ಬುದ್ಧಿವಂತ ರೈತ

ಅದೊ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ, ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ರೈತ ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಬೇಸಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸಂಸಾರದೊಂದಿಗೆ ಸುಖ:ದಿಂದಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ದೇಸೀ ಹಸು ದಷ್ಟ ಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ‍ ಸಂಜೆ ಸುಮಾರು ಎಂಟರಿಂದ ಹತ್ತು ಲೀಟರ್ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಹಸು ಆ ರೈತನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಹಸುವಿಗೆ ಕಾಯಿಲೆ ಬಂದು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಾಲಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಬರಬರುತ್ತಾ ಹಸು ಬಡಕಲಾಗ ತೊಡಗಿತು. ಇದರಿಂದ ಚಿಂತಿತನಾದ ರೈತನು ತನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ನಾಟಿ  ಔಷಧಿಗಳನ್ನು  ಹಸುವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಹಸುವಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಿಸಲೇ ಇಲ್ಗ. ಹತ್ತಿರದ ಪಶು ವೈದ್ಯರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಫಲಕಾರಿಯಾಗದಿದ್ದಾಗ  ತನ್ನ  ಮೆನೆಯವರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ದೇವಸ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭಕ್ತಿಯಂದ ತನ್ನ ಹಸುವಿನ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಗುಣಪಡಿಸ ಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದ.  ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ದೇವಾಲಯದ ಅರ್ಚಕರು, ಬರೀ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಿಂದ ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಲದು. ಏನಾದರೂ ಕಾಣಿಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹರಕೆ ಕೋರಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೂಚಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭರವಸೆಗಳೂ ಕೈಗೂಡದೆ ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದ  ರೈತ ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯಂತೆ, ಹೇ ದೇವಾ, ಈವರೆಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೆ ನಾನು ಬಹಳ ನೊಂದು ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಆಸೆಯಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ  ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.  ನೀನೇನಾದರೂ ಈ ಹಸುವಿನ ಕಾಯಿಲೆ ಗುಣಪಡಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಆ ಹಸುವನ್ನು ಆ ಕೂಡಲೇ ಮಾರಿ ಅದರಿಂದ ಬಂದ ಲಾಭದ ಅರ್ಧ ಪಾಲನ್ನು  ನಿನಗೇ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅರ್ಚಕರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹರಕೆ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.  ಅರ್ಚಕರು ದೇವರಿಗೆ ರೈತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ದೇವರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹಸುವಿಗೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ, ಹಸುವಿನ ಕೊರಳಿಗೆ ತಾಯಿತವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಹೇ ಭಗವಂತಾ  ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಕಡೆಗೆ ನಿನ್ನ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕಿರುವ ಈ ಬಡ ರೈತನ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ ಹಸುವಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಸರಿಪಡಿಸು ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಕತಾಳೀಯವೋ, ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಅಥವ ರೈತನ ಅದೃಫ್ಹ್ಟವೋ ಏನೋ, ಹಸುವಿನ ಆರೋಗ್ಯ ದಿನೇ ದಿನೇ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂಚಿನಷ್ಟಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೈದು ಲೀಟರ್ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡಲು ಶುರುವಾದಾಗ ರೈತನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗು ಕಾಣಬರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಚಕರು ರೈತನಿಗೆ ಆತನು ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಹರಕೆಯನ್ನು ನೆನೆಪಿಸಿದಾಗ, ಉಡಾಫೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಹಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚೇತರಿಕೊಂಡು ಮುಂಚಿನಂತೆಯೇ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಾರುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ, ಅರ್ಚಕರು ಆತನ ವಚನ ಭ್ರಷ್ಟತೆಗೆ ಮನನೊಂದು  ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನೂ, ಹತ್ತಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಏಣಿಯನ್ನು ಒದೆಯುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವಲ್ಲಾ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಪ್ಪಾ ಎಂದು ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳು ಕಳೆದು ಹಸುವಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಚೇತರಿಕೆಯಾಗಿ ಕೊಡುವ ಹಾಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಆದಾಗ ಆ ರೈತನ ಮಡದಿಯೂ ಹಾಗೂ ಅವನ ತಾಯಿಯು, ದೇವರ ಹರಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನೆಯವರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೂ ಹಾಗೂ ದೈವನಿಂದನೆಯ ಶಾಪ ತಟ್ಟಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗ ಬಹುದಾದ  ವಿಪತ್ತುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿದರೂ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬೇರಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ಬಗೆ ಹರಿಸಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಲೇ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೊಳೆದು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವವೇ ಎದ್ದು ಪ್ರಾತರ್ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ಹತ್ತಿರದ ಸಂತೆಗೆ ತನ್ನ ಹಸುವನ್ನು ಮಾರಲು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.  ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ , ರೈತನು ಎತ್ತರದ ಧನಿಯಲ್ಲಿ  ಈ ಹಸುವಿನ ಬೆಲೆ ಕೇವಲ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳು, ಕೊಳ್ಳಲು ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದವರು ಈ ಕೂಡಲೇ ಬನ್ನಿ ಎಂದಾಗ, ನೆರೆದಿದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಛರ್ಯಚಕಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈತನ ಹಸವಿನ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ಅವನು ಹಸುವನ್ನು ಮಾರಲು ಬಂದಿರುವ ಹಿನ್ನಲೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಹಲವು ಹಸುವನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಲು ಏನು ಕಾರಣ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವರುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬ ರೈತನು ಓಡೋಡಿ ಬಂದು, ರೈತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರದ ಒಂದು ರೂಗಳನ್ನಿಟ್ಟು, ಹಸುವಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದೊಯ್ಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಹಸುವಿನ ಮಾಲಿಕ ಆ ರೈತನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಈ ಹಸುವನ್ನು ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಕೊಳ್ಳಬಯಸುವವರು, ಈ ಹಸುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ಜೊತೆಗಿರುವ ಎತ್ತನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಇಂತಹ ದಷ್ಟ ಪುಷ್ಟ ಹಸುವಿಗೇ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳಾದರೆ ಈ ಬಡಕಲು ಎತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ಮರು ಯೋಚಿಸದೆ ಹಸುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಎತ್ತನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆರೆದಿದ್ದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳುವಂತೆ ಹೇಳೀ ಎತ್ತಿನ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇತಂಹ ಅವಕಾಶಕ್ಕೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕೃತ್ರಿಮ  ರೈತ, ಹಸುವಿನ ಬೆಲೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾವಿರ  ರೂಪಾಯಿಗಳು ಆದರೆ, ಈ ಎತ್ತಿನ ಬೆಲೆ ಐವತ್ತು ಸಾವಿರವೆಂದಾಗ ಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ರೈತನ ಮುಖ ಇಂಗು ತಿಂದ ಮಂಗನಂತಾದರೂ ಕೊಟ್ಟಮಾತಿಗೆ ತಪ್ಪಲಾರದೆ, ರೈತನ ಮೋಸವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಐವತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರಗಳನ್ನು ರೈತನ ಕೈಗಿತ್ತು ಹಸುವನ್ನೂ , ಬಡಕಲು ಎತ್ತನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡು ಅವನ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಹೊರಟರೆ, ಈ ರೈತ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿ, ಮನೆಗೂ ಹೋಗದೇ ನೇರವಾಗಿ ದೇವರ ಗುಡಿಗೇ ಹೋಗಿ ಅರ್ಚಕರ ಮತ್ತು  ಅಲ್ಲಿದ್ದ   ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಮಾರಿದ  ಬೆಲೆಯಾದ ಸಾವಿರರೂಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ನೂರುರೂಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಜೋರು ಧನಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತಾ, ನನ್ನಂತಹ ಆಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ  ಭಕ್ತರನ್ನು ಪಡೆದ ನೀನೇ ಪುಣ್ಯವಂತ. ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಕ್ತರು ನಿನಗೆ ಸಿಗುವುದು ಅಪರೂಪ. ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂದು ಕೈ ಮುಗಿದು. ಭಗವಂತನಿಗೇ ಮೂರು ಪಂಗನಾಮ ಹಾಕಿ, ಎತ್ತು ಮಾರಿದ ದುಡ್ಡನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಬೇಸ್ತು ಬೀಳಿಸಿದ ತನ್ನ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತಾನೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ.

ಯಾಕೋ ಏನೋ, ಅಡಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ ಇಪ್ಪನ್ಕಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಎಲ್ಗ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವೆನೆಂದು ಹೇಳೀ,  ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಶಿಶುವಿನಂತೆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಪೂರ್ಣಬಹುಮತ ಬಾರದ ಕಾರಣ ಸಾಲ ಮನ್ನ ಮಾಡಲಾಗದೆಂದು ವರಾತೆ ತೆಗೆದು, ಕೊನೆಗೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ದಿನ, ವಾರ, ಪಕ್ಷ ಎಂದು ಕಾಲಮಿತಿ ಕೋರಿ, ಅತ್ತೂ ಕರೆದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅತ್ಯಗತ್ಯ  ವಸ್ತುಗಳಾದ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬೆಲೆ, ವಿದ್ಯುತ್ಛಕ್ತಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಸಿ, ರೈತರ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರಿದಂತೆ ಭಾಗಶಃ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಿ,  ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಆತ್ಮರತಿಯಂತೆ ರೈತರ ಬಂಧು, ಕಲಿಯುಗ ಕರ್ಣ ಎಂದು ಹೊಗಳಿ  ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನು  ನೋಡಿ ಈ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಸಂಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು.

ಜನರ ಸೇವೆ ಜನಾರ್ಧನರ ಸೇವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕೇವಲ ಮೂರೇ ಮೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಇವರನ್ನು ಮೂರುಕಾಸಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎನ್ನಲು ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಅನಾಹುತ

ಎಂದಿನಂತೆಯೇ  ಇಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ದೈನಂದಿನ ವ್ಯಾಯಮವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ,15 ವರ್ಷಗಳ ನನ್ನ ಮಗನಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಿನ   ಪರಿಚಯಸ್ಠ ಬಾಲಕನ ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣ ಸುದ್ದಿ ಓದಿ  ಕರಳು ಚುರುಕ್ ಎಂದಿತು. ಆಟ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಹುಡುಗ, ಹಾಡು, ಅಮೃತವಚನ, ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಗಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕಣ್ಣುಮುಂದೆ ಬಂದು ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿ, ಅಭ್ಯಾಸದ ಬಲದಂತೆ  ಭಗವಂತನು ಮೃತನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ  ಶಾಂತಿ ಕೊಡಲಿ ಹಾಗು ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಕುಟುಂಬವರ್ಗದವರಿಗೆ   ದುಖಃ  ಭರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ ಎಂದು ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ , ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು  ಓದಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡಿಸದಿದ್ದಕ್ಕೆ  ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ನೋಡಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಓದಿದರೆ, ನಾನು ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹುಡುಗನದ್ದೇ ಸುದ್ದಿ ಅದಾಗಿತ್ತು.

ತನ್ನ  ಎಲ್ಲ ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಬಳಿ ಮೊಬೈಲ್ ಇದೆ ತನಗೂ ಒಂದು ಕೊಡಿಸಿರೆಂದು ಕೃಷಿಕ ಕುಟುಂಬದ ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಆಗ್ರಹಿಸಿ, ಪೋಷಕರು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮನ ನೊಂದು ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ ಮನೆಯ ಸಮೀಪ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡ ಒಂದರಲ್ಲಿ ನೇಣಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ ಓದಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಧಿಗ್ಬ್ರಮೆಗೊಳಗಾದೆ.

ಒಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡಿಸದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾಗುವಂತಹ ದುರ್ಬಲ ಯುವ ಜನತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯಾ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಬಂದಾಗಲೂ ಇದೇ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಖೇದಕರ. ನನಗೆ ಉಕ್ಕಿನ ದೇಹದ ತರುಣರನ್ನು ಕೊಡಿ ನಾನೀಗಲೇ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ್ರವನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬಯಸಿದ್ದು ಇಂತಹ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಯುವ ಜನತೆಯನ್ನಲ್ಲಾ. ಆಟೋಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಸರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಗುರುಕುಲ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಕಲಿತು  ವಿದ್ಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ  ಯೋಗ, ದೈಹಿಕ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಧೃಡರಾಗುತ್ತಿದ್ದ   ಪದ್ದತಿ ನಶಿಸಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ  ಮೆಕಾಲೆಯ ದುರಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ , ವಿಷಯದ ಆಳವಾದ ಜ್ಣಾನವಿಲ್ಲದೆ   ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವ,  ಉರು ಹೊಡೆಯುವ ಪದ್ದತಿಯಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು  ಬಹುತೇಕ ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಜೀನೀಯರ್ಗಳೇ ಆಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ಣ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೇ ಕೂಡಿಹಾಕಿರುವ ಪರಿಣಾಮವೋ,  ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಆಡಲು ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೋವಾಗುವುದೋ ಇಲ್ಲವೇ, ಮಕ್ಕಳು ಆಟದಲ್ಲೇ ಮಗ್ನರಾಗಿ ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡಿ ಓದಿನ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದೆಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದ ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ವಿಡಿಯೋ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವೋ,  ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ನೋಡಬಲ್ಲ ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳ ಪ್ರಭಾವವೋ. ದುಬಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ವೆಚ್ಚ ಅಗ್ಗವಾದ ಮೇಲಂತೂ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೂ ಎರೆಡೆರಡು ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳು ನೋಡಬಾರದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುವ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವ, ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡುವ  ಚಟ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಪರಿಣಾಮವೋ,  ಈ ದುರಂತಮಯ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.

ನರ್ಸರಿಯಲ್ಲಿ  ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ   A for Apple, B for Ball, C for Cat, D for Dog  ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ  A-Android, B for Blue tooth, C for Chat, D for Download ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಸಂಧರ್ಭವೂ  ಬಂದೊದಗಿದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ. ಒಂದರಿಂದ   ಇಪ್ಪತ್ತರ ವರಗಿನ ಮಗ್ಗಿಯನ್ನು ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು  ಮಾಯವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂಕಲನ, ವ್ಯವಕಲನಕ್ಕೂ  ಮೋಬೈಲ್ ಕ್ಯಾಲುಕ್ಲೇಟರ್ ಬಳೆಸಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗಣಿತದ ಪರಿಣಿತಿಯನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಮಲಗಲು ಹಠ ಮಾಡುವ ಇಲ್ಲವೇ, ಊಟ ಮಾಡಲು ತಾಯಿಯರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸುವ  ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗದೆ ಅವರ ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸುವ ಪರಿಪಾಠವನ್ನು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ತಾಯಂದಿರು ಬೆಳೆಸಿ ಕೊಂಡಿರುವುದು ಮತ್ತೂ   ಕಳವಳಕಾರಿಯಾದ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿದೆ.

ನಿಜ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ   ಜನರ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೊಬೈಲ್ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾದರೂ  ಅತೀಯಾದರೆ ಅಮೃತವೂ ವಿಷ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ  ಉಪಯೋಗಕ್ಕಿಂತ ದುರುಪಯೋಗವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕರೆಯಲು ಮೋಬೈಲ್ ಬಳೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಸರ್ವೇಸಾಮನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಅಂದದ ಚೆಂದದ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರ ಮಾಡಿಸಿ ಓಂದು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಖತಃ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪದ್ದತಿ ಎಂದೋ ಮಾಯವಾಗಿ ಬರೀ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ಆಮಂತಿಸುವುದು ಸಹಜವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಒಳಗೂಡಿ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ  ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಬಡವ ಬಲ್ಲಿದ, ಹಿರಿಯ ಕಿರಿಯ ಎಂದು ಬೇಧವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಭೌಗೋಳಿಗವಾಗಿ  ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತಾದರೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.  ಅಷ್ಟೇ  ಏಕೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ನಡುವಿನ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸುಮಧುರ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಮಗ್ಗಲ ಮುಳ್ಳಾಗಿರುವುದೂ ಇದೇ ಮೋಬೈಲ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಮೊಬೈಲ್, ಕಛೇರಿಗೆ  ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ರಸ್ತೆಗಳ ಸಿಗ್ನಲ್ಸ್, ಸಿಗ್ನಲ್  ನಡುವೆಯೇ ಮೊಬೈಲ್, ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಊಟ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮೊಬೈಲ್, ಮಲಗುವಾಗ ತಲೆದಿಂಬಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಇಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಯಾವ ಹೆಂಡತಿಯಾದರೂ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಹಿಸಿಯಾಳು?

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಂಪ ರಾಮಾಯಣಗಳನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ,   prevention is better than cure  ಎನ್ನುವ ಆಂಗ್ಲ ನಾಣ್ಣುಡಿಯಂತೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ  ಮಾತ್ರ ( ನನ್ನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು)  ಮೊಬೈಲ್ ಬಳೆಸುತ್ತಾ, ಅಗತ್ಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾ ಮನೆ ಮನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣವೇ?

ಏನಂತೀರಿ?

ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ದಿನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸ ಅನುಭವಿಸಿದವರೆಲ್ಲಾ, ಸ್ಚಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಸರ್ಕಾರದ ಸವಲತ್ತು ಪಡೆಕೊಂಡರೆ, ಸ್ವತಃ ಉಗ್ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಜನರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವಾದ ಮೇ 28ರಂದು ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಲೇಖನ.

ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಧನೆ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗಿಂತ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿಕೊಂಡವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರಿದ್ದ ಅಂಡಮಾನ್ ಸೆಲ್ಯುಲಾರ್ ಜೈಲಿನ ಕ್ರೂರತನ ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಭಬಿಸಿದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅರಿತಲ್ಲಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಗೌರವ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಅಂದು 1910 ಮಾರ್ಚ್ 13, ಭಾನುವಾರ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ನಿಂದ ಲಂಡನ್ನಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡುವ ರೈಲು ಹತ್ತಿದ್ದರು. ಲಂಡನ್ನಿನ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆ. ನಾಲ್ಕಾರು ಗುಪ್ತಚರರು ಧಡಧಡನೆ ಓಡಿ ಬಂದವರೇ ಕೂಡಲೇ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು. ರಾಜದ್ರೋಹ, ಜಾಕ್ಸನ್ ಕೊಲೆಗೆ ನೆರವಾದ ಅಪರಾಧ, ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಶೇಖರಣೆ, ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ರಾಜದ್ರೋಹ ಭಾಷಣಗಳು, ಪರಾರಿ ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿದ್ದರು.   ಜೂನ್ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟ್ ಆಫ್ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಅಪೀಲ್ ಇವರನ್ನು ಭಾರತ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಾಗಿ ತೀರ್ಪು ಹೊರಹಾಕಿತು. ಜುಲೈ ಮೊದಲ ದಿನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಠಮೊರಿಯಾ ಹಡಗು ಭಾರತದ ಕಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಡಗಿನ ಶೌಚಾಲಯದ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕೀ ಜೈ ಎಂದು ಹಾರಿ ಜಿಗಿದವರೇ, ಮುಳುಗುತ್ತಾ, ಏಳುತ್ತಾ ದಡ ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಪೋಲೀಸರ ಕೆಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದಾಗಿ ಆವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಂಧಿಸಿ ಕೈ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿ ಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ಹಡಗಿಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದರು. ಆ ರೀತಿಯ ದುರ್ವಿಧಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವರೇ ಶ್ರಿ ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್.

ಹಡಗು ಜುಲೈ 22 ಮುಂಬೈ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ನಾಸಿಕದ ಜೈಲು ಸೇರಿದರು. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಯರವಡಾ ಜೈಲಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಿ. ಮುಂಬೈನ ವಿಶೇಷ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಂಡ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯ ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕಿದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ 24.12.1910 25 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಾಪಾನಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಆಸ್ತಿ ಪಾಸ್ತಿಗಳ ಜಪ್ತಿ. ಮತ್ತೆ 30.01.1911 ರಂದು ಜಾಕ್ಸನ್ ಕೊಲೆಗೆ ನೆರವಾದ ಆರೋಪಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಜನ್ಮ ಕಾರಾವಾಸದ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬಂದಿತು. ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ 50 ವರ್ಷಗಳ ಕರಿನೀರಿನ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು
1911 ಜೂನ್ 27 ರಂದು ‘ಮಹಾರಾಜ’ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಸಿ ಜುಲೈ 4 ರಂದು ಅಂಡಮಾನಿನ ಸೆಲ್ಯುಲರ್ ಜೈಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

andaman1ಈ ಅಂಡಮಾನ್ ಸೆಲ್ಯುಲಾರ್ ಸೆರೆಮನೆಯನ್ನು 1896 ರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲು ಆರಂಭಿಸಿ, ಅದು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದ್ದು 1906 ರಲ್ಲಿ!! ಇದರ ಮೂಲ ಕಟ್ಟಡವು ಕಡುಗೆಂಪಿನ-ಇಟ್ಟಿಗೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಬರ್ಮಾದಿಂದ ತರಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಏಳು ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಕಮಾನುಗಳಿದ್ದು, ಮಧ್ಯದ ಗೋಪುರವು ಅದರ ಸಮತೋಲನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಗೃಹರಕ್ಷಕ ದಳದವರು ಕೈದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಕಣ್ಣಿಡಲೂ ಸಹ ಇದು ನೆರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಆಕಾರದ ಅಂಚುಗಳು ಗೋಪುರದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಲಿನಂತೆ ಬೈಸಿಕಲ್ ಚಕ್ರಕ್ಕಿರುವ ಮೊನೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ದೊಡ್ಡದಾದ ಗಂಟೆಯೊಂದನ್ನು ಗೋಪುರದಲ್ಲಿಡಲಾಗಿತ್ತು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ ಸಂಭಂಧಿಸಿದವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಇದು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

andaman3ಪ್ರತಿ ರೆಕ್ಕೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಹಡಿಯ ಅಂಕಣಗಳಿದ್ದವು. ಒಟ್ಟು 698 ಕೋಶದಂತಹ ಗೂಡುಗಳಿದ್ದವೇ ವಿನಹ ಮಲಗುವ ಅಥವಾ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಪಡಶಾಲೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಕೋಶದಲ್ಲೂ 4.5 ಮೀಟರ್ * 2.7 ಮೀಟರ್ಸ್ ಅಥವಾ 15*8 ಅಡಿ ಉದ್ದದ ಈ ಕೊಠಡಿಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ-ಬೆಳಕಿಗೊಂದು ಕಿಂಡಿಯಿತ್ತು. ಈ ಸೆಲ್ಯುಲರ್ ಜೈಲ್ ಅನ್ನುವ ಶಬ್ದವು ಯಾವುದೇ ಕೈದಿಯು ಇನ್ನೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಂವಹನ-ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೋಶದ ಮಾದರಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಏಕಾಂಗಿತನದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಸೆಲ್ಯುಲರ್ ಜೈಲನ್ನು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಪಾನಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅಕ್ಷರಶಃ ಇದನ್ನು ಕಪ್ಪು ನೀರು ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಸಮುದ್ರದ ಆಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಞಾತವಾಸದ ಮನೆ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಜೈಲಿನ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಬಹಳ ಆಳವಾಗಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಲಾಪಾನಿ ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂದಿರಬಹುದು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಅಮಾನವೀಯ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರೂ ಇದಾಗಿರಬಹುದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ನರಕ ಸದೃಶ ಶಿಕ್ಷೆ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ಕಾಲಾಪಾನೀ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿರಬಹುದು.

ಈ ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಖೈದಿಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವೆಂದು ಯಾವತ್ತು ಯಾರು ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದನ್ನು ವಿದೇಶವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಇದನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಖೈದಿಗಳ ಕುಖ್ಯಾತ ದ್ವೀಪ ಎಂದೂ ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಭಯಂಕರವಾದ ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆಯ ನಡುವೆಯೂ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ನಾರನ್ನು ಹಲವರು ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಹಲವರು ಅದೇ ನಾರನ್ನು ಬಳೆಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳ ಮೂಲಕ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹೊಸೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆದೂ ಹೊಸೆದೂ ನೆತ್ತರು ಹರಿಸುವ ಕೈ ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳು ಹೀಗೆ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹೋದರೂ ಒಂದು ಚೂರೂ ಕರಗದ ಕಲ್ಲಿನಂತಹ ಹೃದಯದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಧಿಕಾರಿಗಳು. ಸತತ ಕೆಲಸದಿಂದ ದೇಶ ದಣಿದು ನಿಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೆಲಕಾಲ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಗಂಟಲಿನ ಪಸೆ ಆರಿ ಹೋಗಿ ಕುಡಿಯಲು ಒಂದು ಲೋಟ ಕೇಳಿದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳು ನಿಲ್ಲಿಸದೇ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಚಾವಟಿ ಏಟುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಇದು ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಭಾರತದದ್ದೇ ಭೂಭಾಗವಾದ ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ರೂರ ಬ್ರಿಟಿಷ್‍ರ ವಸಾಹತುಗಳ ಸೆಲ್ಯುಲರ್ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ರಾಜಕೀಯ ಖೈದಿಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿತ್ತು.

sav1ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಕಾಲಾಪಾನೀ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಿಂತಲೂ ಕಡೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹುಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಹಾರ, ಕುಡಿಯಲು ಕೊಳಕು ನೀರು ಅದರಲ್ಲೂ ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಲೋಟ ಮಾತ್ರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲದೇ, ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲೇಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ. ಮಲ-ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಗೂ ಜೈಲರನ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವಿರೋಧೀಸುವ ಖೈದಿಗಳಿಗಂತೂ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಶಿಕ್ಷೆಗಳು. ಆಯಾಸಗೊಂಡು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಛಾಟಿ ಏಟು. ಕೈಕಾಲು ಮಡಚದ ಹಾಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಬ್ಯಾರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ,ಟೆನ್ನಿಸ್ ಕೋರ್ಟ್, ಬೇಕರಿ, ಈಜುಕೊಳ ಮತ್ತು ಕ್ಲಬ್ ಹೌಸ್ ಗಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಇನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ಅನ್ನದ ಗಂಜಿ. ಅದೂ ಒಂದು ತೆಂಗಿನ ಕರಟವನ್ನು ಬೆತ್ತಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಕಚ್ಚಾ ಸೌಟು ಡಬ್ಬುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಡಬ್ಬು. ಅದಕ್ಕೂ ಉಪ್ಪು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಡೀ ದಿನಕ್ಕೆ ಚಿಟಿಕೆ ಉಪ್ಪು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ದಾಲ್‍ಗೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ರುಚಿಯಏ ಇಲ್ಲದೇ ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದ ಗಂಜಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿಯೇ ಅದೆಷ್ಟೋ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು.

ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು 1911 ಜುಲೈ 4 ರಂದು ಅಂಡಮಾನಿನ ಸೆಲ್ಯುಲರ್ ಜೈಲಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಅವರನ್ನು ಗಾಣದಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೂಡಲಾಯಿತು. ಪ್ರತೀ ದಿನ ಅವರು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಮೂವತ್ತು ಪೌಂಡ್ ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತಪ್ಪಿದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ, ದಣಿವಾಗಿ ನಿಂತರೆ ಚಾವಟಿಯ ಹೊಡೆತ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ, ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಉರಿ, ತಲೆ ಸುತ್ತು… ಹೀಗೆ ನರಕಯಾತನೆ. ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಗೂ ಸಮಯ ನಿಶ್ಚಿತ! ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ರಿಂದ 10 ರವರೆಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12 ರಿಂದ 5 ರವರೆಗೆ ಗೋಡೆ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಬೇಡಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಲ ಕಾಗದ ಬರೆಯುವ ಅವಕಾಶ. ಅರೆ ಅನ್ನ, ಗಬ್ಬು ನೀರು, ಮಣ್ಣು ಕಲ್ಲು ಬೆವರು ಬೆರೆಸಿದ ಊಟ, ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ಆಹಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದರೆ ಅದೇ ಜೈಲು ಖಾನೆ, ಮರದ ಹಲಗೆ, ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ, ಹರಕು ಕಂಬಳಿ! ಅದೇ ತೆಂಗಿನ ನಾರು ಬಿಡಿಸುವ ಕೆಲಸ, ಅದೇ ಎಣ್ಣೆಯ ಗಾಣ, ನೀರು ಇಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರುವುದು ಸಾವಕರ್ರರ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಬೇಡಿಯಿಂದಲೇ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಕವನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕಂಠಸ್ಥ ಮಾಡಿ  ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ರೂಪಕಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು.

andaman9ಸೆಲ್ಯುಲಾರ್ ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ನಂತರ, ಸಾವಾರ್ಕರ್ ಅವರು ತಾವು ಎದುರಿಸಿದ ಅಸಹನೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರೂರ ಐರಿಶ್ ಜೈಲರ್ ಡೇವಿಡ್ ಬ್ಯಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ ಗಾಡ್ ಆಫ್ ಪೋರ್ಟ್ ಬೇರ್ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಜೈಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಸಾವಿನ ದವಡೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು? ಜೈಲಿನ ಬದುಕು, ಕಠಿಣ ಕೆಲಸ, ಕಡಿಮೆ ಊಟ, ಕಡಿಮೆ ಬಟ್ಟೆ, ಹೊಡೆತ ಇವೆಲ್ಲವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಲಮೂತ್ರ ಬಾಧೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗುವ ತನಕ ಖೈದಿ ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಲ ಮಾತ್ರ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ನಿಯಮಿತ ಸಮಯದ ನಡುವೆ ಹೋಗುವುದು ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಪುಟ್ಟ ಮಣ್ಣಿನ ಕುಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರಬಾಧೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಜೈಲರ್ ಬ್ಯಾರಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದ: “ಕೇಳಿ, ಖೈದಿಗಳೇ. ಇಡಿಯ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಬ್ಬನೆ ದೇವರು. ಅವನು ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಟ್ ಬ್ಲೇರಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ದೇವರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅವನು, ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ದೇವರು ನಾನು. ಆಕಾಶದ ದೇವರು ನೀವು ಸತ್ತ ನಂತರ ಬಹುಮಾನ ಕೊಡಬಹುದು, ಆದರೆ ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ದೇವರು ಹಾಗಲ್ಲ, ನಾನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೆ ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಖೈದಿಗಳಾಗಿ ಸನ್ನಡತೆ ತೋರಿಸಿ. ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗೆ ನೀವು ದೂರಿತ್ತರೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ, ನೆನಪಿಡಿ. ಎಂದು.

ಆದ್ಯಾಗೂ, ಇಂದು ಜೈಲು “ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ” . ಭಾರತದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯ ತರುಣ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಬೆವರು, ನೆತ್ತರು, ಕಣ್ಣೀರು ಹೀರಿದ ಸೆಲ್ಯುಲಾರ್ ಜೈಲು 1979ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಮಾರಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದವರು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಣಿ ಉಡುಪು, ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಟ 30 ಪೌಂಡ್ ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯಲು ಕಾಯಿ ಒಡೆದು ರುಬ್ಬಬೇಕಿದ್ದ ಎಣ್ಣೆಗಾಣ, ನೇಣುಮನೆ, ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ವಿಧಿಯ ಪೀಠ, ಹೊಡೆತ ತಿನ್ನುವ ಸ್ಥಳ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂಕಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ನಡೆಯುವ ಸೌಂಡ್ ಅಂಡ್ ಲೈಟ್ ಶೋನಲ್ಲಿ ಜೈಲುವಾಸಿಗಳ ದನಿ ಹಾಗೂ ಜೈಲು ಆವರಣದ ಮರ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತ ನೋಡುಗರ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ರಿಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

1921 ರಲ್ಲಿ ಅಂಡಮಾನಿನಿಂದ ಭಾರತದ ಆಲಿ ಪುರ ಜೈಲಿಗೆ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು, ನಂತರ ರತ್ನಗಿರಿಯ ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸ, ತದನಂತರ 1923 ರಲ್ಲಿ ಯರವಡಾ ಜೈಲಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿ ಸಲಾಯಿತು. ಜನವರಿ 6, 1924 ಇನ್ನು 5 ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಾರದು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಿರಿ ಯಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾನ ಬದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮುಂಗಡವಾಗಿಯೇ ಸಾವರ್ಕರರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ, ತಮ್ಮ 50 ವರುಷಗಳ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ 1960 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 24 ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂಡಮಾನ್ ನ ಸೆರೆ ವಾಸದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸುಮಾರು 13 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರತ್ನಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಗೃಹ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗಿ, ಒಟ್ಟಾರೆ 27 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸೆರೆಯಾಳಾಗಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ಆರೋಪವನ್ನು ಸಾವರ್ಕರ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾಯಿತು. 1948 ರ ಮೇ 24 ರಂದು ದಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಮೇ 27 ರಂದು ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭಸಿ 1949 ಫೆಬ್ರವರಿ 10 ವಿನಾಯಕ ಡಿ.ಸಾವಕರ್ರ ಅವರು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬರುವ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವೇ ಗೆದ್ದಿತು.

savarkarಇಂದು ಮೇ 28 ಸಾವರ್ಕರ ರ ಜನ್ಮ ದಿನ, ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಸುದಿನ. ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಾವರ್ಕರರಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ. ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಂತೆ ಭೇದಿಸಿದ ವೀರ. ಆ ವೀರ ಕಲಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂಥರ ಸಂತೋಷ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದಷ್ಟು ನೋವುಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಠಿಣ ಕರಿನೀರಿನ ಕಾರ್ಯಾಗೃಹದ ವಾಸ ಅನುಭವಿಸಿದವರು ವಿರಳ. ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಎಂಬ ಅಭಿದಾನಕ್ಕೆ ಅವರಷ್ಟು ಅರ್ಹರಾದವರು ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿ ಅಂದು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೆ ಭದ್ರ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಿದವರು ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರರ್ಕರ್ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನಲ್ಲ.

1950ರ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಸಾವರ್ಕರರಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಿಯಾಖತ್ ಅಲಿಯ ಭಾರತ ಭೇಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ನೆಪವೊಡ್ಡಿದ ನೆಹರೂ ಸರಕಾರ ಅರವತ್ತೇಳು ವರ್ಷದ ವೃದ್ಧ ಸಾವರ್‌ಕರರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಬೆಳಗಾವಿ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿತು. ಆಗ ಸಾವರ್ಕರ ಗೌರವಾರ್ಥ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಯುವಕರು ‘ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ದಿವಸ್’ ಆಚರಿಸಿದಾಗ ಸಾವರ್ಕರರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟ ಜೈಲನ್ನು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಂಸದ ಕೆ.ಆರ್. ಗಣೇಶ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಿಂದ ಅದು ನಿಂತಿತು.

1966 ಫೆಬ್ರುವರಿ 26 ಸಾವರರ್ಕರ್ ನಿಧನರಾದಾಗ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಕಣ್ಣಿರಿಟ್ಟರೂ. ಅಂದಿನ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಅವರ ಶರೀರವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಗನ್ ಕ್ಯಾರೇಜ್ ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆಗ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಕಟ್ಟಾ ಅಭಿಮಾನಿ, ನಟ ವಿ. ಶಾಂತಾರಾಮ್ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಿಂದ ಗನ್ ಕ್ಯಾರೇಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರು. ಅಂದಿನ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರಕಾರದ ಯಾವೊಬ್ಬ ಸಚಿವರೂ ಸಹಾ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಲೋಕಸಭೆ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಬಂದಾಗ ಸಾವರ್ಕರ್ ಈ ಸಂಸತ್ತಿನ ಸದಸ್ಯನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಅವರ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಭಾರೀ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವರ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಇಂದಿಗೂ ಸಹಾ ಅವರಿಗೆ ಭಾರತರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಆಗುತ್ತಿದೆ.

sav2ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವುಗಳು ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಸಾವರ್ಕರ್ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರದೇ, ಇಡೀ ಭಾರತದ ಆಸ್ತಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ , ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಹಿಂದುತ್ವ, ಧೈರ್ಯ, ಯುಕ್ತಿ , ಶಕ್ತಿ , ಎದೆಗಾರಿಕೆ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ, ಇವಲ್ಲವುಗಳ ಸಂಕೇತ. ಸಾವರ್ಕರ್ ಎಂದರೆ ಕಿಚ್ಚು, , ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನ, ದೇಶಭಕ್ತಿ , ಸಮರ್ಪಣೆ. ಆದರ್ಶ, ನಿಷ್ಠೆ, ಸಾಹಸ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಸಂಯಮ, ಸಹನಶೀಲತೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಛಲ, ಜಾಣ್ಮೆ, ವಿವೇಕ, ನೇತೃತ್ವ, ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಅವೆಲ್ಲದರ ಸಂಗಮವೇ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್. ಇಂತಹ ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಥಃಸ್ಮರಣಿಯರೇ ಸರಿ.

ಏನಂತೀರೀ?

ಸುಭ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಷಷ್ಠಿ ಅವಾಂತರ

ನಾವುಗಳು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಆಷಾಡ ಮಾಸ   ಮುಗಿದು ಎಂದು ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ ಬರುತ್ತದೋ ಎಂಬ ಕಾತುರ. ಏಕೆಂದರೆ, ಭೀಮನ ಅಮಾವಸ್ಯೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹಬ್ಬಗಳ ಮತ್ತು ರಜೆಗಳ ಸಾಲು ಗೌರಿ, ಗಣೇಶ ದಾಟಿ ದಸರಾ ಮುಗಿದು ದೀಪಾವಳಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನದ್ವಾದಸಿ (ಮರಿ ದೀಪಾವಳಿ) ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿತ್ತು  ಹಬ್ಬಗಳ ದಿನ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ರುಚಿ ತಿಂಡಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಜೊತೆಗೆ ರಜಾದಿನಗಳಂದು ಇಡೀದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಭರ ಪೂರ ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಮ್ಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಜ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.  ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಆಡಲು ಹೊರಟವೆಂದರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ  ಬಂದರೆ ಬಂದೆವು ಇಲ್ಲವೇ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಜೆ ಕತ್ತಲಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು.  ಹಬ್ಬದ ದಿವಸ ತಂದೆಯವರು ಹೇಗೂ  ಬೈಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ  ಭಂಡ ಧೈರ್ಯ ನಮಗೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬಗಳಿಗಿಂತ ನನಗಂತೂ ಭೀಮನ ಅಮಾವಸ್ಯೆ ಮತ್ತು  ಸುಭ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಷಷ್ಠಿ  ಎಂದರೆ ಬಲು ಪ್ರೀತಿ. ಏಕಂದರೆ  ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮಗೆಂದು ಪಾಕೆಟ್ ಮನಿ ಕೊಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏನೇ ಬೇಕಂದರೂ ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣ ತಿಳಿಸಿ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟೇ ದುಡ್ಡನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕಸ್ಮಾತ್ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಚಿಲ್ಲರೆ ತಂದು ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಡುವಾಗ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಕಟ್ಟಲು  ಹಣವೇ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭೀಮನ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಹೊಸಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಮೊಣಕೈನಿಂದ ಉದ್ದಿನ ಕಡುಬು ಇಲ್ಲವೇ ಕರಿದ ಕಡುಬಿನಿಂದ  ಭಂಡಾರ ಹೊಡೆಸುವುದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪದ್ದತಿ.  ಆ ಭಂಡಾರದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆಗೆಂದು ಇಡುತ್ತಿದ್ದ  ಐದೋ, ಹತ್ತು  (ಇಂದು ಐದು ನೂರು, ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳವರೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ)  ರೂಪಾಯಿಗಳೇ ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ನಿಧಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಬಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಲಿರುತ್ತಿದೆ. ಆ ದುಡ್ಡನ್ನು ಅಮ್ಮಾ ಡಬ್ಬಿ ಗಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಾರರೂ ಅದು ಹೇಗೂ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣುತಪ್ಪಿಸಿ ನನ್ನ ಜೋಬಿನೊಳಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಅದೇ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ  ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಡಲು ಇಲ್ಲವೇ ಬಾಲ್ ಖರೀದಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.  ಅದೇ ರೀತಿ ಸುಬ್ಬರಾಯನ ಷಷ್ಠಿ  ಮತ್ತು  ಮುಂಜಿಗಳು ಬಂದಿತೆಂದರೆ ನನ್ನಂತಹ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯೋ ಸುಗ್ಗಿ.  ಒಂಟಿ ಪಂಚೆ ಜೊತೆ, ಭೂರೀ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು  ಮತ್ತಷ್ಟು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಧೃಡಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂತಹ ಒಂದು ಸುಬ್ಬರಾಯನ ಷಷ್ಠಿಯ ಮಜಬೂತಾದ  ಅನುಭವವನ್ನೇ ಇಂದು ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನರಹರಿ ಅಂದಿಗೂ, ಇಂದಿಗೂ ಮತ್ತು ಮುಂದೆಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ ಶ್ರೇಣಿಯವ.  ನರಹರಿ ಎಂದು ಅವನ ಹೆಸರಿದ್ದರೂ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಹರೀ ಎಂದೇ ಸುಪರಿಚಿತ. ಆವರ ತಂದೆಯವರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆಯವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಇಎಲ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ತರಭೇತಿ ಪಡೆದು ಒಂದೇ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು. ಆವರ ಮನೆಯೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಮೀಪವೇ ಇತ್ತು. ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಅವನಿಗೂ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರವಿದ್ದರೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಗಳಸ್ಯ ಗಂಟಸ್ಯರೇ.  ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಪಾಲಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ನನಗೂ ಪಾಲಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಾಯಿಯಂತೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋದಿ ಒಡ ಹುಟ್ಟದಿದ್ದರೂ ಒಳ್ಳೆ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರಂತೆ ಇದ್ದೀರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸದಾಕಾಲವೂ ಇರಿ ಎಂದೇ ಹರಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯವರು ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದ್ದರೂ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅದೇ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ  ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯ ಯಾವುದೇ ಶುಭ/ಅಶುಭ ಕಾರ್ಯಕ್ತಮಗಳಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದ ನೆನಪಿಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಹರಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ  ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನು  ಸುಭ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಷಷ್ಠಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದರು.  ನಾನು,  ಹರೀ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರಬೇಕೋ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಾಗ, ಅವನು 1:30-2 ಘಂಟೆಗೆ ಬಂದು ಬಿಡೋ ಎಂದಿದ್ದ. ಆಂದು ಭಾನುವಾರ. ನಾನು ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮುಗಿಸಿ  (ಅಂದು ಷಷ್ಠಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಗಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ)  ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.  ಆದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೃಷ್ಣೀ (ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ, ಗಾಲಿ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚು ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಟು) ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಾರೋ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಡಲು ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ಕರೆದ. ನಾನು ಇಲ್ಲಾ ಕೃಷ್ಣೀ  ಇವತ್ತು  ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಬೇಕು ಬರಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ  ಮುಂದಿನ ವಾರ ಖಂಡಿತ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಹೇ ಇವತ್ತು ಟೆನ್ನಿಸ್ ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಅಲ್ಲಾ ಮಗಾ, ಲೆದರ್ ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಏರ್ಫೋಸ್ ಟೀಮ್ ಮೇಲೇ ಅಂತ ಪುಸಲಾಯಿದ. ಲೆದರ್ ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚಾ? ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಸೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದೆ. 9-9:30ಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿ 12-12:30 ವರೆಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಓವರ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಅಂತ ಹೇಳಿದ.  ಹರಿ ಹೇಗೂ ಒಂದೂವರೆಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ, ನಾನೂ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಲೆದರ್ ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಮುಗುಸಿ ಕೊಂಡು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಶೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸೈಕಲ್ ಹತ್ತಿ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಡಲು ಹೋಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಟಾಸ್ ಹಾಕಿ ನಾವೇ ಟಾಸ್ ಗೆದ್ದು ಎದುರಾಳಿಗೆ  ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡಲು ಕೇಳಿದ್ದೆವು. ಆಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂಡ ಸದಸ್ಯನೊಬ್ಬ 20 ಓವರ್ ಬದಲು  30 ಓವರ್ ಆಡೋಣ ಅವರನ್ನು ಬೇಗನೆ  ಔಟ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ರೆ ನಮಗೆ ಪೂರ್ತಿ 30 ಓವರ್ ಆಡಬಹುದು ಎಂಬ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟ. ಸರಿ ನಮ್ಮ ತಂಡದ ನಾಯಕ ಕೃಷ್ಣಿ  ಹಾಗು ಎದುರಾಳಿ ತಂಡದ ನಾಯಕ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆಟ ಶುರುವಾಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡ್ಮೂರು ವಿಕೆಟ್ ಬಿದ್ಡಾಗ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದೆನೆಸಿದರು ನಂತರ ಬಂದ ಆಟಗಾರರು ನಿಂತು ಆಡತೊಡಗಿದರು. ನನಗೋ ಸಮಯ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳ.  ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ವಿಕೆಟ್ ಉರಳುತ್ತಾ 29.5 ಓವರ್ಗೆ  ಎಲ್ಲರೂ ಔಟ್ ಆದಾಗ ಸಮಯ   ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.45. ನಾನು ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣಿ ಬಳಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಾ ನೀನೇ ಓಪನಿಂಗ್ ಮಾಡು ಎಂದ. ಅಕ್ಕಿ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ನೆಂಟರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಇತ್ತ ಆಟ,  ಅತ್ತ ಊಟ. ಸರಿ ಒಂದೆರಡು ಓವರ್ ಆಡಿ ಹೋದರಾಯ್ತು ಎಂದು ಪ್ಯಾಡ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಗ್ಲೌಸ್ ಹಾಕಿ ಕೊಂಡು ಆಡಲು ಇಳಿದೇ ಬಿಟ್ಟೆ.  ನಾನೊಂದು ಬಗೆದರೆ ದೈವ ಒಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಅಂದು ನಾನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲಾ  ಚಿನ್ನ ಎನ್ನುವಂತೆ ಹೊಡೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ರನ್ಗಳೇ . ಔಟೇ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ 10-12  ಓವರ್ ಆಟ ಮುಗಿತಾ ಬಂತು ನಾನು  32 ರನ್ ಹೊಡೆದು ರನ್ ಔಟ್ ಆದಾಗ ಸಮಯ 1:50.  ಓಡೋಡಿ ಪ್ಯಾಡ್,  ಗ್ಲೌಸ್ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಚ್ಚಾಕಿ ಮನೆಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ  ಮಧ್ಯಾಹ್ನ  2:10ರ ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ  ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಡಿಮಿಡಿಗೊಂಡು ಏಲ್ಲಿ  ಹೋಗಿದ್ದೆ ಎಂದು ಏರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರು? ಇದೇನಪ್ಪಾ, ಹೀಗೇಕಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ನಮ್ಮಪ್ಪಾ? ಎಂದು ಕೊಂಡಾಗ  ಹರಿ ಈಗಾಗಲೇ 4-5 ಬಾರಿ ಅಂಡು ಸುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು  ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಸರಿ ಸರಿ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳಿದುಕೊಂಡು ಪಂಚೆ ಉಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಹೋಗು ಎಂದರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು. ಇಲ್ಲಾ  ಈಗಾಗಲೇ ಸಮಯ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ನಾನು ಹೋಗೋದಿಲ್ಲಾ ಎಂದೆ.  ಹೋದ್ರೆ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವರು ಹೇ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಾರದು.  ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳ ಪೂಜೆಮಾಡಿ ಊಟ ಹಾಕದ ಹೊರತು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕೂಡಾ ಊಟ ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಹೋಗು ತಡ ಮಾಡ ಬೇಡ ಎಂದು ತಿಳಿ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು.  ಸರಿ ಎಂದು ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹರಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಆಗಲೇ ಬಂದ ನೆಂಟರಿಸ್ಟರೆಲ್ಲಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿ ನನ್ನ ಬರುವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರಿ, ಓ ಶ್ರೀಕಂಠಾ ಬಂದ್ಯಾ, ಬಾ,ಬಾ, ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಡಿ ಪಂಚೆ ಉಟ್ಟಿಕೋ ಎಲ್ಲರೂ ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯ್ದು ಕಾಯ್ದು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಮಚಿತ್ತದಂದ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಅಬ್ಬಾ ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬಡ ಜೀವ ಎಂದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಚ್ಚಲಿನತ್ತ ಓಡಿದ್ದೆ. ಮಡಿಯುಟ್ಟು ದೇವರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಾಗ, ಹರಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಾನಾಡಿಸುವುದು ಬಿಡಿ, ನೋಡುತ್ತಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ತಾತ ಅಜ್ಜಿ  ನನ್ನನ್ನು ಹರಿಗಿಂತಲೂ ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಅಂದೇಕೋ ನಾನು ತಡವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಅವರ ಅಪ್ಪಾ ಅಮ್ಮಾ   ಕೂಡಾ ನನ್ನ ನೋಡಿ ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಗೊಂಡಾಗ, ಅಯ್ಯೋ ತಂದೆಯವರ ಮಾತನ್ನು   ಕೇಳಿ ಬರಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸರಿ ಹೇಗೂ ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ತೆಪ್ಪಗಿರಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಕೊಂಡು. ಹೇಗೋ  ಬಂದದ್ದೂ ಆಗಿದೆ.  ಆಗಿದ್ದು ಆಗಿಯೇ ಹೋಗಲಿ  ಎಂದು  ಚಾಪೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡೆ. ಹರಿಯವರ ಅಜ್ಜಿ  ಮತ್ತವರ ಅವರಮ್ಮ ನನಗೂ ಮತ್ತು  ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಟುವಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಆರತಿ ಎತ್ತಿ ಎಲೆ ಬಡಿಸಿ ಊಟ ಬಡಿಸಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಟುಗಳ ಊಟ ಮುಗಿದು ನಮಗೆ ಫಲ ತಾಂಬೂಲ ದಕ್ಷಿಣೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆಯೇ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲಾ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಸಂಪ್ರದಾಯ.  ಆದರೆ ಆಗಾಗಲೇ ಸಮಯ ಮೂರರ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೇ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ  ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಅಂದು ಎಲ್ಲವೂ ಗಪ್ ಚುಪ್. ಬರೀ ಕೈ ಬಾಯಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ. ಸರಿ ನಾನು ಕೂಡಾ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಬಡಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ  ಗಬ ಗಮ ಎಂದು  ತಿಂದು ಯಾವುದೇ ರುಚಿ ಗಿಚಿಯ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ತಿಂಡೆದ್ದಿದ್ದೆ.  ಊಟ ಮಾಡಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಫಲ ತಾಂಬೂಲ ದಕ್ಷಿಣೆ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯಾರನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸದೇ, ಬರ್ತಿನೋ ಹರಿ ಎಂದು ಅವನತ್ತ ತಿರಿಗಿಯೂ ನೋಡದೆ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಂದಿನ ಒಂದು ವಾರ ಹರೀ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಸುಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನೂ ಕೂಡಾ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಹೊದರಾಯ್ತು ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹರಿ ಮನೆಗೆ ಬ್ಯಾಟ್ ಬಾಲ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟ, ನಾನು ಕೂಡಾ ವಿಕೆಟ್ಗಳನ್ನ ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟ. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯರ ಜಗಳ ಊಂಡು ಮಲಗುವ ತನಕವಾದರೆ, ನನ್ನ, ಹರಿ ಕೋಪ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಜ್ ವರೆಗೆ  ಎನ್ನುವಂತಾಗಿತ್ತು.

ಆದೇ ಕಡೆ . ಮುಂದೆದೂ ಹರಿ ಮನೆಯವರು ನನ್ನನ್ನು ಸುಭ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಷಷ್ಠಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಬರಲು ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲಾ, ನಾನೂ ಕೂಡಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಮನೆಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಗಲು ಮನಸೇ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳೋದು ಹರ್ಷದ ಕೂಳಿಗೆ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು,  ವರ್ಷದ ಕೂಳನ್ನು  ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳವಾರದು ಎಂದು

ಏನಂತೀರೀ?

ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ  ನೈವೇದ್ಯ ದೇವರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆಯೇ?

ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಆಸ್ತಿಕ ಮಹಾಶಯರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ತಿರುಪತಿ ವೇಂಕಟರಮಣನನ್ನು   ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆವತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನಂತೆ ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಚಲಿತವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಸಕಲ ಸಿದ್ಢತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಹೂರ್ತ ನೋಡಿ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತರಾಗಿ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಬಹಳ ಅನುಷ್ಟಾಂತರಾದ ಶ್ರೀಯುತರು ಮಾರ್ಗದ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಅರವಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ತಂಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಂದಿದ್ದ ಕುಡಿಯವ ನೀರು ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರೈತ ತನ್ನ  ಬಾಳೇತೋಟಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಭಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ತೆಗೆದು ಏತ ನೀರಾವರಿ ಮೂಲಕ ನೀರುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಂಡಾಗ  ಸಂತಸ ಪಡುವಂತೆ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟು, ಆ ರೈತನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅಯ್ಯಾ, ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸದಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ತು ಕುಡಿಯಲು ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ಕೊಡುವೆಯಾ ಎಂದಾಗ, ಆತ ಅಯ್ಯೋ ಸಾಮ್ಯಾರ? ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಯಾವ ದೊಣ್ಣೆ ನಾಯಕನ ಅಪ್ಪಣೆ?. ದಾರಾಳವಾಗಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಚೆ ಕುಡಿಯಿರಿ ಎಂದ.  ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಲದ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ತಂದಿದ್ದ ಬುತ್ತಿಯನ್ನು  ಆ ರೈತನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿಂದು, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು , ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ  ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮನಸೋತು  ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ  ವಿರಮಿಸುತ್ತಾ ರೈತನೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತಿಗಿಳಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಿರುಮಲನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರೈತ, ಸ್ವಾಮೀ, ಆ ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡನ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ  ನನಗೆಂದು ದೊರಕುವುದೋ ನಾಕಾಣೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಿರಾ ಎಂದು ವಿನಮ್ರದಿಂದ ಕೇಳಿದನು.  ಹೇಗೂ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ  ನಾನು ಎರಡು ಕಾಯಿ ಬಾಳೇಹಣ್ಣುಗಳ  ಗೊನೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ  ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ  ಬಿಡಿ ಎಂದನು. ದೇವರಿಗೆ  ಭಕ್ತರ ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾಗದೆ, ಸಾಮಾನುಗಳು ತುಂಬಿದ್ದ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ  ಬಾಳೇಗೊನೆಗೆ  ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.  ಹೀಗೇ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳು ಕಳೆದು ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳಕ್ಕೋ ಏನೂ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬಾಳೇಗೊನೆ ಪಕ್ವವಾಗಿ ಮಾಗಿ ಗೊನೆಯಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಉದರ ತೊಡಗಿದವು.   ಆ ಶ್ರೀಹರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ತಲುಪಿಸುವ ರೈತನ ಅಭೀಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮನಗೊಂಡು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡಲು ಮನಸ್ಸುಬಾರದೇ, ಭಗವಂತಾ ಈ ಹಣ್ಣು ನಿನಗೇ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಲಿ, ರೈತನ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳು ಪೂರೈಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸಿ, ಸಪ್ತಗಿರಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ತಿರುಪತಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಏರಡೂ ಗೊನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡೆರಡು ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು.  ಛತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುಚಿರ್ಭೂತರಾಗಿ ಮಡಿಯಿಂದ ಸಪ್ತಗಿರಿವಾಸನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಉಳಿದಿದ್ದ ನಾಲ್ಕೇ ನಾಲ್ಕು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಮನ್ನಿಸು ಹಾಗೂ ರೈತನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ತಂಗಿದ್ದು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ  ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗ ತೊಡಗಿದರು.

baleದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಿಂದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಾ , ಭಗವಂತಾ ಹಿಂದಿರುಗುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ರೈತನು ನನಗೆ ಸಿಗದಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಪ್ಪಾ, ಆವನಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪಶ್ವಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಸವೆಸಿದರು. ತಾನೊಂದು ಬಗೆದರೇ ದೈವವೊಂದು ಬಗೆದೀತು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಆ ರೈತನ ಊರಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಜೆಯಾಗಿತ್ತು . ಇವರ ಆಗಮನವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನೇನೂ ಎನ್ನುವಂತೆ ಆ ರೈತನೂ ಕೂಡಾ ಇವರು ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಗಮನಿಸಿ ಇವರತ್ತ ಓಡೋಡಿ ಬರತೊಡಗಿದ.  ರೈತ ಇವರತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಶ್ರೀಯುತರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಹಾಗೂ ತಳಮಳ. ಗೋವಿಂದಾ, ಗೋವಿಂದಾ, ಎಲ್ಲಾ  ಬಾಳೇಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾನೇ ತಿಂದು ಕೇವಲ ಎರಡೇ ಎರಡು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು  ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದದ್ದು ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿರಲಿ. ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂದು ದೇವರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ ತೊಡಗಿದರು.  ರೈತನು ಇವರ ಸಮೀಪ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಏನು ಸ್ವಾಮಿ ಎಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಬಿಟ್ರಿ? ನಿಮ್ಮಂತಹ ಸಜ್ಜನರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದಾ? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಇಂತಹದ್ದನ್ನು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇವರಿಗೆ ತಲೆತಿರುಗಿ ಬೀಳುವಂತಹ ಅನುಭವ. ತಾನು ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದದ್ದು  ಇವನಿಗೆ ತಿಳಿದು ಹೋಯ್ತಾ? ಅಯ್ಯೋ ಭಗವಂತಾ ಈಗೇನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಛೇ, ಛೇ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲಾ ಅಂತಹದ್ದೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲಾ ಎಂದು ಸಾವರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ. ರೈತನು ಇವರ ಮಾತನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, *ಅಲ್ಲಾ ಬುದ್ದೀ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಎರಡೂ ಬಾಳೇಗೊನೆಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಎರೆಡೆರಡು ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀವೇ ತಿಂದಿರಂತೇ?*  ಕೇಳಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಎರಡೇನೂ, ನಾಲ್ಕು ಗೊನೆ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಇವರ ಎದೆ ಧಸಕ್ಕೆಂದಿತು. ಇದೇನಿದು, ಈತ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಬೇರೆ ನಡೆದದ್ದೇ ಬೇರೆ ಎಂದು ಕೊಂಡು, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೂ ಕುಳ್ಳರಿಸಿ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿಬಿಡು ಎಂದು ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ಆತನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತೆಂದು ಕೇಳಿದರು. ರೈತನು ಇವರಿಗೆ ಬಾಳೇ ಗೊನೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿದ ನಂತರ ಅಪ್ಪಾ ತಂದೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಾ ನೋಡುವ ಆಸೆ ನನಗೆಂದು ದಯಪಾಲಿಸುವೆಯೋ ನಾನರಿಯೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಜ್ಜನರ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ  ಬೆಳೆದ ಬಾಳೇಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ  ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದಾದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಭಗವಂತನು ರೈತನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಭಕ್ತಾ, ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಾಳೇಗೊನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರೆಡೆರಡು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣುಗಳು ನನಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದವು. ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿಷ್ಠೆ ನಿಯಮದಿಂದ ಸತ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದಾನ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಜೀವನ ನಡೆಸು ಎಂದು ಹರೆಸಿ ಮಾಯವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.  ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ಬಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ  ಸಂತೋಷವಾದರೂ ಇಡೀ ಗೊನೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಬೇಸರವೂ ಕಾಡಿ, ಹಾಗೇಕೆ ಮಾಡಿದರೆಂದ ಶ್ರೀಯುತನ್ನು ಕೇಳಲೇ ಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅವರ ಆಗಮನಕ್ಕೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.  ನಡೆದ ವಿಷಯವೆಲ್ಲವೂ ಇಬ್ಬರಿಗೂ  ತಿಳಿದು ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಯ ಮಂದೆ  ತಮ್ಮದ್ದೇನು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ  ಎಂದು ತಿಳಿದು ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿಯೇ ರೈತನ ಮನೆಯ ಆತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ರೈತನೂ ತಾನು ಬೆಳೆದಿದ್ದ  ಧವಸ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಒಂದೆರಡು ಬಾಳೇಗೊನೆಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಯುತರಿಗೆ  ಪ್ರೀತಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹಸಂಬಂಧ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ ಎಂದು ಆಶೀಸುತ್ತಾ, ಮರುದಿನ ತಮ್ಮ ಊರಿನೆಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು.

ಭಕ್ತಿಯಿಮ್ದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಏನನ್ನೇ ಆಗಲಿ, ಯಾರ ಮೂಲಕವಾದರೂ  ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಅದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೇರವಾಗಿ ತಲುಪಿಯೇ ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೇ ಈ ದೃಷ್ಟಾಂತವೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇಂದು ಮೊದಲನೇ ಶ್ರಾವಣ ಶನಿವಾರ. ಶ್ರೀಪತಿಯನ್ನು  ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆನೆದು, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪೂಜೆಗೈದು, ಕೈಲಾದ ಮಟ್ತಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗೋಣ

ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಕೊಡಗು ಹಾಗೂ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕೋಪದಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿದ್ದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣದಾ ದೇವರನ್ನು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಹುಡುಕಿ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಬದಲು, ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವ  ಕೊಡಗು ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ನಮ್ಮ ಬಂಧು-ಬಾಂಧವರಿಗೆ  ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಣ.

ವೀಡಿಯೋ Story : https://youtu.be/g_-yCMaPXmc 

ಏನಂತೀರೀ?

ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟ

ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿರುವ, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ, ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಯುವಜನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು  ಹೊಂದಿರುವ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಕ್ರೀಡಾಳುಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿರುವ  ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾ ಪದಕಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಖೇದವೆನಿಸಿತು.  ಇತರೇ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿ. ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದ  ಕ್ರೀಡೆಗಳಾದ ಹಾಕಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಡ್ದಿಯಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಮತ್ತು ದುಖಃಕರವೇ ಸರಿ.

ಹಾಕಿಯಲ್ಲಂತೂ ದೇಶಿ ಆಟಗಾರ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಎಂದೋ  ಕುಂದು ಹೋಗಿ ವಿದೇಶೀ ಆಟಗಾರರ ಪ್ರಾಭಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಇರಲಿ ಏಷ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಓಲಂಪಿಕ್ಸ್ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಕ್ಕೇ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆಯುವುದೇ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರಾವುದೇ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಂದ ಪದಕ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೂ ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ನಮಗೇ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಎನ್ನುಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಪುರುಷರ ತಂಡ ಪದಕ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದರೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ತಂಡ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅಲ್ಪತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ.  ಇಂತಹ ಅಧೋಗತಿಗೆ ಇಳಿಯಲು ಕಾರಣವೇನೂ ಎಂದು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ ಆಟವನ್ನು ಅತೀಯಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್  ಟಿ-ಟ್ವೆಂಟಿ ಆಟದಂತೆಯೇ ಪ್ರೋ-ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ  ಲೀಗ್ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಆಟಗಾರರಿಗೂ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯ ಕಟ್ಟಿ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಟಗಳಿಗಿಂತ ಚಮಕ್-ಗಿಮಿಕ್ ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಧ್ಯಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಿಂತ ಯಾವುದಾದರೂ ತಂಡಕ್ಕೆ ಆಡಿದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವರಮಾನ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯುವುದೇ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಭಾರತದ  ಟೆನಿಸ್ ಆಟಗಾರರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ವಯಕ್ತಿಯವಾಗಿ ಅಥವಾ ಡಬಲ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆಟಗಾರರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಗ್ರಜರೆನಿಸಿದರೂ, ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂನಿಂದಾಗಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಆಡದೆ ಇಂದಿಗೂ ಡೇವಿಸ್ ಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವ ಕನಸು ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ .  ವಿದೇಶಿ ಸಹ ಆಟಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಆಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಆಟಗಾರರು ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಆಟಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಆಡಲು ಮೀನಾ ಮೇಷ ಎಣಿಸುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ತರುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾಧನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್, ಶೂಟಿಂಗ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್, ಕುಸ್ತಿ, ವೇಯ್ಟ್ ಲಿಫ್ಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕ್ವಾಶ್ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಕೆಲ ವಯಕ್ತಿಕ ಆಟಗಾರ ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಇಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಗರಿಮೆ ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬುವಂತಾಗಿದ್ದರೂ ಉಳಿದ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನವೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದು ಯೋಚಿಸಿ ಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೋ-ಕಬ್ಬಡ್ದಿ ಆಟದ ವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟದೆ, ಒಮ್ಮೆ ಕೂಲಂಕುಶವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಣ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿಗಳೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತಮ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಉಳಿದೆಡೆ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ  ಅಡುವ ನಿದರ್ಶನಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮದ್ಯೆಯೂ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿ ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಅತ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಪದಕಗಳು ಬಂದಿರುವುದು ದೇಶದ ಮಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿರುವುದಾದರೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದಾವುದೇ ಆಟಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ  ಆಟಗಳನ್ನು  ಮತ್ತು

ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತುಗಳನ್ನು  ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಕೇವಲ ಓದಿಗೇ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಜಿನೀಯರ್ಗಳಾಗಿ ವಿದೇಶಿ ಗುಲಾಮರಾದಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳ  ಪದಕಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹೆಸರೇ ಮಾಯವಾಗುವ ದಿನ ದೂರವಿಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಏನಂತೀರೀ?

ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಕಾಳಿಕಾ ದುರ್ಗಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಸ್ಥಾನ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊರ ಊರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಬ್ಬರು ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರು  ಬಹಳ ದೈವೀಕ ಭಕ್ತರೆಂದು ಅವರ ವೇಷ ಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದವನೆಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಓಹೋ ನೀವು ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದವರಾ? ಬಹಳ ಅದೃಷ್ಟವಂತರಿದ್ದೀರಿ. ಅಲ್ಲಿಯ ಜಾಗ ತುಂಬಾನೇ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ತಾಯಿ ದುರ್ಗಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆ ಮಾಡಿರುವ ಕಾರಣ ಇಡೀ ಬಡಾವಣೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಅಭಿವೃಧ್ಧಿ ಹೊಂದಿದೆ. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲಿದ್ದು ಆಸ್ತಿಕರ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ  ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ,  ದಸರಾ ಉತ್ಸವ, ಬೇರಾವುದೇ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ, ಇಂದಿನ ದುಬಾರಿ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ದಾಸೋಹ ರಾಜ್ಯದ ಬೇರಾವುದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ.  ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಆಯವ್ಯಯ ಹೆಚ್ಚಾದಲ್ಲಿ  ಇದೊಳ್ಳೆ ಆನೆ ಸಾಕಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವುದು ಆಡು ಮಾತು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಆನೆಯನ್ನು  ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆಂದೇ ಸಾಕಲಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಹೀಗೆ ಹಾಗೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನೂ  ಅಲ್ಲಿಯ ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ನಿವಾಸಿ ನಾನಾ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರಾ ಎಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾಗಿ ಅದನ್ನು ತೋರಪಡಿಸದೆ, ಹೌದು ಸ್ವಾಮಿ ನೀವು ತಿಳಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಗಳೂ ಸತ್ಯವೆ. ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ತಾಯಿ ದುರ್ಗಾಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯರೆ ಎಂದು.  ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ತಮಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಲು ಅವರೊಮ್ಮೆ ಯಾವುದೋ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾಗ ಯಾರೋ ಹಿತೈಷಿಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳು ಪರಿಹಾರವಾದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬರುವೆನೆಂದು ಹರಸಿಕೊಂಡರಂತೆ. ದೈವೀ ಪ್ರೇರಣೆಯೋ ಅಥವಾ ಅವರ ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ ಸುಕೃತವೂ ಅಥವಾ ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲವೂ ಏನೋ ಆವರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೆಲ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಕಳೆದು, ಹರಕೆ ತೀರಿಸಲು ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದ ನಂತರ  ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ  ಸರ್ವ ಮೂರ್ತಿಗಳ ದೇವರುಗಳನ್ನು, ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಯೂ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕೆ  ಬರುವ  ಅಪರಿಚಿತರಿಗೂ ದೇವಾಲಯದ ಸಿಬ್ಬಂಧಿಗಳ ಆದರ ಆತಿಥ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಂಡು ದೇವಿಯ ಖಾಯಂ ಭಕ್ತಾದಿಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟು ವಿಶೇಷ ದಿನಗಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಾಯಿ ದುರ್ಗೆಯ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.  ಹಿತ್ತಲ ಗಿಡ ಮದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೂಗಳತೆಯ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಗೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೋ ಒಮ್ಮೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ನಾವುಗಳು ಅವರ ಮಂದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸುವ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು.

ನಿಜವಾಗಲೂ ಹೇಳ ಬೇಕೆಂದರೆ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರಕ್ಕೇ ಒಂದು ಮಾನ್ಯತೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಳಿಕಾ ದುರ್ಗಾ  ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನಂತರವೇ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಬಿಇಎಲ್, ಹೆಚ್.ಎಂ.ಟಿ ಮತ್ತು ಎನ್.ಟಿ.ಐ. ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕಾರ್ಮಿಕರ ವಸತಿಗಳ ಬಡಾವಣೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ದೇವಸ್ಥಾಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಕ್ಷೇಮಾಭಿವೃಧ್ಢಿ ಸಂಘಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೋ ಇಷ್ಟು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವಾದರೂ ಈ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ದುರ್ಗಾ ದೇವಸ್ಥಾನ ಆರಂಭಗೊಂಡ ನಂತವೇ ಆದ್ದದ್ದು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ದುರ್ಗಾದೇವಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ  ಕೇವಲ ದುರ್ಗಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಭಿವೃಧ್ಧಿಯತ್ತವೇ ಗಮನ ಹರಿಸದೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹಲವಾರು ದೇವಾಲಯಗಲ ಜೀರ್ಣೋಧ್ಢಾರಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಕಳಸ ಪ್ರಾಯ ಮಹಿಶಾಸುರನ ಪ್ರತಿಮೆ, ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಎದುರಿನ ರಾಮಾಂಜನೇಯ ದೇವಸ್ಥಾನ, ದುರ್ಗಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕಮಾನು (ಆರ್ಚ್)  ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಸಿಂಗಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿರುವುದಂತೂ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಗಳಿಯಲಾರರು. ದೇವಸ್ಥಾನ ಅಭಿವೃಧ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬರುವ  ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರುಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ  ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಗ್ಗಟ್ಟುಗಳು ಆರಂಭ ಗೊಂಡು ನೂರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಯಿತು. ಇಂದಿಗೂ, ಮಂಗಳವಾರ, ಶುಕ್ರವಾರ, ಭಾನುವಾರ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಜಾತ್ರೆಯ ಸಂಭ್ರಮವಿದ್ದು ಇಂದಿನ ನಗರೀಕರಣದ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡನ್ನು ನೆನಪಿಸುವಂತಿದೆ.  ಇದೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರಕ್ಕೆ ನಗರದ ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಂದ ಬರುವ ಬಿ.ಎಂ.ಟಿ.ಸಿ ಬಸ್ಗಳು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವಂತಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸವೂ ದುರ್ಗೆಯ ಭಕ್ತಾದಿಗಳಿಂದ  ತುಂಬುವಂತಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬಹುತೇಕ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ, ಕರಗ ಮಹೋತ್ಸವ,  ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಗ ದಿನಾಚರಣೆ, ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳ  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಶ್ರಧ್ಧಾ ಭಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು  ಪ್ರಸಾದ ವಿತರಣೆಯು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೊಡುಗೆಯೇ ಆಗಿರುವುದು ಗಮನಿಸಿಬೇಕಾದ ಅಂಶ.

ನೆನ್ನೆ  ದಿನಾಂಕ 09.09.2018 ಬಹಳ ವಿಶೇಷ ದಿನ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ  ಭಾನುವಾರ ಮತ್ತು ಅಮ್ಯಾವಾಸ್ಯೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಳನ. ಭಾನುವಾರದ ಸಂಜೆ ರಾಹುಕಾಲದ ಪೂಜೆ ಹಾಗೂ ಅಮ್ಯಾವಾಸ್ಯೆಯ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯಾದ ಪ್ರತ್ಯಂಗಿರಾ ಹೋಮಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸಹಸ್ರಾರು ಭಕ್ತರು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂಭಾಗಿಲಿನಲ್ಲೇ  ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಅಮ್ಯಾವಾಸ್ಯೆಯ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯಾದ ಪ್ರತ್ಯಂಗಿರಾ ಹೋಮ ಈ ಬಾರಿ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ ವೆಂಬ ಫಲಕ ನೋಡಿ ನಿರಾಶೆಯಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.  ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಈ ಬಾರಿ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ? ಈ ಸತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಆಚರಣೆಯ ವಿರುಧ್ದದ ಕಾಣದ ಕೈಗಳು ಯಾವುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ನೆರೆದಿದ್ದ ಸಹಸ್ರಾರು  ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದಂತು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಯಾವುದಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪರ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಗಳು ಇರುವುದು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಎಷ್ಟೋಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೆಲ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೆಲ ಪ್ರಭಾವೀ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಕೆಲವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ  ಈ ಅಸಹನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ  ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಯೂ ಗಮನಿಸಿದೆ ಇಂತಹ ಭವ್ಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ರೂವಾರಿಗಳಾದ ಶ್ರೀಯುತ ರಾಮುರವರ ಮತ್ತವರ ಕುಟುಂಬದ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಏಕಾ ಏಕಿ  ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು  ಸರ್ಕಾರದ ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿರುವುದು ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ  ಗೆದ್ದಲು ಹುಳುಗಳು ಹುತ್ತವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡತೆ ಏಕಾ ಏಕಿ ಹಾವೊಂದು ಹುತ್ತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ  ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲದೇ ಹುತ್ತದ ನಿರ್ಮಾತ ಗೆದ್ದಲು ಹುಳಗಳನ್ನೇ ತಿಂದು ಹಾಕಿ ಗೆದ್ದಲು ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣಿಭೂತವಾಗುವ ಹಾಗಿದೆ.  ತಾವು  ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ ದೇವಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ  ಯಾರದ್ದೋ  ವಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ  ತಮ್ಮನ್ನೇ ಹೊರಗಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದದೊದಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖೇದಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.     ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದು ಮನುಷ್ಯರ ಸಹಜ ಗುಣ. ಆವರು ಮಾಡಿದ್ದ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಮುಂದೆ ಹೀಗಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಪಟ್ಟ ಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಭಕ್ತರ ಮತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿತವನ್ನು  ಕಾಪಾಡದೆ ತಮ್ಮ ವಯಕ್ತಿಕ  ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆದಯದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು, ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಸದ್ವಿನಿಯೋಗ ಮಾಡದೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಗಂಟು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಬಲ್ಲ ಮೂಲಗಳಿಂದ ತಿಳಿದ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರತ್ಯಂಗಿರಾ ಹೋಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ ವಿನಿಯೋಗಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಗಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜು  ತಿಳಿದ ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯೋಜಿತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆದಾಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಖರ್ಚೇ ಹೆಚ್ಚಗ ಬಹುದೆಂಬ ನೆಪವೊಡ್ದಿ , ನೆಪ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿಸಿದೆ. ದೇವರ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆಂದೇ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಗೋಶಾಲೆಯ ಗೋವುಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು  ಅಂಬಾರಿ ಹೊರುವ ಗಜರಾಜನಿಗೂ ಕೆಲವು ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯಮಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹಣ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದ ಕಾರಣ ಸರಿಯಾಗಿ ಮೇವು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದೂ ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ.  ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಮಂದುವರಿದು ಸರಿಯಾದ ಸೂಕ್ತವಾದ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆ ಬಡವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿ ದಯಾ ಸಂಘ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಗಳ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಹುನ್ನರವೇ ಇದೆ.   ಇದರಲ್ಲಿ  ನಿಯೋಜಿತ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪಾತ್ರವೇನಿಲ್ಲವಾದರೂ ಭಕ್ತಾಧಿಗಳ ಆಶಯದಂತೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ  ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಚರಣೆಗಳೂ, ಉತ್ಸವಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಗಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ ಆದಾದ ನಂತರ ನಾಡ ಹಬ್ಬ ದಸರಾ ಹಬ್ಬ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ. ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಯು ಇದೇ ರೀತಿ ತಮ್ಮ ನೀತಿಯನ್ನು  ಮುಂದುವರಿಸಿದಲ್ಲಿ  ಭಕ್ತರು ಇತರೇ ದೇವಾಲಯಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಆದಾಯಕ್ಕೂ ಸಂಚಕಾರವಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇವಾಲಯ ಭಕ್ತರೇ ಇಲ್ಲದೇ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುವ ದಿನಗಳು ದೂರವಿಲ್ಲ.  ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇವಿಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೋ, ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದಲೋ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಚಕರು, ಪರಿಚಾರಕರು, ಬಾಣಸಿಗರು, ಗೋಪಾಲರು, ಮಾವುತರು ಹಾಗೂ ಇತರೇ ಸಿಬ್ಬಂಧ್ಧಿವರ್ಗದವರು ಏಕಾ ಏಕಿಯಾಗಿ ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಯ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ಹೈರಾಣಗಿರುವುದು ಅವರ ವರ್ತನೆಯಿಂದಲೇ ಕಾಣ ಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖರಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಸಕಲ ಭಕ್ತಾದಿಗಳನ್ನು ಆದರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ತಮ್ಮ ನಾಳಿನ ಚಿಂತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಯಾಂತ್ರೀಕೃತವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.  ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಯ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ  ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯದ  ದಾಸೋಹವಿರಲಿ,  ಅರ್ಚನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲೂ  ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಕ್ತರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿದೆ.

ದೇವಾಲಯಗಳು ಇರುವುದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಹೊರತು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ  ಆದಾಯ ತರುವ  ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲ. ಇನ್ನಾದರೂ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಧುರೀಣರು ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುವ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗಕ್ಕೇ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹಿಂದಿನ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಮುಂಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಲಿ ಎಂಬ ಕಳಕಳಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆದಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಕರಾರಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಅದನ್ನು ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದು ಆದನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸಿ, ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮುಖೇನ ಪರಾಂಬರಿಸಿ, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ  ನ್ಯಾಯ ಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಬರಬೇಕಾದ ವರಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ದೇವಸ್ಥಾನದ  ಎಲ್ಲ ಸಂಪ್ರದಾಯ  ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಆಚರಣೆಗೆ ಯಾವುದೇ  ಭಂಗ ತರದೆ ಯಥಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪೂಜೆ, ಪುನಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ಯಾರ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯಪುರದ ಗೌರವ ಘನತೆಗೂ ಯಾವುದೇ  ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚ್ಯುತಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.  ಇದೇ  ತಾಯಿ ಕಾಳಿಕಾ ದುರ್ಗಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯ ಸಕಲ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಆಶಯವೂ ಆಗಿದೆ

ಏನಂತೀರೀ?

ತೈಲ ಬೆಲೆ

ದೇಶದ ಪ್ರಸಕ್ತ ವಿದ್ಯಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಹು ಚರ್ಚಿತವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು. ಒಂದು ರಫೈಲ್ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳ ಖರೀದಿಯ ಹಗರಣ ಮತ್ತೊಂದು ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ.  ರಫೈಲ್ ಪ್ರಕರಣವು ಕೇವಲ ಆರೋಪಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮೀತವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷಾಧಾರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸದೆ , ಪ್ರತೀಬಾರಿ ಒಂದೊಂದು ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾ ಹಗರಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಜನ ಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ  ಸಾಬೀತು ಮಾಡಲು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಷ್ಟೇ.

ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾದ ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳವಳಕಾರಿ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ, ಜನಸಾಮನ್ಯರ ದಿನದಿತ್ಯದ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ನೇರವಾದ ಹೊಣೆಯಾಗುತ್ತಲಿದೆ.  ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸುಮಾರು ಎಂಬತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ ಅರವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಜಾರಿ, ಕಳೆದ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ರೊಯ್ಯನೆ ಏರಿ, ಇಂದು ಸರಿ ಸುಮಾರು ತೊಂಬ್ಬತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗಳಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೂರರ ಗಡಿ ದಾಟಬಹುದಾಗಿದೆ.  ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಗಳು ಕೇವಲ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧನಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸದೆ ಅದನ್ನೇ ಅವಲಂಭಿತವಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಹಣ್ಣು ತರಕಾರಿಗಳೂ,  ಕಡೆಗೆ ಮುಖ  ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಬಿಸಿ ತಟ್ಟಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಸತ್ಯ.   ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ಒಪೆಕ್ ರಾಘ್ಟ್ರಗಳು, ಅಮೇರಿಕಾ ದೇಶ ಹಾಗೂ ಇತರೇ ತೈಲ ಉತ್ಪಾದನಾ ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಜಿಗುಟು ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ದಿನದಿಂದ ಏರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣ ಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆಮದಾದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಪ್ರತೀ ಲೀಟರಿಗೂ ಇಂತಿಷ್ಟು ತೆರಿಗೆ ಹಾಕಿ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ  ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಿದರೆ, ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳು ಮನ ಬಂದಂತೆ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ತರಿಗೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಕಡೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದಂತಹ ಬೆಲೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಆದಯ ಕೊರತೆಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ತೈಲ ಮತ್ತು ಅಬ್ಕಾರಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯೇ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ಮತ್ತು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಈಗಲೇ ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯೇತರ ಪಕ್ಷಗಳು  ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ವಿರುಧ್ಧ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಬಂದ್ ಕೂಡಾ ನಡೆಸಿ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ನಷ್ಟವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಬೆಲೆಗಳು ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಂದುವರೆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೇ ದಂಗೆ ಏಳಬಹುದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗಿದೆ.

ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅರಿವಿದ್ದಂತೆ ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ತೈಲದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ನಾವುಗಳು ಬಸಿದಿದ್ದು ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರುವುವ ತೈಲಗಳು ಸರಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತೈದರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಸಂಭವವಿದೆ. ಇರುವ ತೈಲವೆಲ್ಲಾ ಬರಿದಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವುದೇನು? ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧನಗಳಿಗೆ ಇಂಧನ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾದ ಕಾರಣ ಬದಲೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಏನು?  ತೈಲ ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸವೇ? ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೂ ಹೇಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಬಹುದು?  ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಗಮನಹರಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂದೊದಗಿದೆ.

ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಕೊಡುಗೆ

  • ಅನಗತ್ಯ ವಾಹನ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆ ಅಥವಾ ಸೈಕಲ್ ಬಳೆಸುವುದರಿಂದ ತೈಲದ ಬಳಕೆಯೂ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವೂ ಆಗಿ ಆರೋಗ್ಯವೂ  ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ.
  • ವಾಹನಗಳನ್ನು ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ದುರಸ್ತಿಮಾಡಿಸಿ  ಸದಾ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ತೈಲದ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇಂಧನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೂರವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
  • ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರ  ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣಗಳಿಗೆ ಸ್ವಂತ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬಳೆಸದೆ,  ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬಳೆಸುವ  ಮೂಲಕ ತೈಲದ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.
  • ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದರ ಮೂಲಕ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಒಂದೇ ವಾಹನ ಬಳೆಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
  • ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆದಷ್ಟೂ ಸೌರವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಜೆನ್ ಸೆಟ್ ಬಳಕೆ ತಗ್ಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ
  • ಮನೆಗಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಬರ್ಗ್ಯಾಸ್ ಮತ್ತು  ಬಯೋ ಗ್ಯಾಸ್ ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಡುಗೆ ಅನಿಲಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದಗಿದೆ
  • ಮನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು  ಆಡುಗೆಯನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರೆಶರ್ ಕುಕ್ಕರ್ ಬಳೆಸಿ ತಯಾರಿಸುವುದರಿಂದ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲದ ಬಳಕೆ ತಗ್ಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ

ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ಡಾರಿ

  • ಏಲ್ಲ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡುವುದರ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೇಲ್ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು   ಸಿಗ್ನಲ್ ಮುಕ್ತ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ದಟ್ಟಣೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ತೈಲ ಉಳಿಸ ಬಹುದಾಗಿದೆ (ಪ್ರತಿ ದಿನ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯಿಂದ ಕಛೇರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು, ಕೆಟ್ಟ ರಸ್ತೆ ಹಾಗೂ ವಾಹನಗಳ ದಟ್ಟಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಛೇರಿ ತಲುಪಲು  ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಲೀಟರಿಗೆ  18-19 ಕಿಲೋಮೀಟರ್  ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಕೇವಲ  13-14 ಕಿ.ಮೀ. ಮಾತ್ರ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ)
  • ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾಹನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಮಯಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚೆನ ಜನ ಇದರ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ವಯಕ್ತಿಕ ವಾಹನಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
  • ಮೆಟ್ರೋ, ಮೋನೋ, ಬುಲೆಟ್  ರೈಲ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಅತೀ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖವಾಗುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು.  ಏಕೆಂದರೆ  “ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ” ಎಂಬ ಧ್ಯೇಯ ವಾಕ್ಯ ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಕೆಯಾಗದೇ “ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೆಟ್ರೋ” ಎನ್ನುವಂತಾಗಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ.
  • ಬದಲೀ ಇಂಧನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಾದ ಎಥೆನಾಲ್, ಮೆಥೆನಾಲ್, ಜಲಜನಕ, ಪ್ರೋಪೇನ್, ಸೌರಶಕ್ತಿ, ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿ, ಸಸ್ಯಜನಿಕ ಇಂಧನಗಳ
  • ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯನ್ನು  ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಆಮದು ತೈಲದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸ ಬಹುದಾಗಿದೆ.

ನಾನು ತಿಳಿಸಿರುವುದು ಕೆಲವೇ ಆಗಿದ್ದು ಈ ಎಲ್ಲಾ  ವಿಷಯಗಳೂ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತಹದ್ದೇ ಹೊರತು, ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದೇನನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮನನವಾಗಿ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತೈಲದ ಅನಗತ್ಯವಾದ  ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?.  ನನ್ನೀ ಬರಹದಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಂಡು ಈ ಕೂಡಲೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವ್ಟತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹುಂಬತನವು ನನಗಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳು ಜನರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಹರಡಿ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಜನನಾಯಕರಿಗೂ ತಲುಪಿ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾರ್ಪಾಡು ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ವಿದೇಶೀ ತೈಲದ ಆಮದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇರುವ ಬದಲೀ ಇಂಧನಗಳನ್ನು ಬಳೆಸಿಕೊಂಡು ತೈಲದ ಬೆಲೆಯನ್ನು  ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದೇನೋ ಎನ್ನುವ ಆಶಾಭಾವನೆಯಷ್ಟೇ.

ಜನಸಾಮ್ಯಾನ್ಯರು ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಜನನಾಯಕರು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿಲ್ಲ. 2019ರ ಚುನಾವಣೆ ಇಷ್ಟು ಸಮೀಪವಿರುವಾಗ ಜನರ ಆಕ್ರೋಶ  ಅವರಿಗೆ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುವ ಸಂಭವಬವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ  ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯಂತೆ, ಅವರೂ ಕೂಡಾ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.  ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳ ಆದಾಯಕ್ಕೆ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ತೆರಿಗೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾದ್ದರಿಂದ  ಇತರೇ ಆದಯದ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರಬಹುದು.  ಅಬ್ರಾಹಂ ಲಂಕನ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ದೇಶ ನನಗೆ ಏನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಬದಲು, ದೇಶಕ್ಕೇ ನಾವೇನು ಕೊಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯಂತೆ ತೈಲ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಯಕ್ತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾ  ತೈಲ ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಹರಿಸಬಹುದು. ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಬೆಲೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುವ ಹಾಗೆ,  ಬಳಕೆ ತಗ್ಗಿದ್ದಂತೆ ಬೆಲೆಯೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗ ಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಏನಂತೀರೀ?

ಈ ಬಂಧ ಅನುಬಂಧ

ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೆಲಸವಿದ್ದ ಕಾರಣ ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ನಗು ಮುಖದಿಂದಲೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ನನ್ನ ಮಡದಿ, ಜನ್ಮದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಎಂದು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ಆಶ್ವಯುಜ ‌ಶುಧ್ಧ ಪಂಚಮಿ,  ದಸರಾ ಹಬ್ಬದ ಐದನೆಯ ದಿನ, ಜನ್ಮ ತಿಥಿ‌ಯ ಪ್ರಕಾರ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ. ‌ಛೇ, ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ‌ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಐದುನೂರರ ಎರಡು ನೋಟುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ ಮಾವನವರು ಕಣ್ಣು‌ ಕೊಟ್ಟ ದೇವರು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾವನವರು ಕರೆ‌ ಮಾಡಿ‌ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ‌ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಅಬ್ಬಾ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದವಾದರೂ ನನಗಿಂದು ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲಾ ಎಂದು ‌ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಸ್ನಾನ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮುಗಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಪೂಜೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಗಣೇಶನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭಗವಂತನ‌‌ನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಿಸಿ‌ ಪೂರ್ವ ನಿಯೋಜಿತ ‌ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು‌‌ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ‌ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತರಾಗಿ ಹೊರಗೆಲ್ಲಾದರಾರೂ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಆತ್ಮೀಯ ‌ಸ್ನೇಹಿತರ ಆಗಮನ ನನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸಿತು. ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ‌ವಿಚಾರಿಸಿ ಮುಂದಿನ‌ ವಾರ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ವರ್ಷಾಬ್ದಿಕದ ತಯಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ನಾಲ್ಕಾರು ಹಿತವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ಆದರಾದಿತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊರಡಲನುವಾದಾಗ ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಮತಿಯವರು ಅವರ ಕೈಗೆ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮನಸ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಮಡದಿ ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ‌ ನೀವು ನಮ್ಮ ಮಾನವನವರ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಮಗೆ ಅತೀ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು ಎಂದಾಗ, ಅಯ್ಯೋ, ಛೇ, ನನಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಣ್ಣು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು‌ ಹೋಗಲು ‌ಬಂದಿದ್ದವನು, ಹೇಗೂ ಭಾನುವಾರ ಶ್ರೀಕಂಠ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದೆಂದು  ಏನೂ ತರದೇ ಬರೀ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದ್ದಿದ್ದೀನಲ್ಲಾ ಎಂದು ‌ಪರಿತಪಿಸಿ ಜೋಬಿನಿಂದ ನೋಟೋಂದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದು ಇದು ನಿಮಗೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಡಲನುವಾದಾಗ ನಾವೇ ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಅತ್ತೆ ಮಾವನವರನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು.

ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅತ್ತೆ ಮಾವನವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಹೊರಗಡೆ ಊಟ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ನಡೀರೀ ಈಗಾಗಲೇ ತಡವಾಗಿದೆ ಎಂದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ‌ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಸರ್ಪ್ರೈಸ್ ಎಂದಾಗ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗುವ ಸರದಿ‌ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅಳಿಂದಿರ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಒತ್ತು ಶ್ಯಾವಿಗೆ, ಗಸಗಸೆ ಪಾಯಸ, ಟೊಮೆಟೋ ಚೆಟ್ನಿ, ಪೂರಿ, ತಿಳಿ ಸಾರು, ಹೀಗೆ ಬಗೆ ಬಗೆಯಾದ ಅಡುಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ‌  ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಊಟದ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ‌ ನನಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಆನಂದ‌‌ ಭಾಷ್ಪ‌ ಸುರಿದು,  ಗದ್ಗತನಾಗಿ ಗಂಟಲಿನಿಂದ  ಮಾತೇ ಹೊರಡದಾಯಿತು. ಹಾಗೂ‌ ಹೀಗೂ‌ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು‌ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ‌ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿದಾಗ ಆದ ಆನಂದ‌ ಯಾವ ಪಂಚತಾರಾ ಹೋಟಲ್ಲಿನಲ್ಲೂ ಸಿಗದು ಎನ್ನುವಂತಾಗಿತ್ತು

ಈ ಹಿಂದೆ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ನರೆಹೊರೆಯವರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಒತ್ತು ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೇ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಬರೆದ ಪ್ರಬಂಧ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮುಖಪುಟದಿಂದಲೇ ಪರಿಚಯವಾದ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ದಸರಾ ಬೊಂಬೆ ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದೇ ಇದೇ ಒತ್ತು ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಲೇಖನದಿಂದಲೇ.

ಇಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಎಳೆಗಳಂತೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯುವ ,ಅದೇ ಒತ್ತು‌ ಶ್ಯಾವಿಗೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆಯವರು ನನಗಾಗಿ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. ತಂದೆಯವರ ಮರಣಾ ನಂತರ ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಬಾರದಿದ್ದ  ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ‌ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವರಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತಯೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದರು.

ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುವುದು ಸಂಬಂಧದ ಅನುಬಂಧ ಇದರ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ಬಾರೀ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಲೀ, ಭಕ್ಷ ಬೋಜನವಾಗಲೀ ಹೆಚ್ಚೆನಿಸದು

ಏನಂತೀರೀ?…