೇ ರೈತರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಸಂದಾಯ ಮಾಡಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 70,00,000 ರೈತರಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 62,00,000 ರೈತರು ಈ ಯೋಜನೆಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈಗಿರುವ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ತನದಿಂದ ಈವರೆಗೂ ಕೇವಲ 2,00,000 ರೈತರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ವಿಷಾಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.  *ಮೋದಿಯವರು ತಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್*ಲ ಎಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇಂದಿನ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಕೀಯದ ನೆಪದಿಂದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಚರಣೆಗೆ ತಾರದೆ, *ತಾನೂ ಬಾಳುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನೂ ಬಾಳಗೊಡುವುದಿಲ್ಲ* ಎನ್ನುವ ಗಾದೆಯಂತೆ  ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಿಡಿ ಕಾರಿದರು. ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಯಕರು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತೆಗಳುವಾಗ ತೋರುವ ಉತ್ಸಾಹ, ಮೋದಿಯವರ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಷ್ಟಾನ ತರಲು ಏಕೆ ಆನಾದರ ತೋರುತ್ತಾರೆ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಇತರೇ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಂತೆ ರೈತರಿಗೆ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದ ಮೋದಿಯವರು ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ರೈತರ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರ ಅಕೌಂಟಿಗೇ ನೇರವಾಗಿ ಅನುದಾನ ಕೊಡುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೆಳೆಗೆ ತಕ್ಕ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ  MSP ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ರೈತರಿಗೂ ಸಂತಸ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಬೇಳೆ ಕಾಳುಗಳ ಬೆಲೆ 200 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ  ಇಂದು 60-80 ಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅಂದು ದೇಶದೆಲೆಲ್ಲಾ ರಸಗೊಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಬೇವು ಲೇಪಿತ ರಸಗೊಬ್ಬರ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅತೀ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಸೂಟ್-ಬೂಟ್ ಸರ್ಕಾರವಲ್ಲಾ ಇದ್ದು ರೈತರ ಪರ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

ವಿಜಯ್ ಮಲ್ಯ, ನೀರವ್ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಚೋಕ್ಸಿ ಅಂತಹವರಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಇಂದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಬಿಗಿ ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿ ಹೆದರಿ  ಅಂತಹವರೆಲ್ಲಾ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಅವರಿಂದ ಅಸಲು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತ ವಸೂಲು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರು.

ಇಂತಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ತರ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಬಹುಮತದ ಸರ್ಕಾರದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತಿಳಿಸಿದ ಸಚಿವೆ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಮೀಷಕ್ಕಾಗಲೀ ಇಲ್ಲವೇ ಹೊಸದಾಗಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಚೆಂದುಳ್ಳಿಯ ಮೋಡಿಗೆ ಒಳಗಾಗದೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸವಂತೆ ಕೋರಿದರು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 2000 ದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುವ ಮಿಲೇನಿಯಮ್ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಓಟನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮೋದಿಯವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿ ಅವರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಸಂಖ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಇತರೇ ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಬಾರೀ ಬಹುಮತದಿಂದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಕೋರುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು.

ನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನ ಕೌಸುಕಿಯವರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ  ಚುಟುಕಾಗಿ ನಡೆದ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ದ ಓದುಗರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ತೀಷ್ಣವಾಗಿ ಶ್ರೀಮತಿ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

1. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವಘಡಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಶತೃರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ದೇಶದ ಒಳಗಿರುವ ಹಿತಶತೃಗಳೇ ಕಾರಣ ಅಂತಹವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ

ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಬಲಿದಾನ ಎಂದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲು ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ಆ ಘಟನೆಗೆ ಕಾರಣಕರ್ತರಾದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ  ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದರು.

2. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟಂಬದಿಂದ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಏಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಮತ್ತು  ಹಾಗೆಯೇ ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ. ಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲದೇ, ಖಾಸಗೀ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಾರದು?

ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟಂಬದಿಂದ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಸಾಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇಂದಿನ ಜನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರುಗಳೇ ಸ್ವಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಎಂದರು ಹಾಗೆಯೇ, ಖಾಸಗೀ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ.ತರಬೇತಿಗೆ ಕೋರಿದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ನೆರವು ನೀಡಲು ಸಿಧ್ಧವಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

3.ನಿವೃತ್ತ ಸೈನಿಕರ ಅನುಭವವನ್ನು ಏಕೆ ಬಳೆಸಿ ಕೊಳ್ಳಬಾರದು?

ನಿವೃತ್ತ ಯೋಧರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ನೆರವು ನೀಡಬಹುದು.  kendriya sainik board web siteನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

4. ಪದೇ ಪದೇ ರಾಹುಲ್ ರಫೇಲ್ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು 520,540, 526, 1600 ಕೋಟಿಗಳ ಹಗರಣ ಎಂದು ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರವೇಕೆ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲಾ?

ಸರ್ಕಾದರ ಭಧ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಬಾರದೆಂಬ ವಿಷಯ ಕೆಲವು ಬೇಲ್ ಮೇಲಿರುವ ಕುಟುಂಬದ ಸದ್ಯಸ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವಿರುವುದು ವಿಷಾಧನೀಯ.  ಮತ್ತು ಸರ್ವೋಚ್ಛನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು CAG Report ಅವರ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ತೀರ್ಪಿತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಿಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಕಾಣಿಕೆ ತಪ್ಪಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವರು ಹಳಿಯುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು

5. ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಶತೃರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಏಜೆಂಟ್ಗಳು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅಂತಹ ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ ಏನು?

ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತ್ಯ ಎನಿಸಿದರೂ ನಾನು ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೆ ಯಾವ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಧ್ಯಮ ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇನೆಂದರೆ ತಾವುಗಳೆಲ್ಲರೂ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಹಿತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಾವೇ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇರಿಕೊಂಡು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸದೆ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸದಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ  ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು..

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಹಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಸಹಕರಿಸಿದ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಶ್ರೀಯುತ ಮೋಹನ್ ಗೌಡರು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಸಲ್ಲಿದರೆ, ಶ್ರೀಮತಿ ಶೃತಿಕೀರ್ತಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯರವರ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದ ವಂದೇಮಾತರಂ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನೋಂದಣಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪ್ರಚಾರ, ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಂಗ ಸಜ್ಜಿಕೆ, ಉತ್ತಮ ದ್ವನಿವರ್ಧಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜಕರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಅನುಷ್ಟಾನಕ್ಕೆ ತಂದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಗೆ  ನಡೆಸಬಹುದೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು ಎಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಏನಂತೀರಿ?

ಕಿರಿ ಕಿರಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟೋ

ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆ  ಹೊಡೆದ್ದದ್ದಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿ, ಗುಡಿ ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಳು ಗೆಡವುದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೋಮಾರೀ ಆಟವಾದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪರಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.   ಆರಂಭದಲ್ಲಿ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನು  ಬಹಳ ಸಂಭಾವಿತರ ಆಟ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇಂದು ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ದಂಧೆ ಮತ್ತು ಆಟಗಾರರ ಕಳ್ಳಾಟಗಳಿಂದ ಕಳಂಕ ಗೊಂಡಿದೆ.  ಭಾರತ 1983ರ ಪೃಡೆಂಷಿಯಲ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವ ವರೆಗೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟವಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟಿವಿಯ ಭರಾಟೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ದೇಸೀ ಆಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿ  ಗೂಟ , ದಾಂಡು ಮತ್ತು ಚೆಂಡುಗಳೇ  ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕೇವಲ ಆಟವಾಗಿರದೆ  ಧರ್ಮವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಆಬಾಲ ವೃಧ್ಧರಾದಿ, ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಎಂಬ ಬೇಧವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಟಿವಿಯ ಮುಂದೆ ಗಂಟೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವಂತಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ ವೀರ ಸೇನಾನಿಗಳ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಮನದಲ್ಲೂ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು  ಚಿರಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಂಧಾಭಿಮಾನಿಗಂತೂ ಕೆಲವು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರನ್ನೇ ದೇವರು ಎಂದು ಸಂಭೋಧಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದಂತೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾಧನೀಯವೇ ಸರಿ.

1947ರಲ್ಲಿ  ಧರ್ಮಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಭಾರತ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು  ಪಾಪಿಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಇಬ್ಬಾಗವಾದರೆ, ಶ್ರೀಲಂಕವೂ ಸೇರಿ   1971ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಉದಯವಾದ ನಂತರ ಮತ್ತು  ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆಘ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳವೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಬೆಹಾಲಿಡುವ ಮೂಲಕ  ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡವೇ ಜಗತ್ತಿನ  ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಾಣವಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಐಸಿಸಿಯ ಬಹು ಪಾಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯ ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬರುಂತಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಭಾರತದಿಂದಲೇ ಐಸಿಸಿಗೆ ಶೇ 80 ರಷ್ಟು ಆದಾಯ ಸಂದಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.  ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ  ಬದ್ಧ ದ್ವೇಷಿಗಳಾದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರೆ ಅದು ಐಸಿಸಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿಯಂತೆ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಮೊತ್ತದ ಆದಾಯ ತರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ  ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಎದುರು ಬದಿರು ಆಡುವಂತೆಯೇ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೈವೋಲ್ಟೇಜ್  ಪಂದ್ಯ ಎಂಬ ಹಣೆ ಬರಹ ಕಟ್ಟಿ,  ಪಂದ್ಯದ  ಟಿವಿ ಪ್ರಸಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು  ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಮಾರಾಟಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಯಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ  ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರಿದಂತೆ ಉಭಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಆದಾಯ ಹಂಚುವುದು ನಡೆದು ಬಂದಿರುವ ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಹೇಳೀ ಕೇಳೀ ದೇಶದ ಹೆಸರೇ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ.  ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನ.  ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿಗೂ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಹೇಳಿಕೊಡುವುದೇನೆಂದರೆ ಜೇಹಾದಿ ಅಂದರೆ ಧರ್ಮ ಯುದ್ದ ಮತ್ತು ಭಾರತ ವಿರುದ್ಧದ ದ್ವೇಷದ ಕಿಚ್ಚು.  ಆವರ ಧರ್ಮದ  ಅಮಲು ಎಷ್ಟು ಇದೆ ಎಂದರೆ  ಅವದ್ದೇ ಧರ್ಮದ ಒಳಪಂಗಡಗಳಾದ ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸದಾ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಬಾಂಬ್ ಧಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೇ ಬೆಳೆಸಿದ ಐಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಲಶ್ಕರೇ ತೊಯ್ಬಾ, ಜೈಶ್ ಏ ಮೊಹಮ್ಮೊದ್ ಮುಂತಾದ ಉಗ್ರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಇಂದು ಘನ ಘೋರ ವಿಷ ಸರ್ಪವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಇಡೀ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯದ್ದೇ ಆಗಿದೆ.  1947ರ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಗಡಿ ಕ್ಯಾತೆ 1965 ರಲ್ಲಿ ಲಾಲ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿನ ಯುದ್ಧ , 1971ರ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು 1999ರಲ್ಲಿ ಆಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುತ್ತಾ, ಕಾಶ್ಮೀರೀ ಯುವಕರನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಣಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆಗಳ ವೈರುಧ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಶಾಂತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರೂ,  ಪಾಪಿಗಳ ದುಕ್ಷೃತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಂತೇ ಹೋಗಿದೆ. ಅಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲೋ  ಒಂದೆರಡು ಪಂದ್ಯಗಳು ತಟಸ್ಥ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡದ ಪ್ರವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿದು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರನಿಗೆ ಗಾಯವಾದ ನಂತರವಂತೂ ವಿಶ್ವದ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡ ಅಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಇಚ್ಚಿಸದೇ , ಐಪಿಎಲ್ ತಂಡಗಳಿಂದಲೂ ಪಾಕೀಸ್ಥಾನದ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕರಿಸಲಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಲ್ಲ.   ಬರುವ ಜೂನ್-ಜಲೈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ  ಇಂಗ್ಲೇಂಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ  ಜೂನ್  16ರಂದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಪರಸ್ಪರ ಆಡುವಂತೆ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತರೇ ಎಲ್ಲಾ  ಪಂದ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಈ ಪಂದ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಿ ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.  ಪ್ರತೀ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಸೋಲನ್ನೇ ಕಂಡಿರುವ ಪಾಪಿಗಳು ಈ ಬಾರೀ ಭಾರತ ತಂಡವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇವೆಂದು ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿ ಪಂಥಾಹ್ವಾನ ನೀಡಿರುವಾಗಲೇ, ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಎಡವಟ್ಟೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಫೆ.14 ರಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುಲ್ವಾಮದಲ್ಲಿ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಬೆಂಬಲಿತ  ಜೈಶ್ ಎ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸಂಘಟನೆಯ ಮತಾಂಧ ಆತ್ಮಾಹುತಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿಯೊಬ್ಬನ ಧಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ 42  ಸಿ.ಆರ್.ಪಿ.ಎಫ್  ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಮೇಲಂತೂ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಒಗ್ಗಾಟ್ಟಾಗಿ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಪಾಪಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದೆ.  ಅದರಂತೆ ಘಟನೆ ನಡೆದ   48 ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರಮುಖ ರೂವಾರಿಗಳನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದ ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳನ್ನು  ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.  ಪುಲ್ವಾಮದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ವೀರ ಸೈನಿಕರ 12ನೇ ದಿನದ ಶ್ರಾಧ್ಧ ಕರ್ಮಾದಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ವಾಯುಪಡೆ ಫೆ. 26 ರಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ 3:30ಕ್ಕೆ ವಾಯುಧಾಳಿ ನಡೆಸಿ, 1000ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಬಾಂಬ್ಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸಿ 300 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ವೀರ ಯೋಧರ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾರತ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇಡಿ ವಿಶ್ವವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.  ಘಟನೆ ನಡೆದ  ಹತ್ತು – ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂಡದೆ  ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ  ಈ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಹಕಾರಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ ಅದನ್ನು ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದಿಟ್ಟಿದೆ.  ಅಂತೆಯೇ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೇ  ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಒಸಾಮ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್,  ಟೈಗರ್ ಮೆಮೂನ್, ಯಾಕೂಬ್ ಮೆಮನ್, ಅಜರ್ ಮಸೂದ್, ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಮುಂತಾದ ವಿದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ  ಆಶ್ರಯದ ತಾಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾವೆ ಸಮೇತ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟು  ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ದೇಶವನ್ನು ಭಾಗಷಃ ಒಬ್ಬಂಟಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ.  ಹೊಟ್ಟೆಗೇ ಹಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಎನ್ನುವಂತೆ  ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮದ ಅಮಮಿನಿಂದ ಜನರನ್ನು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ

ಗೆರಿಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಮಗುವಿನ ತೊಡೆಯನ್ನೂ ಅವರೇ ಚಿವುಟಿ ನಂತರ ಅವರೇ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಡಿ ಜಗತ್ತೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದ ಮೇಲೆಯೂ ಭಾರತ, ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ವಿರುದ್ಧ ವಿಶ್ವಕಪ್ನಲ್ಲಿ ಜೂನ್ 16ರಂದು ಆಡಬೇಕೆ? ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ  ದೇಶದ ಶೇ 80-90 ರಷ್ಟು ಜನರು ಈ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಭಾರತ ಆಡಲೇ ಕೂಡದು ಎಂದೇ ಬಯಸಲು ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ.  ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಆಡುವುದರಿಂದ ಭಾರತ ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈ ಹೈವೋಲ್ಟೇಜ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಬಡವಾಗಿರುವ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿಗೆ  ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣವನ್ನು ನಾವೇ ಕೊಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆಂದರಲ್ಲಿ  ಬಡಿದು ಬಡಿದು ಸತಾಯಿಸಿ ಸೋಲಿಸುವ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವನ್ನು ನಾವೇ ಕೈಯಾರೆ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುಂತಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಪಂದ್ಯವಾಡುವುದರಿಂದ ಹಾವಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಚೇಳಿಗೆ ಪಾರುಪತ್ಯ ಕೊಟ್ಟಹಾಗೆ ಆಗಿ ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣದಿಂದ ಭಯಂಕರ ಭಸ್ಮಾಸುರರಂತೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಧಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ.

ವಿಶ್ವಕಪ್  ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ಎಂದೂ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಗೆದ್ದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ  ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಸೋಲಿಸಿಯೇ ಎರಡು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸೋಣ ಎಂಬುದು ಕೆಲ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರ ಅಂಬೋಣ.  ಇತರೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ಎದುರು ಸಾಧಾರಣ ಇಲ್ಲವೇ ಕಳಪೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ತೋರಿದರೂ ಭಾರತ ವಿರುದ್ಧ ಆಡುವಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನದ ಆಟಗಾರನ ಕೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.  ಈ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಟವಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ತಂಡವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ.  ಅಕಸ್ಮಾತ್  ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಮ್ಮ ತಂಡದ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವೇನಾದರೂ ಗೆದ್ದು ಬಿಟ್ಟಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ನೈತಿಕತೆಯ ಮಟ್ಟ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.  ಇಂತಹ ಗೆಲುವು ಆ ದೇಶದ ಮತಾಂಧರಿಗೂ, ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯ ಸೈನಿಕರ ನೈತಿಕತೆ ಹೆಚ್ಚುಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ. ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕೆಚ್ಚದೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನವನ್ನು ಶತೃ ದೇಶ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಅದೇ ದೇಶವ ವಿರುದ್ಧ   ಕೇವಲ ಎರಡು ಅಂಕಗಳಿಗಾಗಿ  ಆಟ ಆಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಬಿಡಿ,  ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಗವಂತನೂ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರ.  ಸರಿ  ನಾವು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಭಹಿಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಐಸಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವನ್ನು ಅಮಾನತ್ತುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. *ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭಧ್ರತೆಯನ್ನು ಫಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುವ ಜರೂರೇನಿದೆ?*  *ದೇಶವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್. ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆಡುತ್ತಾರೆ?* ಎಂದು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಅತೀ ಬುದ್ದಿವಂತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಇದು ಏಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

ಭಾರತ ದೇಶವನ್ನು ಭಹಿಷ್ಕರಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ದೇಶವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನ ಇರಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಪೊಖ್ರಾನ್ ಅಣು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೃಢ ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಂದು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ್ದ ಆರ್ಥಿಕ ಧಿಗ್ಬಂಧನ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಿದವರಿಂದಲೇ ತೆಗಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲವೇ?   ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮಂಡಳಿ ಐಸಿಸಿ ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿಯಂತಹ ಭಾರತ ದೇಶವನ್ನು ಅಮಾನತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?  ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಅಮಾನತ್ತು ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಆದಾಯಕ್ಕೇ ತಾನೇ ಕೊಡಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದೇ? ಇಂದಿನ ವಾಯುಧಾಳಿ ನಡೆದ ಮೇಲಂತೂ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ  ಉಲಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯ *How is the JOSH* ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ   *High Sir* ಇಂತಹ *ಜೋಶ್ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲು  ಶಾಂತಿಯ ಮಾತು ಕಥೆಯಿಂದಾಗಲೀ,  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಭೀತಾಗಿದೆ*  ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಸಂಝೋತಾ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲು ಹಳಿ ತಪ್ಪಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಲಾಹೋರ್ ಬಸ್ಸಿನ  ಚಕ್ರವೆಂದೋ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದಾಗಿದೆ.    ತಾಳ್ಮೆಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಇರುತ್ತದಲ್ಲವೇ?  ಮಿತಿ ಮೀರಿದರೆ  ಮುಳ್ಳನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನಿಂದಲೇ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಗುಂಡಿಗೆ  ಗಂಡೆದೆಯ ಗುಂಡಿನ ಪ್ರತಿ ಧಾಳಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ.  ಆವರು ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ್ನು ಕೊಂದರೆ ನಾವು ಅವರ ಹತ್ತು ಸೈನಿಕರ ಹೆಣ ಉರುಳಿಸಿದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಬರುವುದು. ಎಂದಿಗೆ  ಪಾಪೀಸ್ಥಾನ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕುಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತಾನೂ ಬಾಳಿ ನೆರೆಹೊರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬಾಳಲು ಬಿಡುತ್ತದೆಯೋ ಅಂದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಆಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇಂತಹ ಕಿರಿಕ್ಕೇ ಕಿರಿಕ್ಕು

ಏನಂತೀರೀ?